Готовые материалы

Հրատարակությունը խորհրդային շրջանի գրադարանային-մեթոդական բնույթի նյութ է, որը նախատեսված է գրադարանավարներին աջակցելու համար՝ Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության 23-րդ համագումարի նյութերը ընթերցողներին և լայն հասարակությանը ներկայացնելու, տարածելու և դրանց շուրջ տեղեկատվական ու մշակութալուսավորական աշխատանք կազմակերպելու գործում։ Նյութը արտացոլում է իր ժամանակաշրջանի գաղափարական և քաղաքական միջավայրը, երբ գրադարաններին վերապահվում էր ոչ միայն գրականության պահպանման ու տրամադրման, այլև պետական-քաղաքական գաղափարների տարածման և բնակչության քաղաքական իրազեկման կարևոր դեր։ Հրատարակության մեջ, ըստ ամենայնի, ներկայացվում են գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման մեթոդական ցուցումներ, թեմատիկ միջոցառումների, գրքային ցուցահանդեսների, ընթերցողների հետ զրույցների, բարձրաձայն ընթերցումների, մատենագիտական տեսությունների և այլ տեղեկատվական ձևերի կիրառման առաջարկություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ համագումարի որոշումների և նյութերի հանրամատչելի ներկայացումը՝ տարբեր տարիքային և սոցիալական խմբերի ընթերցողների համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խորհրդային գրադարանների հասարակական-քաղաքական գործառույթների, ընթերցանության կազմակերպման մեթոդների և տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի նկատմամբ ներկայացվող գաղափարական պահանջների մասին։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր կարող է լինել խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանագիտության, մշակութալուսավորական աշխատանքի, քաղաքական քարոզչության և տեղեկատվության տարածման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, պատմաբաններին, խորհրդային շրջանի մշակույթի և քաղաքական կյանքի հետազոտողներին, սոցիալական գիտությունների մասնագետներին, ինչպես նաև այդ ժամանակաշրջանի գրադարանային աշխատանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է հայերեն միջնադարյան նախաբանի ուսումնասիրությանը, որը վերաբերում է սուրբ իշխաններ Բորիսին և Գլեբին՝ հին ռուսական քրիստոնեական ավանդության կարևորագույն սրբերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այդ սրբերի մասին պատմող հայերեն գրական վկայությունը, դրա ստեղծման կամ փոխանցման պատմական ու գրական միջավայրը, ինչպես նաև հայ և հին ռուսական մշակույթների միջև ձևավորված միջմշակութային կապերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել բնագրի կառուցվածքը, բովանդակությունը, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, սրբախոսական մոտիվները, կերպարների ներկայացման եղանակները և քրիստոնեական արժեքների արտահայտությունը։ Բորիսի և Գլեբի պաշտամունքը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում արևելասլավոնական քրիստոնեական մշակույթում, իսկ նրանց նահատակության պատմությունը ձևավորել է սրբախոսական և պատմագրական բազմաթիվ ստեղծագործությունների հիմքը։ Հայերեն նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է այդ ավանդույթը հասել հայկական գրական միջավայր և ինչպիսի լեզվական, գեղարվեստական կամ գաղափարական փոփոխությունների է ենթարկվել փոխանցման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել թարգմանական գործընթացին, աղբյուրագիտական հարցերին և հայերեն բնագրի հնարավոր կապերին այլ լեզուներով պահպանված տարբերակների հետ։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու տարբեր խմբագրությունների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, վերականգնելու հնարավոր սկզբնաղբյուրները և գնահատելու հայերեն վկայության տեղը տվյալ սրբախոսական ավանդության զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ միջնադարյան գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ օտարալեզու քրիստոնեական նյութի հայերեն փոխանցումը վկայում է միջնադարյան մշակույթների միջև ակտիվ գրական և հոգևոր փոխանակման մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բանասերներին, միջնադարագետներին, գրականագետներին, հայագետներին, սլավոնագետներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին և հայ-սլավոնական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական թարգմանական գրականության, սրբախոսական ժանրի, միջնադարյան քրիստոնեական մշակույթի և տարբեր գրական ավանդույթների փոխազդեցության պատմությամբ։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ-դիֆերենցիալ-տարբերական հավասարումների պարբերական լուծումների պարամետրական ինտերպոլյացիայի և մոտավոր որոնման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մաթեմատիկական այնպիսի հավասարումների դաս է, որտեղ միաժամանակ առկա են դիֆերենցիալ, ինտեգրալ և տարբերական բաղադրիչներ, ինչի պատճառով դրանց լուծումների ստացումը հաճախ պահանջում է բարդ վերլուծական և թվային մոտեցումներ։ Աշխատության հիմնական խնդիրներից է պարբերական լուծումների կառուցման և մոտարկման արդյունավետ մեթոդների մշակումը՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ ճշգրիտ լուծման ստացումը հնարավոր չէ կամ չափազանց բարդ է։ Պարամետրական ինտերպոլյացիայի կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրվող ֆունկցիան կամ լուծումների ընտանիքը ներկայացնել համապատասխան պարամետրերի միջոցով և սահմանափակ թվով հայտնի տվյալների հիման վրա կառուցել անհրաժեշտ մոտարկումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել պարբերականության պայմանները, լուծումների գոյության և կայունության հարցերը, պարամետրերի ընտրության սկզբունքները, մոտարկման սխալների գնահատումը և ստացված թվային լուծումների ճշգրտության ապահովումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմների հաշվարկային արդյունավետությանը, քանի որ ինտեգրալ և տարբերական անդամների միաժամանակյա առկայությունը կարող է բարդացնել ինչպես հավասարումների թվային դիսկրետացումը, այնպես էլ լուծումների հետագա հաշվարկը։ Հետազոտության մեջ կարող են օգտագործվել թվային ինտեգրման, ինտերպոլյացիայի, մոտարկման, իտերացիոն հաշվարկների և պարամետրական որոնման մեթոդներ՝ պարբերական լուծումների թվային ներկայացումները ստանալու համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր մեթոդների համեմատությունը՝ պարզելու համար, թե որ մոտեցումներն են առավել արդյունավետ տարբեր տիպի հավասարումների և տարբեր պարամետրային պայմանների դեպքում։ Նման խնդիրների լուծումը կիրառական նշանակություն ունի բազմաթիվ դինամիկ համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրման համար, քանի որ ինտեգրալ-դիֆերենցիալ և տարբերական հավասարումները կարող են օգտագործվել հիշողությամբ համակարգերի, պարբերական գործընթացների, կառավարման խնդիրների և ժամանակային ուշացումներով կամ դիսկրետ բաղադրիչներով մոդելների նկարագրման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, կիրառական մաթեմատիկայի և թվային մեթոդների մասնագետներին, մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է բազմակի օբյեկտներից կազմված մոդելների վերաբերյալ վարկածների ստուգման և դրանց նույնականացման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարդ համակարգերն են, որոնց նկարագրության համար անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ փոխկապակցված օբյեկտներ, դրանց հատկությունները, վարքագիծը և փոխազդեցությունները։ Նման համակարգերի մոդելավորման ժամանակ կարևոր խնդիր է որոշել, թե առաջարկվող մոդելը որքանով է համապատասխանում իրական տվյալներին, արդյոք դրա հիմքում դրված վարկածները հիմնավորված են, և որքան վստահությամբ կարելի է նույնականացնել ուսումնասիրվող օբյեկտներն ու դրանց բնութագրերը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են վարկածների ձևավորման, ստուգման և համեմատության մեթոդները, ինչպես նաև բազմակի օբյեկտների նույնականացման գործընթացում անորոշության, աղմուկի և տվյալների ոչ լիարժեքության ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նույնականացման հուսալիության գնահատմանը, քանի որ բարդ համակարգերում տարբեր օբյեկտներ կարող են ունենալ նմանատիպ հատկություններ կամ փոխկապակցված վարքագիծ, ինչը դժվարացնում է դրանց տարանջատումը և ճիշտ դասակարգումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական և վիճակագրական մոդելներ, հավանականային մոտեցումներ, որոշումների ընդունման մեթոդներ, օպտիմալացման ալգորիթմներ և հաշվողական տեխնոլոգիաներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել ստացվող արդյունքների վստահելիությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև այնպիսի չափանիշների և ալգորիթմների մշակումը, որոնք թույլ կտան գնահատել վարկածների ճշմարտացիության աստիճանը և ընտրել առավել համապատասխան մոդելը՝ հիմնվելով առկա դիտարկումների ու փորձարարական տվյալների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է բարդ համակարգերի կամ բազմաբաղադրիչ օբյեկտների ավտոմատացված ճանաչում, դասակարգում և վիճակի գնահատում։ Դրանք կարող են օգտակար լինել տեխնիկական համակարգերի ախտորոշման, կառավարման, ռոբոտատեխնիկայի, պատկերների և ազդանշանների մշակման, խելացի համակարգերի ու որոշումների աջակցման ծրագրային լուծումների մշակման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համակարգերի տեսության և նույնականացման մասնագետներին, մաթեմատիկոսներին, տվյալների վերլուծաբաններին, ծրագրավորողներին, արհեստական բանականության և մեքենայական ուսուցման հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր գրականության մատենագիտական համակարգված ցանկ՝ նախատեսված ոլորտի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների, գրադարանների աշխատակիցների և այլ հետաքրքրված ընթերցողների համար։ Այն տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին արագ և համակարգված տեղեկություն