Творчество Егише Чаренца последнего периода (1934-1937 гr.)

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների բնագավառներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, ուսանողների, դասախոսների և լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Հրատարակությունն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրական գիտություններին, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող նոր աշխատություններ՝ արտացոլելով տվյալ ոլորտներում կատարվող արդի հետազոտությունները, տեսական զարգացումները և գիտական մտքի հիմնական ուղղությունները։ Ցանկը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան գրականություն ուսումնական, գիտահետազոտական կամ մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է, որը նպաստում է գիտական հաղորդակցության զարգացմանը, նոր գիտելիքների տարածմանը և հասարակագիտական ու հումանիտար գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական և համայնքային բյուջեների ձևավորման ու կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետական ֆինանսների կառավարման և տեղական ինքնակառավարման համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել բյուջետային համակարգի արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, ֆինանսական, իրավական և կառավարչական գործոնները, ուսումնասիրել եկամուտների ձևավորման և ծախսերի պլանավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև ներկայացնել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պետական բյուջեի եկամուտների հիմնական աղբյուրները, հարկային և ոչ հարկային մուտքերը, պետական ծախսերի կառուցվածքը, բյուջետային պլանավորման սկզբունքներն ու միջբյուջետային հարաբերությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքային բյուջեներին, դրանց սեփական եկամուտների ձևավորմանը, պետական բյուջեից տրամադրվող ֆինանսական միջոցներին և համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության մակարդակին։ Կարևոր ուղղություն է պետական և համայնքային բյուջեների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ արդյունավետ միջբյուջետային հարաբերությունները կարևոր պայման են տարածքային զարգացման և հանրային ծառայությունների համաչափ մատուցման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ֆինանսական համահարթեցման, դոտացիաների և այլ փոխանցումների մեխանիզմներին՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը համայնքների եկամտային հնարավորությունների և ծախսային պարտավորությունների հավասարակշռության վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև բյուջետային պլանավորման և կատարման ընթացքում առաջացող խնդիրները՝ եկամուտների կանխատեսման անորոշությունը, ծախսերի արդյունավետության ցածր մակարդակը, ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությունը և բյուջետային միջոցների նպատակային օգտագործման վերահսկողության հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բյուջետային գործընթացի թափանցիկությանը, հաշվետվողականությանը և հանրային մասնակցությանը, քանի որ դրանց զարգացումը կարող է բարձրացնել պետական և համայնքային ֆինանսների նկատմամբ հասարակական վստահությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արդյունքահեն բյուջետավորման, միջնաժամկետ ծախսերի պլանավորման և թվային կառավարման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Համայնքային մակարդակում կարևոր է նաև սեփական եկամուտների ավելացման, տեղական հարկային բազայի ընդլայնման և համայնքային ակտիվների արդյունավետ օգտագործման խնդիրների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր համայնքների ֆինանսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու տարածքային անհավասարությունների պատճառները և ֆինանսական կայունության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել բյուջետային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխմանը, պետական և համայնքային ֆինանսների կառավարման