Խորհրդային և հետխորհրդային հասարակությունը 1945-2011թթ

Տնտեսագիտություն

Բնակչության եկամուտների ձևավորման աղբյուրները այն միջոցներն են, որոնցից մարդիկ ստանում են դրամական կամ նյութական եկամուտներ՝ իրենց կենսապահովման և ծախսերի համար։ Եկամուտների հիմնական աղբյուրներից մեկը աշխատանքային վարձատրությունն է, այսինքն՝ աշխատավարձը, որը մարդը ստանում է իր կատարած աշխատանքի դիմաց պետական կամ մասնավոր հատվածում։ Երկրորդ կարևոր աղբյուրը ձեռնարկատիրական եկամուտներն են, որոնք ձևավորվում են բիզնես գործունեությունից ստացված շահույթից՝ ապրանքների արտադրության կամ ծառայությունների մատուցման արդյունքում։ Բնակչության եկամուտների մեջ կարևոր տեղ ունեն նաև սեփականությունից ստացվող եկամուտները, օրինակ՝ վարձակալությունից ստացված գումարը, շահաբաժինները բաժնետոմսերից և տոկոսները բանկային ավանդներից։ Բացի այդ, գոյություն ունեն նաև սոցիալական փոխանցումները, որոնք պետությունը տրամադրում է բնակչությանը՝ նպաստների, կենսաթոշակների, օգնությունների և այլ սոցիալական վճարների տեսքով։ Եկամուտների աղբյուր կարող են լինել նաև արտերկրից ստացվող փոխանցումները, հատկապես այն դեպքերում, երբ քաղաքացիները աշխատում են արտասահմանում և գումար են ուղարկում իրենց ընտանիքներին։ Բնակչության եկամուտների ձևավորման կառուցվածքը կարևոր է երկրի տնտեսական վիճակը գնահատելու համար, քանի որ այն ցույց է տալիս ոչ միայն մարդկանց կենսամակարդակը, այլև եկամուտների բաշխման արդարությունը։ Տարբեր երկրներում եկամուտների աղբյուրների հարաբերակցությունը տարբեր է՝ կախված տնտեսական զարգացման մակարդակից, զբաղվածության կառուցվածքից և սոցիալական քաղաքականությունից։ Եկամուտների բազմազան աղբյուրները նպաստում են տնտեսական կայունությանը և նվազեցնում են բնակչության սոցիալական ռիսկերը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է գեղարվեստական թարգմանության գործընթացին՝ որպես ստեղծագործական վերարտադրության և կերպարի վերաստեղծման ձևի վերլուծության, հատկապես դիտարկելով դրա դրսևորումները Վ. Ս. Մոեմ-ի վեպերում։ Աշխատությունը բացահայտում է, թե ինչպես են տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում փոխակերպվում կերպարները, գաղափարները և պատմողական կառույցները՝ պահպանելով հեղինակային ոճի հիմնական առանձնահատկությունները, բայց միաժամանակ ձեռք բերելով նոր գեղարվեստական նրբերանգներ։ Վերլուծվում են թարգմանության ընթացքում առաջացող իմաստային, ոճական և մշակութային տեղաշարժերը, ինչպես նաև այն ստեղծագործական մեխանիզմները, որոնց միջոցով բնագրի կերպարային համակարգը վերաիմաստավորվում է թարգմանված տեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն վեպերին, ինչպիսիք են Of Human Bondage, The Moon and Sixpence և Theatre, որտեղ հատկապես ակնհայտ է մարդու ներաշխարհի, արվեստի և ինքնության թեմաների բազմաշերտ մեկնաբանությունը տարբեր լեզվական փոխանցումների պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր է թարգմանաբանության, գրականագիտության և մշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտի համար՝ ցույց տալով, որ թարգմանությունը ոչ միայն լեզվական փոխանցում է, այլև ինքնուրույն գեղարվեստական վերակերտման գործընթաց։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բաժնետոմսերի նախնական հրապարակային առաջարկի՝ IPO-ի իրականացման հիմնական ուղիների և մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացն է, որի միջոցով ընկերությունը առաջին անգամ իր բաժնետոմսերը առաջարկում է լայն շրջանակի ներդրողների՝ կապիտալի շուկայից ֆինանսական միջոցներ ներգրավելու և հետագայում արժեթղթերի շուկայում հանրային ընկերության կարգավիճակ ձեռք բերելու նպատակով։ Հայաստանի ֆոնդային շուկայի համատեքստում IPO-ի գործընթացը ներառում է մի շարք փոխկապակցված փուլեր՝ համապատասխան ներդրումային ընկերության կամ տեղաբաշխողի ընտրություն, ընկերության ֆինանսական և իրավական վիճակի նախապատրաստում, անհրաժեշտ փաստաթղթերի կազմում, ազդագրի պատրաստում և դրա գրանցման գործընթաց, ներդրումային առաջարկի ներկայացում, բաժնետոմսերի գնագոյացում, տեղաբաշխում և հետագա առևտրի կազմակերպում։ Հայաստանի ֆոնդային բորսան հրապարակային դառնալու գործընթացի հիմնական քայլերի շարքում առանձնացնում է տեղաբաշխող ներդրումային ընկերության ընտրությունը, փաստաթղթերի համապատասխանության ստուգումը, IPO-ի ներկայացման արշավը, բաժնետոմսի առաջարկվող