Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է սոցիոլոգիական հետազոտությունների կազմակերպման, տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության գործընթացների ավտոմատացման համար նախատեսված տեղեկատվական համակարգի մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում սոցիոլոգիական ուսումնասիրությունը դիտարկվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը ներառում է հետազոտական խնդրի ձևակերպումը, հարցաթերթերի և այլ գործիքների ստեղծումը, ընտրանքի կազմակերպումը, սկզբնական տվյալների հավաքագրումը, դրանց ստուգումը, դասակարգումը, վիճակագրական մշակումը և վերջնական արդյունքների ներկայացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործողությունների ավտոմատացմանը, որոնք ձեռքով իրականացման դեպքում պահանջում են զգալի ժամանակ և կարող են մեծացնել տվյալների մուտքագրման կամ մշակման սխալների հավանականությունը։ Քննվում են համակարգի ֆունկցիոնալ կառուցվածքը, տվյալների պահպանման և կառավարման սկզբունքները, օգտագործողների աշխատանքի կազմակերպումը և սոցիոլոգիական տեղեկատվության միասնական շտեմարանի ձևավորման հնարավորությունները։ Կարևորվում է էլեկտրոնային հարցաթերթերի ստեղծման, հարցերի տարբեր տեսակների սահմանման, պատասխանների կոդավորման և ստացված տեղեկատվության համակարգված գրանցման գործառույթների մշակումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տվյալների ավտոմատ ստուգումը, որը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել բացակայող, անհամապատասխան կամ տրամաբանորեն հակասական պատասխանները և բարձրացնել հետագա վերլուծության համար օգտագործվող տեղեկատվության որակը։ Դիտարկվում են նաև ընտրանքի վերաբերյալ տվյալների կառավարման, հարցվողների տարբեր խմբերի դասակարգման և սոցիալ-ժողովրդագրական հատկանիշների հիման վրա արդյունքների համեմատության հնարավորությունները։ Վերլուծական բաղադրիչի շրջանակում կարող են նախատեսվել հաճախականությունների հաշվարկման, խմբավորման, խաչաձև աղյուսակների կազմման, տարբեր ցուցանիշների համեմատության և վիճակագրական տվյալների ամփոփման գործիքներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արդյունքների տեսողական ներկայացմանը՝ աղյուսակների, գրաֆիկական պատկերների և հաշվետվությունների ձևավորման միջոցով, ինչը հեշտացնում է մեծածավալ տվյալների մեկնաբանումը և հետազոտական եզրակացությունների ներկայացումը։ Կարևորվում են նաև տեղեկատվության պահպանման հուսալիությունը, տվյալների հասանելիության կառավարումը և համակարգի տարբեր օգտագործողների իրավասությունների սահմանումը։ Ծրագրային համակարգի նախագծման ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տվյալների բազայի կառուցվածքի, օգտագործողի միջերեսի, ծրագրային մոդուլների փոխգործակցության և համակարգի ընդլայնելիության խնդիրները։ Ավտոմատացված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս սոցիոլոգիական հետազոտության տարբեր փուլերը միավորել միասնական տեղեկատվական միջավայրում՝ նվազեցնելով կրկնվող աշխատանքների ծավալը և արագացնելով տվյալների մշակումն ու արդյունքների ստացումը։ Նման համակարգը կարող է կիրառվել հասարակական կարծիքի, սոցիալական գործընթացների, կազմակերպությունների գործունեության և բնակչության տարբեր խմբերի ուսումնասիրության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սոցիոլոգիայի, տեղեկատվական համակարգերի, տվյալների մշակման, ծրագրային ապահովման և սոցիալական հետազոտությունների մեթոդաբանության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկությունների սեփական կապիտալի ձևավորման աղբյուրների, կառուցվածքի և օգտագործման արդյունավետության տնտեսական ու ֆինանսական վերլուծությանը՝ Հայաստանի մետաղաձուլական ոլորտի կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում սեփական կապիտալը դիտարկվում է որպես ձեռնարկության ֆինանսական կայունության, ինքնուրույնության, ներդրումային հնարավորությունների և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր հիմք։ Քննվում են կանոնադրական կապիտալի, պահուստների, չբաշխված շահույթի և սեփական միջոցների այլ բաղադրիչների ձևավորման ու փոփոխության գործընթացները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ձեռնարկության ընդհանուր ֆինանսական վիճակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցությանը, կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացմանը և ֆինանսավորման տարբեր աղբյուրների ընտրության տնտեսական հիմնավորմանը։ Մետաղաձուլական ձեռնարկությունների դեպքում կարևորվում են արտադրության կապիտալատար բնույթը, հիմնական միջոցների զգալի ծավալը, տեխնոլոգիական վերազինման անհրաժեշտությունը և արտադրական ծախսերի ազդեցությունը ֆինանսական ռեսուրսների պահանջարկի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ֆինանսական հաշվետվությունների հորիզոնական, ուղղահայաց և գործակցային վերլուծության մեթոդներ՝ սեփական կապիտալի կառուցվածքի, դինամիկայի և օգտագործման արդյունքների գնահատման համար։ Քննվում են սեփական կապիտալի շահութաբերության, ֆինանսական անկախության, ակտիվների ֆինանսավորման և կապիտալի շրջանառության հետ կապված ցուցանիշները։ Կարևորվում է շահույթի ձևավորման և բաշխման քաղաքականության ազդեցությունը սեփական ֆինանսական ռեսուրսների ավելացման վրա, քանի որ չբաշխված շահույթը կարող է հանդիսանալ արտադրության ընդլայնման և ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորման կարևոր ներքին աղբյուր։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական լծակի ազդեցությանը և այն սահմաններին, որոնց