Алгебраические многосеточные переобуславливатели для конечноэлементных матриц

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է 1990–2010 թվականներին հայ մանկական պոեզիայի զարգացման և առաջընթացի հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը՝ այդ շրջանի գրական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային, լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծության միջոցով։ Ժամանակաշրջանը հայ գրականության համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ 1990-ականների սկզբից հասարակական և քաղաքական համակարգի փոփոխությունները, Հայաստանի անկախացումը, տնտեսական դժվարությունները, արժեքային համակարգի վերափոխումը և մշակութային նոր պայմանների ձևավորումը անմիջականորեն անդրադարձան նաև մանկական գրականության վրա։ Այս համատեքստում մանկական պոեզիան աստիճանաբար դուրս եկավ նախկին գաղափարական կաղապարների գերակշռությունից և սկսեց ավելի ազատորեն արտահայտել երեխայի ներաշխարհը, անհատական փորձառությունը, երևակայությունը և ժամանակակից իրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը մանկական պոեզիայի թեմատիկ փոփոխությունների բացահայտումն է։ Նախկին շրջանին բնորոշ որոշ թեմաների կողքին ավելի մեծ տեղ ստացան ընտանիքը, մանկությունը, ընկերությունը, բնությունը, հայրենիքը, առօրյա կյանքը, խաղը, երևակայությունը և երեխայի անձնական ապրումները։ Միաժամանակ հայրենասիրական և ազգային թեմաները շարունակեցին պահպանել իրենց նշանակությունը, սակայն դրանց մատուցման ձևերը փոփոխվեցին։ Հայրենիքը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես վերացական գաղափար, այլև որպես երեխայի անմիջական կենսատարածք՝ ընտանիք, տուն, քաղաք, գյուղ, բնություն և հիշողություն։ 1990–2010 թվականների մանկական պոեզիայի կարևոր առանձնահատկություններից է երեխայի անհատականության նկատմամբ ուշադրության մեծացումը։ Բանաստեղծական ստեղծագործություններում երեխան ավելի հաճախ հանդես է գալիս որպես ինքնուրույն մտածող և զգացող անհատ, որի հարցերը, վախերը, ուրախությունները, երազանքներն ու հակասությունները դառնում են ստեղծագործության հիմնական նյութը։ Այս փոփոխությունը նպաստում է մանկական պոեզիայի հոգեբանական խորացմանը և մեծացնում դրա համապատասխանությունը երեխայի իրական ներաշխարհին։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մանկական պոեզիայի լեզվական և ոճական զարգացումը։ Նոր շրջանի հեղինակների ստեղծագործություններում նկատվում է խոսակցական լեզվի, կենդանի արտահայտությունների, հումորի, բառախաղերի և նորաբանությունների ավելի ազատ կիրառություն։ Բանաստեղծական խոսքը հաճախ դառնում է ավելի անմիջական և խաղային՝ համապատասխանելով երեխայի ընկալման առանձնահատկություններին։ Միաժամանակ պահպանվում են մանկական բանաստեղծությանը բնորոշ երաժշտականությունը, հանգավորումը, կրկնությունները, ռիթմիկ կառուցվածքները և պարզ, պատկերավոր խոսքը։ Խաղային սկզբունքը հատկապես կարևոր է այս շրջանի մանկական պոեզիայում։ Բառերի հնչյունային հնարավորությունների օգտագործումը, անսպասելի համադրությունները, զվարճալի իրավիճակները և երևակայական կերպարները ոչ միայն ստեղծում են գեղարվեստական հաճույք, այլև նպաստում են երեխայի լեզվական և երևակայական կարողությունների զարգացմանը։ Այդ պատճառով մանկական բանաստեղծությունը կարող է միաժամանակ ունենալ գեղագիտական, ճանաչողական և դաստիարակչական նշանակություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև բնության թեմայի զարգացումը։ Բնությունը մանկական պոեզիայում հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես նկարագրության առարկա, այլև որպես երեխայի հետ երկխոսող կենդանի աշխարհ։ Ծառերը, կենդանիները, արևը, անձրևը, եղանակային փոփոխությունները և տարվա եղանակները կարող են ստանալ մարդկային հատկանիշներ՝ ստեղծելով խաղային և հեքիաթային պատկերներ։ Այսպիսի մոտեցումը երեխային հնարավորություն է տալիս բնության երևույթները ընկալել հուզական և գեղարվեստական ձևով և միաժամանակ ձևավորում է շրջակա աշխարհի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունք։ 1990–2010 թվականների հասարակական իրականությունը նույնպես իր արտացոլումն է գտել մանկական գրականության մեջ։ Անկախության առաջին տարիների դժվարությունները, պատերազմի և խաղաղության թեմաները, սոցիալական խնդիրները և հասարակական փոփոխությունները որոշ ստեղծագործություններում ներկայացվել են երեխայի ընկալման համար հասանելի ձևերով։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ բարդ հասարակական թեմաները մանկական պոեզիայում սովորաբար փոխանցվում են ոչ թե ուղղակի քարոզչական եղանակով, այլ զգացմունքային պատկերների, խորհրդանիշների, ընտանիքի և առօրյա կյանքի միջոցով։ Ժամանակաշրջանի առաջընթացի միտումներից է նաև ժանրային և ձևային բազմազանության ընդլայնումը։ Մանկական պոեզիան ներառում է քնարական բանաստեղծություններ, զվարճալի ու խաղային ստեղծագործություններ, հանելուկային և պատմողական բանաստեղծություններ, երկխոսություններ և այլ ձևեր։ Տարբեր ժանրերի համադրումը մեծացնում է ընթերցողական հետաքրքրությունը և հնարավորություն է տալիս նույն տարիքային խմբի համար ստեղծել տարբեր բարդության և բովանդակության գործեր։ Աշխատության կարևոր հարցերից է նաև մանկական գրականության և կրթական միջավայրի փոխհարաբերությունը։ Մանկական պոեզիան հաճախ օգտագործվում է դպրոցական և նախադպրոցական կրթության մեջ՝ լեզվի, ընթերցանության, արտասանության, հիշողության և գեղագիտական ճաշակի զարգացման նպատակով։ Հետևաբար գրական ստեղծագործության գեղարվեստական արժեքից բացի կարևոր է նաև դրա տարիքային համապատասխանությունը, լեզվի մատչելիությունը և երեխայի ճանաչողական ու հուզական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը 1990–2010 թվականների հայ մանկական պոեզիան դիտարկում է որպես փոփոխվող հասարակական և մշակութային միջավայրին արձագանքող գրական համակարգ։ Այդ շրջանում այն աստիճանաբար ձեռք է բերում թեմատիկ ավելի լայն ընդգրկում, արտահայտչական ավելի մեծ ազատություն, երեխայի ներաշխարհի նկատմամբ ավելի խոր հետաքրքրություն և լեզվական-գեղարվեստական նոր որոնումներ։ Միաժամանակ պահպանվում է ազգային մանկական գրականության ավանդույթների շարունակականությունը՝ ժողովրդական բանահյուսության, հայ դասական մանկական պոեզիայի և ազգային մշակութային պատկերների օգտագործման միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, ժամանակակից հայ գրականությամբ, մանկական գրականությամբ և գրական մանկավարժությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, ուսուցիչներին, մանկավարժներին, ուսանողներին և մանկական գրականության ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է արտոնագրային գրականության հետ աշխատանքի սկզբունքներին, մեթոդներին և գործնական առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով արտոնագրային փաստաթղթերը որպես գիտատեխնիկական տեղեկատվության կարևոր աղբյուր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում արտոնագրերի որոնման, ընտրության, վերլուծության, դասակարգման և օգտագործման գործընթացներն են, որոնք անհրաժեշտ են նոր տեխնիկական լուծումների, գյուտերի և տեխնոլոգիական մշակումների վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու համար։ Արտոնագրային գրականությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն պատճառով, որ դրանում տեխնիկական լուծումները սովորաբար ներկայացվում են բավական մանրամասն՝ ներառելով գյուտի էությունը, կիրառության ոլորտը, տեխնիկական խնդիրը, լուծման եղանակը և իրավական պաշտպանության սահմանները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ արտոնագրային փաստաթղթերի կառուցվածքին, դրանց հիմնական բաժիններին, որոնման համար կիրառվող դասակարգիչներին, բանալի բառերին, հեղինակների և հայտատուների տվյալներին, ինչպես նաև արտոնագրերի հրապարակման և իրավական կարգավիճակի մասին տեղեկատվությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թեմատիկ և փաստաթղթային որոնման արդյունավետ կազմակերպմանը, քանի որ արտոնագրային ֆոնդերը մեծածավալ են և հաճախ ներառում են նույն կամ հարակից տեխնիկական լուծումների վերաբերյալ բազմաթիվ փաստաթղթեր։ Հետազոտությունը կարող է ներկայացնել արտոնագրային տեղեկությունների համակարգման, համեմատության և վերլուծության մեթոդներ՝ տեխնիկայի տվյալ մակարդակը գնահատելու, նորարարական լուծումները բացահայտելու և որոշակի տեխնիկական ուղղության զարգացման միտումները պարզելու համար։ Կարևոր է նաև արտոնագրային փաստաթղթերի և այլ գիտատեխնիկական աղբյուրների՝ գիտական հոդվածների, մենագրությունների, տեխնիկական հաշվետվությունների ու տեղեկատուների համադրումը։ Նման աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ոլորտում առկա գիտատեխնիկական ձեռքբերումների մասին և խուսափելու արդեն հայտնի լուծումների կրկնությունից։ Արտոնագրային գրականության հետ աշխատելու հմտությունները կարևոր են նաև նոր արտադրանքի կամ տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել առկա տեխնիկական լուծումները և գնահատել հնարավոր նորարարության սահմանները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև արտոնագրային տեղեկատվության կիրառմանը գիտահետազոտական և նախագծային աշխատանքներում, տեխնիկական կանխատեսումների, նորարարական գործունեության և տեղեկատվական-վերլուծական ուսումնասիրությունների իրականացման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, այն ներկայացնում է արտոնագրային գրականության հետ աշխատանքի համակարգված մոտեցում՝ ընդգծելով տեղեկատվության որոնման, գնահատման և վերլուծության հմտությունների կարևորությունը գիտատեխնիկական գործունեության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել ինժեներներին, գիտնականներին, արտոնագրային մասնագետներին, տեխնիկական գրադարանների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, նորարարական նախագծերով զբաղվող մասնագետներին և մտավոր սեփականության ոլորտի ուսանողներին։

Գրականություն

Էռնեստ Հեմինգուեյը XX դարի ամերիկյան գրականության ամենաազդեցիկ գրողներից է, որի ստեղծագործությունները առանձնանում են պարզ, սեղմ և խորքային արտահայտչականությամբ, ինչպես նաև մարդու ներքին պայքարի և կյանքի իմաստի որոնման թեմաներով։ Նրա «Հրաժեշտ զենքին» վեպը անդրադառնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի իրականությանը և մարդու հոգեբանական վիճակին պատերազմի պայմաններում։ Ստեղծագործության գլխավոր գաղափարներից է պատերազմի անիմաստությունը և դրա կործանարար ազդեցությունը մարդու կյանքի, սիրո և արժեքների վրա։ Վեպում սերը և մարդկային հարաբերությունները հակադրվում են բռնությանը և մահվանը՝ ցույց տալով, որ նույնիսկ ամենադաժան պայմաններում մարդը ձգտում է խաղաղության և երջանկության, սակայն հաճախ բախվում է իրականության դաժանությանը։ Հեմինգուեյի պարզ լեզուն և սիմվոլիկ նկարագրությունները ուժեղացնում են ստեղծագործության էմոցիոնալ ազդեցությունը։ «Ծերունին և ծովը» վիպակում հեղինակը ներկայացնում է մարդու և բնության միջև պայքարը՝ խորհրդանշելով մարդու կամքի ուժը, համբերությունը և արժանապատվությունը։ Գլխավոր հերոս Սանտյագոն՝ ծեր ձկնորսը, երկար պայքար է մղում հսկայական ձկան հետ, որը դառնում է մարդու ներքին ուժի և արժանապատվության խորհրդանիշ։ Չնայած նա վերջում կորցնում է իր որսը, նրա հաղթանակը դրսևորվում է հոգևոր մակարդակում՝ որպես մարդու անպարտելի ոգու արտահայտություն։ Ստեղծագործությունը ընդգծում է, որ իրական հաղթանակը ոչ միշտ է նյութական արդյունքը, այլ՝ պայքարի ընթացքում ցուցաբերված կամքն ու տոկունությունը։

Քաղաքագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է ազգային անվտանգության տեսության զարգացման գործընթացում քաղաքականագիտական և աստվածաբանական մոտեցումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն գաղափարական փոփոխության վրա, որի շրջանակում անվտանգության ավանդական քաղաքական կատեգորիաները վերաիմաստավորվում են քաղաքական աստվածաբանության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ազգային անվտանգությունը միայն ռազմական, քաղաքական կամ ինստիտուցիոնալ պաշտպանվածության խնդիր չէ, այլ ներառում է նաև հասարակության հիմնարար արժեքների, ինքնության, լեգիտիմության, իշխանության և հավաքական գոյության վերաբերյալ պատկերացումներ։ Այդ պատճառով աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են քաղաքական իշխանության, ինքնիշխանության, արտակարգ դրության, սպառնալիքի, թշնամու, զոհաբերության և հասարակական համախմբման հասկացությունները փոխկապակցվում անվտանգության մասին տեսական պատկերացումների հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է ազգային անվտանգության հայեցակարգերի պատմական և փիլիսոփայական փոփոխությունը՝ ցույց տալով, որ անվտանգության ընկալումը տարբեր ժամանակաշրջաններում պայմանավորված է ոչ միայն միջազգային հարաբերությունների և ուժային հավասարակշռության փոփոխություններով, այլև հասարակության կողմից ընդունված հիմնարար աշխարհայացքային ու արժեքային համակարգերով։ Քաղաքական աստվածաբանության ներգրավումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն խորքային մեխանիզմները, որոնց միջոցով քաղաքական համակարգերը ձևավորում են լեգիտիմության և սպառնալիքի մասին պատկերացումներ, սահմանում ընդունելի և անընդունելի վարքագծի սահմանները և հիմնավորում արտակարգ քաղաքական միջոցների կիրառումը։ Աշխատանքում կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվել ինքնիշխանության գաղափարի զարգացմանը, քանի որ այն միաժամանակ քաղաքական իշխանության կազմակերպման և անվտանգության ապահովման կարևորագույն հասկացություններից է։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս քննության ենթարկել ժամանակակից ազգային անվտանգության բազմաչափ բնույթը, որտեղ ռազմական վտանգներին զուգահեռ նշանակություն են ստանում քաղաքական, սոցիալական, մշակութային, տեղեկատվական և արժեքային սպառնալիքները։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս ազգային անվտանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես արտաքին վտանգներից պաշտպանվելու համակարգ, այլև որպես քաղաքական համայնքի ինքնության, ամբողջականության և շարունակականության պահպանման մեխանիզմ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է կապ հաստատել քաղաքագիտության, քաղաքական փիլիսոփայության և աստվածաբանական մտածողության միջև՝ բացահայտելով դրանց հատման կետերը անվտանգության տեսության զարգացման գործընթացում։ Այս տեսանկյունից քաղաքական-աստվածաբանական տեղաշարժը կարող է ընկալվել որպես ազգային անվտանգության տեսական հիմքերի ընդլայնում, որի շնորհիվ հնարավոր է ավելի ամբողջական կերպով ուսումնասիրել