Технология

Մեքենագիտության և կիրառական մեխանիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է համակցված հենարաններով արագընթաց ռոտորային հանգույցի կառուցվածքի մշակմանը և դրա դինամիկական բնութագրերի ուսումնասիրմանը։ Քննության են առնվում բարձր պտտման արագությունների պայմաններում ռոտորային համակարգի աշխատանքի առանձնահատկությունները, հենարանների կառուցվածքային լուծումները և դրանց փոխազդեցությունը պտտվող տարրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռոտորի տատանումներին, դինամիկական կայունությանը, կրիտիկական արագություններին և անհավասարակշռությունից առաջացող բեռնվածքների ազդեցությանը։ Վերլուծվում են համակցված հենարանների պարամետրերի, կոշտության, մարող հատկությունների և կառուցվածքային բնութագրերի ազդեցությունները ամբողջ հանգույցի դինամիկական վարքի վրա։ Քննարկվում են նաև համակարգի մաթեմատիկական մոդելավորման, հաշվարկային և փորձարարական հետազոտման, ինչպես նաև աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու արագընթաց ռոտորային հանգույցների հուսալիության, կայունության և աշխատանքային արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված կառուցվածքային լուծումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մեքենագիտության, ռոտորների դինամիկայի, մեքենաների նախագծման և տատանումների տեսության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գյուղատնտեսական ճարտարագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է թույլ կապակցված մշակովի հողերի մշակման համար նախատեսված ճակատային գութանի կառուցվածքի կատարելագործմանը և դրա հիմնական պարամետրերի գիտատեխնիկական հիմնավորմանը։ Քննության են առնվում հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հողաշերտի կտրման, շրջման և փխրեցման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հերկի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գութանի բանող օրգանների կառուցվածքային և երկրաչափական պարամետրերի ընտրությանը, աշխատանքային արագության սահմանմանը և հողի հետ դրանց փոխազդեցության օրինաչափություններին։ Վերլուծվում են քարշային դիմադրության, էներգատարության, արտադրողականության և ագրոտեխնիկական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են նաև մեքենայի աշխատանքային գործընթացի տեսական ու փորձարարական հետազոտման, արդյունավետ ռեժիմների որոշման և տեխնիկական լուծումների օպտիմալացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու հողամշակման արդյունավետության բարձրացման, էներգածախսերի նվազեցման և հերկի պահանջվող որակի ապահովմանն ուղղված կառուցվածքային լուծումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, հողամշակման տեխնիկայի և ագրոտեխնիկական գործընթացների մեքենայացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Շինարարության և կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է տարերային աղետների հետևանքով վնասված կառուցվածքների վերականգնման ու ուժեղացման գործընթացներին նախորդող նախապատրաստական աշխատանքների արդյունավետ կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վնասված շենքերի և շինությունների տեխնիկական վիճակի գնահատման, վնասվածքների բնույթի ու աստիճանի որոշման, անհրաժեշտ հետազոտությունների կազմակերպման և վերականգնման առաջնահերթությունների սահմանման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծային, տեխնիկական և կազմակերպչական միջոցառումների փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև աշխատանքային ռեսուրսների, շինանյութերի և տեխնիկական միջոցների արդյունավետ պլանավորմանը։ Վերլուծվում են նախապատրաստական փուլում որոշումների ընդունման, աշխատանքների հաջորդականության սահմանման, անվտանգության ապահովման և տարբեր մասնագիտական խմբերի գործունեության համակարգման խնդիրները։ Քննարկվում են նաև վերականգնման ու ուժեղացման աշխատանքների ժամկետների և ծախսերի կառավարման, հնարավոր ռիսկերի գնահատման և շինարարական գործընթացի կազմակերպման կատարելագործման ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու աղետներից հետո վերականգնողական աշխատանքների արդյունավետ նախապատրաստման և կառավարման մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել շինարարության, կառուցվածքների վերականգնման, շինարարական նախագծերի կառավարման և աղետների հետևանքների վերացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կոդային բաժանմամբ բազմակի հասանելիության սկզբունքի հիման վրա օպտիկամանրաթելային կապի ցանցերի նախագծման և կառուցման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բազմաթիվ օգտվողների միաժամանակյա հաղորդակցության կազմակերպման մեխանիզմները, օպտիկական կապուղիների կառուցվածքը և տվյալների փոխանցման համար կոդային հաջորդականությունների կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցանցի թողունակությանը, ազդանշանների բաժանմանը, օգտվողների միջև փոխադարձ խանգարումների նվազեցմանը և փոխանցման հուսալիության ապահովմանը։ Վերլուծվում են օպտիկական հաղորդիչների ու ընդունիչների, կապուղիների և համապատասխան կոդավորման միջոցների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև համակարգի աշխատանքի վրա ազդող հիմնական տեխնիկական պարամետրերը։ Քննարկվում են նաև ցանցի կառուցվածքի օպտիմալացման, օգտվողների թվի ավելացման, ազդանշանի որակի պահպանման և կապի ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կոդային բաժանմամբ բազմակի հասանելիության կիրառման արդյունավետությունը ժամանակակից օպտիկական հաղորդակցման համակարգերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հեռահաղորդակցության, օպտիկամանրաթելային կապի, համակարգչային ցանցերի և ազդանշանների մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ֆիզիկական և նյութագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆերոմագնիսական նյութերի մագնիսական պարամետրերի որոշման մեթոդների մշակման և կատարելագործման խնդիրներին։ Քննության են առնվում ֆերոմագնիսական նյութերի հիմնական մագնիսական հատկությունները, դրանց բնութագրման սկզբունքները և չափման արդյունքների վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մագնիսացման գործընթացների, հիստերեզիսի բնութագրերի, մագնիսական թափանցելիության և նյութերի այլ կարևոր պարամետրերի փորձարարական որոշման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են չափման մեթոդների ճշգրտության, զգայունության և արդյունքների վերարտադրելիության բարձրացման մոտեցումները, ինչպես նաև համապատասխան չափիչ համակարգերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են փորձարարական տվյալների մշակման, չափման սխալների գնահատման և տարբեր ֆերոմագնիսական նյութերի հատկությունների համեմատական ուսումնասիրման մեթոդական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու մագնիսական նյութերի բնութագրման եղանակները և բարձրացնելու դրանց պարամետրերի որոշման հուսալիությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մագնիսականության ֆիզիկայի, նյութագիտության, էլեկտրատեխնիկայի և չափագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ռադիոտեխնիկական և ինժեներական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է վերակազմավորվող բազմաճառագայթ անտենաների կառուցվածքային և էլեկտրադինամիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց սինթեզման մեթոդների մշակմանը։ Քննության են առնվում բազմաճառագայթ անտենային համակարգերի աշխատանքի սկզբունքները, ճառագայթման դիագրամների ձևավորման մեխանիզմները և տարածական ուղղվածության կառավարման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անտենայի աշխատանքային պարամետրերի վերակազմավորմանը, առանձին ճառագայթների ուղղության և բնութագրերի փոփոխմանը, ինչպես նաև տարբեր աշխատանքային ռեժիմների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են անտենային տարրերի կառուցվածքի, փոխադարձ դասավորության, սնուցման համակարգի և փուլային ու ամպլիտուդային հարաբերությունների ազդեցությունները ընդհանուր ճառագայթման բնութագրերի վրա։ Քննարկվում են նաև բազմաճառագայթ համակարգերի սինթեզի, պարամետրերի օպտիմալացման, կողմնային ճառագայթման նվազեցման և պահանջվող ուղղվածության ապահովման մեթոդական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս զարգացնելու ճկուն աշխատանքային բնութագրերով անտենային համակարգերի նախագծման մոտեցումները և գնահատելու դրանց կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից ռադիոհաղորդակցության համակարգերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անտենային տեխնիկայի, ռադիոտեխնիկայի, էլեկտրադինամիկայի և հեռահաղորդակցության ոլորտների մասնագետների համար։

Սննդի տեխնոլոգիայի և գինեգործության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բնական կիսաանապակ, կիսաքաղցր և քաղցր գինիների արտադրական գործընթացների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Քննության են առնվում խաղողի հումքի որակական ցուցանիշները, վերամշակման տեխնոլոգիական փուլերը և վերջնական արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ու զգայաբանական հատկությունների ձևավորման հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խմորման գործընթացի կառավարմանը, շաքարայնության և թթվայնության հարաբերակցությանը, արտադրանքի կայունության ապահովմանը և տարբեր տեսակի գինիների բնորոշ հատկանիշների պահպանմանը։ Վերլուծվում են կիրառվող տեխնոլոգիական եղանակների ազդեցությունները պատրաստի արտադրանքի որակի, համային ու բուրավետ հատկությունների և պահպանման կայունության վրա։ Քննարկվում են հումքի արդյունավետ օգտագործման, արտադրական գործընթացների վերահսկման, տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացման և արտադրանքի որակի բարձրացման հնարավոր մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու գինեգործական արտադրության առանձին փուլերի փոխկապակցվածությունը և առանձնացնելու դրանց կատարելագործման հեռանկարային ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սննդի տեխնոլոգիայի, գինեգործության, խաղողի վերամշակման և սննդամթերքի որակի վերահսկման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ջերմատեխնիկական և էներգետիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շենքերի ջեռուցման ու հովացման համար նախատեսված տեղական գեոթերմալ ջերմային պոմպերի նախագծման արդյունավետ մեթոդի մշակմանը։ Քննության են առնվում երկրաջերմային էներգիայի օգտագործման սկզբունքները, ջերմային պոմպի աշխատանքի առանձնահատկությունները և շենքի ջերմային պահանջարկի գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի հիմնական տարրերի ընտրությանը, ստորգետնյա ջերմափոխանակման կազմակերպմանը, ջերմային բեռնվածությունների հաշվարկին և սարքավորումների անհրաժեշտ հզորության որոշմանը։ Վերլուծվում են արտաքին կլիմայական պայմանների, հողի ջերմաֆիզիկական հատկությունների, շենքի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և շահագործման ռեժիմների ազդեցությունները համակարգի արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են ջեռուցման և հովացման ռեժիմներում էներգիայի փոխակերպման գործընթացները, նախագծային պարամետրերի օպտիմալացման հնարավորությունները և էներգասպառման նվազեցման միջոցները։ Մշակվող մոտեցումը կարող է նպաստել շենքերի ինժեներական համակարգերի էներգաարդյունավետության բարձրացմանը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառման ընդլայնմանը և ավանդական ջեռուցման ու հովացման համակարգերից կախվածության նվազեցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջերմաէներգետիկայի, շենքերի ինժեներական համակարգերի և էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր ոլորտներում իրականացվող տնտեսական գործունեության և ջրային ռեսուրսների վիճակի միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ջրի որակի պահպանման և ջրամատակարարման արդյունավետ կառավարման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության, էներգետիկայի, շինարարության, բնակավայրերի զարգացման և այլ տնտեսական գործունեության տեսակների ազդեցությունները մակերևութային ու ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների վրա։ Վերլուծվում են արտադրական և կենցաղային կեղտաջրերի արտահոսքի, գյուղատնտեսական պարարտանյութերի ու բույսերի պաշտպանության միջոցների օգտագործման, հողերի էրոզիայի և տարբեր աղտոտիչների տարածման հետևանքով ջրային միջավայրում առաջացող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների գնահատմանը, դրանց փոփոխության պատճառների բացահայտմանը և ջրի օգտագործման տարբեր նպատակների համար սահմանված որակական պահանջների ապահովմանը։ Քննության են առնվում նաև ջրառի ծավալների աճը, ջրային պաշարների ոչ հավասարաչափ օգտագործումը, ջրամատակարարման ցանցերում կորուստները և ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակը՝ որպես ջրամատակարարման համակարգերի արդյունավետության վրա ազդող գործոններ։ Կարևորվում է ջրային ռեսուրսների համալիր կառավարումը, որի դեպքում տնտեսական զարգացման պահանջները համադրվում են բնապահպանական սահմանափակումների և բնակչությանը անվտանգ ու բավարար քանակությամբ ջուր ապահովելու անհրաժեշտության հետ։ Ուսումնասիրվում են ջրի մաքրման, վերօգտագործման, աղտոտման կանխարգելման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման և ջրամատակարարման համակարգերի արդիականացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային ռեսուրսների մշտադիտարկման, տվյալների հավաքագրման և կառավարչական որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական համակարգերի նշանակությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող բնապահպանական ռիսկերի գնահատումը և դրանց նվազեցման համար իրավական, տնտեսական ու կազմակերպական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել ջրային քաղաքականության մշակման, ջրամատակարարման համակարգերի կառավարման բարելավման, աղտոտման կանխարգելման ծրագրերի իրականացման և ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանության ապահովման նպատակով՝ նպաստելով տնտեսական գործունեության ու շրջակա միջավայրի պահպանության միջև առավել հավասարակշռված հարաբերությունների ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բուսական հումքի վերամշակման ընթացքում արևային էներգիայի կիրառմամբ չորացման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ համակցված չորացման մոտեցումների օգտագործման հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում գյուղատնտեսական և բուսական ծագման հումքից խոնավության հեռացման գործընթացի արդյունավետության բարձրացումն է՝ միաժամանակ կարևորելով վերջնական արտադրանքի որակական հատկանիշների պահպանումը և էներգետիկ ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործումը։ Արևային չորացումը դիտարկվում է որպես վերականգնվող էներգիայի օգտագործման վրա հիմնված տեխնոլոգիական ուղղություն, որի արդյունավետությունը զգալիորեն կախված է շրջակա միջավայրի պայմաններից, արևային ճառագայթման ինտենսիվությունից, օդի ջերմաստիճանից ու խոնավությունից, ինչպես նաև մշակվող հումքի ֆիզիկական և կառուցվածքային առանձնահատկություններից։ Համակցված եղանակի կիրառումը հնարավորություն է տալիս արևային էներգիան զուգակցել չորացման գործընթացն ավելի կայուն և կառավարելի դարձնող լրացուցիչ տեխնոլոգիական միջոցների հետ՝ նվազեցնելով միայն բնական պայմաններից կախվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ջերմության և զանգվածափոխանակության օրինաչափությունները, հումքի խոնավության փոփոխության դինամիկան, չորացման տևողությունը և էներգիայի օգտագործման արդյունավետությունը։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարբեր բուսական նյութերի առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ դրանց սկզբնական խոնավությունը, կառուցվածքը և ջերմության նկատմամբ զգայունությունը կարող են պայմանավորել գործընթացի տարբեր ընթացք։ Տեխնոլոգիայի գնահատման ժամանակ առանձնահատուկ նշանակություն ունի չորացված արտադրանքի որակը՝ արտաքին տեսքի, կառուցվածքի, պահպանելիության և արժեքավոր բաղադրիչների հնարավոր պահպանման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև չորացման սարքավորումների կառուցվածքային և էներգետիկ արդյունավետության հարցերին՝ նպատակ ունենալով բարելավել արևային էներգիայի կլանումն ու օգտագործումը և ապահովել չորացման պայմանների ավելի հավասարաչափ կառավարում։ Բնապահպանական տեսանկյունից նման տեխնոլոգիաների զարգացումը կապված է ավանդական էներգակիրների սպառման և վերամշակման էներգատարության նվազեցման հնարավորության հետ։ Տնտեսական առումով այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հատկապես գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և առաջնային վերամշակման ոլորտների համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է սննդային և գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման տեխնոլոգիայի, ջերմատեխնիկայի, արևային էներգետիկայի և էներգախնայողության մոտեցումները՝ ուղղված բուսական հումքի չորացման գործընթացի տեխնոլոգիական ու էներգետիկ արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հիդրոմորֆ լանդշաֆտներում գրունտային ջրերի տարածական դիրքի, մակարդակի փոփոխությունների և դրանց կարգավորման ու արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ջրային ռեժիմի և լանդշաֆտի հիմնական բաղադրիչների՝ հողերի, բուսականության, ռելիեֆի ու մակերևութային ջրերի միջև ձևավորված փոխադարձ կապերն են։ Քննվում են գրունտային ջրերի մակարդակի ձևավորման բնական և մարդածին գործոնները, դրանց սեզոնային տատանումները, տեղանքի երկրաբանական ու գեոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ազդեցությունը, ինչպես նաև ոռոգման, դրենաժային համակարգերի և հողօգտագործման պայմանների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն երևույթներին, որոնք կարող են առաջանալ գրունտային ջրերի չափազանց բարձր կամ անբարենպաստ մակարդակի պայմաններում՝ հողերի գերխոնավացում, ճահճացում, երկրորդային աղակալում և հողային ռեժիմի այլ փոփոխություններ։ Միաժամանակ դիտարկվում է ջրային պաշարների նպատակահարմար օգտագործման խնդիրը՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսական արտադրության պահանջները և բնական լանդշաֆտների էկոլոգիական կայունության պահպանման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոերկրաբանական դիտարկումների, հողագիտական հետազոտությունների, քարտեզագրության, ջրային հաշվեկշռի գնահատման և տարածական վերլուծության մեթոդներ՝ գրունտային ջրերի տեղադիրքի օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Կարևորվում է ջրային ռեժիմի կարգավորման տարբեր մոտեցումների գնահատումը՝ դրանց ազդեցությունը դիտարկելով ոչ միայն առանձին հողատարածքների, այլև ամբողջ լանդշաֆտային համակարգի մակարդակով։ Գրունտային ջրերի կառավարման խնդիրը կապվում է նաև մելիորատիվ վիճակի բարելավման, հողերի արտադրողականության պահպանման և ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի երկարաժամկետ դիտարկումների կազմակերպումը, քանի որ ջրային ռեժիմի փոփոխությունները կարող են պայմանավորված լինել ինչպես սեզոնային գործոններով, այնպես էլ կլիմայական ու տնտեսական գործընթացներով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հիդրոերկրաբանության, լանդշաֆտագիտության, հողագիտության և գյուղատնտեսական մելիորացիայի մոտեցումները՝ հիդրոմորֆ տարածքների ջրային ռեժիմի գնահատման, կարգավորման և բնական ռեսուրսների կայուն օգտագործման գիտական հիմքերի ձևավորման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ճեղքեր պարունակող պիեզոկերամիկական կառուցվածքային տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի տեսական և հաշվարկային ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նյութի մեխանիկական և էլեկտրական հատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կենտրոնում պիեզոէլեկտրական միջավայրերում ճեղքերի առկայությամբ պայմանավորված լարումների և դեֆորմացիաների բաշխման առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև էլեկտրական դաշտի ազդեցությունը կառուցվածքային տարրերի մեխանիկական վարքի վրա։ Քննվում են պիեզոկերամիկական նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները և էլեկտրամեխանիկական կապի հիմնական օրինաչափությունները, որոնց շնորհիվ մեխանիկական բեռնավորումը կարող է առաջացնել էլեկտրական արձագանք, իսկ արտաքին էլեկտրական դաշտը՝ փոփոխել նյութի դեֆորմացիոն վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ճեղքի ծայրամասում առաջացող լարումների կենտրոնացմանը, քանի որ այդ գոտիներում ձևավորվող բարձր լարվածությունները կարևոր նշանակություն ունեն վնասվածքի հետագա զարգացման և կառուցվածքային տարրի ամրության գնահատման համար։ Ուսումնասիրվում է ճեղքի չափերի, դիրքի և կողմնորոշման, ինչպես նաև տարրի երկրաչափական պարամետրերի և սահմանային պայմանների ազդեցությունը ընդհանուր լարվածադեֆորմացիոն պատկերի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մեխանիկական և էլեկտրական բեռնավորումների համատեղ ազդեցության վերլուծությունը՝ պիեզոկերամիկական տարրերի իրական աշխատանքային պայմաններին առավել մոտ մոդելներ ձևավորելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել առաձգականության և պիեզոէլեկտրականության տեսությունների հավասարումները, քայքայման մեխանիկայի մոտեցումները, ինչպես նաև անալիտիկ և թվային հաշվարկային մեթոդներ։ Դիտարկվում են ճեղքի շրջակայքում դաշտերի բաշխման բնութագրերը և կառուցվածքային տարրի վնասման նկատմամբ կայունությունը գնահատող չափանիշները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են պիեզոկերամիկական նյութերի վրա հիմնված տվիչների, փոխակերպիչների, ակտուատորների և այլ էլեկտրամեխանիկական համակարգերի հուսալիության գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պիեզոէլեկտրականության տեսության, շարունակական միջավայրի մեխանիկայի, առաձգականության տեսության և քայքայման մեխանիկայի մոտեցումները՝ ճեղքեր ունեցող պիեզոկերամիկական տարրերի ամրության և աշխատանքային կայունության օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է երկառանցք բեռնավորման պայմաններում աշխատող լիսեռների հոգնածային ամրության և ճաքակայունության գնահատման մեթոդների ճշգրտմանն ու կատարելագործմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մեքենամասերի երկարատև շահագործման ընթացքում փոփոխական մեխանիկական բեռնվածությունների ազդեցությամբ առաջացող լարվածային վիճակների, հոգնածային վնասվածքների կուտակման և ճաքերի առաջացման ու զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությունն է։ Քննվում են այն դեպքերը, երբ լիսեռը միաժամանակ ենթարկվում է տարբեր բնույթի բեռնավորումների, ինչի հետևանքով ձևավորվում է բարդ լարվածային վիճակ, իսկ նյութի հոգնածային վարքը հնարավոր չէ լիարժեք գնահատել միայն միառանցք բեռնավորման համար ընդունված չափանիշներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորմալ և շոշափող լարումների փոխազդեցությանը, լարվածությունների կենտրոնացմանը, կառուցվածքային անցումներին և մակերևութային առանձնահատկություններին, որոնք կարող են ազդել հոգնածային ճաքերի սկզբնավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են հոգնածային ամրության հաշվարկային չափանիշները և դրանց կիրառելիությունը բարդ բեռնավորման պայմաններում՝ նպատակ ունենալով ավելի ճշգրիտ գնահատել մեքենամասի սահմանային վիճակն ու ծառայության հնարավոր տևողությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քայքայման մեխանիկայի մոտեցումների կիրառումը՝ արդեն գոյություն ունեցող կամ շահագործման ընթացքում առաջացող ճաքերի զարգացման կայունությունը գնահատելու համար։ Դիտարկվում են ճաքի չափերի, ուղղության, լարվածային վիճակի և նյութի մեխանիկական հատկությունների միջև փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև տարբեր գործոնների ազդեցությունը ճաքի հետագա տարածման հավանականության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, թվային մոդելավորման արդյունքները և փորձարարական տվյալները՝ կիրառվող գնահատման մեթոդների հավաստիությունն ու ճշգրտությունը ստուգելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամրության պաշարի ընտրությանը և շահագործման հուսալիության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով իրական բեռնավորման բազմագործոն բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյութերի դիմադրության, հոգնածության տեսության, քայքայման մեխանիկայի և մեքենամասերի ամրության հաշվարկման մոտեցումները՝ լիսեռների անվտանգ և հուսալի աշխատանքի գնահատման մեթոդական հիմքերը կատարելագործելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է լայնաշերտ կապի համակարգերում տեղեկատվության փոխանցման արագության բարձրացման մեթոդների ուսումնասիրությանը և կատարելագործմանը՝ կապուղիների թողունակության, սպեկտրային արդյունավետության և հաղորդման հուսալիության փոխկապակցված գնահատմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում թվային տվյալների մեծ ծավալների արագ փոխանցման հնարավորությունների ընդլայնումն է՝ հաշվի առնելով կապուղիներում առաջացող աղմուկը, միջամտությունները, ազդանշանի աղավաղումները և հասանելի հաճախականային ռեսուրսների սահմանափակությունը։ Քննվում են թվային կապի համակարգերի կառուցման հիմնական սկզբունքները, ազդանշանների ձևավորման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև հաղորդման արագության վրա կապուղու բնութագրերի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոդուլյացիայի և կոդավորման արդյունավետ մեթոդների, բազմակիրառու հաղորդման մոտեցումների, բազմակի կրողներով ազդանշանների և կապուղու ռեսուրսների հարմարվողական կառավարման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում է տվյալների փոխանցման արագության և սխալների հավանականության միջև փոխզիջումը, քանի որ առավել բարձր արագությունների ապահովումը պետք է համադրվի ընդունվող տեղեկատվության բավարար հուսալիության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կապուղու թողունակության արդյունավետ օգտագործման խնդիրը՝ ազդանշանների մշակման, սխալների հայտնաբերման և ուղղման, ինչպես նաև հաղորդման պարամետրերի փոփոխվող պայմաններին համապատասխանեցման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում և համակարգչային նմանակումներ՝ տարբեր հաղորդման մեթոդների արդյունավետությունը համեմատելու և դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները գնահատելու համար։ Դիտարկվում է նաև հաղորդիչ և ընդունիչ համակարգերի փոխկապակցված աշխատանքը, քանի որ ընդհանուր արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն կապուղու հնարավորություններով, այլև ազդանշանի մշակման ամբողջ շղթայի բնութագրերով։ Անդրադարձ է կատարվում լայնաշերտ համակարգերում ռադիոհաճախականային և ցանցային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման նշանակությանը՝ միաժամանակ մեծ թվով օգտվողների սպասարկման և բարձր տվյալահոսքերի ապահովման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեղեկատվության տեսության, թվային կապի, ազդանշանների մշակման և հեռահաղորդակցական համակարգերի օպտիմալացման մոտեցումները՝ լայնաշերտ ցանցերում տեղեկատվության փոխանցման արագության և ընդհանուր հաղորդակցական արդյունավետության բարձրացման գիտատեխնիկական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի մեքենայացված բերքահավաքի արդյունավետության բարձրացմանը՝ հողային զանգվածից պալարների առավել ամբողջական առանձնացում ապահովող մեքենայի կառուցվածքի կատարելագործման և դրա հիմնական բանող օրգանի պարամետրերի գիտական հիմնավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում բերքահավաքի ընթացքում կարտոֆիլահանի, հողի, բուսական մնացորդների և պալարների փոխազդեցության մեխանիկական ու տեխնոլոգիական օրինաչափություններն են։ Քննվում են գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների աշխատանքի առանձնահատկությունները, զտման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և այն կառուցվածքային սահմանափակումները, որոնք կարող են հանգեցնել հողային խառնուրդների ոչ բավարար հեռացման, բերքի կորստի կամ պալարների վնասման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանող օրգանի կառուցվածքի ընտրությանը և այնպիսի պարամետրերի հիմնավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետորեն քայքայել ու զտել հողային զանգվածը՝ միաժամանակ նվազեցնելով հավաքվող բերքի մեխանիկական վնասվածքների հավանականությունը։ Ուսումնասիրվում են մեքենայի աշխատանքային արագության, բանող օրգանների շարժման բնութագրերի, երկրաչափական չափերի և հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների փոխադարձ կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացի տեսական նկարագրությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել պալարների և հողային մասնիկների շարժման առանձնահատկությունները մեքենայի աշխատանքային հատվածներում և ընտրել համապատասխան կառուցվածքային լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, մեքենայի փորձարարական փորձարկումները և ստացված ցուցանիշների համեմատական գնահատումը՝ որոշելու զտման աստիճանը, բերքի կորուստները, պալարների վնասվածությունը, արտադրողականությունը և էներգատարությունը։ Առանձին նշանակություն ունի մեքենայի աշխատանքի հարմարեցումը տարբեր հողային և արտադրական պայմաններին, քանի որ հողի խոնավությունը, խտությունը և կառուցվածքը կարող են էականորեն ազդել բերքահավաքի տեխնոլոգիական ընթացքի վրա։ Կառուցվածքային և կինեմատիկական պարամետրերի օպտիմալ ընտրությունը դիտարկվում է որպես մեքենայի հուսալիության, արտադրողականության և ագրոտեխնիկական պահանջներին համապատասխանության ապահովման կարևոր նախապայման։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, մեքենաների տեսության և կարտոֆիլի բերքահավաքի մեքենայացման մոտեցումները՝ ավելի արդյունավետ և բարձր զտման ունակությամբ տեխնիկական միջոցների մշակման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կադաստրի ոլորտում բազային երկրատեղեկատվական համակարգի ձևավորման, գործնական ներդրման և պետական կառավարման ու տեղական ինքնակառավարման համակարգերում դրա կիրառման արդյունավետության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածական և կադաստրային տվյալների միասնական տեղեկատվական միջավայրի ստեղծումն է, որը հնարավորություն է տալիս հավաքագրել, համակարգել, պահպանել, թարմացնել, վերլուծել և քարտեզագրական ձևով ներկայացնել անշարժ գույքի, հողային ռեսուրսների, վարչատարածքային միավորների և տարածքային ենթակառուցվածքների վերաբերյալ տվյալները։ Քննվում են համակարգի կառուցվածքային և գործառական բաղադրիչները, տարածական տվյալների բազաների նախագծման սկզբունքները, թվային քարտեզագրության հնարավորությունները և տարբեր տեղեկատվական շտեմարանների փոխգործունակության ապահովման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կադաստրային տվյալների ճշգրտությանը, ամբողջականությանը, արդիականությանը և միասնականացմանը, քանի որ այդ հատկանիշներն ուղղակիորեն պայմանավորում են տեղեկատվական համակարգի գործնական արժեքը կառավարչական որոշումների ընդունման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են պետական կառավարման մարմինների և համայնքների տեղեկատվական պահանջները՝ տարածքային պլանավորման, հողօգտագործման, անշարժ գույքի հաշվառման, համայնքային ենթակառուցվածքների կառավարման և այլ գործառույթների իրականացման համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր գերատեսչությունների միջև տարածական տեղեկատվության փոխանակման կազմակերպումը և կրկնվող տվյալների ստեղծման նվազեցումը։ Դիտարկվում են նաև համակարգի ներդրման կազմակերպական, տեխնիկական և իրավական նախադրյալները, տվյալների հասանելիության ու պաշտպանության հարցերը, ինչպես նաև տեղեկատվության պարբերական թարմացման մեխանիզմների նշանակությունը։ Արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները կապվում են տվյալների ստանդարտացման, թվայնացման, տեղեկատվական հոսքերի ավտոմատացման, միասնական դասակարգիչների կիրառման և կառավարման տարբեր մակարդակների միջև տեղեկատվական փոխգործակցության կատարելագործման հետ։ Երկրատեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը կարող է նպաստել տարածքային երևույթների տեսողական ներկայացմանը, տարածական վերլուծությունների իրականացմանը և որոշումների հիմնավորման համար անհրաժեշտ տեղեկատվության արագ ստացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գեոինֆորմատիկայի, կադաստրի, տարածական տվյալների կառավարման և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ ներկայացնելով երկրատեղեկատվական համակարգերը որպես պետական ու համայնքային կառավարման տեղեկատվական ապահովման կարևոր գործիք։

Աշխատությունը նվիրված է բարդ տեխնիկական, տեխնոլոգիական կամ կազմակերպական օբյեկտների վիճակի կանխատեսման համար ավտոմատացված համակարգերի կառուցման մեթոդների մշակմանը և դրանց տեսական ու կիրառական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տարբեր աղբյուրներից ստացվող տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվող համակարգի ընթացիկ վիճակը գնահատելու և դրա հետագա փոփոխությունները կանխատեսելու խնդիրներն են։ Քննվում են բարդ օբյեկտների բնորոշ առանձնահատկությունները՝ բազմաթիվ փոխկապակցված պարամետրերի առկայությունը, գործընթացների դինամիկ բնույթը, արտաքին և ներքին գործոնների ազդեցությունը, ինչպես նաև տեղեկատվության անորոշությունն ու ոչ ամբողջականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանխատեսման համար նշանակություն ունեցող հատկանիշների ընտրությանը, տվյալների նախնական մշակմանը և այնպիսի մաթեմատիկական մոդելների ձևավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու համակարգի վիճակի փոփոխման հիմնական օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրվում են ժամանակային տվյալների վերլուծության, վիճակագրական գնահատման, մաթեմատիկական մոդելավորման, օրինաչափությունների ճանաչման և որոշումների ընդունման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ավտոմատացված համակարգի կառուցվածքի ձևավորումը՝ ներառելով տվյալների ստացման, պահպանման, վերլուծության, կանխատեսման և արդյունքների ներկայացման փոխկապակցված ենթահամակարգերը։ Դիտարկվում է նաև համակարգի աշխատանքի հուսալիության խնդիրը, քանի որ կանխատեսման արդյունքների ճշգրտությունը կախված է ինչպես մուտքային տվյալների որակից, այնպես էլ ընտրված մոդելների համապատասխանությունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել տարբեր կանխատեսման մեթոդների համեմատման և դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշներ՝ կանխատեսման սխալի, հաշվարկային բարդության և նոր տվյալներին հարմարվելու հնարավորության տեսանկյուններից։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի համակարգի հարմարվողականությունը, երբ նոր տեղեկատվության ստացման պայմաններում հնարավոր է ճշգրտել մոդելի պարամետրերը և բարձրացնել հետագա կանխատեսումների արդյունավետությունը։ Նման ավտոմատացված համակարգերը կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ արտադրական գործընթացների, տեխնիկական սարքավորումների, էներգետիկական համակարգերի, տրանսպորտային համալիրների և այլ բազմապարամետր օբյեկտների վիճակի գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է համակարգային վերլուծության, մաթեմատիկական մոդելավորման, կանխատեսման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել բարդ օբյեկտների վիճակի ժամանակին ու հիմնավորված կանխատեսման արդյունավետ ավտոմատացված միջոցներ։

