Հայաստանի Հանրապետության դատախազության սահմանադրաւրավական կարգավիճակի հիմնախնդիրները

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իսպանական հրաշապատում հեքիաթի ոճապատկերային համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ժանրի գեղարվեստական լեզվի, պատկերավորման միջոցների և կառուցվածքային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կենտրոնում հրաշապատում հեքիաթի այն ոճական և պատկերային համակարգն է, որի միջոցով ձևավորվում են ֆանտաստիկ աշխարհը, կերպարների բնութագրերը, իրադարձությունների զարգացումը և ստեղծագործության ընդհանուր գեղարվեստական մթնոլորտը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում հեքիաթային խոսքի բառապաշարին, դարձվածքաբանությանը, համեմատություններին, փոխաբերություններին, մակդիրներին, կրկնություններին, խորհրդանշական պատկերներին և այլ ոճական հնարքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցի բացահայտումը, թե ինչպես են այս միջոցները մասնակցում հրաշապատում իրականության կառուցմանը և ինչպես են դրանք տարբերակում հեքիաթային խոսքը առօրյա կամ ոչ գեղարվեստական խոսքից։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև հեքիաթների կերպարային համակարգի լեզվական արտահայտման եղանակները՝ հերոսների, հակառակորդների, կախարդական էակների, օգնականների և այլ կերպարների նկարագրության առանձնահատկություններով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածության և ժամանակի պատկերավորմանը, քանի որ հրաշապատում հեքիաթում դրանք հաճախ կազմակերպվում են պայմանական և խորհրդանշական սկզբունքներով։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև կայուն բանաձևերի և կրկնվող կառուցվածքների քննությունը, որոնք բնորոշ են բանավոր ավանդույթին և ապահովում են հեքիաթի կառուցվածքային ամբողջականությունն ու հիշվողությունը։ Իսպանական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային մշակութային առանձնահատկությունները, ժողովրդական պատկերացումները, արժեքային համակարգը և պատմամշակութային միջավայրի ազդեցությունը հեքիաթի գեղարվեստական լեզվի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է անդրադառնալ եվրոպական և ընդհանուր բանահյուսական ավանդույթների հետ առնչություններին՝ պարզելու համար, թե որ ոճական ու պատկերային տարրերն ունեն համամարդկային բնույթ, իսկ որոնք են պայմանավորված իսպանական մշակութային առանձնահատկություններով։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև լեզվաբանության և գրականագիտության սահմանագծում, քանի որ ոճապատկերային համակարգի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել լեզվական կառուցվածքը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները և դրանց ստեղծած իմաստային ու գեղագիտական ազդեցությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել իսպանական բանահյուսության, հեքիաթագիտության և համեմատական գրականագիտության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հրաշապատում հեքիաթը որպես մշակութային հիշողության և գեղարվեստական մտածողության կարևոր ձև։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, բանագետներին, լեզվաբաններին, ոճաբաններին, իսպանագետներին, թարգմանիչներին, ինչպես նաև իսպանական և եվրոպական ժողովրդական բանահյուսությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Փիլիսոփայություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Դաշտային Արցախի տարածքում հայտնաբերված մարդակերպ կոթողների համակողմանի քննությանը՝ դրանց տեղագրության, ձևաբանական և տիպաբանական առանձնահատկությունների, հնարավոր գործառույթների ու պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրման միջոցով։ Աշխատության հիմնական նպատակն է այդ հուշարձանները դիտարկել ոչ թե առանձին և մեկուսացված հնագիտական առարկաների շարքում, այլ որպես որոշակի ժամանակաշրջանի հասարակության աշխարհայացքը, ծիսական պատկերացումները, սոցիալական կառուցվածքը և տարածքի յուրացման ձևերը արտացոլող մշակութային երևույթ։ Մարդակերպ կոթողները հնագիտական կարևոր սկզբնաղբյուր են, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հնագույն