պայմաններում փոխառու միջոցների ներգրավումը կարող է նպաստել սեփական կապիտալի արդյունավետ օգտագործմանը՝ միաժամանակ չառաջացնելով ֆինանսական կայունության չափազանց մեծ ռիսկեր։ Ուսումնասիրվում է նաև արտադրական արդյունավետության, իրացման արդյունքների, ծախսերի կառավարման և կապիտալի եկամտաբերության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտումը՝ ֆինանսական կառավարման, ներդրումային որոշումների, շահույթի վերաբաշխման և կապիտալի կառուցվածքի կատարելագործման միջոցով։ Ոլորտային առանձնահատկությունների հաշվառումը հնարավորություն է տալիս ֆինանսական ցուցանիշները գնահատել ոչ միայն ընդհանուր տեսական չափանիշներով, այլև մետաղաձուլական արտադրության տնտեսական պայմանների համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն ձեռնարկությունների ֆինանսական քաղաքականության մշակման, կապիտալի կառուցվածքի գնահատման և ֆինանսական կայունության բարձրացման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով կորպորատիվ ֆինանսների, ֆինանսական վերլուծության, արդյունաբերական տնտեսագիտության և ձեռնարկությունների կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հորթերի բրոնխոպնևմոնիայի ժամանակ լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակում առաջացող փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և հիվանդության ընթացքում այդ խանգարումների կարգավորմանն ուղղված բուժական մոտեցումների գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում բրոնխոպնևմոնիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես շնչառական համակարգի ախտահարում, այլև որպես ամբողջ օրգանիզմի նյութափոխանակային և ֆունկցիոնալ հավասարակշռության վրա ազդող հիվանդագին գործընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լյարդի մասնակցությանը սպիտակուցային, ածխաջրային, ճարպային և այլ նյութափոխանակային գործընթացներին, ինչպես նաև օրգանիզմում առաջացող նյութերի փոխակերպման ու վնասազերծման մեխանիզմներին։ Քննվում է, թե շնչառական համակարգի բորբոքային ախտահարումը, թթվածնային ապահովման փոփոխությունները և ընդհանուր բորբոքային արձագանքը ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ լյարդի ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել արյան կենսաքիմիական ցուցանիշները և լյարդի գործունեությունը բնութագրող այլ չափորոշիչներ՝ հիվանդ կենդանիների օրգանիզմում նյութափոխանակային փոփոխությունների բնույթը պարզելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հիվանդության տարբեր փուլերում այդ ցուցանիշների փոփոխություններին և դրանց կապին կլինիկական ընթացքի հետ։ Կարևորվում է առողջ և հիվանդ կենդանիների տվյալների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել բրոնխոպնևմոնիայի հետ կապված առավել բնորոշ ֆունկցիոնալ շեղումները։ Հետազոտության երկրորդ կարևոր ուղղությունը վերաբերում է բուժական միջամտությունների ազդեցության գնահատմանը՝ պարզելու համար, թե լյարդի խանգարված գործառույթների կարգավորմանն ուղղված մոտեցումները որքանով կարող են նպաստել կենդանու ընդհանուր վիճակի և նյութափոխանակային հավասարակշռության վերականգնմանը։ Բուժման արդյունավետությունը կարող է դիտարկվել կլինիկական ախտանշանների փոփոխության և լաբորատոր ցուցանիշների համադրման միջոցով՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական գնահատել օրգանիզմի արձագանքը։ Նման մոտեցումը կարևոր է այն պատճառով, որ շնչառական հիվանդությունների դեպքում միայն տեղային ախտահարումների գնահատումը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլում է կենդանու ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակը։ Լյարդի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հիվանդության ախտածագման մեխանիզմների առավել խոր ընկալմանը և համալիր անասնաբուժական բուժման սկզբունքների գիտական հիմնավորմանը։ Աշխատանքը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն հորթերի հիվանդությունների ախտորոշման, կլինիկական ընթացքի գնահատման և բուժման արդյունավետության վերահսկման համար, ինչպես նաև հետաքրքրություն ներկայացնել անասնաբուժության, կենդանիների ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի և անասնաբուժական ներքին հիվանդությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է թարգմանության գործընթացում նույնականության պահպանման, վերակառուցման և փոխակերպման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ֆրանսիական արձակ և չափածո գրականության հայերեն թարգմանությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում նույնականությունը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ երևույթ, որը կարող է արտահայտվել ազգային, մշակութային, լեզվական, հեղինակային, սոցիալական և անհատական մակարդակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե բնագրում արտահայտված մշակութային ու լեզվական ինքնատիպությունը ինչպիսի փոփոխությունների է ենթարկվում այլ լեզվական և մշակութային միջավայր տեղափոխվելիս։ Քննվում են թարգմանչի ընտրած լեզվական միջոցները, բառապաշարը, ոճական լուծումները, դարձվածքները, մշակութային իրողությունների փոխանցման եղանակները և դրանց ազդեցությունը ստեղծագործության ընդհանուր ընկալման վրա։ Արձակ ստեղծագործությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են պատմողական ձայնի, կերպարների խոսքի, սոցիալական ու մշակութային միջավայրի, հեղինակային ոճի և ենթատեքստային իմաստների վերարտադրության խնդիրները։ Չափածո ստեղծագործությունների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում բանաստեղծական լեզվի, պատկերային համակարգի, ռիթմի, հնչերանգի, տաղաչափական կառուցվածքի և գեղարվեստական արտահայտչականության փոխանցման հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնագրի և թարգմանության համեմատական քննությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իմաստային տեղաշարժերը, բացթողումները, հավելումները, փոխարինումները և մշակութային հարմարեցումները։ Դիտարկվում է նաև թարգմանչի՝ որպես երկու լեզվամշակութային համակարգերի միջնորդի դերը, քանի որ նրա մեկնաբանական որոշումները կարող են ազդել ինչպես հեղինակի անհատական ոճի, այնպես էլ ստեղծագործության մեջ ներկայացված մշակութային ինքնության ընկալման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն բառերին, արտահայտություններին, խորհրդանիշներին և իրողություններին, որոնք սերտորեն կապված են ֆրանսիական մշակութային միջավայրի հետ և հայերենում միշտ չէ, որ ունեն ամբողջական համարժեքներ։ Այդ դեպքերում քննվում են համարժեքության, օտարացման, տեղայնացման, բացատրական փոխանցման և այլ թարգմանական ռազմավարությունների հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև հայերեն թարգմանության լեզվական բնականության և բնագրի մշակութային առանձնահատկությունների պահպանման միջև հավասարակշռության խնդիրը։ Տարբեր ժանրերի համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե նույնականության փոխանցման խնդիրներն ինչպես են փոփոխվում արձակի և պոեզիայի դեպքում և ինչպիսի թարգմանական միջոցներ են առավել բնորոշ յուրաքանչյուրին։ Աշխատությունը կարող է նպաստել գրական թարգմանության տեսության, ֆրանսերեն-հայերեն մշակութային փոխհաղորդակցության և թարգմանական մեկնաբանության մեխանիզմների առավել խոր ուսումնասիրությանը՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության, ֆրանսիական գրականության և լեզվամշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմության ընդարձակ պատմագրական շարադրանք՝ ընդգրկելով հնագույն ժամանակներից մինչև այն շրջանը, երբ հայկական տարածքների մի մասը հայտնվեց Ռուսական կայսրության կազմում և տարածաշրջանում ձևավորվեց նոր վարչաքաղաքական իրադրություն։ Նյութը կառուցված է պատմական շարունակականության սկզբունքով և նպատակ ունի ընդհանուր պատկերացում տալ հայկական պետականության, հասարակության, մշակույթի և արտաքին հարաբերությունների զարգացման հիմնական փուլերի մասին։ Վաղ ժամանակաշրջանների նկարագրության մեջ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքին, բնակչությանը, քաղաքական կազմավորումներին, արքայական իշխանության զարգացմանը և հարևան պետությունների հետ հարաբերություններին։ Հետագա բաժիններում դիտարկվում են հայկական թագավորությունների պատմությունը, քրիստոնեության տարածումն ու հաստատումը, եկեղեցու դերը հասարակական և մշակութային կյանքում, գրավոր մշակույթի զարգացումը և միջնադարյան պետական կազմավորումների գործունեությունը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում օտար տերությունների գերիշխանության պայմաններում հայ բնակչության դրության, քաղաքական իշխանության փոփոխությունների, պատերազմների և բնակչության տեղաշարժերի վերաբերյալ հարցերը։ Քննվում են նաև հայկական իշխանական տների, եկեղեցական կառույցների և համայնքների դերը պատմական հիշողության ու ինքնության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուշ միջնադարի և նոր ժամանակների իրադարձություններին, երբ հայկական տարածքները գտնվում էին տարածաշրջանային խոշոր տերությունների մրցակցության և հակամարտությունների ազդեցության ներքո։ Ներկայացվում են հայ բնակչության սոցիալական և տնտեսական կյանքի որոշ կողմեր, առևտրական կապերը, գաղթականության գործընթացները և հայկական համայնքների ձևավորումը տարբեր երկրներում։ Պատմական շարադրանքի վերջին հատվածները կենտրոնանում են Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած ռազմաքաղաքական փոփոխությունների և հայկական տարածքների մի մասի Ռուսական կայսրությանը միացման գործընթացի վրա՝ այն դիտարկելով հայ ժողովրդի պատմության նոր փուլի սկզբնավորման համատեքստում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ այն արտացոլում է իր ստեղծման ժամանակաշրջանին բնորոշ պատմագիտական պատկերացումները, աղբյուրների օգտագործման եղանակները և Հայաստանի անցյալի մեկնաբանման մոտեցումները։ Հետևաբար այն կարող է ուսումնասիրվել ոչ միայն որպես հայ ժողովրդի պատմության վերաբերյալ շարադրանք, այլև որպես պատմագրական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե տվյալ ժամանակաշրջանի հեղինակներն ինչպես էին կառուցում Հայաստանի պատմական անցյալի ամբողջական պատկերը։ Հին և միջնադարյան հեղինակների հաղորդումների, պատմական ավանդությունների և ավելի ուշ շրջանի տեղեկությունների համադրումը նյութին տալիս է նաև աղբյուրագիտական հետաքրքրություն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, հայագիտության, պատմագրության և ռուս-հայկական պատմական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Փաստաթուղթը վերաբերում է Խորհրդային Հայաստանի հողագործության ոլորտի պետական կառավարման համակարգում գործող անտառապետությունների կազմակերպմանը, իրավասություններին և գործունեության կարգավորմանը՝ ներկայացնելով անտառային տնտեսության վարչական կառավարման հիմնական սկզբունքները։ Այն կարգավորում է անտառային տարածքների պահպանության, օգտագործման, վերահսկողության և տնտեսավարման հետ կապված կազմակերպական հարաբերությունները՝ սահմանելով համապատասխան ստորաբաժանումների գործառույթներն ու պատասխանատվության շրջանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անտառապետությունների վարչական կառուցվածքին, դրանց ենթակայությանը, տարածքային կազմակերպմանը և անտառային կառավարման մարմինների հետ փոխհարաբերություններին։ Փաստաթղթի դրույթները կարող են ընդգրկել անտառային ֆոնդի հաշվառման, պահպանության և վերահսկողության կազմակերպումը, անտառահատումների ու անտառային ռեսուրսների օգտագործման կարգավորումը, ինչպես նաև անտառների վերականգնման և պահպանման նպատակով իրականացվող աշխատանքների համակարգումը։ Կարևորվում է անտառապետի և համապատասխան ծառայողների դերը՝ նրանց վերապահված վարչական, վերահսկողական և տնտեսական պարտականությունների սահմանմամբ։ Անտառային տարածքների պահպանությունը դիտարկվում է որպես պետական նշանակության խնդիր, որի իրականացման համար անհրաժեշտ են հստակ կառավարման մեխանիզմներ, պատասխանատվության բաժանում և տեղական մակարդակում մշտական վերահսկողություն։ Առանձին նշանակություն կարող է տրվել ապօրինի ծառահատումների, անտառային ռեսուրսների չթույլատրված օգտագործման, հրդեհների և այլ վնասների կանխարգելմանն ու արձանագրմանը։ Միաժամանակ անտառապետությունների գործունեությունը կապված է անտառների տնտեսական օգտագործման հետ, ինչի պատճառով կարգավորման առարկա են դառնում նաև փայտանյութի և անտառային այլ ռեսուրսների օգտագործման, հաշվառման ու պահպանության խնդիրները։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել խորհրդային կառավարման սկզբնական շրջանում Հայաստանում անտառային տնտեսության պետական կազմակերպման, վարչական ենթակայության և ոլորտային վերահսկողության մեխանիզմների մասին։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր կարող է հանդիսանալ նաև պետական կառավարման պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին բնական ռեսուրսների կառավարումն ու պահպանությունը ներառվում կենտրոնացված տնտեսական կառավարման համակարգում։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու անտառային օրենսդրության և կառավարման ինստիտուտների ձևավորմանը, պետական մարմինների իրավասությունների սահմանմանը և բնօգտագործման վարչական մեխանիզմների զարգացմանը։ Փաստաթուղթը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի անտառային տնտեսության պատմության, բնապահպանական կառավարման, խորհրդային շրջանի պետական վարչարարության և բնական ռեսուրսների իրավական կարգավորման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է կավագիպսային բաղադրիչներ պարունակող պորտլանդցեմենտային կապակցանյութերի հիմքով կոնստրուկտիվ բետոնների մշակման, հատկությունների ուսումնասիրության և շինարարական կիրառելիության գնահատման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է հանքային բաղադրիչների ազդեցությունը ցեմենտային համակարգի կառուցվածքագոյացման, ամրացման գործընթացների և վերջնական նյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կապակցանյութի բաղադրության օպտիմալացմանը՝ նպատակ ունենալով ստանալ այնպիսի բետոնային խառնուրդներ, որոնք բավարարում են կրող շինարարական կառուցվածքներին ներկայացվող ամրության, կայունության և երկարակեցության պահանջներին։ Քննվում է կավային և գիպսային բաղադրիչների պարունակության ազդեցությունը ցեմենտի հիդրատացման գործընթացների, խառնուրդի աշխատունակության, կարծրացման արագության, ծակոտկենության և ձևավորվող ցեմենտաքարի կառուցվածքի վրա։ Կարևորվում է տարբեր բաղադրությունների համեմատական փորձարարական գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել կապակցանյութի և լցանյութերի առավել արդյունավետ հարաբերակցությունները։ Ուսումնասիրվում են ստացված բետոնների սեղմման ամրությունը, խտությունը, ջրակլանումը, ջրակայունությունը, ցրտակայունությունը և արտաքին միջավայրի ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նյութի երկարաժամկետ շահագործական հատկություններին, քանի որ կոնստրուկտիվ բետոնների դեպքում սկզբնական ամրության հետ մեկտեղ կարևոր նշանակություն ունեն ժամանակի ընթացքում կառուցվածքի կայունությունը և վնասակար ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղական կամ հասանելի հանքային հումքի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունը, որը կարող է նպաստել ավանդական ցեմենտային համակարգերի հումքային կազմի կատարելագործմանը և շինանյութերի արտադրության ռեսուրսային արդյունավետության բարձրացմանը։ Դիտարկվում է նաև համապատասխան բաղադրիչների ներմուծման ազդեցությունը ցեմենտի ծախսի, արտադրական տեխնոլոգիայի և պատրաստի նյութի տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների վրա։ Միկրոկառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կապը կապակցանյութի բաղադրության և բետոնի մակրոսկոպիկ հատկությունների միջև՝ գիտականորեն հիմնավորելով առաջարկվող բաղադրությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել տարբեր նշանակության կրող և կառուցվածքային տարրերի համար նախատեսված բետոնների տեխնոլոգիական պարամետրերի ընտրության ու կատարելագործման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է գործնական և գիտական նշանակություն ունենալ նոր կապակցանյութերի ու բետոնային կոմպոզիցիաների մշակման, հանքային հումքի արդյունավետ օգտագործման և շինարարական նյութերի շահագործական հատկությունների բարելավման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի առաջին երկու տասնամյակներում Հայաստանում աշխատավորական կազմակերպությունների ձևավորման, զարգացման և գործունեության պատմությանը՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական, հասարակական և քաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերության, արհեստների, տրանսպորտի և աշխատանքի այլ ոլորտներում զբաղված մարդկանց մասնագիտական կազմակերպման նախադրյալները, աշխատանքային պայմանները, աշխատավարձի, աշխատաժամանակի, սոցիալական պաշտպանության և աշխատողների իրավունքների հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատավորների համախմբման սկզբնական ձևերին, մասնագիտական ընկերությունների ու կազմակերպությունների ստեղծմանը և դրանց գործունեության հիմնական ուղղություններին։ Քննվում է արդյունաբերական կենտրոնների և քաղաքային միջավայրի նշանակությունը կազմակերպված աշխատանքային շարժման զարգացման համար, ինչպես նաև տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը աշխատավորական հարաբերությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են գործադուլները, հավաքները, կոլեկտիվ պահանջների ներկայացման ձևերը և գործատուների հետ հարաբերությունների կարգավորման փորձերը՝ որպես աշխատավորների սոցիալական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության միջոցներ։ Կարևորվում է նաև տարբեր մասնագիտությունների ներկայացուցիչների կազմակերպվածության աստիճանը և նրանց միջև համագործակցության ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արհեստակցական շարժման և ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերության քննությունը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում է տարբեր գաղափարական ուղղությունների և հասարակական կազմակերպությունների ազդեցությունը աշխատավորական միջավայրի վրա՝ առանց արհեստակցական գործունեությունը միայն քաղաքական պայքարի շրջանակում սահմանափակելու։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Ռուսական կայսրության վերջին շրջանի օրենսդրական և վարչական պայմաններին, 1905 թվականի հեղափոխությանը հաջորդած հասարակական ակտիվությանը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների տնտեսական դժվարություններին և հետագա քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը աշխատավորական կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Քննվում են նաև պատերազմով, տնտեսական անկայունությամբ, բնակչության տեղաշարժերով և սոցիալական ճգնաժամերով պայմանավորված փոփոխությունները, որոնք էապես վերափոխել են աշխատանքի կազմակերպման և աշխատավորների սոցիալական պաշտպանության խնդիրները։ Ժամանակաշրջանի մամուլի, արխիվային փաստաթղթերի, կազմակերպությունների որոշումների, հայտարարությունների և այլ պատմական նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ վերականգնելու առանձին միությունների գործունեությունը, անդամների պահանջներն ու հասարակական դերը։ Աշխատավորական կազմակերպությունների պատմությունը ներկայացվում է նաև որպես Հայաստանի սոցիալական պատմության կարևոր բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու աշխատանքի մշակույթի, կոլեկտիվ շահերի պաշտպանության և մասնագիտական ինքնակազմակերպման զարգացման ընթացքը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել Հայաստանի նորագույն պատմության, սոցիալական և տնտեսական պատմության, աշխատանքային հարաբերությունների և աշխատավորական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրամագնիսական դաշտերով մշակված թորած ջրի ազդեցության ուսումնասիրությանը գարու սերմերի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական հատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ջրի նախնական ֆիզիկական մշակման հնարավոր ազդեցությունը սերմերի ծլունակության, ծլման արագության, սկզբնական աճի և երիտասարդ բույսերի զարգացման ցուցանիշների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե էլեկտրամագնիսական ազդեցությունից հետո ջրի հատկությունների հնարավոր փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ սերմերի ջրակլանման և դրանցում ընթացող կենսաքիմիական ու ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա։ Փորձարարական մոտեցման շրջանակում կարող են համեմատվել սովորական թորած ջրով և տարբեր պայմաններում էլեկտրամագնիսական դաշտի ազդեցությանը ենթարկված ջրով մշակված սերմերի խմբերը՝ գնահատելով դրանց միջև առաջացող տարբերությունները։ Քննվում են էլեկտրամագնիսական դաշտի ինտենսիվության, հաճախականության և ազդեցության տևողության հնարավոր նշանակությունը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե այդ գործոնների փոփոխությունն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ վերջնական կենսաբանական արձագանքի վրա։ Կարևորվում է սերմերի ծլման էներգիայի և ծլունակության գնահատումը, ինչպես նաև արմատների ու ծիլերի սկզբնական աճի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բույսերի նյութափոխանակային գործընթացներին, ֆերմենտային ակտիվությանը և բջջային մակարդակում տեղի ունեցող փոփոխություններին՝ պարզելու համար դիտվող ազդեցությունների հնարավոր ֆիզիոլոգիական հիմքերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված արդյունքների վիճակագրական գնահատումը, քանի որ թույլ արտահայտված կենսաբանական փոփոխությունների դեպքում անհրաժեշտ է տարբերակել կայուն օրինաչափությունները պատահական տատանումներից։ Դիտարկվում է նաև սերմերի սկզբնական որակի, պահպանման պայմանների և արտաքին միջավայրի գործոնների ազդեցությունը փորձարարական արդյունքների վրա։ Գարու ընտրությունը որպես հետազոտության օբյեկտ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ֆիզիկական գործոնների հնարավոր կիրառությունը գյուղատնտեսական մշակաբույսերի սերմերի նախացանքային մշակման համատեքստում։ Միաժամանակ կարևորվում է վերահսկիչ փորձերի