Աշխատությունը նվիրված է խոնավության չափման և հսկման համար նախատեսված տվիչների աշխատանքի սկզբունքների հետազոտմանը, դրանց հիմնական տեխնիկական բնութագրերի գնահատմանը և համապատասխան չափիչ սարքի մշակման խնդիրներին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է խոնավության՝ որպես տարբեր տեխնոլոգիական, արտադրական, գյուղատնտեսական և կենցաղային գործընթացների կարևոր ֆիզիկական պարամետրի ճշգրիտ որոշման վրա։ Խոնավության մակարդակի փոփոխությունը կարող է ազդել նյութերի հատկությունների, արտադրանքի պահպանման պայմանների, տեխնոլոգիական գործընթացների կայունության և տարբեր սարքավորումների աշխատանքի վրա, ինչի պատճառով դրա շարունակական կամ պարբերական վերահսկումը կարևոր նշանակություն ունի ավտոմատացված կառավարման համակարգերում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են խոնավության չափման ֆիզիկական հիմքերը և տվիչի զգայուն տարրում տեղի ունեցող այն փոփոխությունները, որոնց միջոցով միջավայրի խոնավությունը վերածվում է չափելի էլեկտրական ազդանշանի։ Կախված ընտրված սկզբունքից՝ զգայուն տարրի էլեկտրական դիմադրությունը, ունակությունը կամ այլ էլեկտրաֆիզիկական պարամետր կարող է փոփոխվել խոնավության ազդեցության տակ։ Այդ փոփոխության գրանցումը և համապատասխան մշակումը հնարավորություն են տալիս որոշել վերահսկվող միջավայրի խոնավության մակարդակը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տվիչի կառուցվածքի և զգայուն տարրի նյութի ընտրությանը, քանի որ դրանց հատկությունները մեծապես պայմանավորում են չափման ճշտությունը, զգայունությունը, արձագանքման արագությունը և աշխատանքային տիրույթը։ Քննության են առնվում տարբեր տեսակի խոնավաչափական տվիչների առանձնահատկությունները և դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Համեմատվում են տարբեր չափման սկզբունքների առավելություններն ու սահմանափակումները՝ նպատակ ունենալով ընտրել տվյալ խնդրի համար առավել նպատակահարմար տեխնիկական լուծումը։ Կարևորվում են տվիչի զգայունությունը, չափման միջակայքը, գծայնությունը, կրկնելիությունը, կայունությունը և արտաքին պայմանների ազդեցության նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Տվիչի արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ է, որ ելքային ազդանշանի փոփոխությունը հնարավորինս հստակ արտացոլի խոնավության իրական փոփոխությունը և նվազագույն չափով կախված լինի անցանկալի արտաքին գործոններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմաստիճանի ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Խոնավության չափման արդյունքները հաճախ կապված են միջավայրի ջերմաստիճանի հետ, իսկ զգայուն տարրի էլեկտրական հատկությունները նույնպես կարող են փոփոխվել ջերմաստիճանի տատանումների պատճառով։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ջերմաստիճանային ազդեցությունը և նախատեսել համապատասխան փոխհատուցման մեխանիզմներ։ Ջերմաստիճանային շտկման կիրառումը կարող է բարձրացնել չափումների ճշգրտությունը և ապահովել սարքի կայուն աշխատանք տարբեր պայմաններում։ Առանձին տեղ է հատկացվում տվիչի ստատիկ և դինամիկ բնութագրերի հետազոտմանը։ Ստատիկ բնութագիրը ցույց է տալիս մուտքային խոնավության և ելքային ազդանշանի միջև կախվածությունը, մինչդեռ դինամիկ բնութագրերը նկարագրում են տվիչի արձագանքը խոնավության արագ փոփոխությունների նկատմամբ։ Արձագանքման և վերականգնման ժամանակները հատկապես կարևոր են այն համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է իրական ժամանակում հետևել միջավայրի վիճակի փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում է նաև հիստերեզիսի երևույթը, երբ խոնավության բարձրացման և նվազման ընթացքում տվիչի ցուցմունքները նույն պայմաններում կարող են որոշ չափով տարբերվել։ Նման շեղումների գնահատումը կարևոր է չափիչ համակարգի ընդհանուր սխալանքը որոշելու համար։ Մեծ նշանակություն ունի չափումների ճշգրտության և սխալանքների ուսումնասիրությունը։ Տվիչի ցուցմունքների վրա կարող են ազդել զգայուն տարրի հատկությունները, էլեկտրոնային բաղադրիչների պարամետրերի տատանումները, սնուցման լարման փոփոխությունները, ջերմաստիճանը, արտաքին էլեկտրամագնիսական ազդեցությունները և այլ գործոններ։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է գնահատել այդ ազդեցությունների չափը և մշակել դրանց նվազեցման միջոցներ։ Ճշգրտության բարձրացման կարևոր փուլ է տվիչի տրամաչափարկումը՝ հայտնի խոնավության արժեքների հետ չափման արդյունքների համեմատման միջոցով։ Ստացված փորձարարական տվյալների հիման վրա հնարավոր է կառուցել տրամաչափարկման բնութագիր և սահմանել ելքային ազդանշանի ու իրական խոնավության միջև համապատասխանությունը։ Աշխատության տեխնիկական մասը կարող է ներառել նաև ազդանշանի մշակման էլեկտրոնային հանգույցի նախագծումը։ Զգայուն տարրից ստացվող ազդանշանը հաճախ անհրաժեշտ է ուժեղացնել, զտել, փոխակերպել և համապատասխանեցնել հետագա մշակման համակարգին։ Անալոգային ազդանշանի դեպքում կարող է կիրառվել թվային փոխակերպում, որից հետո տվյալները մշակվում են միկրոկառավարիչի կամ այլ հաշվարկային հանգույցի միջոցով։ Թվային մշակումը հնարավորություն է տալիս իրականացնել տրամաչափարկման գործակիցների հաշվառում, ջերմաստիճանային փոխհատուցում, սահմանային արժեքների վերահսկում և չափման արդյունքների ներկայացում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հսկման գործառույթին։ Սարքը կարող է ոչ միայն չափել խոնավությունը, այլև համեմատել ստացված արժեքը նախապես սահմանված թույլատրելի միջակայքի հետ։ Սահմանային արժեքների գերազանցման դեպքում համակարգը կարող է ձևավորել համապատասխան ազդանշան՝ տեղեկացնելով վերահսկվող պայմանների փոփոխության մասին կամ փոխանցելով հրահանգ կառավարման համակարգին։ Այս սկզբունքը հնարավորություն է տալիս տվիչը ներառել ավտոմատ կարգավորման համակարգերում, որտեղ չափման արդյունքների հիման վրա կառավարվում են օդափոխության, խոնավացման, չորացման կամ այլ տեխնոլոգիական գործընթացներ։ Կարևոր խնդիր է նաև սարքի երկարաժամկետ կայունությունը։ Տվիչի զգայուն տարրի հատկությունները ժամանակի ընթացքում կարող են փոփոխվել շրջակա միջավայրի ազդեցության, աղտոտման կամ նյութի ծերացման հետևանքով։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են ցուցմունքների շեղումները երկարատև աշխատանքի ընթացքում և պարբերական վերահսկման կամ կրկնակի տրամաչափարկման անհրաժեշտությունը։ Կայունության բարձրացումը կարևոր է հատկապես այն համակարգերում, որտեղ տվիչները երկար ժամանակ աշխատում են առանց անմիջական տեխնիկական սպասարկման։ Հետազոտության փորձարարական մասը կարող է ընդգրկել մշակված տվիչի փորձարկումը տարբեր խոնավության և ջերմաստիճանի պայմաններում։ Փորձարկումների ընթացքում ստացված տվյալները հնարավորություն են տալիս կառուցել բնութագրական կորեր, որոշել զգայունությունը, աշխատանքային միջակայքը, չափման սխալանքը, արձագանքման ժամանակը և կրկնելիությունը։ Արդյունքների վիճակագրական մշակումը թույլ է տալիս գնահատել չափումների վստահելիությունը և համեմատել մշակված սարքի իրական ցուցանիշները նախագծման ժամանակ սահմանված պահանջների հետ։ Անհրաժեշտության դեպքում փորձարկումների արդյունքների հիման վրա կարող են փոփոխվել զգայուն տարրի կառուցվածքը, էլեկտրոնային սխեման կամ ազդանշանի մշակման ալգորիթմը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տվիչի կառուցվածքային կատարմանը և շահագործման պայմաններին։ Պաշտպանիչ պատյանը պետք է ապահովի զգայուն տարրի փոխազդեցությունը վերահսկվող միջավայրի հետ՝ միաժամանակ նվազեցնելով մեխանիկական վնասման, փոշու կամ այլ անցանկալի ազդեցությունների վտանգը։ Կառուցվածքի չափերը, էներգասպառումը և տեղադրման եղանակը ընտրվում են՝ հաշվի առնելով նախատեսվող կիրառության պայմանները։ Եթե սարքը նախատեսվում է հեռավար կամ ինքնավար համակարգերի համար, առանձնահատուկ նշանակություն կարող են ունենալ ցածր էներգասպառումը և տվյալների փոխանցման համապատասխան հնարավորությունները։ Մշակված լուծման կիրառական նշանակությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ոլորտներ։ Գյուղատնտեսությունում խոնավության հսկումը կարևոր է ջերմոցներում, պահեստներում և մշակաբույսերի աճեցման պայմանների վերահսկման համակարգերում։ Արդյունաբերությունում այն կարող է օգտագործվել տեխնոլոգիական միջավայրերի, հումքի և պատրաստի արտադրանքի պահպանման պայմանների վերահսկման համար։ Շենքերի ավտոմատացման համակարգերում խոնավության տվյալները կարող են օգտագործվել ներքին միկրոկլիմայի կարգավորման համար, իսկ լաբորատոր և չափագիտական համակարգերում՝ սահմանված միջավայրային պայմանների պահպանման նպատակով։ Աշխատության գիտատեխնիկական նշանակությունը պայմանավորված է խոնավության չափման ֆիզիկական սկզբունքների, տվիչի կառուցվածքի, էլեկտրոնային ազդանշանի ձևավորման և չափագիտական բնութագրերի միասնական ուսումնասիրությամբ։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել ընտրված տեխնիկական լուծումները և գնահատել մշակված սարքի գործնական կիրառելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է տվիչի ստեղծման ամբողջական հետազոտական մոտեցում՝ չափման սկզբունքի ընտրությունից և զգայուն տարրի ուսումնասիրությունից մինչև ազդանշանի մշակում, տրամաչափարկում, փորձարկում և ավտոմատացված հսկման համակարգերում կիրառման հնարավորությունների գնահատում։ Այն կարող է օգտակար լինել չափիչ տեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման, սենսորային համակարգերի և սարքաշինության ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բեռնատար ավտոմոբիլի կրող համակարգի մեխանիկական վարքի, ամրության և հուսալիության ուսումնասիրությանը՝ շահագործման ընթացքում առաջացող բեռնվածքների ազդեցությամբ ձևավորվող լարվածությունների ու դեֆորմացիաների գնահատման հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրող կառուցվածքի այն տարրերի վրա, որոնք ընդունում և փոխանցում են ավտոմոբիլի սեփական զանգվածից, տեղափոխվող բեռից, ճանապարհային անհարթություններից, արագացումից, արգելակումից և շարժման այլ ռեժիմներից առաջացող ուժերը։ Քննության են առնվում շրջանակի և դրա հիմնական կառուցվածքային հանգույցների բեռնավորման առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առավել մեծ լարվածություններ և դեֆորմացիաներ առաջացնող տեղամասերը։ Կրող համակարգի աշխատանքը դիտարկվում է տարբեր շահագործական իրավիճակներում՝ հաշվի առնելով ստատիկական և դինամիկական ազդեցությունները, բեռի տեղաբաշխումը և ճանապարհային պայմանների փոփոխությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերի, նյութերի մեխանիկական հատկությունների, միացումների և ուժերի փոխանցման առանձնահատկությունների ազդեցությանը ընդհանուր ամրության ու կոշտության վրա։ Լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել վտանգավոր գոտիները, որտեղ կարող են առաջանալ լարվածությունների կենտրոնացումներ, չափազանց մեծ տեղաշարժեր կամ կառուցվածքի աշխատանքային հատկությունների վատթարացում։ Հաշվարկային ուսումնասիրությունների ընթացքում կարող են կիրառվել կառուցվածքային մեխանիկայի և թվային մոդելավորման մեթոդներ, այդ թվում՝ վերջավոր տարրերի մեթոդը, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել կրող համակարգի հաշվարկային մոդել և ուսումնասիրել դրա արձագանքը տարբեր բեռնավորման պայմաններում։ Կարևորվում է հաշվարկային սխեմայի հնարավորինս հիմնավորված ընտրությունը, սահմանային պայմանների սահմանումը և իրական շահագործական ազդեցությունների համապատասխան ներկայացումը, քանի որ դրանց ճշգրտությունից է կախված ստացված արդյունքների հավաստիությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում հաշվարկային արդյունքների և հնարավոր փորձարարական տվյալների համադրմանը՝ մոդելի համապատասխանությունն ու կիրառելիությունը գնահատելու համար։ Կրող համակարգի բարելավման միջոցառումները դիտարկվում են կառուցվածքի ամրության և կոշտության բարձրացման, զանգվածի արդյունավետ բաշխման և նյութատարության օպտիմալացման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում առանձին տարրերի երկրաչափական չափերի փոփոխման, լայնական կամ երկայնական ամրացումների կիրառման, հանգույցների կառուցվածքի կատարելագործման և նյութերի առավել նպատակային ընտրության հնարավորությունները։ Ընդ որում, կառուցվածքի ամրության բարձրացումը դիտարկվում է զանգվածի, արտադրական ծախսերի և տեխնոլոգիական իրագործելիության հետ համատեղ, քանի որ լրացուցիչ ամրացումը միշտ չէ, որ ապահովում է ամբողջ համակարգի օպտիմալ աշխատանքը։ Կարևորվում է նաև կառուցվածքի հոգնածային դիմացկունությունը, քանի որ ճանապարհային փոփոխական բեռնվածքների երկարատև ազդեցությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ ավտոմոբիլի ծառայության ժամկետի և շահագործական հուսալիության համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր կառուցվածքային լուծումների ազդեցությունը լարվածությունների բաշխման վրա և ընտրել այնպիսի տարբերակներ, որոնք նվազեցնում են առավել ծանրաբեռնված հատվածների մեխանիկական լարումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կրող համակարգի կատարելագործման ազդեցությանը ավտոմոբիլի ընդհանուր շահագործական հատկությունների վրա՝ հաշվի առնելով բեռնատարողությունը, շարժման կայունությունը, հուսալիությունը և տեխնիկական սպասարկման պահանջները։ Մշակվող առաջարկությունների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել սկզբնական և կատարելագործված կառուցվածքների հաշվարկային ցուցանիշների համեմատությամբ՝ որոշելով լարվածությունների, դեֆորմացիաների և զանգվածի փոփոխությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կառուցվածքային փոփոխությունները հիմնավորել ոչ միայն տեսական, այլև ինժեներական և տնտեսական տեսանկյուններից։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է բեռնատար ավտոմոբիլների նախագծման և արդիականացման ընթացքում կրող համակարգերի հուսալիության բարձրացման, հնարավոր կառուցվածքային թերությունների վաղ հայտնաբերման և նյութերի առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել նոր տրանսպորտային միջոցների նախագծման, գոյություն ունեցող մոդելների կատարելագործման և շահագործական պայմաններին համապատասխան կառուցվածքային լուծումների մշակման ժամանակ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլաշինության, տրանսպորտային մեքենաների նախագծման, կառուցվածքային մեխանիկայի, մեքենաների ամրության և թվային ինժեներական վերլուծության ոլորտների մասնագետների, նախագծողների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է անալոգային ինտեգրալ միկրոսխեմաների նախագծման միջոցների մշակմանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով ենթամիկրոնային տեխնոլոգիական գործընթացներին բնորոշ ֆիզիկական, սխեմատեխնիկական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նախագծման այնպիսի մեթոդների, մոդելների և ծրագրային գործիքների ստեղծման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել միկրոսխեմաների նախագծման ճշգրտությունը, արագությունը և ստացված լուծումների հուսալիությունը։ Քննության են առնվում կիսահաղորդչային տարրերի չափերի փոքրացման հետևանքով առաջացող երևույթները և դրանց ազդեցությունը անալոգային սխեմաների հիմնական էլեկտրական պարամետրերի վրա։ Կարևորվում են տրանզիստորների իրական վարքի ճշգրիտ մոդելավորումը, տեխնոլոգիական պարամետրերի տատանումների հաշվառումը, մակաբուծային տարրերի ազդեցության գնահատումը և սխեմայի աշխատանքային բնութագրերի կանխատեսումը։ Անալոգային միկրոսխեմաների նախագծումը ներկայացվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը ներառում է սխեմատեխնիկական կառուցվածքի ընտրությունը, տարրերի պարամետրերի որոշումը, համակարգչային մոդելավորումը, օպտիմալացումը, ֆիզիկական տեղաբաշխումը և վերջնական նախագծային լուծման ստուգումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել ձեռքով կատարվող գործողությունների ծավալը և մեծ թվով նախագծային տարբերակներից ընտրել սահմանված պահանջներին առավել համապատասխան լուծումները։ Ուսումնասիրվում են օպտիմալացման խնդիրները, որոնց դեպքում միաժամանակ անհրաժեշտ է ապահովել ուժեղացման, թողունակության, արագագործության, էներգասպառման, աղմուկի, կայունության և զբաղեցրած բյուրեղային մակերեսի պահանջվող ցուցանիշները։ Հաշվի է առնվում, որ այդ չափանիշները հաճախ փոխկապակցված են, և մեկ բնութագրի բարելավումը կարող է բացասաբար անդրադառնալ մյուսների վրա, ինչի պատճառով նախագծման գործընթացը պահանջում է բազմաչափ օպտիմալացման մեթոդների կիրառում։ Կարևորվում է նաև նախագծային լուծումների զգայունության ուսումնասիրությունը արտադրական գործընթացի շեղումների, սնուցման լարման և ջերմաստիճանի փոփոխությունների նկատմամբ։ Ենթամիկրոնային տեխնոլոգիաների պայմաններում հատուկ նշանակություն են ստանում կարճ ալիքի երևույթները, արտահոսքի հոսանքները, տարրերի փոխադարձ ազդեցությունները և ֆիզիկական կառուցվածքից առաջացող մակաբուծային դիմադրություններն ու ունակությունները, որոնք կարող են զգալիորեն փոփոխել նախագծված սխեմայի իրական աշխատանքը։ Այդ պատճառով սխեմատեխնիկական և ֆիզիկական նախագծման փուլերի փոխկապակցումը դիտարկվում է որպես բարձր ճշգրտության նախագծման կարևոր պայման։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միկրոսխեմայի ֆիզիկական կառուցվածքի ձևավորմանը՝ տարրերի տեղաբաշխմանը, միացումների կազմակերպմանը