կատարելագործմանը, համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնության ամրապնդմանը և հանրային ծախսերի արդյունավետության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, պետական և համայնքային կառավարման մասնագետներին, տեղական ինքնակառավարման մարմիններին, բյուջետային քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և հանրային ֆինանսների ոլորտով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է մարդկային կապիտալի տեսության և դրա դերի ուսումնասիրությանը ժամանակակից տնտեսության զարգացման գործընթացներում՝ ընդգծելով մարդկային ռեսուրսների որակի ազդեցությունը տնտեսական աճի, արտադրողականության և մրցունակության վրա։ Աշխատանքում ներկայացվում է մարդկային կապիտալի էությունը որպես գիտելիքների, հմտությունների, փորձի, առողջության և կարողությունների ամբողջություն, որը ձևավորվում է կրթության, մասնագիտական պատրաստվածության և սոցիալական փորձի միջոցով։ Քննարկվում են մարդկային կապիտալի ձևավորման հիմնական գործոնները՝ կրթական համակարգի որակը, առողջապահության հասանելիությունը, աշխատանքի շուկայի առանձնահատկությունները և պետական քաղաքականության ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային կապիտալի ներդրումների տնտեսական արդյունավետությանը, որտեղ կրթության և մասնագիտական զարգացման վրա կատարված ծախսերը դիտարկվում են որպես երկարաժամկետ ներդրումներ, որոնք բարձրացնում են անհատի և հասարակության ընդհանուր արտադրողականությունը։ Աշխատանքում նաև վերլուծվում են մարդկային կապիտալի և տնտեսական զարգացման միջև փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը սոցիալական անհավասարության նվազեցման և կենսամակարդակի բարձրացման վրա։ Ներկայացվում են միջազգային փորձի օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են զարգացած երկրները ներդնում կրթական և առողջապահական համակարգերում՝ մարդկային կապիտալի որակը բարելավելու նպատակով։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել մարդկային կապիտալի ռազմավարական նշանակությունը կայուն տնտեսական աճի ապահովման գործում։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի համահավաք ցանկ է, որը կազմվել է Հայկական ՍՍՀ-ում գործող գրադարանների կենտրոնացված համակարգերի գրքափոխանակության ֆոնդերում առկա և այլ գրադարաններին առաջարկվող գրականության վերաբերյալ տեղեկությունները մեկ միասնական աղբյուրում ներկայացնելու նպատակով։ Այն արտացոլում է գրադարանային համակարգերի միջև գրականության փոխանակման կազմակերպված մեխանիզմը և ծառայում է որպես գործնական միջոց՝ տարբեր գրադարանների ֆոնդերում առկա ավելորդ կամ տվյալ հաստատության համար այլևս անհրաժեշտություն չներկայացնող հրատարակությունները նպատակային կերպով վերաբաշխելու համար։ Համահավաք բնույթը հնարավորություն է տալիս տարբեր գրադարանային կենտրոններից ստացված տվյալները ներկայացնել համակարգված ձևով և գրադարանավարներին տեղեկացնել այն գրքերի ու այլ հրատարակությունների մասին, որոնք հնարավոր է ձեռք բերել գրքափոխանակության միջոցով։ Նման ցանկերի կազմումը կապված է գրադարանային ֆոնդերի արդյունավետ կառավարման, համալրման և փոխադարձ օգտագործման խնդիրների հետ։ Գրադարաններում ժամանակի ընթացքում կարող էին կուտակվել կրկնօրինակներ, տվյալ հաստատության ընթերցողական պահանջներին չհամապատասխանող կամ այլ պատճառներով քիչ օգտագործվող հրատարակություններ, որոնք, սակայն, կարող էին անհրաժեշտ և արժեքավոր լինել մեկ այլ գրադարանի համար։ Դրանց պարզապես ֆոնդից դուրս բերելու փոխարեն գրքափոխանակության համակարգը հնարավորություն էր տալիս գրականությունը փոխանցել այն հաստատություններին, որտեղ տվյալ նյութի նկատմամբ իրական պահանջ կար։ Այսպիսով ապահովվում էր գրքային պաշարների առավել նպատակային օգտագործումը և տարբեր գրադարանների հավաքածուների համալրումը՝ առանց յուրաքանչյուր անհրաժեշտ հրատարակությունը նորից ձեռք բերելու անհրաժեշտության։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է առաջարկվող գրականության մատենագիտական ներկայացման վրա։ Ցանկում ընդգրկվող յուրաքանչյուր միավորի վերաբերյալ տվյալները նախատեսված էին հրատարակության նույնականացման և դրա անհրաժեշտությունը գնահատելու համար։ Այդպիսի տեղեկատվությունը կարող էր ներառել հեղինակի անունը, հրատարակության անվանումը, հրատարակության վայրը և տարեթիվը, ինչպես նաև մատենագիտական նկարագրության համար անհրաժեշտ այլ տվյալներ։ Տեղեկությունների միասնական ձևով ներկայացումը հեշտացնում էր առաջարկվող նյութերի որոնումը և գրադարանների միջև պատվերների կազմակերպումը։ Հրատարակության կառուցվածքը կապված է նաև համահավաք գրացուցակների և մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպման սկզբունքների հետ։ Առանձին գրադարանների գրքափոխանակության ֆոնդերի մասին տեղեկությունների համախմբումը հնարավորություն էր տալիս ստեղծել ընդհանուր տեղեկատվական պատկեր և խուսափել այնպիսի իրավիճակից, երբ յուրաքանչյուր հաստատություն ստիպված էր առանձին կապ հաստատել բազմաթիվ գրադարանների հետ՝ անհրաժեշտ գրականության առկայությունը պարզելու համար։ Համահավաք ցանկը հանդես էր գալիս որպես միջգրադարանային տեղեկատվական գործիք՝ միավորելով տարբեր ֆոնդերի առաջարկները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրքափոխանակության ֆոնդի նշանակությանը։ Այն առանձնահատուկ նշանակության հավաքածու է, որտեղ կենտրոնացվում են այն հրատարակությունները, որոնք կարող են առաջարկվել այլ գրադարանների։ Նման ֆոնդի ճիշտ կազմակերպումը պահանջում է նյութերի հաշվառում, դասակարգում, պահպանություն և պարբերական տեղեկատվության տարածում դրանց առկայության մասին։ Համահավաք ցանկերի հրապարակումը հենց այդ տեղեկատվական աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից էր, քանի որ առանց առաջարկվող նյութերի մասին տեղեկությունների տարածման գրքափոխանակության ֆոնդը չէր կարող արդյունավետորեն ծառայել իր նպատակին։ Գրադարանները ցանկի միջոցով հնարավորություն էին ստանում համեմատելու առաջարկվող նյութերը սեփական ֆոնդի կառուցվածքի հետ, հայտնաբերելու բացակայող հրատարակությունները և ընտրելու անհրաժեշտ գրականությունը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր էր հետադարձ համալրման համար, երբ անհրաժեշտ էր ձեռք բերել ոչ թե նոր լույս տեսած, այլ նախկին տարիներին հրատարակված և տվյալ գրադարանում բացակայող նյութեր։ Գրքափոխանակության ֆոնդերը կարող էին այդպիսի հրատարակությունների ձեռքբերման կարևոր աղբյուր լինել՝ լրացնելով հավաքածուների թեմատիկ կամ ժամանակագրական բացերը։ Նյութը նաև պատկերացում է տալիս կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի աշխատանքի կազմակերպման մասին։ Նման համակարգերում առանձին գրադարանների գործունեությունը փոխկապակցված էր ընդհանուր ֆոնդային, մատենագիտական և մեթոդական աշխատանքների հետ։ Գրականության վերաբաշխումը հնարավորություն էր տալիս կենտրոնացված համակարգի ներսում և տարբեր համակարգերի միջև առավել արդյունավետ օգտագործել առկա գրքային պաշարները։ Մի գրադարանում քիչ պահանջարկ ունեցող հրատարակությունը կարող էր փոխանցվել մեկ այլ գրադարան, որտեղ այն անհրաժեշտ էր ընթերցողների սպասարկման, ուսումնական աշխատանքի, մասնագիտական գործունեության կամ հետազոտական նպատակների համար։ Առանձին նշանակություն ունի հրատարակության դերը գրադարանային ֆոնդերի համալրման պլանավորման մեջ։ Գրադարանավարը կարող էր ցանկի միջոցով ընտրել այն նյութերը, որոնք համապատասխանում էին տվյալ հաստատության համալրման թեմատիկ ուղղություններին։ Ընտրությունը կարող էր իրականացվել հաշվի առնելով գրադարանի տեսակը, ընթերցողների կազմը, ֆոնդում արդեն առկա գրականությունը և չբավարարված ընթերցողական պահանջները։ Այսպիսով ցանկը ծառայում էր ոչ միայն որպես տեղեկատու, այլև որպես ֆոնդի զարգացման վերաբերյալ գործնական որոշումներ ընդունելու միջոց։ Գրքափոխանակությունը նպաստում էր նաև նյութական միջոցների խնայողությանը։ Գրադարանները հնարավորություն էին ստանում անհրաժեշտ հրատարակությունների մի մասը ձեռք բերել փոխանակման կամ վերաբաշխման միջոցով՝ սահմանափակելով լրացուցիչ գնման