կազմակերպումը՝ էլեկտրամագնիսական մշակման իրական ազդեցությունը այլ հնարավոր գործոններից առանձնացնելու նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են նպաստել ջրի ֆիզիկական մշակման և բույսերի կենսաբանական համակարգերի միջև փոխազդեցության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է ունենալ նաև կիրառական նշանակություն՝ որպես գյուղատնտեսությունում ոչ քիմիական նախացանքային տեխնոլոգիաների ուսումնասիրության ուղղություն, սակայն դրանց արդյունավետությունը պահանջում է փորձարարական տվյալների վերարտադրելի և համեմատական գնահատում։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել բույսերի ֆիզիոլոգիայի, սերմնագիտության, ագրոֆիզիկայի, կենսաֆիզիկայի և գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է նախնական մասնագիտական կրթության համակարգում մասնագետների պատրաստման որակի բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական բարեփոխումների, աշխատաշուկայի փոփոխվող պահանջների և մասնագիտական կարողությունների ձևավորման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում մասնագետների պատրաստման որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է սովորողների տեսական գիտելիքները, գործնական հմտությունները, մասնագիտական կարողությունները, աշխատանքային մշակույթը և հետագա մասնագիտական գործունեությանը պատրաստվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կրթության բովանդակության արդիականացմանը, ուսումնական ծրագրերի և մասնագիտական չափորոշիչների կատարելագործմանը, ինչպես նաև դրանց համապատասխանեցմանը տնտեսության տարբեր ոլորտներում ձևավորվող պահանջներին։ Քննվում են ուսուցման կազմակերպման ավանդական և նոր մոտեցումները, գործնական պարապմունքների նշանակությունը, արտադրական ուսուցման արդյունավետությունը և իրական աշխատանքային միջավայրի հետ կրթական գործընթացի կապի ամրապնդման հնարավորությունները։ Կարևորվում է կրթական հաստատությունների և գործատուների համագործակցությունը, քանի որ մասնավոր ու արտադրական հատվածների մասնակցությունը կարող է նպաստել պահանջված մասնագիտական հմտությունների հստակեցմանը, պրակտիկայի կազմակերպմանը և շրջանավարտների զբաղվածության հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասավանդող և արտադրական ուսուցման մասնագետների մասնագիտական պատրաստվածության գնահատումը, նրանց շարունակական վերապատրաստման անհրաժեշտությունը և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ու աշխատանքային մեթոդների յուրացումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նյութատեխնիկական բազայի զարգացմանը, արհեստանոցների և լաբորատորիաների համապատասխանեցմանը մասնագիտական ուսուցման պահանջներին, ինչպես նաև ժամանակակից սարքավորումների կիրառմանը։ Քննվում են մասնագիտական կրթության որակի գնահատման և վերահսկման մեխանիզմները՝ սովորողների ձեռք բերած կարողությունների, ուսումնական արդյունքների և շրջանավարտների մասնագիտական պատրաստվածության տեսանկյունից։ Կարևորվում է այնպիսի գնահատման համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս որոշել ոչ միայն տեսական գիտելիքների մակարդակը, այլև իրական աշխատանքային խնդիրներ լուծելու կարողությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև մասնագիտական կողմնորոշման, կրթության մատչելիության, մասնագիտությունների նկատմամբ սովորողների հետաքրքրության և արհեստագործական կրթության հասարակական ընկալման հետ կապված հարցերը։ Բարեփոխումների արդյունավետությունը դիտարկվում է կրթական կառավարման, ֆինանսավորման, չափորոշիչների, սոցիալական գործընկերության և աշխատաշուկայի հետ փոխգործակցության միասնական համակարգում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մասնագետների պատրաստման որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները և հիմնավորելու կրթական գործընթացի կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մասնագիտական կրթության կառավարման, մանկավարժության, կրթական քաղաքականության, աշխատանքի շուկայի և արհեստագործական ուսուցման զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու կրթության կազմակերպիչների համար։

Աշխատությունը նվիրված է գերհաղորդիչ նյութերում թույլ արտահայտված ֆիզիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը՝ նոր ռադիոհաճախական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը գերհաղորդիչ վիճակին բնորոշ այն նուրբ երևույթների հայտնաբերումն ու քանակական բնութագրումն է, որոնք սովորական չափման եղանակներով կարող են դժվար նկատելի լինել կամ պահանջել բարձր զգայունություն ունեցող փորձարարական համակարգեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նյութերի էլեկտրամագնիսական հատկությունների փոփոխությունները գերհաղորդիչ անցման և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցության դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռադիոհաճախական էլեկտրամագնիսական դաշտի և գերհաղորդիչ նմուշի փոխազդեցությանը, քանի որ այդ փոխազդեցության բնութագրերի չափումը հնարավորություն է տալիս տեղեկատվություն ստանալ նյութի էլեկտրադինամիկական վիճակի և դրա փոքր փոփոխությունների վերաբերյալ։ Քննվում են ռեզոնանսային հաճախականության, ազդանշանի կլանման, կորուստների և այլ չափելի պարամետրերի փոփոխությունները՝ կախված ջերմաստիճանից, արտաքին մագնիսական դաշտից և նյութի ֆիզիկական վիճակից։ Կարևորվում է փորձարարական համակարգերի զգայունության բարձրացումը, աղմուկների և չափման սխալների նվազեցումը, ինչպես նաև թույլ ազդանշանների հուսալի գրանցման ու մշակման