և այն սահմանափակումներին, որոնք պայմանավորված են ընտրված տեխնոլոգիական գործընթացով։ Նախագծման ծրագրային միջոցների զարգացումը հնարավորություն է տալիս ավտոմատացնել պարամետրերի հաշվարկը, իրականացնել բազմակի մոդելավորումներ, համեմատել տարբեր կառուցվածքներ և նախագծման վաղ փուլերում հայտնաբերել հնարավոր խնդիրները։ Կարևորվում է նաև նախագծման արդյունքների ստուգման և վերիֆիկացման համակարգը՝ ապահովելու սխեմատեխնիկական մոդելի և ֆիզիկապես իրականացվող միկրոսխեմայի համապատասխանությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման ժամանակի կրճատման, սխալների հավանականության նվազեցման և արտադրության համար պատրաստ նախագծերի որակի բարձրացման հետ։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են կիրառվել տարբեր նշանակության անալոգային և խառը ազդանշանային ինտեգրալ սխեմաների մշակման ընթացքում՝ կապի, չափիչ տեխնիկայի, կառավարման, ազդանշանների մշակման և այլ էլեկտրոնային համակարգերի համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների և նախագծման ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բջջային կապի ցանցերի բազային կայանների էներգաարդյունավետության բարձրացման միջոցների մշակմանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից հեռահաղորդակցական համակարգերի էներգիայի սպառման աճը և ցանցերի աշխատանքի օպտիմալացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բազային կայանների կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները, էներգիայի սպառման հիմնական բաղադրիչները և այն տեխնիկական ու շահագործման գործոնները, որոնք պայմանավորում են կայանների էներգետիկ արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռադիոհաճախականային սարքավորումների, ուժային սնուցման համակարգերի, հովացման և օժանդակ ենթահամակարգերի էներգիայի սպառմանը, ինչպես նաև ցանցային ծանրաբեռնվածության փոփոխություններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են էներգիայի սպառման նվազեցման հնարավոր մեթոդները՝ սարքավորումների աշխատանքի դինամիկ կառավարումից և ցածր էներգասպառող տեխնոլոգիաների կիրառությունից մինչև ռադիոռեսուրսների արդյունավետ բաշխում, չօգտագործվող բաղադրիչների ժամանակավոր անջատում և հովացման համակարգերի օպտիմալացում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բազային կայանների աշխատանքի ռեժիմների մոդելավորմանը և էներգիայի սպառման գնահատման մեթոդների մշակմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս որոշել էներգախնայողության առավել արդյունավետ միջոցները՝ առանց կապի որակի և ցանցի հուսալիության էական նվազման։ Ուսումնասիրվում են նաև վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների, էներգիայի կուտակման համակարգերի և խելացի կառավարման մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունները հատկապես այն կայանների համար, որոնք գտնվում են էլեկտրական ցանցից հեռու կամ ունեն սահմանափակ էներգամատակարարում։ Մշակվող լուծումների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել էներգիայի ընդհանուր սպառման, շահագործման ծախսերի, ածխածնային արտանետումների և կապի ծառայությունների որակի փոփոխության հիման վրա։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել բջջային կապի ենթակառուցվածքների շահագործման ծախսերի նվազեցմանը, էներգիայի օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և հեռահաղորդակցության ոլորտի էկոլոգիական ազդեցության սահմանափակմանը՝ միաժամանակ պահպանելով ցանցի հուսալիությունն ու սպասարկման անհրաժեշտ մակարդակը։

Աշխատանքը նվիրված է ինտեգրալ դինամիկ հիշող սարքերի նախագծման ինքնուսուցվող միջոցների մշակմանը և դրանց հետազոտությանը։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը էլեկտրոնային հիշողության սարքերի նախագծման գործընթացի ավտոմատացման և կատարելագործման խնդիրն է՝ օգտագործելով ինքնուսուցման, ալգորիթմական որոնման և համակարգչային նախագծման ժամանակակից մոտեցումներ։ Դինամիկ հիշող սարքերը կարևոր դեր են կատարում թվային համակարգերում, սակայն դրանց նախագծումը պահանջում է մեծ թվով փոխկապակցված տեխնիկական պարամետրերի, էլեկտրական բնութագրերի և կառուցվածքային սահմանափակումների հաշվառում։ Այդ պատճառով աշխատանքի առանցքում այնպիսի նախագծային գործիքների ստեղծումն է, որոնք կարող են ոչ միայն իրականացնել նախապես սահմանված գործողությունների հաջորդականություն, այլև նախագծման ընթացքում կուտակել փորձ, վերլուծել ստացված արդյունքները և դրա հիման վրա բարելավել հետագա լուծումները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ինտեգրալ հիշող սարքերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց նախագծման փուլերը, հիմնական տեխնիկական պահանջները և նախագծային պարամետրերի փոխադարձ ազդեցությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ինքնուսուցվող համակարգի կառուցվածքին, դրա տեղեկատվական ապահովմանը, գիտելիքների ներկայացման ձևերին և նախագծային որոշումների ընտրության մեխանիզմներին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավտոմատացնել նախագծողի կողմից սովորաբար կատարվող որոշ գործողություններ և նվազեցնել նախագծման ընթացքում անհրաժեշտ փորձարկումների ու կրկնվող հաշվարկների ծավալը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև հիշող սարքի աշխատանքի մոդելավորման, պարամետրերի գնահատման, սխալների հայտնաբերման և նախագծային տարբերակների համեմատության մեթոդներ։ Ինքնուսուցման բաղադրիչը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ նախագծային խնդիրը ունի մեծ թվով հնարավոր լուծումներ, և օպտիմալ տարբերակի ընտրությունը պահանջում է բազմաթիվ պարամետրերի համատեղ գնահատում։ Համակարգը կարող է օգտագործել նախորդ նախագծերի կամ մոդելավորման արդյունքները՝ նոր խնդիրների լուծման ժամանակ ավելի արդյունավետ նախագծային որոշումներ առաջարկելու համար։ Այսպիսով, հետազոտությունը միավորում է միկրոէլեկտրոնիկայի, ավտոմատացված նախագծման, համակարգչային մոդելավորման և արհեստական բանականության տարրերը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ինտեգրալ հիշող սարքերի նախագծման արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մշակված միջոցների փորձարարական հետազոտությանը, դրանց աշխատանքի գնահատմանը և ավանդական նախագծման մոտեցումների հետ համեմատությանը։ Գնահատման չափանիշները կարող են ներառել նախագծման ժամանակի կրճատումը, ստացված լուծումների տեխնիկական որակը, նախագծային սխալների նվազեցումը, հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը և համակարգի՝ նոր նախագծային իրավիճակներին հարմարվելու կարողությունը։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգծում է ինքնուսուցվող նախագծման համակարգերի զարգացման հեռանկարները, քանի որ ինտեգրալ սխեմաների բարդության աճի պայմաններում ամբողջությամբ ձեռքով իրականացվող նախագծային գործընթացները դառնում են ավելի ժամանակատար և պահանջում են մասնագիտացված գիտելիքների մեծ ծավալ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի մշակել և հետազոտել այնպիսի ծրագրային և մեթոդական գործիքներ, որոնք կարող են աջակցել ինտեգրալ դինամիկ հիշող սարքերի նախագծմանը, ավտոմատացնել նախագծային որոշումների մի մասը և ժամանակի ընթացքում կատարելագործել իրենց աշխատանքի արդյունավետությունը կուտակված փորձի հիման վրա։ Թեման կարևոր նշանակություն ունի միկրոէլեկտրոնիկայի և ավտոմատացված նախագծման համակարգերի զարգացման համար, քանի որ ինքնուսուցվող նախագծային միջոցների կիրառումը կարող է նպաստել ավելի արագ, ճկուն և արդյունավետ ինտեգրալ սխեմաների ստեղծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ առաջին և երկրորդ կարգի մեթոդների համատեղ կիրառման հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակը էլեկտրաէներգետիկական համակարգի աշխատանքի կայուն և ճշգրիտ հաշվարկման այնպիսի մոտեցման մշակումն է, որը հնարավորություն կտա համադրել տարբեր թվային մեթոդների առավելությունները և բարձրացնել հաշվարկային գործընթացի արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հիմնական բնութագրերը, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխման օրինաչափությունները, ինչպես նաև հանգույցների և էլեկտրահաղորդման գծերի փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի մաթեմատիկական մոդելավորման սկզբունքները և ոչ գծային հավասարումների համակարգերի լուծման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջին և երկրորդ կարգի թվային մեթոդների առանձնահատկություններին, դրանց զուգակցման տրամաբանությանը և հաշվարկային գործընթացում յուրաքանչյուր մեթոդի կիրառման նպատակահարմարությանը։ Նման համակցված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաշվարկների տարբեր փուլերում օգտագործել համապատասխան մեթոդի արագության, կայունության կամ ճշգրտության առավելությունները՝ նվազեցնելով հաշվարկային ռեսուրսների ծախսը և բարելավելով վերջնական արդյունքների հուսալիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր աշխատանքային պայմաններում էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հանգույցային լարումների, ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների, հոսանքների և այլ հիմնական պարամետրերի որոշման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև ստացված արդյունքների ճշտության գնահատումը և տարբեր հաշվարկային մոտեցումների համեմատությունը՝ բացահայտելու համար համակցված մեթոդի առավելություններն ու կիրառման սահմանները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ համակարգի տարբեր բարդության մակարդակների համար ալգորիթմի կիրառելիությանը, հաշվարկի կոնվերգենցիայի պայմաններին և թվային լուծման կայունությանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել էլեկտրական ցանցերի ռեժիմների վերլուծության, նախագծման, շահագործման և տեխնիկական վիճակի գնահատման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել էլեկտրաէներգետիկների, էլեկտրական ցանցերի նախագծմամբ զբաղվող ինժեներների, էներգահամակարգերի ռեժիմների հաշվարկ կատարող մասնագետների, ավտոմատացման և կառավարման ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Աշխատանքը կարևորում է թվային հաշվարկային մեթոդների արդյունավետ համադրումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմների առավել արագ, ճշգրիտ և հուսալի հաշվարկ։

Աշխատությունը նվիրված է շինարարության ոլորտում ցածր հաճախականության ակուստիկ ռեզոնանսային կառուցվածքների մշակմանը, տեսական հիմնավորմանը և կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմքում շինարարական կառույցներում ձայնային տատանումների տարածման, ռեզոնանսային երևույթների առաջացման և ցածր հաճախականության ակուստիկ ալիքների կառավարման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրվում են տարբեր կառուցվածքային լուծումների ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունները, դրանց արձագանքը ակուստիկ ազդեցություններին և ռեզոնանսային համակարգերի աշխատանքի օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի կառուցվածքների նախագծմանը, որոնք կարող են նպաստել ձայնային էներգիայի վերահսկմանը, անցանկալի ցածր հաճախականության տատանումների նվազեցմանը կամ անհրաժեշտ դեպքերում դրանց նպատակային օգտագործմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ռեզոնանսային կառուցվածքների երկրաչափական և նյութական պարամետրերի ազդեցությունը դրանց ակուստիկ բնութագրերի վրա, ինչպես նաև նախագծման և հաշվարկի մեթոդները։ Կարևորվում է շինարարական տարրերի, տարածքների և ակուստիկ միջավայրի փոխազդեցությունը, քանի որ ցածր հաճախականության ձայնային ալիքների վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել բարձր հաճախականությունների դեպքում դիտվող երևույթներից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ինչպես տեսական մոդելներ, այնպես էլ փորձարարական նմուշներ՝ դրանց ռեզոնանսային հաճախականությունների, ձայնամեկուսացման, ձայնակլանման և թրթռումային հատկությունների գնահատման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառուցվածքների կիրառման հնարավորություններին շենքերում և շինություններում՝ ներքին ակուստիկ միջավայրի բարելավման, աղմուկի վերահսկման, թրթռումների սահմանափակման և մարդկանց համար առավել հարմարավետ միջավայրի ձևավորման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև ինժեներական հաշվարկների և փորձարկումների արդյունքների վերլուծություն, որոնց միջոցով գնահատվում է առաջարկվող կառուցվածքային լուծումների արդյունավետությունը և գործնական կիրառելիությունը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, ճարտարապետներին, ակուստիկայի մասնագետներին, ֆիզիկոսներին, շինարարական նյութերի և կոնստրուկցիաների հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է այն հնարավորությամբ, որ ցածր հաճախականության ակուստիկ ռեզոնանսային լուծումների նպատակային կիրառումը կարող է ընդլայնել շենքերի ակուստիկ և թրթռումային բնութագրերի կառավարման տեխնիկական միջոցների շրջանակը։

Աշխատությունը նվիրված է ՋՋԷՌ տիպի միջուկային ռեակտորներում օգտագործվող վառելիքի կրիտիկության անվտանգության ուսումնասիրությանը՝ այրման խորության ազդեցության հաշվառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել միջուկային վառելիքի այրման աստիճանի փոփոխության և ռեակտորի նեյտրոնաֆիզիկական բնութագրերի միջև առկա կապերը, ինչպես նաև գնահատել այդ փոփոխությունների նշանակությունը կրիտիկության անվտանգության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են վառելիքի այրման ընթացքում դրա իզոտոպային կազմի փոփոխությունները, նեյտրոնների բազմացման գործընթացների վրա դրանց ազդեցությունը և ռեակտորի ռեակտիվության փոփոխության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ վառելիքի այրման խորությունը կարող է էականորեն փոխել միջուկային համակարգի նեյտրոնային հավասարակշռությունը և, հետևաբար, պետք է հաշվի առնվի վառելիքի տարբեր վիճակների համար կրիտիկության գնահատման ժամանակ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կրիտիկության անվտանգության հիմնական չափանիշները, վառելիքի կազմի և տեղաբաշխման ազդեցությունը, ինչպես նաև հաշվարկային մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել համակարգի անվտանգությունը տարբեր շահագործման և վառելիքի վիճակների պայմաններում։ Քննարկվում են մոդելավորման և հաշվարկային վերլուծության մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ռեակտորի ակտիվ գոտու նեյտրոնաֆիզիկական վարքը, որոշել կրիտիկության հետ կապված պարամետրերը և գնահատել անվտանգության սահմանների պահպանման պայմանները։ Կարևորվում է նաև հաշվարկների արդյունքների համադրումը անվտանգության պահանջների հետ՝ վառելիքի շահագործման տարբեր փուլերում հնարավոր ռիսկերի բացահայտման և կանխարգելիչ միջոցառումների հիմնավորման նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել միջուկային էներգետիկայի, ռեակտորային ֆիզիկայի, միջուկային վառելիքի և ճառագայթային անվտանգության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Աշխատանքը տեսական և կիրառական տեսանկյուններից կարևորում է վառելիքի այրման խորության հաշվառումը կրիտիկության անվտանգության գնահատման գործընթացում և նպաստում է ՋՋԷՌ տիպի ռեակտորների շահագործման անվտանգության հետ կապված նեյտրոնաֆիզիկական խնդիրների առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է կենտրոնացված ջերմամատակարարման համակարգերի արդյունավետության համալիր ուսումնասիրությանը՝ տարբեր կլիմայական պայմանների ազդեցության հաշվառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն օրինաչափությունները, որոնց միջոցով արտաքին միջավայրի պայմանները, ջերմային պահանջարկի փոփոխությունները և համակարգի տեխնիկական բնութագրերը փոխազդում են միմյանց հետ և պայմանավորում ջերմամատակարարման ընդհանուր արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կենտրոնացված ջերմամատակարարման համակարգը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված ենթահամակարգերի ամբողջություն, որտեղ ջերմության արտադրությունը, փոխադրումը, բաշխումը և սպառումը պետք է գործեն հնարավորինս համաձայնեցված և օպտիմալ ռեժիմով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին օդի ջերմաստիճանին, ջեռուցման սեզոնի տևողությանը, խոնավությանը, քամու ազդեցությանը և այլ կլիմայական գործոններին, որոնք կարող են փոփոխել շենքերի ջերմային պահանջարկը և համակարգի աշխատանքային ռեժիմները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ջերմային կորուստների առաջացման պատճառները, ջերմային ցանցերի վիճակը, խողովակաշարերի ջերմամեկուսացման մակարդակը, ջերմակրի շարժի և ջերմաստիճանի կարգավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ջերմության արտադրության աղբյուրների արդյունավետությունը։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր կլիմայական պայմաններում համակարգի էներգետիկ ցուցանիշների համեմատական գնահատումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ինչպիսի նախագծային և շահագործման մոտեցումներ են առավել նպատակահարմար տվյալ պայմաններում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ջերմային բեռների հաշվարկ, էներգիայի սպառման վերլուծություն և տարբեր աշխատանքային ռեժիմների մոդելավորում՝ համակարգի առավել արդյունավետ կառավարման պայմանները որոշելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում էներգախնայողության միջոցառումներին, այդ թվում՝ ջերմային ցանցերի վերակառուցմանը, խողովակաշարերի մեկուսացման բարելավմանը, ավտոմատ կառավարման և կարգավորման համակարգերի ներդրմանը, ջերմության արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը և սպառման ռեժիմների օպտիմալացմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև տեխնիկական լուծումների տնտեսական գնահատումը՝ հաշվի առնելով ներդրումային ծախսերը, վառելիքի և էլեկտրաէներգիայի սպառումը, շահագործման ծախսերը և ակնկալվող էներգետիկ խնայողությունները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել ոչ միայն տեխնիկապես արդյունավետ, այլև տնտեսապես հիմնավորված լուծումներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել կենտրոնացված ջերմամատակարարման համակարգերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ տարբեր կլիմայական գոտիների առանձնահատկությունները հաշվի առնելու համար։ Դրանք կարող են նպաստել ջերմային էներգիայի կորուստների նվազեցմանը, համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը, սպառողների ջերմային պահանջարկի առավել ճշգրիտ բավարարմանը և շրջակա միջավայրի վրա էներգետիկ գործունեության ազդեցության սահմանափակմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էներգետիկայի և ջերմատեխնիկայի մասնագետներին, ջերմային ցանցերի նախագծողներին, ինժեներներին, էներգաարդյունավետության ոլորտի հետազոտողներին, քաղաքային ենթակառուցվածքների մասնագետներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս աշխատությունը նվիրված է պորտլանդցեմենտի քիմիական ակտիվացման համար հատուկ ընդարձակող հավելանյութերի մշակմանը և դրանց ազդեցության ուսումնասիրմանը ցեմենտային համակարգերի հատկությունների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ցեմենտի հիդրատացման գործընթացի կառավարման և դրա արդյունքում ստացվող նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերի բարելավման խնդիրն է։ Ընդարձակող հավելանյութերի կիրառումը դիտարկվում է որպես ցեմենտային նյութերի ծավալային փոփոխությունները վերահսկելու և կարծրացման ընթացքում հնարավոր անցանկալի կծկումը նվազեցնելու միջոց։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հատուկ հավելանյութերի քիմիական բաղադրությունը, դրանց փոխազդեցությունը պորտլանդցեմենտի բաղադրիչների հետ և հիդրատացման ընթացքում առաջացող գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն քիմիական ռեակցիաներին, որոնց արդյունքում կարող են ձևավորվել ընդարձակվող հիդրատային միացություններ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը ցեմենտաքարի կառուցվածքի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հավելանյութերի օպտիմալ բաղադրության և դեղաչափի որոշումը՝ հաշվի առնելով ցեմենտի տեսակը, ջուր-ցեմենտ հարաբերակցությունը, կարծրացման պայմանները և նախատեսվող կիրառման ոլորտը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել խառնուրդների ամրությունը, ծավալային կայունությունը, ջրապահպանությունը, կարծրացման ժամանակը և այլ տեխնոլոգիական ու ֆիզիկամեխանիկական հատկություններ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հավելանյութերի և ցեմենտի համատեղելիությանը, քանի որ քիմիական ակտիվացման արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն հավելանյութի ակտիվությամբ, այլև ամբողջ ցեմենտային համակարգում ընթացող գործընթացների փոխազդեցությամբ։ Աշխատությունը կարող է ներառել փորձարարական հետազոտություններ, որոնց միջոցով համեմատվում են տարբեր բաղադրություններ և որոշվում դրանց ազդեցությունը ցեմենտային նյութի կառուցվածքի ու շահագործական հատկությունների վրա։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ցեմենտային կապակցանյութերի արդյունավետության բարձրացման, հատուկ նշանակության շինանյութերի մշակման և բետոնային ու շաղախային համակարգերի տեխնոլոգիական բնութագրերի բարելավման համար։ Նման հավելանյութերի ճիշտ ընտրությունը կարող է նպաստել կծկումային դեֆորմացիաների նվազեցմանը, ծավալային կայունության բարձրացմանը և նյութի ծառայության ընթացքում ճաքերի առաջացման ռիսկի սահմանափակմանը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը հատկապես կարևոր է այն շինարարական համակարգերի համար, որտեղ պահանջվում են բարձր ամրություն, կայունություն և երկարաժամկետ շահագործման հուսալիություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինանյութերի տեխնոլոգներին, ցեմենտի և բետոնի մասնագետներին, նյութագետներին, քիմիկոսներին, շինարարական արդյունաբերության հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է պղնձի հիմքով բարձր էլեկտրական հաղորդականությամբ և ջերմակայունությամբ փոշեկոմպոզիտային նյութերի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը այնպիսի կոմպոզիտային նյութերի ստեղծումն է, որոնք կարող են միաժամանակ ապահովել պղնձին բնորոշ բարձր էլեկտրական և ջերմային հաղորդականություն, ինչպես նաև բարձր ջերմաստիճաններում աշխատելու, մեխանիկական բեռնվածություններին դիմակայելու և շահագործման ընթացքում իրենց հատկությունները պահպանելու անհրաժեշտ կարողություն։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ ժամանակակից էլեկտրատեխնիկական, էներգետիկ, մեքենաշինական և այլ տեխնիկական համակարգերում կիրառվող նյութերից պահանջվում է ոչ միայն բարձր հաղորդականություն, այլև ջերմային կայունություն, մաշակայունություն, ամրություն և երկարատև շահագործման հնարավորություն։ Մաքուր պղինձն ունի գերազանց հաղորդականություն, սակայն որոշ բարձր ջերմաստիճանային և մեխանիկական պայմաններում դրա կիրառումը կարող է սահմանափակվել, ինչն էլ առաջացնում է հատկությունները նպատակային կերպով բարելավված կոմպոզիտային նյութերի անհրաժեշտություն։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են փոշեկոմպոզիտային նյութերի ստացման հիմնական սկզբունքները, պղնձային հիմքի և ամրացնող կամ ֆունկցիոնալ բաղադրիչների ընտրության չափանիշները, դրանց համակցման առանձնահատկությունները և ստացված նյութի կառուցվածքի ու հատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի փոշիների մասնիկային կազմի, չափերի, ձևի և բաղադրության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էականորեն ազդել խառնուրդի համասեռության, սեղմելիության, ծակոտկենության և վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Տեխնոլոգիական գործընթացը կարող է ներառել փոշիների նախապատրաստում և խառնում, ձևավորում կամ մամլում, սեղմված նախապատրաստվածքների ստացում և հետագա ջերմային մշակման կամ սինթրման փուլեր։ Յուրաքանչյուր փուլ պահանջում է համապատասխան ռեժիմների ընտրություն, քանի որ ջերմաստիճանը, պահման ժամանակը, ճնշումը և միջավայրի պայմանները կարող են որոշիչ ազդեցություն ունենալ նյութի խտության, կառուցվածքային ամբողջականության և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նյութի միկրոկառուցվածքի և դրա էլեկտրական, ջերմային ու մեխանիկական հատկությունների միջև կապի բացահայտումը։ Բարձր հաղորդականության պահպանման համար անհրաժեշտ է նվազագույնի հասցնել այն կառուցվածքային գործոնները, որոնք խոչընդոտում են էլեկտրական հոսանքի և ջերմության տարածմանը, մինչդեռ ջերմակայունության և ամրության բարձրացումը հաճախ պահանջում է լրացուցիչ բաղադրիչների կամ կառուցվածքային փոփոխությունների կիրառում։ Հետևաբար տեխնոլոգիայի մշակման առանցքային խնդիրներից է տարբեր հատկությունների միջև օպտիմալ հավասարակշռության ապահովումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ստացված նմուշների խտությունը, ծակոտկենությունը, էլեկտրական դիմադրությունը, էլեկտրական և ջերմային հաղորդականությունը, կարծրությունը, ամրությունը, ջերմային կայունությունը և բարձր ջերմաստիճաններում կառուցվածքի փոփոխությունները։ Ստացված արդյունքների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրելու նյութի բաղադրության և տեխնոլոգիական մշակման առավել արդյունավետ պայմանները։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կապված է այնպիսի նոր կամ կատարելագործված նյութերի ստացման հնարավորության հետ, որոնք կարող են կիրառվել էլեկտրական հոսանք հաղորդող և ջերմային ծանրաբեռնվածության ենթարկվող հանգույցներում, կոնտակտային տարրերում, էլեկտրատեխնիկական սարքերում, ջերմահաղորդիչ համակարգերում և այլ տեխնիկական ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է փոշեմետալուրգիայի, կոմպոզիտային նյութերի, մետալուրգիայի և կիրառական նյութագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել պղնձի հիմքով բարձր ֆունկցիոնալ հատկություններ ունեցող նյութերի ստացման արդյունավետ տեխնոլոգիական գործընթաց և պարզել դրանց կառուցվածքի, բաղադրության ու շահագործական հատկությունների փոխկապակցվածությունը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հիշողության սարքերում կիրառվող считывающих усилителей-ի, այսինքն՝ ընթերցման ուժեղացուցիչների, սպառվող հզորության նվազեցման միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և հիմնավորել այնպիսի տեխնիկական ու սխեմայական լուծումներ, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել հիշողության միկրոսխեմաների ընթերցման գործընթացի ընթացքում էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալների ընթերցման բավարար արագությունը, հուսալիությունը և ազդանշանի ճանաչման ճշգրտությունը։ Հիշողության սարքերում ընթերցման ուժեղացուցիչները կարևոր դեր են կատարում, քանի որ դրանք փոքր էլեկտրական ազդանշանները վերածում են հետագա թվային մշակման համար անհրաժեշտ հստակ տրամաբանական մակարդակների։ Այդ պատճառով դրանց էներգետիկ արդյունավետությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ամբողջ հիշողության համակարգի ընդհանուր սպառվող հզորության վրա։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ընթերցման ուժեղացուցիչների կառուցվածքային և էլեկտրական բնութագրերը, դրանց աշխատանքի ռեժիմները, անցողիկ գործընթացները, հոսանքի սպառումը և տվյալների ընթերցման արագությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, որ հզորության նվազեցումը չպետք է հանգեցնի ընթերցման սխալների ավելացման, աշխատանքի արագության էական նվազման կամ սարքի կայունության վատթարացման։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել ուժեղացուցիչների նոր սխեմայական կառուցվածքներ, կառավարման ալգորիթմներ և էներգիայի սպառումը սահմանափակող մեխանիզմներ։ Դրանց թվում կարող են դիտարկվել սնուցման լարման օպտիմալացում, ուժեղացուցիչի ակտիվացման ժամանակի կրճատում, սպասման ռեժիմներում էներգիայի կորուստների նվազեցում և տարբեր աշխատանքային փուլերի արդյունավետ կառավարում։ Կարևոր խնդիր է նաև ուժեղացուցիչների պարամետրերի օպտիմալացման միջոցով արագության, հզորության և հուսալիության միջև անհրաժեշտ փոխզիջման ապահովումը։ Աշխատանքում կարող են իրականացվել մշակված լուծումների մաթեմատիկական մոդելավորում և համակարգչային սիմուլյացիա, ինչպես նաև տարբեր սխեմաների համեմատական վերլուծություն՝ ըստ սպառվող հզորության, ազդանշանի ուժեղացման արագության, զգայունության և տեխնոլոգիական սահմանափակումների։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիական գործընթացներում փոքր չափերի և ցածր սնուցման լարումների պայմաններում ընթերցման ուժեղացուցիչների աշխատանքի առանձնահատկություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել տարբեր տեսակի կիսահաղորդչային հիշողության սարքերում՝ նպաստելով դրանց էներգաարդյունավետության բարձրացմանը և համակարգերի ընդհանուր էներգասպառման նվազեցմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են հատկապես կարևոր լինել շարժական, ներկառուցված և սահմանափակ էներգետիկ ռեսուրսներով աշխատող հաշվողական համակարգերի համար, որտեղ ցածր էներգասպառումը կարևոր տեխնիկական պահանջ է։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է միկրոէլեկտրոնային սխեմաների նախագծման, ազդանշանների մշակման և էներգաարդյունավետության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել հիշողության սարքերի ընթերցման ավելի արդյունավետ և ցածր էներգասպառում ունեցող լուծումներ։

Աշխատությունը նվիրված է գունավոր մետաղների բարակաշեղային մշակման տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ որպես կտրող գործիք օգտագործելով միաբյուրեղ կորունդային թիթեղներ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տեխնոլոգիական պայմաններն ու օրինաչափությունները, որոնք ապահովում են գունավոր մետաղների բարձր ճշգրտությամբ, արդյունավետ և կայուն մշակումը չափազանց փոքր կտրման խորությունների պայմաններում։ Բարակաշեղային մշակման դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կտրող գործիքի երկրաչափությունը, սրությունը, ամրությունը, մակերևույթի որակը և մշակվող նյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, քանի որ նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են էապես ազդել կտրման ուժերի, մակերևույթի մաքրության և չափային ճշգրտության վրա։ Միաբյուրեղ կորունդային թիթեղների կիրառումը դիտարկվում է դրանց բարձր կարծրության, մաշակայունության և սուր կտրող եզր ձևավորելու հնարավորության համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել կտրման արագության, մատուցման, կտրման խորության, գործիքի երկրաչափական պարամետրերի և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը մշակման գործընթացի վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև կտրող գործիքի և մշակվող մետաղի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, ներառյալ կտրող ուժերի, ջերմաստիճանային երևույթների, գործիքի մաշման և մշակված մակերևույթի միկրոերկրաչափության փոփոխությունները։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա հնարավոր է հիմնավորել տեխնոլոգիական ռեժիմներ, որոնք թույլ կտան նվազեցնել մակերևույթի խորդուբորդությունը, բարձրացնել մշակման ճշգրտությունը և երկարացնել կտրող գործիքի ծառայության ժամկետը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ գործնական նշանակություն ճշգրիտ մեքենաշինության, գործիքաշինության և գունավոր մետաղներից բարձրորակ դետալների արտադրության ոլորտներում՝ նպաստելով բարակաշեղային մշակման գործընթացների տեխնոլոգիական կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության ինժեներներին, տեխնոլոգներին, նյութագետներին, գործիքաշինության մասնագետներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է «Գազել» ընտանիքի միկրոավտոբուսների կուրսային կայունության բարելավման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տրանսպորտային միջոցի կառավարելիությունը, շարժման կայունությունը և անվտանգությունը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ավտոմեքենայի երկայնական առանցքի նկատմամբ շարժման կայունությունը, ղեկային կառավարման համակարգի արձագանքը, անիվների և ճանապարհային մակերևույթի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև այն կառուցվածքային և շահագործական գործոնները, որոնք կարող են ազդել մեքենայի ընթացքի կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեքենայի զանգվածի բաշխմանը, ծանրության կենտրոնի դիրքին, կախոցի և ղեկային համակարգերի աշխատանքին, անվադողերի բնութագրերին ու ճանապարհային պայմաններին։ Վերլուծվում են նաև արտաքին ուժերի և պահերի ազդեցությունը մեքենայի շարժման վրա, այդ թվում՝ կողային քամու, ճանապարհի անհարթությունների, շրջադարձերի և արագության փոփոխության պայմաններում առաջացող ազդեցությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է կուրսային կայունության վրա ազդող հիմնական պարամետրերի բացահայտումը և դրանց օպտիմալացման հնարավորությունների գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել կախոցի կառուցվածքի կատարելագործման, ղեկային մեխանիզմի կարգաբերման, անվադողերի համապատասխան ընտրության, մեքենայի ծանրության կենտրոնի և զանգվածների բաշխման օպտիմալացման հետ կապված տեխնիկական լուծումներ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առաջարկվող միջոցառումների ազդեցությունը մեքենայի դինամիկական բնութագրերի, ղեկային կառավարման ճշգրտության և շարժման անվտանգության վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ միկրոավտոբուսների շահագործման արդյունավետության և անվտանգության բարձրացման, ինչպես նաև դրանց կոնստրուկտիվ ու շահագործական պարամետրերի կատարելագործման գործընթացում։ Այն կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային տրանսպորտի, տրանսպորտային միջոցների դինամիկայի, մեքենաշինության և տրանսպորտային անվտանգության ոլորտների ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքների հիման վրա նեյրոնային ցանցերի մշակմանը և հետազոտմանը՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել այն հնարավորությունները, որոնք առաջանում են նեյրոմորֆային հաշվարկների և կիսահաղորդչային սարքավորումների համատեղման դեպքում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կենսաբանական նյարդային համակարգի աշխատանքի որոշ սկզբունքների տեխնիկական նմանակումը՝ օգտագործելով մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքների էլեկտրական հատկությունները տեղեկատվության ընդունման, պահպանման և մշակման համար։ Այս մոտեցումը կապված է այն խնդրի հետ, թե ինչպես կարելի է ավանդական հաշվողական համակարգերից ավելի արդյունավետ կերպով իրականացնել այնպիսի գործողություններ, որոնք բնորոշ են նեյրոնային ցանցերին՝ հատկապես օրինաչափությունների ճանաչումը, դասակարգումը և ազդանշանների մշակումը։ Մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքները միկրոէլեկտրոնիկայի հիմնարար տարրերից են և լայնորեն կիրառվում են ինտեգրալ սխեմաների, հիշողության, ազդանշանների մշակման և հաշվողական սարքերի ստեղծման մեջ։ Դրանց հիման վրա նեյրոնային ցանցերի իրականացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նեյրոնային հաշվարկների ապարատային իրագործման տարբերակներ՝ հաշվի առնելով սարքերի էլեկտրական, ֆիզիկական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան կիսահաղորդչային կառուցվածքների ընտրությունը և դրանց էլեկտրական բնութագրերի ուսումնասիրությունը։ Կարող են հետազոտվել մուտքային ազդանշանի նկատմամբ կառուցվածքի արձագանքը, հոսանք-լարումային բնութագրերը, շեմային երևույթները, լիցքի կուտակման և վերաբաշխման գործընթացները, ինչպես նաև սարքի աշխատանքի կայունությունը։ Այս հատկությունները կարող են օգտագործվել նեյրոնային տարրերի ֆունկցիոնալ վարքը մոդելավորելու համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող է մշակվել նեյրոնային ցանցի կառուցվածք, որտեղ առանձին կիսահաղորդչային տարրերը կատարում են նեյրոնների կամ սինապտիկ կապերի դեր։ Նման համակարգում տեղեկատվությունը կարող է ներկայացվել էլեկտրական ազդանշաններով, իսկ դրանց փոխազդեցության արդյունքում ստացվող ելքային ազդանշանը կարող է օգտագործվել որոշակի դասակարգման կամ ճանաչման գործողություն իրականացնելու համար։ Այսպիսով, մաթեմատիկական ալգորիթմը կապվում է ֆիզիկական սարքավորման իրական վարքի հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի սինապտիկ կապերի մոդելավորումը։ Կենսաբանական նեյրոնային համակարգում սինապսները որոշում են նեյրոնների միջև կապերի ուժը, իսկ արհեստական համակարգում այդ ֆունկցիան կարող է իրականացվել էլեկտրական պարամետրերի փոփոխության միջոցով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել և պահպանել կապերի կշիռները՝ ստեղծելով ուսուցման կամ հարմարվողականության հնարավորություն։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն համակարգերի համար, որոնք նախատեսված են տվյալների անմիջական մշակման և տեղում որոշումներ կայացնելու համար։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է նեյրոնային ցանցի ուսուցման գործընթացը։ Կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ալգորիթմներ, որոնց միջոցով ցանցի պարամետրերը կարգավորվում են մուտքային օրինակների հիման վրա։ Ուսուցման արդյունքը կարող է գնահատվել ցանցի կողմից ազդանշանների ճանաչման կամ դասակարգման ճշտությամբ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն սահմանափակումները, որոնք առաջանում են ֆիզիկական սարքերի ոչ իդեալականությունից, պարամետրերի տարածական փոփոխականությունից, ջերմաստիճանային ազդեցություններից և էլեկտրական աղմուկից։ Աշխատության գիտական կարևորությունը պայմանավորված է նեյրոնային ցանցերի և միկրոէլեկտրոնային կառուցվածքների միջև կապի ուսումնասիրությամբ։ Ծրագրային մակարդակում իրականացվող նեյրոնային ցանցերը սովորաբար պահանջում են մեծ թվով թվաբանական գործողություններ, հիշողության և պրոցեսորի միջև տվյալների մշտական փոխանակում, մինչդեռ հատուկ ապարատային իրականացումը կարող է հնարավորություն տալ որոշ հաշվարկներ կատարել հենց տվյալների պահպանման և մշակման ֆիզիկական միջավայրում։ Սա կարող է նպաստել էներգիայի սպառման և հաշվարկների ժամանակի նվազեցմանը որոշակի կիրառություններում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև մաթեմատիկական մոդելավորում և համակարգչային սիմուլյացիա։ Նախքան ֆիզիկական կառուցվածքի իրականացումը հնարավոր է մոդելավորել դրա էլեկտրական վարքը, ուսումնասիրել տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը և կանխատեսել նեյրոնային ցանցի աշխատանքը։ Փորձարարական և տեսական արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել մշակված կառուցվածքների համապատասխանությունը նախատեսված նեյրոմորֆային գործառույթներին։ Կիրառական տեսանկյունից նման տեխնոլոգիաները կարող են հեռանկարային լինել պատկերների և ազդանշանների ճանաչման, սենսորային համակարգերի, ռոբոտատեխնիկայի, ներկառուցված հաշվողական սարքերի և արհեստական բանականության հատուկ ապարատային համակարգերի համար։ Հատկապես հետաքրքիր է այն դեպքը, երբ տվյալների նախնական մշակումը պետք է իրականացվի անմիջապես սենսորի կամ սարքի մակարդակում՝ առանց մեծ քանակությամբ տեղեկատվություն կենտրոնական պրոցեսոր փոխանցելու անհրաժեշտության։ Այսպիսի մոտեցումները հաճախ կապվում են եզրային հաշվարկների և նեյրոմորֆային ճարտարապետությունների զարգացման հետ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել նոր տիպի էլեկտրոնային հանգույցների և ինտեգրալ սխեմաների նախագծման հնարավորությունների ուսումնասիրությամբ։ Եթե մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքները կարող են համատեղել ազդանշանի մշակման և հիշողության որոշ գործառույթներ, հնարավոր է ստեղծել ավելի կոմպակտ և էներգաարդյունավետ համակարգեր՝ համեմատած որոշ ավանդական ճարտարապետությունների հետ։ Միաժամանակ նման համակարգերի նախագծման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել արտադրական տեխնոլոգիայի սահմանափակումները, սարքերի հուսալիությունը և երկարաժամկետ կայունությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի, կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, էլեկտրոնիկայի, հաշվողական տեխնիկայի և արհեստական բանականության ոլորտների մասնագետներին, ինչպես նաև նեյրոմորֆային համակարգերի մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքների ներուժը նեյրոնային ցանցերի ապարատային իրականացման համար՝ համադրելով կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկական հատկությունները, նեյրոնային հաշվարկների սկզբունքները, մաթեմատիկական մոդելավորումը և փորձարարական հետազոտությունը, և այդպիսով հիմք ստեղծել արհեստական բանականության ավելի մասնագիտացված, արագ և էներգաարդյունավետ էլեկտրոնային համակարգերի զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային պայմաններում կերերի հավաքման և կուտակման արդյունավետ տեխնոլոգիաների մշակման, ինչպես նաև այդ գործընթացներում օգտագործվող գյուղատնտեսական մեքենաների շահագործական հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունն է լեռնային ռելիեֆի, հողային և կլիմայական պայմանների առանձնահատկություններին համապատասխան կերահավաքման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը, նվազեցնել էներգետիկ և նյութական ծախսերը և ապահովել հավաքվող կերի որակի պահպանումը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են խոտի հնձման, հավաքման, փռման, կուտակման, տեղափոխման և պահպանման հետ կապված տեխնոլոգիական գործողությունները, ինչպես նաև դրանց իրականացման համար նախատեսված մեքենաների և ագրեգատների աշխատանքային առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային տեղանքի թեքություններին, անհարթ ռելիեֆին, դաշտերի մասնատվածությանը և դժվարամատչելի հատվածներին, որոնք կարող են էապես ազդել մեքենաների շարժունակության, կայունության, արտադրողականության և տեխնոլոգիական գործընթացի անխափանության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է գյուղատնտեսական մեքենաների շահագործական հուսալիության գնահատումը՝ հաշվի առնելով դրանց խափանումների հաճախականությունը, տեխնիկական սպասարկման անհրաժեշտությունը, աշխատանքի պայմաններում մաշվածության առանձնահատկությունները և վերանորոգման հետ կապված ժամանակային ու նյութական կորուստները։ Կարող են ուսումնասիրվել մեքենաների կառուցվածքային և շահագործական պարամետրերի օպտիմալացման, տեխնիկական սպասարկման և վերականգնման արդյունավետ համակարգերի մշակման, ինչպես նաև աշխատանքային ռեժիմների ճիշտ ընտրության հարցերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ հիմնավորելու լեռնային պայմանների համար առավել նպատակահարմար կերահավաքման տեխնոլոգիական սխեմաները և մեքենաների համալիրները՝ հաշվի առնելով աշխատանքի ծավալը, տեղանքի առանձնահատկությունները և պահանջվող արտադրողականությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև մեքենաների աշխատանքի հուսալիության բարձրացումը, քանի որ տեխնիկական խափանումների նվազեցումը կարող է նպաստել աշխատանքային ժամանակի արդյունավետ օգտագործմանը, շահագործման ծախսերի կրճատմանը և կերերի հավաքման ժամկետների պահպանմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ լեռնային և նախալեռնային գոտիներում անասնակերի արտադրության արդյունավետության բարձրացման, գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործման բարելավման և կերային բազայի կայուն ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսական ճարտարագիտության, ագրոմեխանիկայի, գյուղատնտեսական մեքենաների շահագործման և տեխնիկական սպասարկման ոլորտների մասնագետներին, գիտաշխատողներին, նախագծողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տարեց և ծեր տարիքի մարդկանց սննդակարգի առանձնահատկություններին համապատասխան կաթի և կարագի տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ կարոտինոիդների խտանյութի կիրառմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են տարեցների համար նախատեսված սննդամթերքի արտադրության տեխնոլոգիական և սննդաբանական պահանջները, ինչպես նաև կաթնամթերքի սննդային արժեքի բարձրացման և կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչներով հարստացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կարոտինոիդների խտանյութի հատկություններին, դրա ընտրությանը, կաթնամթերքի բաղադրության մեջ ներմուծման նպատակահարմարությանը և պատրաստի արտադրանքի որակական ցուցանիշների վրա ունեցած ազդեցությանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են մշակվող արտադրանքի բաղադրությունը, տեխնոլոգիական գործընթացի հիմնական փուլերը, հումքի և պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական, օրգանոլեպտիկ և սննդային հատկությունները, ինչպես նաև արտադրանքի պահպանման և կայունության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների որոնմանը, որոնք թույլ կտան ստանալ բարձր սննդային և կենսաբանական արժեք ունեցող արտադրանք՝ միաժամանակ պահպանելով դրա համային և տեխնոլոգիական հատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ ֆունկցիոնալ և դիետիկ սննդամթերքի արտադրության զարգացման, տարեցների սննդի որակի բարելավման և սննդակարգում կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների նպատակային օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, սննդաբաններին, կաթնամթերքի արտադրության մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին և սննդի տեխնոլոգիայի ու դիետոլոգիայի ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում մետաղների թթվային կոռոզիայից պաշտպանության արդյունավետ միջոցների մշակմանը և դրանց կիրառման տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թթվային միջավայրերում մետաղական նյութերի կոռոզիոն քայքայման առանձնահատկությունները, բարձր ջերմաստիճանի ազդեցությունը կոռոզիոն գործընթացների արագության և բնույթի վրա, ինչպես նաև այդ գործընթացների կանխարգելման նպատակով ինհիբիտորների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նոր ինհիբիտորային բաղադրությունների ստացման, դրանց ֆիզիկաքիմիական և պաշտպանիչ հատկությունների ուսումնասիրման, ինչպես նաև մետաղական մակերևույթների վրա պաշտպանիչ ազդեցության մեխանիզմների բացահայտման հարցերին։ Կարևորվում է մշակվող միջոցների արդյունավետության գնահատումը տարբեր ջերմաստիճանային և թթվային պայմաններում, դրանց կայունության, կիրառելիության և տեխնոլոգիական իրագործելիության ուսումնասիրությունը։ Ներկայացվող մոտեցումները նպատակ ունեն նվազեցնել մետաղական սարքավորումների և կառուցվածքների կոռոզիոն վնասումը, երկարացնել դրանց շահագործման ժամկետը և բարձրացնել արտադրական գործընթացների հուսալիությունն ու անվտանգությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, նավթագազային և մետալուրգիական ոլորտների մասնագետների, կոռոզիայի պաշտպանության և նյութագիտության հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների և գիտաշխատողների համար։

Գիտական աշխատանքը նվիրված է պղնձաձուլական արտադրության խարամներից և պղնձատար թափոններից երկաթ-պղնձային լիգատուրաների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ որպես մետալուրգիական թափոնների արդյունավետ վերամշակման և օգտակար բաղադրիչների երկրորդային օգտագործման միջոց։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ պղնձի արտադրության ընթացքում առաջացող խարամներն ու տարբեր պղնձատար թափոնները կարող են պարունակել զգալի քանակությամբ մետաղական և մետաղակիր բաղադրիչներ, որոնց կորուստը ոչ միայն նվազեցնում է հումքի օգտագործման արդյունավետությունը, այլև ստեղծում է թափոնների պահպանման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության խնդիրներ։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է մշակել տեխնոլոգիական գործընթաց, որը հնարավորություն կտա այդ երկրորդային հումքից ստանալ պահանջվող բաղադրությամբ և հատկություններով երկաթ-պղնձային լիգատուրաներ։ Ուսումնասիրության կարևոր փուլ է ելանյութերի քիմիական և միներալոգիական կազմի որոշումը։ Խարամների և պղնձատար թափոնների բաղադրության մեջ կարող են առկա լինել պղինձ, երկաթ, սիլիցիում, կալցիում, ալյումին և այլ տարրեր, որոնց քանակական հարաբերակցությունը որոշում է վերականգնման գործընթացի ընթացքը և վերջնական արտադրանքի որակը։ Հումքի նախնական բնութագրումը հնարավորություն է տալիս ընտրել տեխնոլոգիական համապատասխան ռեժիմ և որոշել վերամշակման առավել նպատակահարմար պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալյումինաթերմային վերականգնման մեթոդին։ Այս գործընթացի հիմքում ընկած է մետաղների օքսիդներից դրանց վերականգնումը ալյումինի միջոցով, որի արդյունքում առաջանում են մետաղական բաղադրիչներ և ալյումինի օքսիդային միացություններ։ Գործընթացի ջերմային էֆեկտը և բարձր ջերմաստիճանային պայմանները կարող են ապահովել վերականգնման անհրաժեշտ աստիճանը և նպաստել մետաղական փուլի ձևավորմանը։ Տեխնոլոգիայի մշակման ընթացքում անհրաժեշտ է որոշել ալյումինի և վերամշակվող հումքի օպտիմալ հարաբերակցությունը, խառնուրդի բաղադրությունը, ջերմաստիճանային պայմանները, ռեակցիայի ընթացքը և ստացված մետաղական փուլի առանձնացման հնարավորությունները։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև խարամի և թափոնների տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը վերականգնման գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հումքի նախնական մանրացումը, տեսակավորումը կամ հարստացումը կարող են փոխել վերականգնման պայմանները և բարձրացնել օգտակար մետաղների կորզման աստիճանը։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիական սխեմայի մշակումը պետք է ներառի ոչ միայն բուն վերականգնման փուլը, այլև հումքի նախապատրաստման և վերջնական արտադրանքի առանձնացման գործընթացները։ Ստացված երկաթ-պղնձային լիգատուրաների կարևոր բնութագրերից են քիմիական բաղադրությունը, պղնձի և երկաթի պարունակությունը, մետաղական փուլի համասեռությունը, խառնուրդների քանակը և հետագա մետալուրգիական օգտագործման համար համապատասխանությունը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակված տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը և որոշելու ստացված արտադրանքի հնարավոր կիրառության ոլորտները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև նյութական հաշվեկշռի և մետաղների կորզման աստիճանի որոշումը։ Պղնձի և երկաթի առավելագույն հնարավոր վերականգնումը թույլ է տալիս նվազեցնել արժեքավոր մետաղների կորուստները և բարձրացնել երկրորդային հումքի օգտագործման տնտեսական արդյունավետությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գործընթացում առաջացող երկրորդային խարամի կամ այլ մնացորդների կազմն ու հատկությունները՝ դրանց հետագա օգտահանման կամ անվտանգ կառավարման հնարավորությունները գնահատելու համար։ Տեխնոլոգիայի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը կարող է ներառել հումքի արժեքը, վերականգնիչի ծախսը, էներգետիկ պահանջները, մետաղների կորզման աստիճանը, ստացված լիգատուրայի արժեքը և արտադրական գործընթացի կազմակերպման ծախսերը։ Եթե թափոններից արժեքավոր մետաղների վերականգնումը տեխնիկապես և տնտեսապես հիմնավորված է, ապա նման մոտեցումը կարող է նպաստել մետալուրգիական արտադրության ռեսուրսաարդյունավետության բարձրացմանը։ Բնապահպանական տեսանկյունից տեխնոլոգիայի կիրառումը կարող է նպաստել կուտակված պղնձատար թափոնների ծավալի նվազեցմանը և դրանցում պարունակվող արժեքավոր բաղադրիչների վերադարձին արտադրական շրջանառության մեջ։ Սա համապատասխանում է շրջանաձև տնտեսության այն սկզբունքին, որի համաձայն արդյունաբերական մնացորդները հնարավորության դեպքում պետք է դիտարկվեն որպես երկրորդային հումքի աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է մետալուրգիական հումքի բնութագրման, բարձր ջերմաստիճանային վերականգնման, լիգատուրաների ստացման և տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման խնդիրները։ Մշակվող տեխնոլոգիայի հիմնական նշանակությունը պղնձաձուլական արտադրության խարամների և պղնձատար թափոնների արժեքավոր բաղադրիչների առավել արդյունավետ օգտագործումն է՝ երկաթ-պղնձային լիգատուրաների ստացման միջոցով, ինչը կարող է միաժամանակ ապահովել մետաղների կորզման բարձրացում, երկրորդային հումքի օգտահանում և արտադրական գործընթացների տնտեսական ու բնապահպանական արդյունավետության բարելավում։