անհրաժեշտությունը։ Միաժամանակ ավելորդ կրկնօրինակները դուրս էին գալիս այն ֆոնդերից, որտեղ դրանց օգտագործումը սահմանափակ էր, և փոխանցվում այն հաստատություններին, որտեղ դրանք կարող էին ակտիվ շրջանառության մեջ մտնել։ Այս մեխանիզմը կարևոր էր գրադարանային տարածքի արդյունավետ օգտագործման և ֆոնդերի որակական կազմի կարգավորման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային ֆոնդերի ուսումնասիրության աղբյուր։ Առաջարկվող գրականության մատենագիտական կազմը կարող է տեղեկություններ հաղորդել այն մասին, թե ինչպիսի հրատարակություններ էին կուտակվել տարբեր կենտրոնացված համակարգերի գրադարաններում, ինչ թեմատիկ ուղղություններ էին ներկայացված և ինչպիսի նյութեր էին ընդգրկվում փոխանակման գործընթացում։ Այդ պատճառով ցանկը կարող է արժեք ունենալ ոչ միայն իր անմիջական գործնական նշանակությամբ, այլև գրադարանագիտության և գրքային մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել խորհրդային Հայաստանի գրադարանային ցանցի զարգացման, ֆոնդերի կառուցվածքի, գրականության տարածման և միջգրադարանային համագործակցության ձևերի հետազոտության ժամանակ։ Առանձին ուշադրության է արժանի համահավաք ցանկի մատենագիտական նշանակությունը։ Տարբեր ֆոնդերից ստացված տվյալների կենտրոնացված ներկայացումը ձևավորում է որոշակի ժամանակահատվածի հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկատվական շտեմարան, որը կարող է օգտակար լինել նաև հետագայում համապատասխան գրքերի որոնման և նույնականացման համար։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ գրքափոխանակության անմիջական գործառույթն այլևս արդիական չէ, նման ցանկերը կարող են պահպանել աղբյուրագիտական արժեք՝ փաստագրելով գրադարաններում առկա գրականության մի հատվածը։ Ցանկի համարակալված լինելը ցույց է տալիս նման տեղեկատվական նյութերի պարբերական կամ շարունակական բնույթը և հնարավորություն է տալիս ենթադրել, որ այն նախատեսված է եղել գրքափոխանակության վերաբերյալ տեղեկությունների փուլային ներկայացման համար։ Նման թողարկումների միջոցով գրադարանային աշխատողները կարող էին պարբերաբար տեղեկանալ նոր առաջարկվող գրականության մասին և համապատասխան պատվերներ ներկայացնել։ Կարևորվում է նաև գրադարանների միջև մասնագիտական համագործակցությունը։ Գրքափոխանակությունը պահանջում էր հստակ կապ տարբեր հաստատությունների միջև, առաջարկների և պահանջների հաշվառում, նյութերի ընտրություն, փոխանցման կազմակերպում և համապատասխան փաստաթղթավորում։ Համահավաք ցանկը այդ գործընթացում կատարում էր տեղեկատվական միջնորդի դեր՝ նպաստելով գրադարանային ռեսուրսների միասնական օգտագործմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանային ֆոնդերի փոխանակման և վերաբաշխման կազմակերպված համակարգի կարևոր գործիք, որը միաժամանակ կատարում է մատենագիտական, տեղեկատվական և գործնական գործառույթներ։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել գրքափոխանակության կազմակերպման սկզբունքները, կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի համագործակցությունը, ֆոնդերի համալրման լրացուցիչ աղբյուրները և գրքային պաշարների արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության և գրադարանային ֆոնդերի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանավարների, տեղեկատվական մասնագետների, ինչպես նաև Հայաստանի խորհրդային շրջանի գրքային և մշակութային կյանքի պատմությունն ուսումնասիրող դասախոսների ու ուսանողների համար։

Պատմություն