տրամադրել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ համապատասխան նոր հրատարակությունների մասին։ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային գրացուցակում պահպանված օրինակներից մեկը թվագրված է 1978 թվականով և ընդգրկում է 25 էջ, իսկ հրատարակության կազմողները նշված են որպես Ա. Միրիջանյան, Ա. Օգանեզովա և Ս. Համբոյան։ Ցանկի բովանդակային շրջանակը բավական լայն է․ ներառվում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութալուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակութային հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Ըստ պահպանված մատենագիտական նկարագրության՝ ցանկում արտացոլվել են հայերեն և ռուսերեն լեզուներով հրատարակություններ, ինչպես նաև Հայաստանի սահմաններից դուրս լույս տեսած՝ հայկական մշակույթին և արվեստին վերաբերող որոշ նյութեր։ Հրատարակության կառուցվածքը նախատեսված է որոնումն ու կողմնորոշումը հեշտացնելու համար․ նյութերը դասավորվում են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սխեմայի համաձայն, իսկ առանձին բաժինների ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասակարգվում են այբբենական կարգով։ Հրատարակության մեջ գրքերի որոնումը դյուրացնելու համար օգտագործվել են նաև համապատասխան գրադարանային շիֆրեր։ Այս առանձնահատկությունների շնորհիվ այն կարելի է դիտարկել ոչ թե որպես որևէ կոնկրետ արվեստագիտական թեմայի շուրջ տեսական ուսումնասիրություն, այլ որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ գործիք, որն օգնում է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի բնագավառում հասանելի նոր գրականությունը։ Նման մատենագիտական ցանկերը կարևոր նշանակություն ունեն գիտական աշխատանքի, գրականության որոնման, թեմատիկ հետազոտությունների նախապատրաստման և համապատասխան աղբյուրների ընտրության համար, հատկապես այն ժամանակաշրջանում, երբ թվային որոնման համակարգերը դեռևս հասանելի չէին։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն փաստագրում է իր ժամանակի մշակութային և արվեստագիտական տեղեկատվական միջավայրը՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակությունների մասին համակարգված տեղեկություն։ Հետազոտողների համար այն կարող է օգտակար լինել ինչպես կոնկրետ գրքերի կամ հոդվածների որոնման, այնպես էլ որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրապարակումների ընդհանուր պատկերը վերականգնելու համար։ Այս առումով հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն մատենագետների և գրադարանագետների, այլև մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գրականագետների, թանգարանագետների, դասախոսների, ուսանողների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական իրավիճակների վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց գործնական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գործընթացների, իրավիճակների և զարգացումների համակարգված ուսումնասիրությունն է, որի նպատակն է բացահայտել քաղաքական դաշտում գործող հիմնական գործոնները, դերակատարների շահերը, փոխհարաբերությունները, հնարավոր ռիսկերը և զարգացման հավանական ուղղությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քաղաքական իրավիճակը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցության արդյունք, և դրա գնահատման համար կարող են կիրառվել իրավիճակային, համեմատական, համակարգային, կառուցվածքային, վիճակագրական և փորձագիտական վերլուծության մեթոդներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում քաղաքական գործընթացների մշտադիտարկմանը, տեղեկատվության հավաքագրմանն ու դասակարգմանը, զանգվածային լրատվամիջոցների և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև քաղաքական դերակատարների վարքագծի ու հասարակական տրամադրությունների գնահատմանը։ Քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության մեջ մշտադիտարկումն ու կոնտենտ-վերլուծությունը դիտարկվում են որպես կիրառական քաղաքագիտական տեխնոլոգիաներ, որոնք կարող են նպաստել գործընթացների ավելի կանխատեսելի և կառավարելի դառնալուն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև քաղաքական իրավիճակների զարգացման հնարավոր սցենարների մշակումը և քաղաքական որոշումների ընդունման համար վերլուծական հիմքի ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել քաղաքական կայունության և անկայունության գործոնները, հասարակական պահանջների փոփոխությունները, ընտրական գործընթացները, քաղաքական ուժերի դիրքավորումը, իշխանություն–հասարակություն հարաբերությունները և ներքին ու արտաքին միջավայրի ազդեցությունը։ Հայաստանի օրինակով հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել քաղաքական վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառումը երկրի քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունների, հասարակական գործընթացների և ինստիտուցիոնալ փոխակերպումների պայմաններում։ ԵՊՀ-ում այս թեմայով գիտական հետազոտության առկայությունը նույնպես ցույց է տալիս, որ այն ձևավորվել է որպես քաղաքական գիտությունների կիրառական ուղղություն՝ քաղաքական իրավիճակների վերլուծության և համապատասխան մեթոդաբանության ուսումնասիրությամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական տեխնոլոգիաների, մեդիայի և հանրային կարծիքի փոխկապակցվածությանը, քանի որ ժամանակակից քաղաքական գործընթացների վերլուծության համար կարևոր է ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների անմիջական ուսումնասիրությունը, այլև դրանց մեդիա արտացոլման և հասարակության կողմից ընկալման գնահատումը։ ԵՊՀ համապատասխան կրթական ծրագրերում քաղաքական տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությունը ներառում է քաղաքական գործընթացների մեկնաբանման, մեդիայի ազդեցության գնահատման և հայաստանյան քաղաքական միջավայրի առանձնահատկությունների վերլուծության գործնական հմտություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ քաղաքական որոշումների նախապատրաստման, քաղաքական ռիսկերի գնահատման, ընտրական գործընթացների ուսումնասիրման, ռազմավարական պլանավորման և քաղաքական կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, քաղաքական վերլուծաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական խորհրդատուներին, հետազոտողներին, լրագրողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսային գործի կազմակերպման բարելավման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և մաքսային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մաքսային համակարգի կազմակերպական, տնտեսական, իրավական և կառավարչական մեխանիզմներն են, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արտաքին առևտրի կարգավորման, պետական եկամուտների ապահովման և տնտեսական անվտանգության պահպանման վրա։ Մաքսային մարմինների գործունեության կարևորագույն խնդիրներից են տնտեսական շահերի և ներքին շուկայի պաշտպանությունը, մաքսային օրենսդրության կիրառումը, մաքսային վճարների գանձումը և սահմանով ապրանքների ու տրանսպորտային միջոցների տեղաշարժի նկատմամբ վերահսկողությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մաքսային գործընթացների կազմակերպման գործող մեխանիզմները, դրանց արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և այն խոչընդոտները, որոնք կարող են բարդացնել արտաքին տնտեսական գործունեություն իրականացնող տնտեսավարող սուբյեկտների աշխատանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային ընթացակարգերի պարզեցմանը, ժամանակի և վարչական ծախսերի կրճատմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը, ինքնահայտարարագրման զարգացմանը և մաքսային մարմինների միջև տեղեկատվության արդյունավետ փոխանակմանը։ Մաքսային վարչարարության կատարելագործման կարևոր ուղղություններից է ռիսկերի կառավարման համակարգի զարգացումը, որի միջոցով բարեխիղճ և ցածր ռիսկայնության տնտեսավարողների նկատմամբ հնարավոր է կիրառել ավելի արագացված ընթացակարգեր՝ միաժամանակ վերահսկողական ռեսուրսներն ուղղելով բարձր ռիսկային գործարքների վրա։ Աշխատությունը կարևորում է նաև պետական և մասնավոր հատվածների փոխգործակցությունը, քանի որ մաքսային համակարգի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ոչ միայն վերահսկողության մակարդակով, այլև տնտեսավարողներին մատուցվող ծառայությունների որակով և կանխատեսելիությամբ։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել մաքսային մարմինների կառավարման կատարելագործման, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության, ծառայության տեխնիկական վերազինման և կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման խնդիրները։ Նախկին և հետագա բարեփոխումների ծրագրերում ևս շեշտադրվել են արդյունավետ կառավարումը, ռիսկերի վրա հիմնված հսկողությունը, ընթացակարգերի պարզեցումը, այլ պետական մարմինների հետ համագործակցությունը և տեխնիկական արդիականացումը։ Ժամանակակից մոտեցումներում առանձնահատուկ նշանակություն է ստացել թվայնացումը և «մեկ կանգառ, մեկ պատուհան» սկզբունքի կիրառումը, ինչպես նաև էլեկտրոնային տեղեկատվական բազաների փոխգործելիությունը, ինչը կարող է նպաստել կրկնակի հսկողության բացառմանը, առևտրի դյուրինացմանը և սահմանահատման գործընթացների արագացմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել մաքսային վարչարարության կազմակերպական կառուցվածքի կատարելագործման, մաքսազերծման գործընթացների արագացման, պետական եկամուտների հավաքագրման արդյունավետության բարձրացման և արտաքին առևտրի համար առավել բարենպաստ միջավայրի ձևավորման նպատակով։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, մաքսային գործի և պետական կառավարման մասնագետներին, արտաքին տնտեսական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր ակտիվության ցեմենտների մշակմանը և դրանց հիման վրա արագ ամրացող բետոնների