Այս աշխատությունը նվիրված է սպեկտրային վերլուծության համար նախատեսված կիսահաղորդչային ֆոտոդետեկտորի մշակմանը՝ ընդգրկելով սարքի աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նյութերի ընտրությունը և տեխնիկական բնութագրերի օպտիմալացման խնդիրները։ Հետազոտության հիմքում լույսի կամ այլ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությամբ կիսահաղորդչային նյութում առաջացող ֆոտոէլեկտրական երևույթների օգտագործումն է՝ ճառագայթման ինտենսիվությունն ու սպեկտրային բաղադրությունը էլեկտրական ազդանշանի վերածելու նպատակով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել ֆոտոդետեկտորի զգայունությունը, սպեկտրային արձագանքը, մութ հոսանքը, աղմուկի մակարդակը, արձագանքման արագությունը, դինամիկ տիրույթը և հայտնաբերման շեմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կիսահաղորդչային նյութի և կառուցվածքի ընտրությանը, քանի որ դրանց ֆիզիկական հատկությունները որոշում են այն ալիքային երկարությունների միջակայքը, որտեղ սարքը կարող է արդյունավետորեն արձագանքել ճառագայթմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր կառուցվածքներ, այդ թվում՝ p-n անցումներով, p-i-n կառուցվածքով կամ այլ ֆոտոզգայուն տարրերով լուծումներ, ինչպես նաև դրանց աշխատանքի վրա ազդող տեխնոլոգիական գործոնները։ Սպեկտրային վերլուծության համար ֆոտոդետեկտորի մշակումը պահանջում է ոչ միայն բարձր զգայունություն, այլև ճշգրիտ և կայուն սպեկտրային արձագանք, որպեսզի տարբեր ալիքային երկարությունների ճառագայթումները հնարավոր լինի հուսալիորեն տարբերակել և քանակապես գնահատել։ Աշխատությունը կարող է ներառել սարքի էլեկտրական և օպտիկական բնութագրերի տեսական հաշվարկներ, համակարգչային մոդելավորում, փորձնական նմուշի պատրաստում և դրա չափագիտական փորձարկումներ։ Կարևոր ուղղություն է նաև ֆոտոդետեկտորի ազդանշանների մշակման համակարգի մշակումը, քանի որ չափման վերջնական ճշգրտությունը կախված է ոչ միայն զգայուն տարրի հատկություններից, այլև ուժեղացման, ֆիլտրման, թվայնացման և տվյալների մշակման մեխանիզմներից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ջերմաստիճանի, արտաքին լուսային միջավայրի և էլեկտրոնային աղմուկի ազդեցությանը՝ սարքի կայունությունն ու չափումների վերարտադրելիությունը բարձրացնելու նպատակով։ Մշակված սարքը կարող է կիրառություն ունենալ սպեկտրոսկոպիայում, օպտիկական չափումներում, նյութերի հետազոտության, շրջակա միջավայրի վերահսկման, արդյունաբերական չափագիտության և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է ճառագայթման սպեկտրային բաղադրության արագ և զգայուն որոշում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիսահաղորդչային սարքերի, օպտոէլեկտրոնիկայի, ֆոտոնիկայի, չափագիտության և էլեկտրոնիկայի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական արժեքը տեսական ֆիզիկական սկզբունքների և ինժեներական նախագծման համադրման մեջ է՝ նպատակ ունենալով ստեղծել սպեկտրային չափումների համար զգայուն, կայուն և տեխնոլոգիապես իրագործելի կիսահաղորդչային ֆոտոդետեկտոր։

Աշխատությունը նվիրված է ռոտորային մեքենաների դինամիկական որակի, երկարակեցության և հուսալիության ապահովման հիմնախնդիրներին արդեն նախագծման փուլում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն հաշվարկային, կառուցվածքային և տեխնոլոգիական գործոնները, որոնք որոշում են ռոտորային համակարգերի աշխատանքի կայունությունը, թրթռումային վարքը, ծառայության ժամկետը և խափանումների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Աշխատության մեջ ռոտորային մեքենաները դիտարկվում են որպես բարդ դինամիկական համակարգեր, որոնց աշխատանքի արդյունավետությունը մեծապես կախված է պտտվող տարրերի հավասարակշռությունից, պտտման հաճախականությունից, հենարանների և առանցքակալների հատկություններից, կառուցվածքային կոշտությունից և այլ մեխանիկական պարամետրերից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման փուլում դինամիկական բնութագրերի կանխատեսմանը, քանի որ շահագործման ընթացքում առաջացող թրթռումները, ռեզոնանսային երևույթները և անկայունության ռեժիմները կարող են հանգեցնել արագացված մաշվածության կամ վթարային խափանումների։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են մշակվել ռոտորային համակարգերի մաթեմատիկական և հաշվարկային մոդելներ, որոնց միջոցով գնահատվում են սեփական հաճախականությունները, կրիտիկական պտտման արագությունները, տատանումների ամպլիտուդները և դինամիկական կայունությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նյութերի մեխանիկական հատկություններին, կառուցվածքային չափերին, զանգվածների բաշխմանը և ռոտորի հավասարակշռությանը, քանի որ այդ գործոնների փոքր փոփոխություններն անգամ կարող են էապես փոխել մեքենայի դինամիկական վարքը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հոգնածության երևույթներին, մաշվածությանը և կրկնվող դինամիկական բեռնվածքներին, որոնք անմիջականորեն կապված են մեքենայի երկարակեցության հետ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև նախագծային լուծումների օպտիմալացման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել թրթռումները, բարձրացնել կայունությունը և կանխել շահագործման վտանգավոր ռեժիմների առաջացումը։ Հուսալիության ապահովման տեսանկյունից կարևոր է նաև հնարավոր խափանումների պատճառների նախնական բացահայտումը և դրանց ազդեցության գնահատումը մեքենայի ընդհանուր աշխատանքի վրա։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հավանականային գնահատման, ռիսկերի վերլուծության, տեխնիկական ախտորոշման և թվային մոդելավորման մեթոդներ։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ հուսալիությունն ու երկարակեցությունը դիտարկվում են ոչ միայն որպես շահագործման ընթացքում վերահսկվող ցուցանիշներ, այլև որպես նախագծային փուլում կանխորոշվող հատկություններ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դեռևս մեքենայի ստեղծման ընթացքում հայտնաբերել թույլ օղակները, կատարել կառուցվածքային փոփոխություններ և նվազեցնել հետագա վերանորոգման ու սպասարկման ծախսերը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդներն ու հաշվարկային մոտեցումները կարող են կիրառվել տուրբոմեքենաների, էլեկտրական մեքենաների, կոմպրեսորների, պոմպերի և այլ պտտվող մեխանիզմների նախագծման ու կատարելագործման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության ինժեներներին, մեխանիկական համակարգերի նախագծողներին, ռոտորային դինամիկայի մասնագետներին, հուսալիության և տեխնիկական ախտորոշման ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ռեկրիստալիզացված հիմքով ֆոտոընդունիչ կառուցվածքների մշակմանը և հետազոտմանը՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել դրանց ֆիզիկական հատկությունները, աշխատանքի մեխանիզմները և օպտոէլեկտրոնային բնութագրերը։ Հետազոտության հիմքում կիսահաղորդչային նյութերի կառուցվածքային և էլեկտրական հատկությունների նպատակային փոփոխության գաղափարն է, որի միջոցով հնարավոր է բարելավել լուսային ազդանշանների հայտնաբերման և էլեկտրական ազդանշանի վերափոխման արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ֆոտոընդունիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ակտիվ և օժանդակ շերտերի փոխազդեցությունը, լիցքակիրների առաջացման ու տեղափոխման գործընթացները և լուսային ճառագայթման նկատմամբ համակարգի արձագանքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեկրիստալիզացիայի գործընթացին, որի արդյունքում կիսահաղորդչային նյութի բյուրեղային կառուցվածքը կարող է փոփոխվել՝ ազդելով արատների, սահմանային վիճակների, լիցքակիրների շարժունակության և այլ ֆիզիկական պարամետրերի վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է տեխնոլոգիական գործընթացի այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք թույլ կտան ստանալ անհրաժեշտ կառուցվածքային և էլեկտրական բնութագրերով ֆոտոընդունիչներ։ Կարող են ուսումնասիրվել ռեկրիստալիզացիայի ջերմաստիճանային և ժամանակային ռեժիմները, նյութի նախնական վիճակը, շերտերի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական այլ պարամետրեր։ Ստացված կառուցվածքների բնութագրման համար կարող են կիրառվել էլեկտրական, օպտիկական և կառուցվածքային հետազոտության մեթոդներ՝ գնահատելու մութ հոսանքը, լուսազգայունությունը, սպեկտրային արձագանքը, արագագործությունը, զգայունությունը և ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆոտոընդունիչների պարամետրերի կախվածությանը լուսային ճառագայթման ալիքի երկարությունից և ինտենսիվությունից, ինչպես նաև արտաքին էլեկտրական պայմաններից։ Աշխատության մեջ կարող է իրականացվել մշակված կառուցվածքների համեմատություն ավանդական տեխնոլոգիայով ստացված ֆոտոընդունիչների հետ՝ ռեկրիստալիզացված հիմքի կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել կիսահաղորդչային ֆոտոընդունիչների տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը և դրանց կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը տարբեր օպտոէլեկտրոնային համակարգերում։ Այդպիսի սարքերը կարող են կիրառվել օպտիկական կապի, չափիչ տեխնիկայի, ավտոմատացման, ճառագայթման վերահսկման, գիտական սարքավորումների և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է լուսային ազդանշանների հուսալի և զգայուն գրանցում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է նոր կառուցվածքների մշակմամբ, դրանց ֆիզիկական բնութագրերի բացահայտմամբ և տեխնոլոգիական պարամետրերի ու սարքի աշխատանքային հատկությունների միջև կապերի որոշմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի և ֆոտոընդունիչ տեխնոլոգիաների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման արդյունքում ստացվող մնացորդների՝ կլինկերագոյացման գործընթացի և ստացվող ցեմենտի հատկությունների վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի գիտական հետազոտություն և 2012 թվականին պաշտպանված թեկնածուական աշխատանքի համառոտ նկարագրություն է՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հիմքով։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն ունի 22 էջ և վերաբերում է Ե.17.01՝ անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիա մասնագիտությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տեղական հանքային հումքի վերամշակումից առաջացող մնացորդների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների բացահայտումն է՝ դրանք ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացում կիրառելու միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանց ակտիվությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և փոխազդեցությունը կլինկերի հիմնական հումքային բաղադրիչների հետ բարձր ջերմաստիճանային մշակման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինկերագոյացման գործընթացի վրա մնացորդների ազդեցությանը, մասնավորապես՝ հումքային խառնուրդի հանքաբանական փոխակերպումներին, կլինկերային նորագոյացությունների առաջացման պայմաններին և թրծման գործընթացի արդյունավետությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր բաղադրություններով հումքային խառնուրդների փորձարկում, ջերմային մշակման ռեժիմների ուսումնասիրություն և ստացված կլինկերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի համեմատություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև մնացորդների ազդեցության գնահատումը պատրաստված ցեմենտի հիմնական տեխնիկական հատկությունների վրա՝ ամրության, կարծրացման ընթացքի, ծավալային կայունության, մանրացման և այլ ցուցանիշների տեսանկյունից։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է արդյունաբերական թափոնների և երկրորդային հումքային ռեսուրսների օգտագործման ընդլայնման հետ, քանի որ դրանց ներառումը ցեմենտի արտադրության մեջ կարող է միաժամանակ լուծել հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և թափոնների նվազեցման խնդիրները։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև տեղական հանքային հումքի կիրառման, արտադրության նյութական արդյունավետության բարձրացման և ցեմենտի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների նպատակային օգտագործման տեխնոլոգիական պայմանների որոշման և դրանց կիրառմամբ համապատասխան հատկություններով ցեմենտային նյութերի ստացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգներին, նյութագետներին, քիմիկոսներին, շինարարական նյութերի մասնագետներին, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է սեյսմիկ ազդեցության պայմաններում երկաթբետոնե կարկասային շենքերի տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց նախագծման կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկրաշարժային ազդեցության ժամանակ շենքի կրող համակարգում առաջացող ուժերի, լարումների և դեֆորմացիաների բաշխման օրինաչափությունները, գնահատել առանձին տարրերի աշխատանքի առանձնահատկությունները և դրանց հիման վրա առաջարկել ավելի արդյունավետ նախագծային լուծումներ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են երկաթբետոնե կարկասի հիմնական տարրերը՝ սյուները, հեծանները, հանգույցները և այլ կրող բաղադրիչներ, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը դինամիկ և ցիկլիկ բեռնավորման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սեյսմիկ ազդեցության բնույթին, քանի որ երկրաշարժի ժամանակ կառույցի վրա ազդող իներցիոն ուժերը կարող են առաջացնել զգալի հորիզոնական տեղաշարժեր, ճկումներ, կտրող և ոլորող ազդեցություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է տարրերի ամրության, կոշտության, պլաստիկ դեֆորմացման և էներգիա կլանելու ունակության գնահատումը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես է շենքը արձագանքում տարբեր ինտենսիվության երկրաշարժերին։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել կառուցվածքային մեխանիկայի հաշվարկային մեթոդներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, թվային սիմուլյացիա և փորձարարական տվյալների վերլուծություն՝ շենքերի իրական սեյսմիկ վարքը հնարավորինս ճշգրիտ գնահատելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման սկզբունքների կատարելագործմանը՝ կրող համակարգի օպտիմալացման, տարրերի ճիշտ համամասնությունների ընտրության, ամրանավորման արդյունավետ կազմակերպման, հանգույցների հուսալիության և սեյսմիկ անվտանգության բարձրացման միջոցով։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել այնպիսի երկաթբետոնե կարկասային շենքերի նախագծմանը, որոնք երկրաշարժի ժամանակ ունենան բավարար ամրություն և դեֆորմացիոն ունակություն ու նվազագույնի հասցնեն փլուզման կամ ծանր վնասման վտանգը։ Թեման հատկապես կարևոր է սեյսմիկ ակտիվ տարածաշրջանների համար, որտեղ շենքերի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ստատիկ և սովորական շահագործման բեռները, այլև ուժեղ դինամիկ ազդեցությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել շինարարական ինժեներներին, նախագծողներին, կոնստրուկտորներին, սեյսմակայուն շինարարության մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Материал посвящён исследованию физических процессов, протекающих в полевых структурах с ультракороткими каналами, характерных для современных микро- и наноэлектронных устройств. Уменьшение длины канала до очень малых размеров приводит к существенному изменению механизмов переноса заряда и усиливает влияние электрических полей, контактных областей, поверхностных состояний и других факторов, которые при больших геометрических размерах могут играть менее значительную роль. В центре внимания находятся закономерности движения носителей заряда, формирование токов, распределение потенциала и электрического поля, а также изменение основных характеристик устройства при уменьшении размеров активной области. Исследование таких структур требует учёта как традиционных механизмов проводимости, так и эффектов, связанных с короткоканальностью, включая изменение пороговых характеристик, усиление влияния стока на канал, ухудшение управления каналом со стороны затвора и рост токов утечки. Существенное значение имеют процессы переноса и рассеяния носителей заряда, их зависимость от температуры, напряжённости электрического поля и параметров материала. При дальнейшем уменьшении размеров могут проявляться дополнительные физические явления, связанные с квантованием энергии, туннелированием и ограничением классического описания движения носителей. Математическое моделирование позволяет исследовать распределение электрического потенциала и концентрации носителей в различных режимах работы, определить влияние геометрических параметров и оценить условия, при которых изменяются характеристики полевой структуры. Важным направлением является анализ зависимости токово-электрических характеристик от длины канала, напряжений управления, свойств полупроводникового материала и параметров диэлектрических слоёв. Особое внимание может уделяться механизмам возникновения паразитных эффектов, которые становятся существенными при миниатюризации и могут ограничивать дальнейшее повышение быстродействия и энергетической эффективности электронных компонентов. Полученные закономерности имеют практическое значение для разработки транзисторных структур нового поколения, интегральных схем, сенсорных элементов и других устройств, в которых требуется эффективное управление потоками заряда на наноразмерном уровне. Изучение физических процессов в ультракоротких каналах позволяет определить оптимальные конструктивные параметры, повысить стабильность характеристик и уменьшить нежелательные токи и потери. В целом материал рассматривает уменьшение размеров полевых структур не только как технологическую задачу, но и как фактор, приводящий к качественным изменениям физических процессов внутри устройства, поэтому их детальное исследование необходимо для дальнейшего развития современной микро- и наноэлектроники.

