Զորայր Խալափյան: Հանձնարարական գրականության ծանոթագրված ցանկ երիտասարդության համար

Law

Այս իրավագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավական քաղաքականությանը ազգային անվտանգության ոլորտում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ազգային անվտանգության ապահովման քրեաիրավական հիմքերը, պետության քրեական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և դրանց զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն հանցակազմերը, որոնք ուղղված են պետության սահմանադրական կարգի, տարածքային ամբողջականության, պաշտպանության համակարգի և հասարակական անվտանգության դեմ, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և պատժողական քաղաքականության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակաահաբեկչական պայքարի իրավական կարգավորումներին, կազմակերպված հանցավորության դեմ միջոցներին, պետական գաղտնիքի պաշտպանության և կիբեռանվտանգության քրեաիրավական ասպեկտներին։ Աշխատությունը համադրում է քրեական իրավունքի տեսությունը և իրավակիրառ պրակտիկան՝ առաջարկելով ազգային անվտանգության ոլորտում քրեական իրավական քաղաքականության կատարելագործման ուղիներ։ Այն օգտակար է իրավաբանների, դատախազների, քննիչների, պետական անվտանգության մարմինների աշխատակիցների և քրեական իրավունքի ոլորտի հետազոտողների համար։

Management

Գիրքը ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է հավաքել, մշակել և գնահատել տեղեկատվությունը՝ կազմակերպության գործունեությունը հասկանալու և բարելավելու համար։ Քննարկվում են ֆինանսական, տնտեսական և կառավարչական ցուցանիշների վերլուծությունը, որոնք օգնում են բացահայտել խնդիրները և գտնել զարգացման ուղիներ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում որոշումների ընդունմանը՝ հիմնված տվյալների և հաշվարկների վրա։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ ճիշտ վերլուծությունը թույլ է տալիս նվազեցնել ռիսկերը և բարձրացնել կառավարման արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը տալիս է կառավարչական վերլուծության հիմնական գիտելիքներ և գործնական մոտեցումներ՝ կազմակերպության գործունեությունը գնահատելու և ճիշտ որոշումներ կայացնելու համար։

Economics

Fundamentals of Corporate Finance (Third Edition)-ը ֆինանսների և կորպորատիվ ֆինանսների ոլորտի դասական ուսումնական ձեռնարկներից է, որը ներկայացնում է ընկերությունների ֆինանսական որոշումների կայացման հիմնարար սկզբունքները՝ կենտրոնանալով ներդրումների գնահատման, կապիտալի կառավարման և ռիսկերի վերլուծության վրա, աշխատությունը համակարգված ձևով բացատրում է փողի ժամանակային արժեքը, դրամական հոսքերի գնահատումը, պարտատոմսերի և բաժնետոմսերի արժևորումը, կապիտալ բյուջետավորումը, ինչպես նաև ֆինանսական շուկաների դերը ընկերությունների ֆինանսավորման գործընթացում, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև ռիսկի և եկամտաբերության հարաբերակցությանը, կապիտալի կառուցվածքի որոշմանը և դիվիդենտային քաղաքականությանը, միաժամանակ ներկայացվում են գործնական օրինակներ և հաշվարկային մոտեցումներ, որոնք օգնում են տեսական գաղափարները կիրառել իրական բիզնես իրավիճակներում, գիրքը լայնորեն օգտագործվում է տնտեսագիտական կրթության մեջ՝ որպես կորպորատիվ ֆինանսների հիմունքների ստանդարտ աղբյուր։