ստացման տեխնոլոգիական ու տեսական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել այնպիսի ցեմենտային կապակցանյութեր և բետոնային բաղադրություններ, որոնք կարճ ժամանակահատվածում ձեռք են բերում անհրաժեշտ ամրություն և կարող են արդյունավետ կիրառվել արագ շինարարական աշխատանքներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ցեմենտի հանքաբանական և քիմիական կազմը, մանրացման աստիճանը, ակտիվության բարձրացման եղանակները, հիդրատացման գործընթացները և կապակցանյութի կառուցվածքի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են ցեմենտի վաղ ամրության զարգացման վրա, այդ թվում՝ հումքի կազմին, մասնիկների չափերին, ջուր-ցեմենտ հարաբերությանը, հավելանյութերի կիրառմանը և կարծրացման պայմաններին։ Ստացված բարձր ակտիվության ցեմենտների հիման վրա ուսումնասիրվում են արագ ամրացող բետոնների բաղադրության ընտրության և տեխնոլոգիական մշակման հարցերը։ Գնահատվում են բետոնի վաղ և վերջնական ամրությունը, խտությունը, կառուցվածքը, ջրակայունությունը, ցրտադիմացկունությունը և այլ ֆիզիկամեխանիկական հատկություններ՝ կախված կիրառվող բաղադրությունից և կարծրացման պայմաններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ցեմենտի ակտիվության և բետոնի ամրության զարգացման միջև կապի բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս օպտիմալացնել ինչպես կապակցանյութի ստացման, այնպես էլ բետոնի պատրաստման տեխնոլոգիան։ Արագ ամրացող բետոնների կիրառումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է կրճատել շինարարական աշխատանքների տեխնոլոգիական ընդմիջումները, արագ ապամոնտաժել կաղապարամածը, շուտ շահագործման հանձնել կառուցվածքները կամ իրականացնել վերանորոգման և վերականգնման աշխատանքներ սահմանափակ ժամկետներում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել բարձր արդյունավետությամբ ցեմենտային նյութերի արտադրության կատարելագործմանը, բետոնի տեխնոլոգիական հատկությունների բարելավմանը և շինարարության տևողության կրճատմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական նյութերի տեխնոլոգներին, ցեմենտի և բետոնի արտադրության մասնագետներին, նյութագետներին, շինարար-ինժեներներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է դեռահաս դպրոցականների ֆիզիկական պատրաստության մակարդակի բարձրացման և ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի օպտիմալացման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ աթլետիկական վարժությունների նպատակային կիրառման միջոցով։ Հետազոտությունը դիտարկում է դպրոցականների ֆիզիկական զարգացման և շարժողական ընդունակությունների կատարելագործման խնդիրը՝ հաշվի առնելով դեռահասության շրջանի տարիքային և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հիմնական շարժողական ընդունակությունները՝ ուժը, արագությունը, դիմացկունությունը, ճկունությունը, արագաուժային կարողությունները և շարժումների համակարգման մակարդակը, ինչպես նաև դրանց զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Աթլետիկական վարժությունները ներկայացվում են որպես դպրոցականների ֆիզիկական պատրաստության արդյունավետ միջոց, քանի որ դրանց բազմազանությունը հնարավորություն է տալիս նպատակային ազդեցություն գործել տարբեր ֆիզիկական որակների վրա և համապատասխանեցնել ուսումնական բեռնվածությունը սովորողների տարիքային ու անհատական հնարավորություններին։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել վազքային, ցատկային, նետման և այլ աթլետիկական վարժությունների կիրառման մեթոդները, դրանց ինտենսիվության և ծավալի ընտրության սկզբունքները, պարապմունքների կազմակերպման ձևերը և ֆիզիկական արդյունքների գնահատման չափանիշները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դպրոցականների նախնական ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատումը և դրա հիման վրա ավելի արդյունավետ մարզական-մանկավարժական ծրագրերի մշակումը։ Հեղինակի գիտական աշխատանքների շարքում նույնպես առանձնացվում են դեռահասների շարժողական պատրաստվածության մոնիթորինգը և դպրոցականների ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի օպտիմալացման խնդիրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են ցույց տալ, թե ինչպես է ճիշտ ընտրված և համակարգված աթլետիկական վարժությունների կիրառումը նպաստում դպրոցականների ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստվածության, աշխատունակության և շարժողական ակտիվության բարելավմանը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են օգտագործվել ֆիզիկական կուլտուրայի դասերի, արտադասարանական պարապմունքների և լրացուցիչ մարզական գործունեության կազմակերպման ընթացքում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական կուլտուրայի ուսուցիչներին, մարզիչներին, սպորտային մանկավարժներին, աթլետիկայի մասնագետներին, հետազոտողներին, բուհերի դասախոսներին և ֆիզիկական դաստիարակության ոլորտում սովորող ուսանողներին։ Ըստ ՀՀ ԲԿԳԿ-ի տվյալների՝ աշխատանքը պաշտպանվել է որպես մանկավարժական գիտությունների թեկնածուական ատենախոսություն, իսկ հեղինակը մասնագիտանում է ֆիզիկական դաստիարակության և աթլետիկայի ոլորտում։