հասարակությունների պատկերացումները մարդու, նախնիների, մահվան, հիշողության, իշխանության և սրբազան տարածության վերաբերյալ։ Դրանց ձևը, տեղադրությունը, չափերը, պատկերագրական կամ քանդակային մանրամասները և շրջակա միջավայրի հետ կապը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել այն հասարակությունների մասին, որոնք ստեղծել կամ օգտագործել են դրանք։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը կոթողների տեղագրության քննությունն է։ Հուշարձանի գտնվելու վայրը հաճախ պատահական չէ․ այն կարող է կապված լինել բնակավայրերի, դամբարանադաշտերի, ճանապարհների, ջրային աղբյուրների, բարձունքների, հովիտների կամ այլ բնական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարածքների հետ։ Տեղագրական տվյալների համադրումը հնագիտական նյութի հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպիսի տարածական օրինաչափություններ են առկա մարդակերպ կոթողների տեղադրման մեջ։ Եթե դրանց որոշակի խմբեր կենտրոնացած են կոնկրետ աշխարհագրական գոտիներում, դա կարող է վկայել տվյալ տարածքում ձևավորված հատուկ մշակութային կամ ծիսական ավանդույթի մասին։ Տեղագրության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հուշարձանների սկզբնական միջավայրի վերականգնման համար։ Ժամանակի ընթացքում բնական և մարդածին գործընթացները կարող են փոխել լանդշաֆտը, իսկ առանձին կոթողներ կարող են տեղափոխվել իրենց նախնական տեղից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է տարբերակել ներկայիս գտնվելու վայրը սկզբնական տեղադրությունից և հնարավորության դեպքում ուսումնասիրել հուշարձանի կապը իր նախնական հնագիտական համատեքստի հետ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել կոթողի նշանակությունը միայն նրա արտաքին տեսքից եզրակացնելու վտանգից։ Տիպաբանական ուսումնասիրությունը կազմում է աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Մարդակերպ կոթողները կարող են միմյանցից տարբերվել մարմնի ընդհանուր ձևի, գլխի և դեմքի ներկայացման, ձեռքերի դիրքի, հագուստի կամ այլ տարրերի պատկերման, քարի մշակման եղանակի, չափերի և այլ հատկանիշների հիման վրա։ Տարբեր ձևերի դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կոթողների խմբեր և բացահայտել դրանց միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Տիպաբանությունը կարևոր է նաև ժամանակագրական հարցերի լուծման համար, քանի որ որոշ ձևաբանական հատկանիշներ կարող են բնորոշ լինել որոշակի ժամանակաշրջանի կամ մշակութային միջավայրի։ Սակայն նման դասակարգումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն արտաքին նմանության, այլև հնագիտական համատեքստի, նյութի, տեխնիկական առանձնահատկությունների և համադրելի հուշարձանների ուսումնասիրության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի կոթողների գործառույթի խնդիրը։ Մարդակերպ քարե հուշարձանների նշանակությունը կարող էր տարբեր լինել՝ հիշատակից և գերեզմանային գործառույթից մինչև ծիսական, պաշտամունքային կամ տարածքային նշանակություն։ Որոշ դեպքերում դրանք կարող էին կապված լինել մահացած անձի հիշատակի հետ, իսկ այլ իրավիճակներում՝ ունենալ ավելի ընդհանրական խորհրդանշական կամ ծիսական դեր։ Գործառույթի որոշումը բարդ խնդիր է, քանի որ հնագիտական նյութում հազվադեպ են պահպանվում գրավոր բացատրություններ, որոնք անմիջականորեն պարզաբանում են կոթողի նշանակությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է համադրել ձևաբանական, տեղագրական, հնագիտական և համեմատական տվյալները։ Պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մարդակերպ կոթողները կապել Դաշտային Արցախի ավելի լայն մշակութային գործընթացների հետ։ Տարածաշրջանը պատմականորեն գտնվել է տարբեր մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցության գոտում, և այստեղ հայտնաբերված հուշարձանների ուսումնասիրությունը կարևոր է տեղական ավանդույթների և հարակից տարածքների մշակութային երևույթների փոխհարաբերությունները հասկանալու համար։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ՝ արդյոք տվյալ կոթողները ձևավորվել են տեղական մշակութային հիմքի վրա, թե