գնի որոշումը և առաջնային հրապարակային առաջարկի իրականացումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև IPO-ի իրավական կարգավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ Հայաստանում արժեթղթերի հրապարակային առաջարկը ենթարկվում է հատուկ պահանջների, իսկ հրապարակային առաջարկի իրականացման համար, որպես ընդհանուր կանոն, անհրաժեշտ է Կենտրոնական բանկի կողմից գրանցված և հրապարակված ազդագիր։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև IPO-ի կազմակերպման տարբեր մոդելներին, տեղաբաշխման եղանակներին, ներդրողների ներգրավման ձևերին, բաժնետոմսերի գնագոյացման սկզբունքներին և ընկերության՝ ֆոնդային բորսայում ցուցակման առանձնահատկություններին։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել Հայաստանի շուկայի սահմանափակ չափին, ներդրողների շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությանը, ընկերությունների ֆինանսական թափանցիկությանը և կորպորատիվ կառավարման կատարելագործմանը, քանի որ այս գործոնները էական նշանակություն ունեն IPO-ի հաջող իրականացման համար։ Թեման կարևոր է նաև Հայաստանի կապիտալի շուկայի զարգացման տեսանկյունից․ IPO-ն ընկերություններին հնարավորություն է տալիս ֆինանսավորում ներգրավել հանրությունից, բարձրացնել շուկայական ճանաչելիությունը և ձևավորել բաժնետոմսերի համար ավելի իրացվելի շուկա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ներդրումային ընկերությունների մասնագետներին, բորսայական շուկայի մասնակիցներին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և ֆինանսական ոլորտի ուսանողներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու Հայաստանի Հանրապետությունում բաժնետոմսերի նախնական հրապարակային առաջարկի կազմակերպման ընթացակարգերը, դրա իրավական և տնտեսական հիմքերը, հնարավոր խոչընդոտներն ու զարգացման հեռանկարները։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ընտրական համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքական և իրավական գործընթացների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են անկախ Հայաստանի ընտրական համակարգի ձևավորման հիմնական փուլերը, դրա ինստիտուցիոնալ զարգացումը, ընտրական օրենսդրության փոփոխությունները և ընտրությունների կազմակերպման ու անցկացման մեխանիզմների վերափոխումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտրական համակարգի նշանակությանը ժողովրդավարական կառավարման, քաղաքական իշխանության ձևավորման, քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության և հանրային վստահության ապահովման գործում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ընտրական համակարգի հիմնական բաղադրիչները՝ ընտրական իրավունքի սկզբունքները, ընտրական գործընթացի կազմակերպումը, ընտրական մարմինների գործունեությունը, թեկնածուների և քաղաքական ուժերի մասնակցությունը, ընտրողների գրանցումն ու քվեարկության կազմակերպումը, ինչպես նաև ընտրությունների արդյունքների ամփոփման և բողոքարկման մեխանիզմները։ Քննարկվում են Հայաստանի ընտրական համակարգի զարգացման ընթացքում առաջացած հիմնական խնդիրները՝ ընտրական գործընթացների թափանցիկության և վերահսկելիության ապահովում, ընտրողների ազատ կամարտահայտության պաշտպանություն, վարչական ռեսուրսի հնարավոր չարաշահման կանխարգելում, քաղաքական մրցակցության հավասար պայմանների ստեղծում և ընտրական գործընթացների նկատմամբ հասարակական վստահության բարձրացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ընտրական օրենսդրության և քաղաքական իրականության փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են իրավական փոփոխությունները և քաղաքական միջավայրը փոխադարձաբար ազդում ընտրական համակարգի զարգացման վրա։ Կարևորվում է ընտրական վարչարարության արդյունավետությունը, ընտրական հանձնաժողովների մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, ընտրական վեճերի լուծման ընթացակարգերի կատարելագործումը և ընտրական գործընթացներում ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընտրական համակարգի լեգիտիմության և հանրային վստահության խնդրին, քանի որ ընտրությունների նկատմամբ վստահությունը ժողովրդավարական կառավարման կայունության կարևոր նախապայմաններից է։ Աշխատության շրջանակում կարող են ներկայացվել նաև ընտրական համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ օրենսդրական կարգավորումների հստակեցում, ընտրական