Աշխատությունը նվիրված է Էռնեստ Հեմինգուեյի կարճ պատմվածքներում երկխոսության հաղորդակցական և գործաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գեղարվեստական երկխոսությունն է՝ որպես ոչ միայն հերոսների միջև տեղեկատվության փոխանակման, այլև նրանց հարաբերությունների, հոգեբանական վիճակի, մտադրությունների, հակասությունների և չարտահայտված իմաստների բացահայտման կարևոր միջոց։ Հեմինգուեյի ստեղծագործություններում երկխոսությունը հաճախ առանձնանում է կարճությամբ, պարզ բառապաշարով, կրկնություններով, լռություններով, անուղղակի արտահայտություններով և տեղեկատվական բացերով, ինչի շնորհիվ խոսքային փոխանակման մակերեսային բովանդակության ներքո ձևավորվում են լրացուցիչ իմաստային շերտեր։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել խոսքային ակտերը, խոսակցական իմպլիկատուրաները, ենթատեքստը, հաղորդակցական նպատակները, դիմելաձևերը, հարց ու պատասխանի կառուցվածքները, թեմայի փոփոխությունը, հերթափոխը և զրուցակիցների փոխազդեցության այլ առանձնահատկություններ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հերոսները երբեմն ուղղակիորեն ասում մի բան, բայց իրենց խոսքի միջոցով ակնարկում մեկ այլ բան, և ինչպես է ընթերցողը համատեքստի, իրավիճակի ու լեզվական մանրամասների հիման վրա վերականգնում չարտահայտված իմաստը։ Հեմինգուեյի կարճ արձակի ուսումնասիրություններում երկխոսությունը դիտարկվել է նաև որպես սոցիալական փոխազդեցության կառուցվածք, որտեղ դիմելաձևերն ու խոսակցական հաջորդականությունները կարող են տեղեկություն հաղորդել հերոսների սոցիալական հարաբերությունների մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում համագործակցության սկզբունքի և դրա խոսակցական կանոնների ուսումնասիրությունը, քանի որ հերոսների խոսքում որոշակի տեղեկությունների բացթողումը, թեմայից շեղումը, երկիմաստությունը կամ դիտավորյալ անորոշությունը կարող են ստեղծել լրացուցիչ գործաբանական իմաստ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև քաղաքավարության ռազմավարությունների և անուղղակի խոսքային ակտերի վերլուծությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել հերոսների միջև իշխանության, կախվածության, մտերմության, կոնֆլիկտի կամ հուզական լարվածության հարաբերությունները։ Աշխատության համար հատկապես նշանակալի նյութ կարող են լինել այն պատմվածքները, որտեղ սյուժետային կարևոր հանգամանքները բացահայտվում են ոչ թե հեղինակային ուղղակի մեկնաբանությամբ, այլ հերոսների խոսակցության ենթատեքստի միջոցով։ Այդպիսի երկխոսությունները ցույց են տալիս Հեմինգուեյի նվազագույն միջոցներով առավելագույն իմաստ ստեղծելու գեղարվեստական սկզբունքը․ խոսքի պարզությունն ու կարճությունը չեն սահմանափակում բովանդակությունը, այլ ընթերցողին ստիպում են ակտիվորեն մեկնաբանել լռությունները, ակնարկները և անավարտ մտքերը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն Հեմինգուեյի անհատական ոճի, այլև գեղարվեստական հաղորդակցության բնույթի ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է երկխոսությունը միաժամանակ առաջ մղել սյուժեն, բացահայտել կերպարները, արտահայտել միջանձնային հարաբերությունները և ստեղծել խորքային ենթատեքստ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, գործաբանության և խոսույթի վերլուծության մասնագետներին, գրականագետներին, թարգմանիչներին, անգլերենի և ամերիկյան գրականության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային ներգնա զբոսաշրջության պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպիսի դեր և գործիքներ ունի պետությունը միջազգային զբոսաշրջային հոսքերի խթանման, զբոսաշրջային շուկայի զարգացման, ոլորտի մրցունակության բարձրացման և երկրի՝ որպես գրավիչ զբոսաշրջային ուղղության դիրքավորման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ներգնա զբոսաշրջության տնտեսական նշանակությունը, դրա ազդեցությունը զբաղվածության, եկամուտների, ներդրումների, տարածաշրջանային զարգացման և ծառայությունների ոլորտի ընդլայնման վրա, ինչպես նաև պետական քաղաքականության և մասնավոր հատվածի համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում զբոսաշրջության պետական կարգավորման մեխանիզմներին՝ օրենսդրական և վարչական կարգավորմանը, պետական ծրագրավորմանը, շուկայի խթանմանը, միջազգային համագործակցությանը, զբոսաշրջային արտադրանքի առաջխաղացմանը և ոլորտի մոնիթորինգին։ Հայաստանի համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկրի զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը, միջազգային շուկաներում Հայաստանի ճանաչելիության բարձրացմանը, գովազդատեղեկատվական քաղաքականությանը, զբոսաշրջային