մեթոդների կատարելագործումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր ռադիոհաճախական չափման մոտեցումների համեմատական գնահատումը և դրանց կիրառելիության սահմանների որոշումը։ Նման մեթոդները կարող են հնարավորություն տալ ավելի ճշգրիտ ուսումնասիրելու գերհաղորդիչ անցման առանձնահատկությունները, մագնիսական դաշտի ներթափանցման հետ կապված երևույթները, էներգետիկ կորուստները և նյութի ներքին կառուցվածքի ազդեցությունը դիտվող էլեկտրամագնիսական հատկությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նյութի անհամասեռությունների, կառուցվածքային արատների և այլ միկրոսկոպիկ գործոնների ազդեցությանը, որոնք երբեմն դրսևորվում են չափվող պարամետրերի միայն փոքր շեղումներով։ Փորձարարական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս համադրել դիտվող երևույթները գերհաղորդականության տեսական պատկերացումների հետ և պարզել, թե նյութի կառուցվածքային կամ էլեկտրոնային առանձնահատկություններն ինչպես են արտահայտվում ռադիոհաճախական արձագանքում։ Նոր չափման մեթոդների մշակումը կարևոր է նաև տարբեր գերհաղորդիչ նյութերի համեմատական ուսումնասիրության համար՝ ապահովելով դրանց հատկությունների առավել ճշգրիտ բնութագրում։ Աշխատանքը կարող է ունենալ ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով գերհաղորդականության ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և բարձր զգայունությամբ ռադիոֆիզիկական չափման տեխնիկաների զարգացմանը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պինդ մարմնի ֆիզիկայի, ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկայի, գերհաղորդականության և ռադիոֆիզիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մանր եղջերավոր անասունների օրգանիզմում ազոտային նյութափոխանակության տեսակային և ցեղային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով սպիտակուցների յուրացման, փոխակերպման և օրգանիզմի կողմից ազոտ պարունակող նյութերի օգտագործման ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական մեխանիզմներին։ Հետազոտության շրջանակում համեմատականորեն դիտարկվում են ոչխարների և այծերի, ինչպես նաև դրանց տարբեր ցեղերի նյութափոխանակային առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ժառանգական, ֆիզիոլոգիական և սննդային գործոնների ազդեցությունը ազոտային հավասարակշռության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կերային սպիտակուցների մարսմանը, ազոտային միացությունների յուրացման արդյունավետությանը, ամինաթթուների փոխանակությանը և նյութափոխանակության վերջնական արգասիքների ձևավորման ու արտազատման գործընթացներին։ Քննվում է որոճողների մարսողական համակարգի առանձնահատուկ դերը, մասնավորապես նախաստամոքսներում բնակվող միկրոօրգանիզմների մասնակցությունը կերի ազոտային բաղադրիչների փոխակերպմանը և մանրէային սպիտակուցի առաջացմանը։ Կարևորվում է տարբեր կերաբաժինների կազմի, սպիտակուցի քանակի ու որակի և էներգետիկ ապահովվածության ազդեցությունը ազոտի յուրացման մակարդակի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել արյան, մարսողական համակարգի պարունակության և արտազատվող նյութերի կենսաքիմիական ցուցանիշները՝ նյութափոխանակության ընթացքի առավել ամբողջական բնութագրման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ազոտի ընդունման, օրգանիզմում պահպանման և արտազատման հարաբերակցությանը, քանի որ այդ ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս գնահատել կերային սպիտակուցի օգտագործման արդյունավետությունը։ Տեսակների և ցեղերի միջև հայտնաբերվող տարբերությունները դիտարկվում են կենդանիների գենետիկական առանձնահատկությունների, արտադրողական ուղղվածության, տարիքի, ֆիզիոլոգիական վիճակի և շրջակա միջավայրին հարմարվողականության համատեքստում։ Կարևորվում է նաև ազոտային նյութափոխանակության և կենդանիների աճի, մարմնի հյուսվածքների ձևավորման, բրդատվության, կաթնատվության ու ընդհանուր արտադրողականության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը։ Նման համեմատական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի հիմնավորված մոտենալ տարբեր ցեղերի սնուցման կազմակերպմանը և կերաբաժինների համապատասխանեցմանը նրանց կենսաբանական պահանջներին։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են գիտական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական կենդանիների նյութափոխանակության օրինաչափությունների բացահայտման համար, ինչպես նաև կիրառական արժեք ունենալ անասնաբուծության մեջ կերային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և կենդանիների արտադրողականության գնահատման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կենդանիների ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի, անասնաբուծության, կերակրման և գյուղատնտեսական կենդանիների ցեղաբուծության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է պատմական ճարտարապետական կառույցների պահպանման և վերականգնման համար նախատեսված ջրակայուն կրային շաղախների մշակման խնդիրներին՝ առաջնահերթ դիտարկելով տեղական հումքային նյութերի օգտագործման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կրային կապակցանյութերի, բնական և արհեստական հավելանյութերի, լցանյութերի ու տեղական հանքային հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունները՝ դրանց հիման վրա վերականգնողական աշխատանքների պահանջներին համապատասխան բաղադրությունների ձևավորման նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շաղախների ջրակայունությանը, քանի որ պատմական կառույցներում