Literature

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է առողջության, հիվանդության և բուժման մասին պատկերացումների ձևավորումը հայկական հեքիաթային ավանդույթում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ժողովրդական պատմությունները համատեղում առասպելական մտածողությունը, հին հավատալիքները և բուժական փորձառության տարրերը։ Այն վերլուծում է, թե ինչպես են հեքիաթային կերպարները՝ բուժողներ, կախարդական էակներ, հիվանդություններով պայմանավորված փորձություններ անցնող հերոսներ, արտացոլում հասարակության պատկերացումները մարդու մարմնի, հոգու և բնության փոխկապվածության մասին։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության պատճառների բացատրությունների ժողովրդական մոդելներին, որոնք հաճախ կապվում են չար ուժերի, անեծքների կամ ճակատագրական փորձությունների հետ, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման միջոցներին՝ բուժիչ խոտաբույսերից մինչև ծիսական գործողություններ ու աղոթքներ։ Նյութը բացահայտում է, որ հեքիաթներում բուժումը միայն ֆիզիկական վերականգնում չէ, այլ նաև բարոյական և հոգևոր վերափոխման գործընթաց, որտեղ հերոսը անցնելով փորձություններ՝ ձեռք է բերում նոր որակներ և սոցիալական ճանաչում։ Վերլուծությունը նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես են տարբեր տարածաշրջանների հայկական բանահյուսական նմուշները պահպանել հին նախաքրիստոնեական հավատալիքների շերտեր՝ միախառնված քրիստոնեական պատկերացումներին՝ ստեղծելով բազմաշերտ մշակութային համակարգ, որտեղ հիվանդությունն ու բուժումը հանդես են գալիս որպես աշխարհի կարգի ու խախտման խորհրդանշական արտահայտություններ։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, ազգային ինքնության և պատմական զարգացման տարբեր կողմերի համակողմանի ներկայացմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի և հայ ժողովրդի անցած պատմական ճանապարհի, մշակութային ժառանգության ձևավորման, լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, հասարակական կառույցների և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական ու սոցիալական փոփոխությունների վրա։ Նյութը կարող է ընդգրկել հայկական քաղաքակրթության ձևավորման վաղ փուլերը, պատմական Հայաստանի աշխարհագրական միջավայրը, պետական կազմավորումների զարգացումը և հարևան ժողովուրդների ու պետությունների հետ ունեցած հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակույթի ինքնատիպության ձևավորմանը և այն գործոններին, որոնց շնորհիվ հայ ժողովուրդը կարողացել է պահպանել լեզվական ու մշակութային շարունակականությունը պատմական տարբեր պայմաններում։ Կարևորվում է հայոց լեզվի նշանակությունը՝ որպես ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման հիմնական միջոցներից մեկը։ Քննության են առնվում գրավոր մշակույթի ձևավորումը, ձեռագրական ավանդույթը, պատմագրությունը, կրոնական ու աշխարհիկ գրականությունը և կրթական կենտրոնների գործունեությունը։ Հայկական մատենագրական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես պատմության, հասարակության, գաղափարական կյանքի և մշակութային արժեքների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր։ Առանձին տեղ է հատկացվում քրիստոնեության և Հայոց եկեղեցու դերին հասարակական ու մշակութային կյանքում, եկեղեցական հաստատությունների մասնակցությանը կրթության, գրչության, ճարտարապետության և արվեստի զարգացման գործընթացներում։ Ներկայացվում են հայկական ճարտարապետության և կերպարվեստի առանձնահատկությունները՝ եկեղեցիների, վանական համալիրների, խաչքարերի, մանրանկարչության և կիրառական արվեստի օրինակների միջոցով։ Մշակութային ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական արժեքների ամբողջություն, այլև որպես պատմական հիշողության նյութական արտահայտություն։ Կարևոր ուղղություն է հայկական պետականության զարգացման ուսումնասիրությունը։ Տարբեր դարաշրջաններում ձևավորված պետական և իշխանական համակարգերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ քաղաքական կազմակերպման ձևերի փոփոխությունները, արտաքին հարաբերությունները և տարածաշրջանային գործընթացների ազդեցությունը երկրի զարգացման վրա։ Քննության են առնվում նաև այն ժամանակաշրջանները, երբ պետականության բացակայության պայմաններում ազգային ու համայնքային կառույցները, եկեղեցին, կրթական հաստատությունները և մշակութային կենտրոնները կարևոր դեր են կատարել հասարակական կյանքի կազմակերպման և ինքնության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական համայնքների ձևավորմանը Հայաստանի պատմական տարածքից դուրս։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած տեղաշարժերի հետևանքով հայկական համայնքներ են ձևավորվել բազմաթիվ տարածաշրջաններում, որտեղ ստեղծվել են եկեղեցիներ, դպրոցներ, տպարաններ, բարեգործական և մշակութային կազմակերպություններ։ Սփյուռքահայ կյանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հայրենիքի