գործընթացների թափանցիկության բարձրացում, վերահսկողական մեխանիզմների ամրապնդում, քաղաքական մասնակցության ընդլայնում և ընտրողների իրազեկվածության բարձրացում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, ընտրական գործընթացների կազմակերպիչների, քաղաքական հետազոտողների, լրագրողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ տարիքային խմբի և բարձր վիրահատական ռիսկ ունեցող հիվանդների շրջանում սուր քարային խոլեցիստիտի բուժման նպատակով քիչ ինվազիվ վիրաբուժական միջամտությունների կիրառման արդյունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այս հիվանդների առանձնահատկություններին համապատասխան բուժական մարտավարությունները և պարզել, թե ինչպիսի արդյունքներ կարող են ապահովել քիչ ինվազիվ մոտեցումները՝ համեմատաբար բարձր ռիսկային պայմաններում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սուր քարային խոլեցիստիտի կլինիկական դրսևորումները, հիվանդների ընդհանուր վիճակի և ուղեկցող հիվանդությունների ազդեցությունը վիրահատական ռիսկի վրա, ինչպես նաև բուժման մեթոդների ընտրության հիմնական չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քիչ ինվազիվ միջամտությունների տեխնիկական և կլինիկական առանձնահատկություններին, դրանց արդյունավետությանը, անվտանգությանը, հնարավոր բարդություններին և հետվիրահատական վերականգնման ընթացքին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել տարբեր բուժական մոտեցումների արդյունքները և գնահատել այն պայմանները, որոնց դեպքում քիչ ինվազիվ տեխնիկաները կարող են առավել նպատակահարմար լինել բարձր ռիսկային հիվանդների համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հետվիրահատական բարդությունների հաճախականությանը, հիվանդների հոսպիտալացման տևողությանը, վերականգնման արագությանը և բուժման ընդհանուր արդյունքներին, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատել կիրառվող մեթոդների գործնական արժեքը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել սուր քարային խոլեցիստիտի դեպքում բուժական մարտավարության ընտրության կատարելագործմանը և բարձր վիրահատական ռիսկ ունեցող հիվանդների համար առավել անվտանգ ու արդյունավետ մոտեցումների մշակմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել կլինիկական պրակտիկայում որոշումների ընդունման, վիրաբուժական ռիսկերի գնահատման և բուժման անհատականացված ռազմավարությունների մշակման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և լապարոսկոպիկ վիրաբույժներին, գաստրոէնտերոլոգներին, անեսթեզիոլոգներին, կլինիկական հետազոտողներին, բժշկական բուհերի դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Lեզվաբանություն

Այս թեման վերաբերում է «հաց» և «ջուր» հասկացությունների լեզվաճանաչողական (կոգնիտիվ-լեզվաբանական) ընկալմանը անգլերենում՝ հայերենի հետ համեմատական զուգադրությամբ՝ ընդգծելով, թե ինչպես են այս երկու հիմնական կենսական հասկացությունները ձևավորվում լեզվական և մշակութային գիտակցության մեջ։ Հայերենում «հաց» և «ջուր» բառերը կրում են ոչ միայն կենսաբանական անհրաժեշտության, այլ նաև մշակութային և արժեքային խոր իմաստներ․ «հացը» հաճախ ընկալվում է որպես գոյության, աշխատանքի արդյունքի և հյուրասիրության խորհրդանիշ, իսկ «ջուրը»՝ որպես մաքրության, կյանքի աղբյուրի և կենսական շարունակականության նշան։ Անգլերենում համապատասխանաբար bread և water հասկացությունները հիմնականում պահպանում են իրենց առաջնային՝ կենսաբանական և առօրյա իմաստները, սակայն bread-ը որոշ կոնտեքստներում կարող է ձեռք բերել ավելի լայն իմաստներ՝ օրինակ՝ «livelihood» կամ «income» (bread and butter արտահայտության մեջ), մինչդեռ water-ը հաճախ օգտագործվում է նաև փոխաբերական՝ «flow», «life force» կամ «emotional depth» իմաստներով տարբեր համատեքստերում։ Լեզվաճանաչողական մոտեցմամբ կարելի է նշել, որ երկու լեզուներում էլ այս հասկացությունները ձևավորում են հիմնական կոնցեպտուալ մոդելներ՝ կապված գոյատևման, մշակութային փորձի և խորհրդանշական մտածողության հետ, սակայն հայերենում դրանց շուրջ մշակութային-հավաքական արժեքավորումը ավելի ընդգծված է ավանդական կենցաղի և սոցիալական նորմերի ազդեցությամբ։ Այս զուգադրությունը ցույց է տալիս, որ հիմնական բնական հասկացությունները տարբեր լեզուներում կարող են ունենալ համընդհանուր հիմք, բայց միաժամանակ տարբեր մշակութային շերտավորում և իմաստային ընդլայնում։