դրանցում առկա են այլ տարածաշրջանների հետ մշակութային կապերի արդյունք հանդիսացող հատկանիշներ։ Այս տեսանկյունից մարդակերպ կոթողները կարող են դիտարկվել որպես մշակութային հաղորդակցության և փոխազդեցության ուսումնասիրության աղբյուր։ Հուշարձանների պատկերագրական և խորհրդանշական համակարգը ևս կարևոր հետազոտական խնդիր է։ Մարդու կերպարի ընտրությունը ինքնին կարող է կապված լինել որոշակի աշխարհայացքային պատկերացումների հետ։ Մարդակերպ ձևը կարող էր ներկայացնել կոնկրետ անհատի, նախնու, հերոսացված կերպարի կամ ընդհանրացված սրբազան կերպարի գաղափարը։ Դեմքի, մարմնի կամ հագուստի տարրերի շեշտադրումը կարող էր ունենալ ոչ միայն գեղարվեստական, այլև խորհրդանշական նշանակություն։ Այդ պատճառով կոթողների ուսումնասիրությունը պետք է ներառի նաև դրանց պատկերային լեզվի հնարավոր մեկնաբանությունը՝ խուսափելով այնուամենայնիվ այնպիսի եզրահանգումներից, որոնք չեն հաստատվում հնագիտական տվյալներով։ Աշխատանքի կարևոր նշանակությունն այն է, որ կոթողները դիտարկվում են իրենց բնական և մշակութային միջավայրում։ Հուշարձանի առանձին ուսումնասիրությունը կարող է տալ սահմանափակ տեղեկություն, մինչդեռ դրա կապը շրջակա դամբարանների, բնակավայրերի, ճանապարհների, պաշտամունքային վայրերի և այլ հուշարձանների հետ կարող է բացահայտել ավելի լայն համակարգ։ Այս մոտեցումը ժամանակակից հնագիտության կարևոր սկզբունքներից է, քանի որ մշակութային օբյեկտի իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն նրա ֆիզիկական հատկություններով, այլև այն միջավայրով, որտեղ այն ստեղծվել և օգտագործվել է։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել նաև Արցախի պատմամշակութային ժառանգության փաստագրման տեսանկյունից։ Հնագիտական հուշարձանների գիտական նկարագրությունը, տեղագրական տվյալների գրանցումը, չափագրումը, լուսանկարագրումը և տիպաբանական դասակարգումը անհրաժեշտ են դրանց հետագա ուսումնասիրության և պահպանության համար։ Հատկապես արժեքավոր են այն հետազոտությունները, որոնք հուշարձանների մասին տվյալները համակարգում են և ստեղծում համեմատական ուսումնասիրությունների համար կիրառելի գիտական բազա։ Մարդակերպ կոթողների դեպքում փաստագրումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրանց առանձին օրինակներ կարող են ենթարկվել բնական քայքայման կամ մարդկային միջամտության։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Դաշտային Արցախի մարդակերպ կոթողները ներկայացնում է որպես բազմաշերտ հնագիտական և մշակութային երևույթ։ Դրանց տեղագրության, տիպաբանության, գործառույթի և պատմամշակութային միջավայրի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հնագույն մշակութային գործընթացների, տարածքային կազմակերպման, ծիսական պատկերացումների և հասարակության աշխարհընկալման մասին։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել հնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, ազգագրագետների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հատկապես Արցախի հնագիտական ժառանգության և հնագույն քարե հուշարձանների համակարգված ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Գյուղատնտեսություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Շիրակի մարզի պայմաններում ճակնդեղի ցանքերի մոլախոտվածության ուսումնասիրությանը և մոլախոտերի դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցառումների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ճակնդեղի ցանքատարածություններում հանդիպող մոլախոտային բուսականության տեսակային կազմը, տարածվածությունը և վնասակարության աստիճանը, ինչպես նաև գնահատել տարբեր ագրոտեխնիկական և բուսապաշտպանական միջոցառումների արդյունավետությունը։ Մոլախոտերը գյուղատնտեսական մշակաբույսերի հիմնական մրցակիցներից են, քանի որ օգտագործում են հողի խոնավությունը, սննդանյութերը և լուսային ռեսուրսները, կարող են խոչընդոտել մշակաբույսի բնականոն աճն ու զարգացումը և նվազեցնել բերքատվությունն ու արտադրանքի որակը։ Ճակնդեղի ցանքերում մոլախոտերի ազդեցությունը հատկապես կարևոր է մշակաբույսի զարգացման սկզբնական փուլերում, երբ բույսերը համեմատաբար