երթուղիների զարգացմանը և օտարերկրյա զբոսաշրջային օպերատորների ու լրատվամիջոցների հետ համագործակցությանը։ Պետական ծրագրավորման փաստաթղթերում ևս որպես կարևոր ուղղություններ առանձնացվել են միջազգային շուկա Հայաստանի ինտեգրումը, մարքեթինգային քաղաքականության զարգացումը, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների բարելավումը և զբոսաշրջության ոլորտում տվյալների ու մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործումը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների խնդիրը․ ճանապարհների, հյուրանոցային տնտեսության, զբոսաշրջային տների, երթուղիների և սպասարկման որակի զարգացումը դիտարկվում է որպես ներգնա զբոսաշրջության կայուն աճի նախապայման։ Միաժամանակ կարևորվում է պատմամշակութային և բնական ռեսուրսների պահպանությունն ու ռացիոնալ օգտագործումը, մարդկային ռեսուրսների զարգացումը և տեղական բնակչության ներգրավվածությունը զբոսաշրջային գործընթացներում։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հիմնական խոչընդոտները, որոնք կարող են սահմանափակել Հայաստանի ներգնա զբոսաշրջության մրցունակությունը, և քննարկելու դրանց հաղթահարման պետական քաղաքականության հնարավոր ուղղությունները։ Այդպիսի ուղղությունների շարքում կարևոր են զբոսաշրջային արտադրանքի բազմազանեցումը, միջազգային մարքեթինգի արդյունավետության բարձրացումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը, ծառայությունների որակի բարելավումը, վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի զարգացումը, ինչպես նաև պետական, համայնքային և մասնավոր կառույցների ավելի արդյունավետ համագործակցությունը։ Թեման կարող է հետաքրքրել զբոսաշրջության և տնտեսագիտության մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, զբոսաշրջային ընկերությունների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար է Հայաստանի զբոսաշրջային քաղաքականության և միջազգային ներգնա զբոսաշրջության զարգացման պետական մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի մենանվագ լարային գործիքների համար գրված ստեղծագործությունների ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց դրսևորմանը հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում։ Հետազոտության կենտրոնում լարային մենանվագ երաժշտության այն գեղարվեստական և տեխնիկական առանձնահատկություններն են, որոնք ձևավորվել կամ նորովի զարգացել են 20-րդ դարի ընթացքում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մենանվագ ջութակի, ալտի, թավջութակի և այլ լարային գործիքների համար գրված ստեղծագործությունների կառուցվածքային, մեղեդային, ռիթմական, հարմոնիկ և տեմբրային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատարողական նոր հնարքների կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ մենանվագ լարային ստեղծագործության մեջ կոմպոզիտորը սահմանափակ գործիքային կազմի պայմաններում ձգտում է ստեղծել բազմաշերտ երաժշտական հնչողություն՝ օգտագործելով գործիքի արտահայտչական հնարավորությունների առավել լայն շրջանակը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 20-րդ դարի երաժշտական լեզվի փոփոխությունների ազդեցությունը մենանվագ լարային ժանրի վրա՝ ներառյալ նոր հնչերանգային մտածողությունը, ընդլայնված կատարողական տեխնիկան, ոչ ավանդական հնչյունային միջոցները, ռիթմական բարդ կառուցվածքները և ձևաստեղծման նոր սկզբունքները։ Հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների վերլուծության միջոցով աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են համաշխարհային երաժշտության ժամանակակից ոճական միտումները յուրացվել, վերաիմաստավորվել և համադրվել հայկական ազգային երաժշտական մտածողության ու ավանդույթների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ազգային մեղեդիական ինտոնացիաների, մոդալ մտածողության, ռիթմական առանձնահատկությունների և տեմբրային լուծումների դրսևորմանը մենանվագ լարային ստեղծագործություններում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ընդհանուր և անհատական ոճական հատկանիշները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչպես է յուրաքանչյուր կոմպոզիտոր օգտագործում լարային գործիքի տեխնիկական ու արտահայտչական հնարավորությունները սեփական գեղարվեստական լեզուն ձևավորելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կոմպոզիտորներին, կատարող երաժիշտներին, երաժշտության տեսության մասնագետներին, կոնսերվատորիաների և երաժշտական բուհերի դասախոսներին ու ուսանողներին, ինչպես նաև 20-րդ դարի և հայ ժամանակակից երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է սեյսմիկ ազդեցության պայմաններում երկաթբետոնե կարկասային շենքերի տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց նախագծման կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկրաշարժային ազդեցության ժամանակ շենքի կրող համակարգում առաջացող ուժերի, լարումների և