հետ կապերի պահպանման, տեղական հասարակությունների հետ փոխազդեցության և նոր մշակութային միջավայրերում ազգային ինքնության վերարտադրման մեխանիզմները։ Կարևորվում է հայկական տպագրության և պարբերական մամուլի զարգացումը, քանի որ դրանք մեծ դեր են ունեցել գիտելիքի տարածման, հասարակական մտքի ձևավորման և աշխարհագրորեն հեռու համայնքների միջև կապերի պահպանման գործում։ Նյութում կարող են դիտարկվել նաև նոր և նորագույն ժամանակաշրջանների հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունները, կրթական շարժումները, մտավորականության գործունեությունը և ազգային մշակույթի արդիականացման գործընթացները։ Պատմական զարգացումները ներկայացվում են քաղաքական, սոցիալական և մշակութային գործոնների փոխկապակցվածության շրջանակում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչպես են արտաքին իրադարձություններն ու ներքին վերափոխումները ազդել հասարակության կառուցվածքի և ինքնության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական հիշողության պահպանմանը։ Ընտանեկան հիշողությունները, համայնքային ավանդույթները, գրավոր աղբյուրները, հուշարձանները, թանգարանային հավաքածուները և արխիվային նյութերը դիտարկվում են որպես անցյալի վերաբերյալ գիտելիքի պահպանման տարբեր ձևեր։ Դրանց համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատմությունը դիտարկել ոչ միայն պետական և քաղաքական իրադարձությունների, այլև հասարակության առօրյա կյանքի, մշակութային փորձառությունների և անհատական պատմությունների միջոցով։ Առանձին ուղղություն է հայ գրականության ուսումնասիրությունը՝ որպես ազգային մտքի և մշակութային ինքնարտահայտման կարևոր ոլորտ։ Տարբեր ժամանակաշրջանների գրական ստեղծագործություններն արտացոլում են հասարակական փոփոխությունները, պատմական հիշողությունը, հայրենիքի պատկերացումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունները։ Գրականության հետ միասին կարևորվում են երաժշտությունը, թատրոնը, կերպարվեստը և մշակութային ստեղծագործության այլ ձևերը, որոնք նպաստել են հայկական մշակույթի բազմազանության ձևավորմանը։ Հետազոտական տեսանկյունից կարևոր է աղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական աշխատությունները, ժամանակագրությունները, ձեռագրերը, վիմագրությունները, հնագիտական նյութերը, պաշտոնական փաստաթղթերը, մամուլը և հուշագրությունները կարող են ներկայացնել պատմական իրականության տարբեր կողմերը։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անցյալի վերաբերյալ և տարբերակել փաստական տեղեկությունը հետագա մեկնաբանություններից։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև հայագիտության զարգացման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարբեր ժամանակաշրջանների հետազոտողները կարող են միևնույն խնդիրները դիտարկել տարբեր մեթոդաբանական դիրքերից։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը փոխկապակցված ամբողջության մեջ ներկայացնելու հնարավորությամբ։ Պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը համադրվում է լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, կրթության, հասարակական կյանքի և սփյուռքի խնդիրների հետ՝ ձևավորելով հայկական քաղաքակրթության զարգացման բազմակողմանի պատկեր։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միայն առանձին պատմական ժամանակաշրջանները, այլև տարբեր դարաշրջանների միջև գոյություն ունեցող մշակութային շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ծառայել որպես հայ ժողովրդի պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության լայնածավալ աղբյուր՝ ընդգրկելով հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից հասարակության ձևավորումը տանող հիմնական գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագիտության, պատմության, մշակութաբանության, գրականագիտության, ազգագրության, սփյուռքագիտության և հարակից ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը՝ «Կեսգիշերային զրույց», արդեն իսկ ստեղծում է ինտիմ, մտերմիկ և խորհրդածական մթնոլորտ, որտեղ կարևոր է ոչ միայն ասվածը, այլ նաև լռությունը, ենթատեքստը և ներհայեցողությունը։ Նման ձևաչափով կառուցված գրական գործերում հաճախ կենտրոնական են մարդու ներքին խոսակցությունները՝ ինքն իր հետ կամ մեկ այլ կերպարի հետ, որոնք բացահայտում են հոգեբանական վիճակներ, հիշողություններ և արժեքային հակասություններ։ Վարդգես Պետրոսյանի արձակում ընդհանուր առմամբ նկատելի է հասարակական և անհատական խնդիրների համադրությունը․ նրա ստեղծագործություններում մարդը հաճախ ներկայացվում է որպես իր ժամանակի սոցիալական միջավայրի կրող, բայց միաժամանակ՝ ներքին մտորումների և բարոյական ընտրությունների կենտրոն։ «Կեսգիշերային զրույց» վերնագրի տրամաբանության մեջ կարելի է ենթադրել, որ խոսքը վերաբերում է այդպիսի ներհայեցողական երկխոսության, որտեղ բացահայտվում են կյանքի, հարաբերությունների կամ հիշողության կարևոր շերտեր։