«Հայ տպագրության տարեգիրք․ մատենագիտական ցանկը» հայ գրքի և տպագրության պատմությանը վերաբերող կարևոր մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել որոշակի ժամանակահատվածում հայերեն տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունները։ Այն ունի ոչ թե գեղարվեստական կամ զուտ պատմագիտական շարադրանքի, այլ տեղեկատու-մատենագիտական բնույթ և նախատեսված է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայերեն գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի հրատարակման պատմությունը։ Նման տարեգրքի արժեքը հատկապես մեծ է հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հայ տպագրությունը ձևավորվել և զարգացել է ոչ միայն Հայաստանի տարածքում, այլև աշխարհի բազմաթիվ քաղաքներում գործող հայկական տպարանների միջոցով։ Մատենագիտական ցանկը հնարավորություն է տալիս այդ բազմազան տպագրական ժառանգությունը ներկայացնել համակարգված ձևով՝ ըստ հրատարակությունների, հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակության վայրերի և ժամանակագրական տվյալների։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով հայ տպագիր ժառանգության փաստագրումն է։ Յուրաքանչյուր գրառման նպատակն է հնարավորինս հստակ ներկայացնել համապատասխան հրատարակության նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալները՝ ստեղծելով հետազոտողների համար վստահելի կողմնորոշիչ։ Նման համակարգված նյութը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հին հայերեն գրքերի վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել տարբեր գրադարաններում, մատենագիտական շտեմարաններում և մասնագիտացված հավաքածուներում։ Տարեգրքային սկզբունքը նաև հնարավորություն է տալիս հետևել հայ տպագրության զարգացման ժամանակագրական ընթացքին՝ տեսնելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպիսի գրականություն է հրատարակվել, ինչ թեմաներ են գերակշռել, որ քաղաքներում են գործել հայկական տպարաններ և ինչպես է փոխվել տպագրական արտադրության բնույթը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ մատենագիտական գրանցումը թույլ է տալիս ոչ միայն տեղեկություն ստանալ առանձին գրքերի մասին, այլև ամբողջական պատկերացում կազմել հայ տպագիր մշակույթի ծավալի և բազմազանության վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքներում, գրքային հավաքածուների համալրման ու նկարագրման ժամանակ, ինչպես նաև գիտական հետազոտությունների ընթացքում։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը հայագիտության, գրականագիտության, պատմության, մշակութաբանության և գրադարանագիտության մասնագետների համար, քանի որ մատենագիտական ցանկը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ գտնել անհրաժեշտ հրատարակության մասին սկզբնական տվյալները և դրանց հիման վրա շարունակել ավելի խոր ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայ տպագիր ժառանգության փաստագրման և համակարգման կարևոր աղբյուր, որը միավորում է բազմաթիվ հրատարակությունների մասին տեղեկությունները և նպաստում հայ գրքի պատմության պահպանմանը, ուսումնասիրմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ներկայացնում է տնտեսության զարգացման պատմական ընթացքը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից փուլ, բացահայտելով տնտեսական համակարգերի ձևավորման, փոխակերպման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տարբեր դարաշրջանների տնտեսական կառույցները, արտադրական հարաբերությունների էվոլյուցիան, առևտրի, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության զարգացման փուլերը, ինչպես նաև պետական տնտեսական քաղաքականության փոփոխությունները պատմական տարբեր ժամանակահատվածներում։ Հեղինակները վերլուծում են ֆեոդալական, կապիտալիստական և պլանային տնտեսությունների առանձնահատկությունները, արդյունաբերական հեղափոխությունների ազդեցությունը համաշխարհային տնտեսության վրա, ինչպես նաև գլոբալացման գործընթացների ձևավորումը և դրանց հետևանքները ազգային տնտեսությունների համար։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում նաև տնտեսական մտքի զարգացման պատմությանը, տարբեր դպրոցների և տեսությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև տնտեսական ճգնաժամերի և վերելքների պատճառահետևանքային կապերին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տնտեսական պատմության հիմնական փուլերի և դրանց ազդեցության մասին ժամանակակից տնտեսական համակարգերի ձևավորման վրա՝ օգտակար լինելով ուսանողների, հետազոտողների և տնտեսագիտությամբ հետաքրքրվողների համար։