դեֆորմացիաների բաշխման օրինաչափությունները, գնահատել առանձին տարրերի աշխատանքի առանձնահատկությունները և դրանց հիման վրա առաջարկել ավելի արդյունավետ նախագծային լուծումներ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են երկաթբետոնե կարկասի հիմնական տարրերը՝ սյուները, հեծանները, հանգույցները և այլ կրող բաղադրիչներ, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը դինամիկ և ցիկլիկ բեռնավորման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սեյսմիկ ազդեցության բնույթին, քանի որ երկրաշարժի ժամանակ կառույցի վրա ազդող իներցիոն ուժերը կարող են առաջացնել զգալի հորիզոնական տեղաշարժեր, ճկումներ, կտրող և ոլորող ազդեցություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է տարրերի ամրության, կոշտության, պլաստիկ դեֆորմացման և էներգիա կլանելու ունակության գնահատումը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես է շենքը արձագանքում տարբեր ինտենսիվության երկրաշարժերին։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել կառուցվածքային մեխանիկայի հաշվարկային մեթոդներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, թվային սիմուլյացիա և փորձարարական տվյալների վերլուծություն՝ շենքերի իրական սեյսմիկ վարքը հնարավորինս ճշգրիտ գնահատելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման սկզբունքների կատարելագործմանը՝ կրող համակարգի օպտիմալացման, տարրերի ճիշտ համամասնությունների ընտրության, ամրանավորման արդյունավետ կազմակերպման, հանգույցների հուսալիության և սեյսմիկ անվտանգության բարձրացման միջոցով։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել այնպիսի երկաթբետոնե կարկասային շենքերի նախագծմանը, որոնք երկրաշարժի ժամանակ ունենան բավարար ամրություն և դեֆորմացիոն ունակություն ու նվազագույնի հասցնեն փլուզման կամ ծանր վնասման վտանգը։ Թեման հատկապես կարևոր է սեյսմիկ ակտիվ տարածաշրջանների համար, որտեղ շենքերի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ստատիկ և սովորական շահագործման բեռները, այլև ուժեղ դինամիկ ազդեցությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել շինարարական ինժեներներին, նախագծողներին, կոնստրուկտորներին, սեյսմակայուն շինարարության մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է կապի համակարգերում խոսքային ազդանշանի պաշտպանության բարձր մակարդակ ապահովող անալոգային սկրեմբլերների նախագծման առանձին խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը այնպիսի տեխնիկական լուծումների մշակման և հիմնավորման ուսումնասիրությունն է, որոնք թույլ են տալիս հաղորդման ընթացքում փոփոխել խոսքային ազդանշանի կառուցվածքը՝ այն չարտոնված լսումից պաշտպանելու և հաղորդակցության գաղտնիությունը բարձրացնելու նպատակով։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են անալոգային սկրեմբլերների աշխատանքի սկզբունքները, խոսքային ազդանշանի բնութագրերը, դրա ձևափոխման մեթոդները և կապի ալիքի միջոցով փոխանցման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սկրեմբլերի կառուցվածքային սխեմաների նախագծմանը, ազդանշանի փոխակերպման տարբեր մեխանիզմներին և այնպիսի պարամետրերի ընտրությանը, որոնք կարող են բարձրացնել պաշտպանվածության մակարդակը՝ միաժամանակ պահպանելով խոսքի ընդունելի որակն ու համակարգի աշխատանքի կայունությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև պաշտպանվածության գնահատումը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, թե որքանով է փոխակերպված ազդանշանը հասկանալի կամ վերականգնելի չարտոնված ունկնդրման դեպքում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել հաճախականային, ժամանակային և այլ ազդանշանային փոխակերպումներ, ինչպես նաև դրանց համակցությունները, որոնք կիրառվում են խոսքային տեղեկատվության կառուցվածքը փոփոխելու համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համակարգի տեխնիկական պարամետրերի օպտիմալացմանը, բաղադրիչների ընտրությանը, աղմուկների և խանգարումների ազդեցությանը, ինչպես նաև հաղորդման և ընդունման կողմերի համաժամացման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է ներառել տեսական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում և փորձարարական ուսումնասիրություններ՝ նախագծվող լուծումների արդյունավետությունը, խոսքի որակը և պաշտպանվածության մակարդակը գնահատելու համար։ Թեման կարևոր է հատկապես այն կապի համակարգերի համար, որտեղ խոսքային տեղեկատվության գաղտնիության ապահովումը տեխնիկական պահանջ է, իսկ ազդանշանի փոխանցումը կատարվում է անալոգային միջոցներով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կապի համակարգերի ինժեներներին, ռադիոտեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի մասնագետներին, ազդանշանների մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին, տեղեկատվական անվտանգության մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։