խոնավության ներթափանցումը և ջրի երկարատև ազդեցությունը կարող են նպաստել քարային շարվածքի, կապակցող նյութերի և հարդարման շերտերի աստիճանական քայքայմանը։ Քննվում են տարբեր բաղադրիչների հարաբերակցության ազդեցությունը շաղախի ամրության, ծակոտկենության, ջրակլանման, գոլորշաթափանցելիության, կպչունության և երկարաժամկետ կայունության վրա։ Կարևորվում է այնպիսի նյութերի մշակումը, որոնք բավարար մեխանիկական հատկությունների հետ մեկտեղ համատեղելի են պատմական շարվածքի և սկզբնական շինանյութերի հետ։ Վերականգնողական շաղախի ընտրության ժամանակ հաշվի են առնվում ոչ միայն բարձր ամրության ցուցանիշները, այլև նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկական համապատասխանությունը հին քարերին և շաղախներին, որպեսզի նոր նյութը շահագործման ընթացքում չառաջացնի լրացուցիչ լարվածություններ կամ անհամատեղելի փոփոխություններ։ Ուսումնասիրվում է նաև տեղական հումքի մշակման և համապատասխան հավելանյութերի կիրառման միջոցով կրային համակարգերի հատկությունների բարելավման հնարավորությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջերմաստիճանի փոփոխությունների, խոնավացման և չորացման պարբերական ազդեցությունների ու արտաքին միջավայրի այլ գործոնների նկատմամբ նյութի կայունությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մշակված բաղադրությունների փորձարարական համեմատությունը և այն ցուցանիշների որոշումը, որոնց հիման վրա հնարավոր է գնահատել դրանց կիրառելիությունը տարբեր տեսակի պատմական կառույցներում։ Տեղական հումքի օգտագործումը դիտարկվում է նաև տնտեսական և բնապահպանական տեսանկյունից, քանի որ այն կարող է նվազեցնել ներմուծվող նյութերից կախվածությունը և նպաստել տարածաշրջանի ավանդական շինարարական նյութերի ուսումնասիրությանն ու ժամանակակից վերականգնողական տեխնոլոգիաներում դրանց կիրառմանը։ Կարևորվում է նաև պատմական հուշարձանների իսկության պահպանումը՝ նոր շաղախների արտաքին տեսքը, կառուցվածքը և շահագործական վարքագիծը հնարավորինս համապատասխանեցնելով վերականգնվող կառույցի նյութական առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ պատմական շենքերի, եկեղեցիների, ամրոցների և այլ քարաշեն հուշարձանների պահպանման ու վերականգնման աշխատանքների համար՝ նպաստելով գիտականորեն հիմնավորված և երկարաժամկետ կայուն նյութերի ընտրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի խմորման արտադրությունների ընթացքում առաջացող օրգանական թափոնների մանրէաբանական վերամշակման և օգտահանման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանց բնապահպանական, կենսատեխնոլոգիական և տնտեսական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են խմորման տեխնոլոգիաներ կիրառող արտադրություններից առաջացող մնացորդների հիմնական տեսակները, դրանց ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունները, օրգանական նյութերի պարունակությունը և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն միկրոօրգանիզմների և կենսաբանական գործընթացների կիրառման հնարավորություններին, որոնց միջոցով թափոններում պարունակվող օրգանական միացությունները կարող են քայքայվել, փոխակերպվել կամ վերածվել հետագա օգտագործման համար արժեքավոր նյութերի։ Քննվում են մանրէաբանական վերամշակման տարբեր մոտեցումների արդյունավետության վրա ազդող գործոնները՝ միջավայրի բաղադրությունը, ջերմաստիճանը, թթվայնությունը, խոնավությունը, սննդանյութերի հարաբերակցությունը և կենսաբանական ակտիվության պահպանման պայմանները։ Կարևորվում է համապատասխան մանրէաբանական մշակույթների ընտրության խնդիրը՝ հաշվի առնելով արտադրական մնացորդների առանձնահատկությունները և վերամշակման նախատեսվող արդյունքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է թափոնների նկատմամբ ոչ միայն որպես հեռացման ենթակա նյութերի, այլև որպես երկրորդային հումքի հնարավոր աղբյուրի մոտեցումը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են կենսաբանական վերափոխման արդյունքում օգտակար արտադրանքների կամ հետագա տեխնոլոգիական կիրառության համար պիտանի բաղադրիչների ստացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև վերամշակման միջոցով թափոնների ծավալի և դրանց հնարավոր բնապահպանական ծանրաբեռնվածության նվազեցման խնդիրը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի արտադրական պայմաններին համապատասխան տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությանը, քանի որ արդյունավետ համակարգի մշակման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել տեղական հումքային ռեսուրսները, արտադրությունների կառուցվածքը, թափոնների կազմը և դրանց հավաքման ու մշակման հնարավորությունները։ Մանրէաբանական մեթոդների կիրառումը դիտարկվում է շրջանաձև տնտեսության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման սկզբունքների տեսանկյունից՝ նպատակ ունենալով արտադրական մնացորդները հնարավորինս վերադարձնել տնտեսական շրջանառության մեջ։ Քննվում են նաև կենսատեխնոլոգիական գործընթացների արտադրական կիրառելիության, կայունության և արդյունավետության գնահատման ընդհանուր չափանիշները։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են հիմք ստեղծել թափոնների կառավարման առավել բնապահպանական տեխնոլոգիաների մշակման, արտադրական ռեսուրսների խնայողության և երկրորդային հումքի օգտագործման ընդլայնման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայի, մանրէաբանության, սննդի արտադրության, բնապահպանական տեխնոլոգիաների և արդյունաբերական թափոնների կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։