թույլ են մրցակցում արագ աճող մոլախոտային բուսականության հետ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել Շիրակի մարզի ագրոկլիմայական պայմանների ազդեցությունը մոլախոտերի տարածման և զարգացման վրա։ Հողի հատկությունները, խոնավության ռեժիմը, ջերմաստիճանը, տեղումների քանակը, նախորդ մշակաբույսերը, հողի մշակության եղանակները և ցանքի ժամկետները կարող են ազդել մոլախոտային բուսականության ձևավորման վրա։ Այս գործոնների հաշվառումը կարևոր է պայքարի առավել նպատակահարմար համակարգ մշակելու համար։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է մոլախոտերի տեսակային կազմի բացահայտումը։ Կարող են առանձնացվել միամյա և բազմամյա, ինչպես նաև լայնատերև և հացազգի մոլախոտերի տեսակներ՝ գնահատելով դրանց հանդիպման հաճախականությունը, քանակը և կենսազանգվածը։ Մոլախոտվածության քանակական և որակական ցուցանիշների որոշումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ճակնդեղի ցանքերի ագրոֆիտոցենոզային վիճակը և առանձնացնել առավել վնասակար տեսակները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մոլախոտերի վնասակարության գնահատումը։ Մոլախոտերի մրցակցությունը կարող է դանդաղեցնել ճակնդեղի աճը, նվազեցնել տերևային մակերեսի ձևավորումը, սահմանափակել արմատային համակարգի զարգացումը և արդյունքում ազդել բերքի քանակի ու որակի վրա։ Մոլախոտերի վնասակարության մակարդակի որոշումը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել այն ժամանակահատվածները, երբ պայքարի իրականացումն առավել արդյունավետ և տնտեսապես նպատակահարմար է։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մոլախոտերի դեմ պայքարի տարբեր մեթոդներ։ Ագրոտեխնիկական միջոցառումները կարող են ներառել հողի ժամանակին և ճիշտ նախապատրաստում, ցանքի օպտիմալ ժամկետների ընտրություն, միջշարային մշակումներ, մոլախոտերի մեխանիկական ոչնչացում և մշակաբույսերի խնամքի այլ միջոցներ։ Այս մեթոդների նպատակն է նվազեցնել մոլախոտերի քանակը և միաժամանակ ստեղծել ճակնդեղի աճի համար առավել բարենպաստ պայմաններ։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ քիմիական պայքարի արդյունավետության ուսումնասիրությունը։ Հերբիցիդների ընտրությունը, կիրառման ժամկետը, դեղաչափը և եղանակը պետք է համապատասխանեն ինչպես տվյալ մոլախոտերի տեսակային կազմին, այնպես էլ ճակնդեղի զարգացման փուլին։ Դրանց արդյունավետության գնահատման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել ոչ միայն մոլախոտերի ոչնչացման մակարդակը, այլև մշակաբույսի հնարավոր վնասման ռիսկը, բերքատվության փոփոխությունը և կիրառման տնտեսական արդյունավետությունը։ Ժամանակակից բույսերի պաշտպանության տեսանկյունից առավել նպատակահարմար է պայքարի ինտեգրված համակարգի կիրառումը, որը համադրում է կանխարգելիչ, ագրոտեխնիկական, մեխանիկական և անհրաժեշտության դեպքում քիմիական միջոցառումները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել հերբիցիդների անհարկի օգտագործումը, կանխել մոլախոտերի դիմադրության զարգացումը և ապահովել մշակաբույսի ավելի կայուն պաշտպանություն։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է Շիրակի մարզի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան մոլախոտերի դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգի մշակման մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ճակնդեղի արտադրությամբ զբաղվող տնտեսություններում՝ բերքատվության բարձրացման, արտադրական ծախսերի օպտիմալացման և բույսերի պաշտպանության միջոցառումների ճիշտ պլանավորման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է մոլախոտային բուսականության կենսաբանական և ագրոնոմիական ուսումնասիրությունը գործնական բույսերի պաշտպանության խնդիրների հետ՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ճակնդեղի ցանքերի մոլախոտվածությունը, բարելավել մշակաբույսի աճի պայմանները և բարձրացնել ստացվող բերքի արդյունավետությունն ու կայունությունը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է բանկային համակարգում արժութային ռիսկերի առաջացման պատճառների, դրանց ազդեցության և արդյունավետ կառավարման