Каталог библиотеки Эриванской казенной палаты

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Լենինականի թատրոնի սցենոգրաֆիայի ձևավորման և զարգացման պատմության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել թատերական բեմի գեղարվեստական ձևավորման սկզբունքների, բեմանկարչության, դեկորացիաների, բեմական տարածքի կազմակերպման և տեսողական արտահայտչամիջոցների զարգացման առանձնահատկությունները Լենինականի թատերական մշակույթի համատեքստում։ Աշխատանքում սցենոգրաֆիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես բեմի ձևավորման տեխնիկական գործընթաց, այլև որպես ներկայացման գաղափարական և գեղարվեստական ամբողջության կարևոր բաղադրիչ, որը փոխկապակցված է դրամատիկական նյութի, դերասանական խաղի, ռեժիսորական մտահղացման, լուսային լուծումների, զգեստների և բեմական տարածության հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Լենինականի թատերական կյանքի ձևավորման պատմական նախադրյալները, տեղական բեմարվեստի զարգացման փուլերը և այն գեղարվեստական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել են բեմական ձևավորման ավանդույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բեմանկարիչների և նկարիչների ստեղծագործական գործունեությանը, նրանց կիրառած գեղարվեստական լեզվին, ձևավորման ոճական առանձնահատկություններին և թատերական ներկայացման ընդհանուր գաղափարին համապատասխան բեմական միջավայր ստեղծելու սկզբունքներին։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջանների ներկայացումների համեմատական ուսումնասիրություն՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են փոփոխվել բեմական տարածության կազմակերպման, դեկորացիաների կառուցվածքի, գունային և լուսային լուծումների, զգեստների ու ռեկվիզիտի կիրառման մոտեցումները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ազգային մշակութային տարրերի և տեղական գեղարվեստական ավանդույթների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող էին յուրահատուկ կերպով արտահայտվել թատրոնի բեմանկարչական լուծումներում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև սցենոգրաֆիայի և ռեժիսուրայի փոխհարաբերությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես է բեմական ձևավորումը նպաստում ստեղծագործության գաղափարական բովանդակության բացահայտմանը և հանդիսատեսի վրա գեղարվեստական ազդեցության ուժեղացմանը։ Լենինականի թատրոնի պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սցենոգրաֆիական զարգացումները դիտարկել ավելի լայն՝ Հայաստանի թատերական արվեստի զարգացման գործընթացների համատեքստում։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը կարող է անդրադառնալ տարբեր գեղարվեստական ուղղությունների, բեմանկարչական նորարարությունների, ավանդական և ժամանակակից արտահայտչամիջոցների համադրմանը և դրանց ազդեցությանը թատրոնի տեսողական կերպարի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել թատերական ծրագրերը, ներկայացումների լուսանկարները, բեմանկարների էսքիզները, մամուլի հրապարակումները, հուշագրությունները, արխիվային նյութերը և թատերական գործիչների վերաբերյալ կենսագրական տեղեկությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել Լենինականի թատերական ժառանգության և հայ սցենոգրաֆիայի պատմության առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև թատերական բեմանկարչության ազգային ավանդույթների պահպանմանն ու գնահատմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել թատերագետներին, արվեստաբաններին, մշակույթի պատմաբաններին, բեմանկարիչներին և Հայաստանի թատրոնի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Գրականություն

Ապրելու ժամանակը և Մեռնելու Ժամանակը աշխատությունը Էրիխ Մարիա Ռեմարկի հակապատերազմական վեպ է, որը ներկայացնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլերում մարդկային ճակատագրերի կոտրվածությունն ու բարոյական ընտրությունների ծանրությունը՝ կենտրոնանալով գերմանացի զինվորի փորձառության վրա, ով ռազմաճակատում և խաղաղ բնակչության միջավայրում բախվում է պատերազմի անիմաստությանը, վախին, կորստին և մարդկային արժանապատվության փլուզմանը, միաժամանակ ստեղծագործությունը ընդգծում է կյանքի ու մահվան սահմանային իրավիճակները, որտեղ հերոսների անձնական զգացմունքները, սերը և հույսը հակադրվում են բռնության ու գաղափարական ճնշումների իրականությանը, գիրքը բնորոշ է Ռեմարկի ստեղծագործական ոճին՝ պարզ, բայց խոր հոգեբանական շեշտադրումներով, որոնք բացահայտում են պատերազմի ազդեցությունը անհատի ներաշխարհի և մարդկային հարաբերությունների վրա։

Lեզվաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է հռետորական խոսքում հոմանիշների և հականիշների բառային-իմաստային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների ելույթների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական հրապարակային խոսքի այն լեզվական միջոցներն են, որոնց միջոցով խոսողը կարող է առավել հստակ ձևակերպել իր դիրքորոշումը, ընդգծել գաղափարների հակադրությունը, ստեղծել անհրաժեշտ հուզական ազդեցություն և ուղղորդել լսարանի ընկալումը։ Հոմանիշների և հականիշների նպատակային օգտագործումը քաղաքական հռետորաբանության մեջ միայն բառերի փոխարինման կամ հակադրման միջոց չէ․ դրանք կարող են իրականացնել իմաստային, արտահայտչական, փաստարկային և համոզչական մի շարք գործառույթներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հոմանիշային շարքերը, դրանց անդամների իմաստային նրբերանգները, գործածության հաճախականությունը և համատեքստային փոխարինելիության աստիճանը։ Քաղաքական ելույթներում խոսողը կարող է ընտրել նույն ընդհանուր նշանակության տարբեր բառեր՝ շեշտադրելու դրական կամ բացասական գնահատականը, ընդգծելու որոշակի հատկանիշ կամ խոսքը հարմարեցնելու կոնկրետ լսարանի սպասումներին։ Այս առումով հոմանիշների ընտրությունը կարող է կապված լինել ոչ միայն լեզվական, այլև քաղաքական և գաղափարական նպատակների հետ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հականիշների կիրառությանը։ Հակադրությունը քաղաքական հռետորաբանության ամենաարդյունավետ կառուցողական մեխանիզմներից մեկն է, քանի որ թույլ է տալիս բարդ քաղաքական խնդիրները ներկայացնել պարզ երկընտրանքների միջոցով՝ «մենք–նրանք», «ուժ–թուլություն», «ազատություն–սահմանափակում», «առաջընթաց–հետընթաց» և նմանատիպ իմաստային հակադրություններով։ Նման կառույցները կարող են ուժեղացնել ելույթի տրամաբանական կառուցվածքը, բարձրացնել դրա հիշվողությունը և ձևավորել որոշակի գնահատականներ քաղաքական երևույթների կամ մրցակիցների նկատմամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են առանձնացվել հոմանիշների և հականիշների տարբեր տեսակներ՝ հաշվի առնելով դրանց բառային, համատեքստային, իմաստային և ոճական բնույթը։ Կարևոր է ուսումնասիրել նաև այն դեպքերը, երբ բառերը բառարանային մակարդակում կարող են ամբողջական հոմանիշներ կամ հականիշներ չլինել, սակայն կոնկրետ քաղաքական համատեքստում ձեռք են բերում նման հարաբերություն։ Այսպիսի համատեքստային իմաստային հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու քաղաքական խոսքի ստեղծագործական և մանիպուլյատիվ լեզվական ներուժը։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է բառապաշարի կապը հռետորական ազդեցության հետ։ Քաղաքական գործիչների ելույթներում բառերի ընտրությունը հաճախ ուղղված է լսարանի հույզերի, արժեքային պատկերացումների և քաղաքական վերաբերմունքի վրա ազդելուն։ Հոմանիշների միջոցով հնարավոր է մեղմել կամ ուժեղացնել որևէ գնահատական, իսկ հականիշների միջոցով՝ ընդգծել հակառակ դիրքորոշումների միջև տարբերությունը։ Այդ պատճառով բառային-իմաստային միջոցների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի լավ հասկանալ քաղաքական խոսքի համոզչական մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով տարբեր խոսնակների կողմից հոմանիշների և հականիշների ընտրության առանձնահատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքական թեմատիկ տարբեր ոլորտներ՝ ներքին և արտաքին քաղաքականություն, տնտեսություն, սոցիալական խնդիրներ, անվտանգություն, միջազգային հարաբերություններ և հասարակական արժեքներ։ Տարբեր թեմատիկ դաշտերում բառային հակադրությունների և հոմանիշային շարքի ընտրությունը կարող է ունենալ տարբեր նպատակներ ու հուզական երանգավորում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հռետորական կրկնությանը, զուգահեռ կառուցվածքներին և հակադրական շարահյուսական ձևերին, որոնց միջոցով հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները ստանում են լրացուցիչ արտահայտչական ուժ։ Երբ նույն կամ մոտիմաստ բառերը հաջորդաբար կիրառվում են տարբեր կառուցվածքներում, դրանք կարող են ամրապնդել հիմնական գաղափարը և մեծացնել դրա ազդեցությունը լսարանի վրա։ Նմանապես, հակադիր բառերի զուգահեռ տեղադրումը կարող է ստեղծել հստակ ռիթմիկ և տրամաբանական հակադրություն։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն բառային իմաստաբանության խնդիրները դիտարկում է կենդանի քաղաքական խոսքի նյութի վրա՝ միավորելով բառագիտության, ոճաբանության, հռետորաբանության և քաղաքական հաղորդակցության մոտեցումները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բառային հարաբերությունները վերածվում քաղաքական ազդեցության գործիքների և ինչպես է համատեքստը փոփոխում կամ ընդլայնում հոմանիշների ու հականիշների գործառույթները։ Գործնական առումով արդյունքները կարող են օգտակար լինել անգլերեն լեզվի ուսուցման, թարգմանության, քաղաքական տեքստերի վերլուծության, խոսքի մշակույթի և մեդիա հաղորդակցության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հոմանիշներն ու հականիշները քաղաքական հռետորաբանության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես լեզվի բառային համակարգի տարրեր, այլև որպես իմաստային շեշտադրման, գնահատման, հակադրության, փաստարկման և լսարանի վրա համոզչական ազդեցության կարևոր գործիքներ։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին տնտեսական կապերի բազմազանեցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրի արտաքին տնտեսական հարաբերությունների կառուցվածքն է, դրա ձևավորման վրա ազդող գործոնները և գործընկերների, շուկաների, ապրանքների ու ծառայությունների ուղղությունների ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքում քննարկվում են արտաքին առևտրի, արտահանման և ներմուծման աշխարհագրական ու ապրանքային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, տնտեսական գործընկերների հետ հարաբերությունների դինամիկան, ինչպես նաև արտաքին շուկաներում Հայաստանի մրցունակության վրա ազդող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ռիսկերին, որոնք կարող են առաջանալ առանձին շուկաներից կամ տնտեսական ուղղություններից չափազանց մեծ կախվածության հետևանքով։ Ուսումնասիրվում են արտաքին տնտեսական կապերի վրա ազդող աշխարհաքաղաքական, տարածաշրջանային, տրանսպորտային, ենթակառուցվածքային և մակրոտնտեսական գործոնները, ինչպես նաև Հայաստանի փոքր ներքին շուկայի պայմաններում արտաքին տնտեսական ինտեգրման կարևորությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նոր առևտրային գործընկերների և շուկաների որոնմանը, արտահանման ապրանքային կառուցվածքի ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի և ծառայությունների զարգացմանը, ներդրումային կապերի խորացմանը և միջազգային տնտեսական համագործակցության նոր հնարավորությունների օգտագործմանը։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի տարանցիկ և աշխարհագրական դիրքի արդյունավետ օգտագործումը, լոգիստիկ սահմանափակումների նվազեցումը և արտահանող ընկերությունների միջազգային մրցունակության բարձրացումը։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է ներկայացվում են նաև պետական տնտեսական քաղաքականության այնպիսի ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել արտաքին տնտեսական հարաբերությունների կայունությանն ու ճկունությանը՝ ներառյալ արտահանման խթանումը, գործարար միջավայրի բարելավումը, ներդրումների ներգրավումը և միջազգային շուկաներ մուտք գործելու պայմանների ընդլայնումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերի ներկայիս կառուցվածքային խնդիրները և հիմնավորել դրանց բազմազանեցման անհրաժեշտությունը՝ որպես տնտեսական կայունության, արտաքին ցնցումների նկատմամբ դիմադրողականության, արտահանման ներուժի ընդլայնման և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման կարևոր նախապայման։