իշխանության և անվտանգության փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ձգտում է ցույց տալ, որ ազգային անվտանգության ժամանակակից տեսությունը ձևավորվում է ոչ միայն նյութական ուժի, ինստիտուտների և սպառնալիքների գնահատման հիման վրա, այլև քաղաքական համայնքի ինքնության, արժեքների, լեգիտիմության և գոյության իմաստի վերաբերյալ խորքային պատկերացումների ազդեցությամբ, ինչն այդ թեման դարձնում է կարևոր ինչպես ժամանակակից քաղաքական տեսության, այնպես էլ ազգային անվտանգության ուսումնասիրությունների համար։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում օտարերկրյա կապիտալի ներգրավման և կարգավորման առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով միջազգային ֆինանսական հոսքերի կառավարման և բանկային կարգավորման հիմնական մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են օտարերկրյա կապիտալի ձևերը՝ ուղղակի ներդրումներ, պորտֆելային ներդրումներ և միջբանկային վարկեր, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ՀՀ բանկային համակարգի կայունության և զարգացման վրա։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է կարգավորող դաշտին՝ Կենտրոնական բանկի քաղաքականությանը, լիցենզավորման պահանջներին, կապիտալի համարժեքության նորմերին և հակառիսկային միջոցառումներին։ Գրքում քննարկվում են նաև ֆինանսական գլոբալացման պայմաններում կապիտալի հոսքերի վերահսկման, արտարժութային ռիսկերի կառավարման և բանկային համակարգի մրցունակության բարձրացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային բանկային ստանդարտներին համապատասխանեցմանը, ֆինանսական կայունության ապահովմանը և օտարերկրյա կապիտալի դրական ու բացասական ազդեցություններին ազգային տնտեսության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում ՀՀ բանկային համակարգում օտարերկրյա կապիտալի կարգավորման վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների, պետական կարգավորող մարմինների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է հակաուռուցքային ազդեցությամբ հայտնի անտրացիկլինային հակաբիոտիկ ադրիամիցինի և նրա՝ երկաթի (Fe³⁺), պղնձի (Cu²⁺) ու կոբալտի (Co²⁺) իոնների հետ առաջացրած համալիրների ազդեցության ուսումնասիրմանը մարդու լիմֆոցիտների իմունային պատասխանի վրա։ Աշխատության մեջ հետազոտվում են բջջային իմունիտետի հիմնական մեխանիզմները, լիմֆոցիտների կենսագործունեության առանձնահատկությունները և հակաուռուցքային դեղամիջոցների իմունամոդուլացնող հատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են ադրիամիցինը և նրա մետաղական համալիրները ազդում լիմֆոցիտների աճի, բազմացման, կենսունակության և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա՝ օգտագործելով բջջային կուլտուրաների վրա իրականացված փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքները։ Ուշադրություն է դարձվում ազատ ռադիկալների առաջացման, օքսիդատիվ սթրեսի, բջջաթունավորման և իմունային կարգավորման գործընթացներում մետաղական իոնների դերին, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությանը հակաուռուցքային բուժման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության արդյունքները նպաստում են հակաքաղցկեղային դեղամիջոցների ազդեցության մեխանիզմների առավել խոր ըմբռնմանը և կարող են հիմք ծառայել նոր, ավելի արդյունավետ ու նվազ կողմնակի ազդեցություններով դեղաբանական միացությունների մշակման համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում իմունոլոգիայի, կենսաքիմիայի, դեղաբանության, ուռուցքաբանության և մոլեկուլային կենսաբանության ոլորտների գիտաշխատողների, բժիշկների և ուսանողների համար։