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության էներգահամակարգի էլեկտրակայանների միջև էլեկտրական բեռի արդյունավետ բաշխման խնդրին՝ հաշվի առնելով բնապահպանական գործոնների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության հիմքում էլեկտրաէներգիայի արտադրության և սպառման հավասարակշռության ապահովումն է՝ միաժամանակ ձգտելով նվազեցնել արտադրության տնտեսական և բնապահպանական ծախսերը։ Էլեկտրակայանների միջև բեռի բաշխումը բարդ օպտիմալացման խնդիր է, քանի որ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կայանների արտադրական հզորությունները, վառելիքի ծախսերը, տեխնիկական սահմանափակումները, էլեկտրական ցանցերում կորուստները, պահանջարկի փոփոխությունները և համակարգի հուսալիության պահանջները։ Բնապահպանական գործոնների ներառումը այս գործընթացում թույլ է տալիս գնահատել ոչ միայն էլեկտրաէներգիայի արտադրության տնտեսական արդյունավետությունը, այլև տարբեր արտադրական աղբյուրների ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել մթնոլորտային արտանետումներին, վառելիքի օգտագործման ծավալներին, ջրային ռեսուրսների սպառմանը և էներգիայի արտադրության հետ կապված այլ բնապահպանական ազդեցություններին։ Հայաստանի էներգահամակարգի պայմաններում նման մոտեցումը կարևոր է տարբեր տիպի էլեկտրակայանների հնարավորությունների համադրման և դրանց աշխատանքի ռացիոնալ կազմակերպման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական մոդելների և օպտիմալացման մեթոդների կիրառում, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել յուրաքանչյուր կայանի համար արտադրության նպատակահարմար մակարդակը՝ միաժամանակ պահպանելով համակարգի տեխնիկական սահմանափակումները։ Բնապահպանական չափանիշների ներառումը կարող է հանգեցնել բազմանպատակ օպտիմալացման, որտեղ միասին գնահատվում են էլեկտրաէներգիայի արտադրության արժեքը, վառելիքի արդյունավետ օգտագործումը, ցանցային կորուստները և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցման հնարավորությունները։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել էներգետիկ ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, արտանետումների նվազեցմանը և էներգահամակարգի ընդհանուր կայունության բարձրացմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների ինտեգրումը, քանի որ դրանց արտադրությունը կախված է բնական պայմաններից և կարող է պահանջել ավանդական ու վերականգնվող աղբյուրների աշխատանքի ճկուն համադրում։ Բեռի օպտիմալ բաշխման արդյունքում հնարավոր է ավելի արդյունավետ օգտագործել առկա արտադրական հզորությունները, նվազեցնել ավելորդ ծախսերը և միաժամանակ ապահովել էլեկտրաէներգիայի պահանջարկի հուսալի բավարարում։ Թեման գործնական նշանակություն ունի Հայաստանի էներգետիկ քաղաքականության, էլեկտրաէներգետիկական համակարգի կառավարման, բնապահպանական ազդեցությունների նվազեցման և երկարաժամկետ էներգետիկ կայունության ապահովման համար՝ հնարավորություն տալով մշակել այնպիսի կառավարման մոտեցումներ, որոնցում տնտեսական արդյունավետությունը համադրվում է բնապահպանական պատասխանատվության հետ։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մետալուրգիական արտադրության ընթացքում առաջացող թափոնախարամների օգտագործմամբ ֆերոսիլիցիումի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մետալուրգիական թափոնները վերածել օգտակար երկրորդային հումքի՝ դրանցում պարունակվող երկաթի և սիլիցիումի միացությունները կիրառելով ֆերոսիլիցիումի արտադրության համար։ Նման մոտեցումը կարևոր է ինչպես մետալուրգիական արտադրության թափոնների ծավալը նվազեցնելու, այնպես էլ բնական հանքային հումքի օգտագործումը սահմանափակելու և արտադրական գործընթացների ռեսուրսաարդյունավետությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սկզբնական թափոնախարամների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանցում երկաթի, սիլիցիումի և այլ բաղադրիչների պարունակությունը, ինչպես նաև նյութի ֆիզիկական հատկությունները։ Հումքի կազմի մանրամասն վերլուծությունը անհրաժեշտ է տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալ պարամետրերը որոշելու համար, քանի որ տարբեր ծագում ունեցող խարամները կարող են զգալիորեն տարբերվել օգտակար բաղադրիչների պարունակությամբ և կառուցվածքով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆերոսիլիցիումի ստացման համար հումքի նախապատրաստումը։ Այն կարող է ներառել խարամի մանրացում, տեսակավորում, հարստացում, անհրաժեշտ բաղադրիչների խառնում և վերականգնիչ նյութերի ավելացում։ Նախապատրաստման պայմանների ճիշտ ընտրությունը կարող է էապես ազդել հետագա վերականգնման գործընթացի արդյունավետության և ստացվող համաձուլվածքի որակի վրա։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մետալուրգիական վերականգնման գործընթացի ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում սիլիցիումի միացություններից ստացվող սիլիցիումը միավորվում է երկաթի հետ՝ ձևավորելով պահանջվող համաձուլվածքը։ Կարող են ուսումնասիրվել ջերմաստիճանի, հումքի բաղադրության, վերականգնիչի քանակի, գործընթացի տևողության և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը ֆերոսիլիցիումի ելքի և քիմիական կազմի վրա։ Տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման հիմնական խնդիրներից է օգտակար բաղադրիչների առավելագույն վերականգնումը՝ նվազագույն էներգետիկ և նյութական ծախսերով։ Այդ նպատակով կարող են համեմատվել տարբեր հումքային խառնուրդներ և վերականգնման ռեժիմներ, ինչպես նաև գնահատվել ստացված արտադրանքի մաքրությունը, սիլիցիումի պարունակությունը և մետալուրգիական հատկությունները։ Ստացված ֆերոսիլիցիումի որակի գնահատումը կարող է իրականացվել քիմիական, մետալոգրաֆիական և ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Ուսումնասիրվում են համաձուլվածքի հիմնական բաղադրիչների պարունակությունը, կառուցվածքը, հնարավոր խառնուրդների առկայությունը և արտադրանքի համապատասխանությունը հետագա մետալուրգիական կիրառությունների պահանջներին։ Ֆերոսիլիցիումը լայնորեն օգտագործվում է պողպատի և թուջի արտադրության մեջ՝ որպես սիլիցիում պարունակող հավելանյութ և դեզօքսիդացնող նյութ, ուստի ստացված արտադրանքի որակը կարևոր է դրա գործնական արժեքի որոշման համար։ Հետազոտության էական կողմերից է նաև արտադրական թափոնների վերամշակման տնտեսական և բնապահպանական նշանակությունը։ Խարամների օգտակար բաղադրիչների վերադարձը արտադրական շրջանառություն կարող է նվազեցնել դրանց կուտակման հետ կապված բնապահպանական խնդիրները, կրճատել թափոնների պահեստավորման համար անհրաժեշտ տարածքները և միաժամանակ ստեղծել լրացուցիչ հումքային ռեսուրս։ Բացի դրանից, երկրորդային հումքի օգտագործումը կարող է նվազեցնել առաջնային հանքային հումքի արդյունահանման և վերամշակման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է մետալուրգիական թափոնների հիման վրա ֆերոսիլիցիումի ստացման տեխնոլոգիական սխեմայի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել մետալուրգիական ձեռնարկություններում՝ արտադրական թափոնների վերամշակման, օգտակար բաղադրիչների կորզման և հավելյալ արժեք ունեցող արտադրանքի ստացման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մետալուրգներին, նյութագետներին, հանքահարստացման մասնագետներին, արտադրական տեխնոլոգներին և արդյունաբերական թափոնների վերամշակման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է մետալուրգիական թափոնների վերամշակման և համաձուլվածքների արտադրության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով մշակել տեխնոլոգիական և ռեսուրսաարդյունավետ եղանակ, որի միջոցով արտադրական խարամները կարող են վերածվել ֆերոսիլիցիումի ստացման համար պիտանի երկրորդային հումքի՝ միաժամանակ բարձրացնելով մետալուրգիական արտադրության տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետությունը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մեկ բյուրեղի վրա իրականացվող ցանցերի՝ Network-on-Chip (NoC) համակարգերի ավտոմատացված նախագծման միջոցների մշակմանը և հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի ծրագրային և ալգորիթմական գործիքներ, որոնք հնարավորություն կտան ավտոմատացնել բարդ ինտեգրալ համակարգերի ներբյուրեղային հաղորդակցական ենթակառուցվածքի նախագծման հիմնական փուլերը՝ նվազեցնելով նախագծման ժամանակը, մարդկային աշխատանքի ծավալը և սխալների հավանականությունը։ Ժամանակակից բազմամիջուկային և համակարգը-բյուրեղի վրա լուծումներում հաշվարկային հանգույցների քանակի աճը մեծացնում է դրանց միջև տվյալների արագ և հուսալի փոխանակման կազմակերպման կարևորությունը։ Այդ պայմաններում ավանդական ընդհանուր հաղորդակցական գծերը կարող են սահմանափակել համակարգի թողունակությունը և մասշտաբայնությունը, մինչդեռ ցանցային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տվյալների փոխանցումը կազմակերպել ավելի ճկուն և բաշխված եղանակով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ներբյուրեղային ցանցերի հիմնական կառուցվածքային բաղադրիչները՝ երթուղիչները, կապուղիները, ցանցային հանգույցները, հաղորդագրությունների փոխանցման մեխանիզմները և տվյալների երթուղավորման ալգորիթմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցանցի տոպոլոգիայի ընտրությանը, քանի որ դրա կառուցվածքը անմիջականորեն ազդում է հաղորդակցության ուշացումների, թողունակության, էներգիայի սպառման և սարքավորման ռեսուրսների օգտագործման վրա։ Ավտոմատացված նախագծման միջոցների միջոցով հնարավոր է ձևակերպել համակարգի պահանջները և դրանց հիման վրա ստանալ համապատասխան ցանցային ճարտարապետության տարբերակներ՝ հաշվի առնելով հաշվարկային հանգույցների քանակը, հաղորդակցության ինտենսիվությունը, տարածական սահմանափակումները և տեխնիկական այլ պարամետրեր։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նախագծման բազմակրիտերիալ օպտիմալացումը։ Ներբյուրեղային ցանցի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել բարձր արտադրողականություն, ցածր հաղորդակցական ուշացում, ընդունելի էներգասպառում, փոքր ապարատային ծախս և անհրաժեշտ հուսալիություն։ Այդ պատճառով ավտոմատացված համակարգը կարող է կիրառել մոդելավորման, գնահատման և օպտիմալացման ալգորիթմներ՝ տարբեր նախագծային լուծումներ համեմատելու և առավել նպատակահարմար տարբերակը ընտրելու համար։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև նախագծման գործընթացի ավտոմատացման տարբեր մակարդակները՝ ցանցի տոպոլոգիայի և երթուղավորման մեխանիզմի ընտրությունից մինչև ապարատային նկարագրության ստեղծում և դրա հետագա ինտեգրում բյուրեղի ընդհանուր նախագծում։ Ծրագրային գործիքների կիրառմամբ հնարավոր է կրճատել նախագծման ցիկլը և ավելի վաղ փուլերում հայտնաբերել հնարավոր խցանումները, հաղորդակցության կոնֆլիկտները և կատարողականության սահմանափակումները։ Մոդելավորման և փորձարկման միջոցով կարող են գնահատվել մշակված միջոցների արդյունավետությունը տարբեր ծանրաբեռնվածությունների և ցանցային կոնֆիգուրացիաների պայմաններում։ Կարևոր ցուցանիշներ են հաղորդագրությունների փոխանցման միջին և առավելագույն ուշացումը, ցանցի թողունակությունը, երթուղիչների զբաղվածությունը, էներգիայի սպառումը և ապարատային ռեսուրսների ծավալը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ մշակված ավտոմատացված նախագծման միջոցները կարող են կիրառվել բազմամիջուկային պրոցեսորների, համակարգը-բյուրեղի վրա լուծումների, ներկառուցված համակարգերի և այլ բարդ ինտեգրալ սարքերի նախագծման գործընթացներում։ Դրանք կարող են նպաստել նախագծման արագացմանը, տարբեր ճարտարապետական լուծումների համեմատության պարզեցմանը և վերջնական համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարապետության, VLSI նախագծման, ավտոմատացված նախագծման և ներբյուրեղային հաղորդակցական համակարգերի մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է համակարգչային ճարտարապետության, ցանցային տեխնոլոգիաների և ավտոմատացված նախագծման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով մշակել արդյունավետ գործիքներ, որոնք հնարավորություն կտան ավելի արագ և օպտիմալ կերպով նախագծել բարդ ներբյուրեղային ցանցեր։