Տնտեսագիտություն

Ներկայացված աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության զբոսաշրջության ոլորտի կառավարման համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը և դրա զարգացման գերակա ուղղությունների բացահայտմանը։ Հեղինակը վերլուծում է զբոսաշրջության կառավարման տեսամեթոդաբանական հիմքերը, ոլորտի պետական կարգավորման մեխանիզմները, կառավարման կազմակերպական կառուցվածքը, ինչպես նաև զբոսաշրջության զարգացման վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ զբոսաշրջային քաղաքականության արդյունավետությանը, միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության կատարելագործմանը, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման խնդիրներին և ոլորտի մրցունակության բարձրացման ուղիներին։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են գործող կառավարման մոդելների առավելություններն ու թերությունները, ներկայացվում են ոլորտի զարգացման խոչընդոտները և առաջարկվում են կառավարման նորարարական մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել զբոսաշրջային հոսքերի աճին, տարածաշրջանային զարգացման ակտիվացմանը և երկրի տնտեսական առաջընթացին։ Գիրքը հետաքրքիր և օգտակար է տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, զբոսաշրջության ոլորտի աշխատակիցների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ինչպես նաև զբոսաշրջության և ծառայությունների կառավարման ուղղություններով սովորող ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Սա տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը նախատեսված է 1950 թվականի համար և ներկայացնում է տարվա ընթացքում հիշատակման արժանի տարեթվերը՝ պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական նշանակության իրադարձությունների համակարգված ձևով, որտեղ ըստ օրացուցային հաջորդականության ընդգրկվում են նշանավոր մարդկանց հոբելյանները, կարևոր պատմական իրադարձությունների տարելիցները և տարբեր ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների հիշատակումները, աշխատանքը ծառայում է որպես կրթական և տեղեկատու աղբյուր ուսուցիչների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների և լայն ընթերցողական հանրության համար՝ նպաստելով պատմական գիտակցության ձևավորմանը և մշակութային հիշողության պահպանմանը, միաժամանակ ապահովելով տեղեկատվության մատչելի և համակարգված ներկայացում՝ հանրային կրթական նպատակներով։