մեխանիզմների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության փորձին։ Այն ներկայացնում է արժութային շուկաների գործունեության սկզբունքները, փոխարժեքների տատանումների ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական կայունության վրա, ինչպես նաև ռիսկերի գնահատման և վերահսկման ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակը վերլուծում է բանկերի կողմից կիրառվող հեջավորման, դիվերսիֆիկացման, լիմիտավորման և այլ գործիքների արդյունավետությունը, անդրադառնում է կարգավորող մարմինների դերին, միջազգային չափանիշներին և իրավական դաշտի առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ համադրվում են տեսական հիմնավորումները և գործնական օրինակները՝ ներկայացնելով բանկային համակարգի զարգացման միտումները, արտաքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը և ֆինանսական կայունության պահպանման կարևոր պայմանները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ֆինանսների կառավարման ուսանողների, գիտահետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են արժութային ռիսկերի կառավարման և բանկային համակարգի գործունեության խորքային ուսումնասիրությամբ։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ապրանքի որակի և մարքեթինգի փոխկապակցվածությանը ժամանակակից մրցակցային շուկայի պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է ապրանքի որակը դառնում հիմնական մրցակցային առավելություններից մեկը և ինչպես է այն ազդում սպառողների ընտրության, բրենդի ընկալման և շուկայական պահանջարկի վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է որակի էությանը՝ որպես ապրանքի տեխնիկական, ֆունկցիոնալ և սպառողական հատկությունների ամբողջություն, ինչպես նաև դրա գնահատման և վերահսկման մեթոդներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարքեթինգային ռազմավարությունների դերին որակի ձևավորման և առաջխաղացման գործընթացում՝ ներառյալ դիրքավորումը, բրենդինգը և սպառողական փորձի կառավարումը։ Գրքում քննարկվում են նաև որակի ստանդարտացման, սերտիֆիկացման և վերահսկողության համակարգերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը շուկայական վստահության և մրցունակության վրա։ Վերլուծվում է, թե ինչպես կարող է բարձր որակը նպաստել երկարաժամկետ հաճախորդային հարաբերությունների ձևավորմանը և ընկերության կայուն զարգացմանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով մարքեթինգի մասնագետների, որակի կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների և ձեռնարկատերերի համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության վճարային հաշվեկշռի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով երկրի արտաքին տնտեսական հարաբերությունների, միջազգային առևտրի, կապիտալի շարժի, արտահանման և ներմուծման, արտաքին պարտքի ու ֆինանսական հոսքերի փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել վճարային հաշվեկշռի կառուցվածքը, դրա հիմնական բաղադրիչների ձևավորման առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ընթացիկ հաշվի, կապիտալի և ֆինանսական հաշվի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ տնտեսության համար արտաքին անհավասարակշռությունների կառավարման անհրաժեշտությանը, ներմուծման նկատմամբ կախվածության նվազեցմանը, արտահանման ներուժի ընդլայնմանը, արտաքին ֆինանսավորման արդյունավետ օգտագործմանը և միջազգային պահուստների պահպանմանը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության տեսանկյունից, քանի որ վճարային հաշվեկշռի իրավիճակը սերտորեն կապված է փոխարժեքի, գնաճի, տոկոսադրույքների, տնտեսական աճի և երկրի արտաքին մրցունակության հետ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ՀՀ վճարային հաշվեկշռի դինամիկայի գնահատում, առկա խնդիրների բացահայտում և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների առաջարկություն՝ նպատակ ունենալով նպաստել արտաքին տնտեսական կայունության ամրապնդմանը, արտաքին ցնցումների նկատմամբ տնտեսության դիմակայունության բարձրացմանը և երկարաժամկետ մակրոտնտեսական հավասարակշռության ապահովմանը: