Աշխատանքի շուկայի ձևավորման և աղքատության հաղթահարման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Այլ առարկաներ

Փաստաթուղթը վերաբերում է հայկական զորքի ներքին կարգապահության, ծառայողական հարաբերությունների և զինվորական կազմակերպվածության կարգավորմանը՝ ներկայացնելով այն սկզբունքներն ու նորմերը, որոնց հիման վրա պետք է կառուցվեին հրամանատարների և ենթակաների փոխհարաբերությունները։ Այն կարելի է դիտարկել որպես ռազմական իրավունքի և զինվորական կառավարման պատմության կարևոր սկզբնաղբյուր, քանի որ նման կանոնադրությունները սահմանում էին ծառայության ընթացքում անձնակազմի վարքագծի ընդհանուր չափանիշները, ենթակայության համակարգը, հրամանատարական պատասխանատվությունը և կարգապահական հարաբերությունների կազմակերպման հիմքերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի զինվորական ստորաբաժանումներում միասնական կարգի հաստատման գաղափարը, քանի որ կազմակերպված բանակի գործունեությունը ենթադրում էր ոչ միայն ռազմական պատրաստություն, այլև ծառայողական պարտականությունների հստակ բաշխում և հրամանատարական աստիճանակարգի պահպանում։ Փաստաթղթում արտացոլվող դրույթները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին ընկալվում զինվորական կարգապահությունը, ծառայողական պարտքը, պատասխանատվությունը և ենթակայությունը հայկական ռազմական կառույցների ձևավորման ու գործունեության պատմական պայմաններում։ Նման կանոնակարգային նյութերը սովորաբար տարբերակում էին կարգապահական խախտումները և ավելի ծանր իրավախախտումները՝ կարգավորելով դրանց քննության ու պատասխանատվության ընդհանուր իրավական շրջանակը։ Կարևոր տեղ էր զբաղեցնում նաև հրամանատարների իրավասությունների սահմանումը, քանի որ կարգապահական համակարգի արդյունավետությունը պայմանավորված էր ոչ միայն զինծառայողների պարտականություններով, այլև ղեկավար կազմի պատասխանատվությամբ և իր լիազորությունների սահմաններում գործելու պահանջով։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական ռազմական կազմակերպության ինստիտուցիոնալ զարգացման առանձնահատկությունները և դրանք համադրելու տվյալ ժամանակաշրջանում տարածված զինվորական իրավական ավանդույթների հետ։ Միաժամանակ այն կարող է օգտակար լինել պետականության, ռազմական կառավարման և իրավական համակարգերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրական դրույթների քննությունը ցույց է տալիս, որ բանակի կազմակերպումը դիտարկվում էր որպես կանոնակարգված հարաբերությունների ամբողջություն, որտեղ ծառայողական պարտականությունները, հրամանատարական աստիճանակարգը և կարգապահական պատասխանատվությունը կազմում էին միասնական համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ փաստաթուղթը կարևոր նյութ է հայկական ռազմական պատմության և ռազմական իրավունքի զարգացման ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել բանակի ներքին կառավարման և կարգապահական հարաբերությունների իրավական կարգավորման սկզբունքների մասին։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է IX–XIV դարերի հայկական պաշտպանական ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական պետական կազմավորումների ամրոցների համեմատական քննության միջոցով։ Հետազոտության առանցքում ամրոցների տեղադրության, հատակագծային կառուցվածքի, պաշտպանական համակարգերի, շինարարական տեխնիկայի և բնական լանդշաֆտի հետ դրանց փոխհարաբերության առանձնահատկություններն են։ Քննվում է ամրոցաշինության զարգացումը տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական, տնտեսական և աշխարհագրական պայմանների համատեքստում՝ պաշտպանական կառույցները դիտարկելով ոչ միայն որպես ռազմական նշանակության շինություններ, այլև որպես բնակավայրերի, հաղորդակցության ուղիների և իշխանական կենտրոնների կազմակերպման կարևոր բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղանքի ընտրությանը, քանի որ լեռնային ռելիեֆը, ժայռային բարձրությունները, կիրճերը և բնական այլ արգելքները հաճախ ներառվել են պաշտպանական համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրվում են պարիսպների կառուցվածքը, աշտարակների ձևերն ու դասավորությունը, մուտքային հանգույցները, ներքին տարածքների կազմակերպումը և պաշտպանական մի քանի գոտիների ձևավորման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շինանյութերի և կառուցողական եղանակների ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար տեղական շինարարական ավանդույթների և ռազմական ճարտարապետության պահանջների փոխազդեցությունը։ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկիայի օրինակների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ինչպես հայկական ամրոցաշինությանը բնորոշ ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ տարբեր աշխարհագրական ու քաղաքական պայմաններով պայմանավորված տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Կիլիկիայի լեռնային միջավայրը և Միջերկրածովյան տարածաշրջանի հետ կապերը կարող էին նպաստել պաշտպանական ճարտարապետության որոշ ձևերի փոխազդեցությանը հարևան մշակույթների հետ, մինչդեռ Կենտրոնական Հայաստանի ամրոցները զարգանում էին Հայկական լեռնաշխարհի շինարարական ավանդույթների և տեղական ռազմավարական պայմանների շրջանակում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամրոցների ներսում աշխարհիկ, բնակելի, տնտեսական և երբեմն պաշտամունքային կառույցների տեղաբաշխմանը՝ ամրոցը ներկայացնելով որպես բազմագործառույթ ճարտարապետական համալիր։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ճարտարապետության պատմության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության և ամրաշինության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով միջնադարյան հայկական պաշտպանական ճարտարապետության զարգացման բնորոշ գծերը և դրա տեղը հայկական ճարտարապետական ժառանգության մեջ։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մետալուրգիական արտադրության ընթացքում առաջացող թափոնախարամների օգտագործմամբ ֆերոսիլիցիումի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մետալուրգիական թափոնները վերածել օգտակար երկրորդային հումքի՝ դրանցում պարունակվող երկաթի և սիլիցիումի միացությունները կիրառելով ֆերոսիլիցիումի արտադրության համար։ Նման մոտեցումը կարևոր է ինչպես մետալուրգիական արտադրության թափոնների ծավալը նվազեցնելու, այնպես էլ բնական հանքային հումքի օգտագործումը սահմանափակելու և արտադրական գործընթացների ռեսուրսաարդյունավետությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սկզբնական թափոնախարամների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանցում երկաթի, սիլիցիումի և այլ բաղադրիչների պարունակությունը, ինչպես նաև նյութի ֆիզիկական հատկությունները։ Հումքի կազմի մանրամասն վերլուծությունը անհրաժեշտ է տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալ պարամետրերը որոշելու համար, քանի որ տարբեր ծագում ունեցող խարամները կարող են զգալիորեն տարբերվել օգտակար բաղադրիչների պարունակությամբ և կառուցվածքով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆերոսիլիցիումի ստացման համար հումքի նախապատրաստումը։ Այն կարող է ներառել խարամի մանրացում, տեսակավորում, հարստացում, անհրաժեշտ բաղադրիչների խառնում և վերականգնիչ նյութերի ավելացում։ Նախապատրաստման պայմանների ճիշտ ընտրությունը կարող է էապես ազդել հետագա վերականգնման գործընթացի արդյունավետության և ստացվող համաձուլվածքի որակի վրա։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մետալուրգիական վերականգնման գործընթացի ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում սիլիցիումի միացություններից ստացվող սիլիցիումը միավորվում է երկաթի հետ՝ ձևավորելով պահանջվող համաձուլվածքը։ Կարող են ուսումնասիրվել ջերմաստիճանի, հումքի բաղադրության, վերականգնիչի քանակի, գործընթացի տևողության և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը ֆերոսիլիցիումի ելքի և քիմիական կազմի վրա։ Տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման հիմնական խնդիրներից է օգտակար բաղադրիչների առավելագույն վերականգնումը՝ նվազագույն էներգետիկ և նյութական ծախսերով։ Այդ նպատակով կարող են համեմատվել տարբեր հումքային խառնուրդներ և վերականգնման ռեժիմներ, ինչպես նաև գնահատվել ստացված արտադրանքի մաքրությունը, սիլիցիումի պարունակությունը և մետալուրգիական հատկությունները։ Ստացված ֆերոսիլիցիումի որակի գնահատումը կարող է իրականացվել քիմիական, մետալոգրաֆիական և ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Ուսումնասիրվում են համաձուլվածքի հիմնական բաղադրիչների պարունակությունը, կառուցվածքը, հնարավոր խառնուրդների առկայությունը և արտադրանքի համապատասխանությունը հետագա մետալուրգիական կիրառությունների պահանջներին։ Ֆերոսիլիցիումը լայնորեն օգտագործվում է պողպատի և թուջի արտադրության մեջ՝ որպես սիլիցիում պարունակող հավելանյութ և դեզօքսիդացնող նյութ, ուստի ստացված արտադրանքի որակը կարևոր է դրա գործնական արժեքի որոշման համար։ Հետազոտության էական կողմերից է նաև արտադրական թափոնների վերամշակման տնտեսական և բնապահպանական նշանակությունը։ Խարամների օգտակար բաղադրիչների վերադարձը արտադրական շրջանառություն կարող է նվազեցնել դրանց կուտակման հետ կապված բնապահպանական խնդիրները, կրճատել թափոնների պահեստավորման համար անհրաժեշտ տարածքները և միաժամանակ ստեղծել լրացուցիչ հումքային ռեսուրս։ Բացի դրանից, երկրորդային հումքի օգտագործումը կարող է նվազեցնել առաջնային հանքային հումքի արդյունահանման և վերամշակման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է մետալուրգիական թափոնների հիման վրա ֆերոսիլիցիումի ստացման տեխնոլոգիական սխեմայի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել մետալուրգիական ձեռնարկություններում՝ արտադրական թափոնների վերամշակման, օգտակար բաղադրիչների կորզման և հավելյալ արժեք ունեցող արտադրանքի ստացման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մետալուրգներին, նյութագետներին, հանքահարստացման մասնագետներին, արտադրական տեխնոլոգներին և արդյունաբերական թափոնների վերամշակման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է մետալուրգիական թափոնների վերամշակման և համաձուլվածքների արտադրության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով մշակել տեխնոլոգիական և ռեսուրսաարդյունավետ եղանակ, որի միջոցով արտադրական խարամները կարող են վերածվել ֆերոսիլիցիումի ստացման համար պիտանի երկրորդային հումքի՝ միաժամանակ բարձրացնելով մետալուրգիական արտադրության տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետությունը։

Գրականություն

Эта книга посвящена становлению и развитию романтизма в армянской литературе, раскрывая его идейные, художественные и историко-культурные особенности. В ней рассматриваются предпосылки возникновения романтического направления, его связь с национальным самосознанием, общественно-политическими процессами и духовной жизнью армянского народа. Особое внимание уделяется творчеству ведущих представителей романтизма, анализу их произведений, художественных образов, тематики, языка и стиля, а также влиянию европейской романтической традиции на формирование армянской литературной школы. Исследование показывает, как романтическая эстетика способствовала развитию национальной литературы, утверждению идеалов свободы, патриотизма, исторической памяти и духовных ценностей. Издание представляет интерес для студентов, преподавателей, литературоведов и всех читателей, интересующихся историей армянской литературы, эволюцией художественной мысли и культурным наследием Армении.

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը հայ տպագրության պատմությանն ու մատենագիտական ժառանգությանը վերաբերող արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է հայերեն և հայ տպագրական մշակույթի շրջանակում ստեղծված հրատարակությունների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ։ Այն կազմված է որպես մատենագիտական ցանկ և նպատակ ունի մեկտեղել, դասակարգել ու հեշտ հասանելի դարձնել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևել հայ տպագրության զարգացման ընթացքին, հրատարակչական գործունեության ընդլայնմանը, տպարանների ձևավորմանն ու գործունեությանը, ինչպես նաև տարբեր վայրերում հայերեն գրքի տարածման աշխարհագրությանը։ Մատենագիտական նկարագրություններում կարող են ընդգրկվել հրատարակությունների հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակման վայրի, տպարանի, տարեթվի, ծավալի և այլ նույնականացնող տվյալներ, որոնք կարևոր են գրքի որոնման, նույնականացման և հետագա գիտական ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը հատկապես կարևոր է հայ գրքի պատմության, մատենագիտության, գրադարանագիտության և մշակույթի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ համակարգված մատենագիտական տեղեկությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն առանձին գրքեր, այլև հայ տպագրական գործընթացի ընդհանուր զարգացումները։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ գործիք գիտական հետազոտությունների, գրադարանային հավաքածուների համալրման և նկարագրման, մատենագիտական աշխատանքների, գրացուցակների կազմման, ինչպես նաև հայ գրքի պատմության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների պատրաստման ընթացքում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, գրականագետների, մատենագետների, գրադարանավարների, գրքագետների, հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն միաժամանակ ունի տեղեկատու և գիտական նշանակություն՝ նպաստելով հայ տպագիր ժառանգության համակարգված ուսումնասիրմանը, պահպանմանը և հետազոտական շրջանառության մեջ ներգրավմանը։

Մշակույթ

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականությունը և այդպիսով ընթերցողներին, մասնագետներին ու գրադարանային աշխատակիցներին արագ տեղեկություն տրամադրել համապատասխան աղբյուրների մասին։ Այն կազմվել է Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից և նախատեսված է մշակույթի ու արվեստի բնագավառի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակութային հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Հրատարակության առանձնահատկությունն այն է, որ այն ներկայացնում է ոչ միայն գրքեր, այլև պարբերական մամուլում հրապարակված համապատասխան հոդվածներ և այլ նյութեր՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու արվեստագիտական տեղեկատվական դաշտի բավական ընդգրկուն պատկեր։ Նյութերը դասավորված են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքով, իսկ յուրաքանչյուր թեմատիկ բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով՝ սկզբում հայերեն, այնուհետև ռուսերեն լեզուներով։ Յուրաքանչյուր նկարագրությանը կից գրքային շիֆրի նշումը լրացուցիչ հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ նույնականացնել և գրադարանային ֆոնդում գտնել համապատասխան հրատարակությունը։ Այս կառուցվածքը ցանկը դարձնում է ոչ միայն նոր գրականության մասին տեղեկատու, այլև գործնական որոնողական գործիք, որը կարող է օգտագործվել հետազոտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերման, գրականության ընտրության և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման ժամանակ։ Հրատարակության արժեքը հատկապես մեծ է պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ շրջանառվող գրականության շրջանակը և ուսումնասիրել այդ ոլորտների գիտական ու տեղեկատվական միջավայրի զարգացումը։ Նման մատենագիտական ցանկերը նաև կարևոր սկզբնաղբյուր են գրադարանագիտության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են խորհրդային շրջանում մասնագիտացված տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման ձևերը, դասակարգման սկզբունքները և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման մեթոդները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրականագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին, հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության ամբողջությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդես է գալիս որպես մշակույթի և արվեստի ոլորտում նոր գրականության համակարգված տեղեկատու՝ միավորելով մատենագիտական ճշգրտությունը, թեմատիկ դասակարգումը և գրական աղբյուրների որոնման գործնական հարմարությունը։