Հյուսիս-արևելյան Այսրկովկասի խանությունների և Ռուսական կայսրության հարաբերությունները XVIII դարի երկրորդ կեսին

Իրավաբանություն

Դատական իշխանությունը պետական իշխանության երեք հիմնական ճյուղերից մեկն է, որը իրականացնում է արդարադատությունը և ապահովում օրենքի գերակայությունը պետությունում։ Այն անկախ է օրենսդիր և գործադիր իշխանություններից, ինչը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր սկզբունք և երաշխավորում է արդար դատաքննություն ու մարդու իրավունքների պաշտպանություն։ Դատական իշխանության հիմնական գործառույթը վեճերի լուծումն է՝ քաղաքացիական, քրեական, վարչական և այլ գործերով, ինչպես նաև օրենքների կիրառումը կոնկրետ իրավիճակներում։ Դատարանները նաև վերահսկում են պետական մարմինների գործողությունների օրինականությունը և պաշտպանում քաղաքացիների իրավունքներն ու ազատությունները։ Դատական համակարգը սովորաբար բաղկացած է տարբեր ատյաններից՝ առաջին ատյանի դատարաններ, վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարաններ, ինչպես նաև սահմանադրական դատարան, որը զբաղվում է օրենքների և այլ իրավական ակտերի սահմանադրականության ստուգմամբ։ Դատավորները պետք է լինեն անկախ, անկողմնակալ և ղեկավարվեն միայն օրենքով՝ առանց արտաքին ազդեցության կամ ճնշման։ Դատական իշխանության անկախությունը ապահովվում է սահմանադրական երաշխիքներով, դատավորների նշանակման հատուկ կարգով և նրանց անփոփոխելիության սկզբունքով։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 3 (9)-ը գիտական հոդվածների պարբերական ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական ուսումնասիրություններ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված նյութերը անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական խնդիրներին, լեզվական և գրական գործընթացներին, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և գիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանություններ և վերլուծական մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր խնդիրների ձևակերպումը, աշխատությունը նպաստում է գիտական գիտելիքի տարածմանը և մասնագիտական հաղորդակցության խորացմանը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ահաբեկչության վերաբերյալ քրեական գործերի քննության մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ոլորտի նյութերի հիման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների բացահայտման, նախաքննության կազմակերպման և ապացույցների հավաքման ու գնահատման հետ կապված քրեադատավարական և կրիմինալիստիկական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման գործերի քննության պլանավորմանը, քննության հիմնական ուղղությունների որոշմանը, քրեական վարույթի մասնակիցների միջև անհրաժեշտ համագործակցության կազմակերպմանը և ապացուցման գործընթացի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ահաբեկչության վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանգամանքների բացահայտման, հանցավոր մտադրության և շարժառիթների պարզաբանման, հնարավոր մասնակիցների դերերի բացահայտման և փաստական տվյալների համակարգված գնահատման հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև քննչական գործողությունների կազմակերպման ընդհանուր մեթոդաբանական մոտեցումներին, փորձագիտական հետազոտությունների նշանակությանը, նյութական և էլեկտրոնային ապացույցների հայտնաբերման ու ամրագրման իրավական պահանջներին։ Կարևորվում է ազգային անվտանգության ապահովման և քրեական վարույթի ընթացքում մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանության միջև անհրաժեշտ հավասարակշռության պահպանումը։ Քննության են առնվում նաև ահաբեկչության գործերով ապացույցների թույլատրելիության, գաղտնի կամ սահմանափակ հասանելիությամբ տեղեկությունների օգտագործման, ինչպես նաև դրանց դատավարական պատշաճ ձևակերպման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմել ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների քննության կազմակերպական և մեթոդաբանական առանձնահատկությունների, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների և դրանց հաղթահարման հնարավոր մոտեցումների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել քննիչների, դատախազների, դատավորների, քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, կրիմինալիստների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ծանր ու բարդ հանցագործությունների քննության մեթոդիկայով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Գյուղատնտեսություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է վարչակառավարչական անձնակազմի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրմանը՝ որպես հետազոտության օրինակ դիտարկելով Իրանի Իսլամական Հանրապետության Խորասան Ռազավի նահանգի գյուղատնտեսության Ջիհադ կազմակերպությունը։ Հեղինակը վերլուծում է կառավարման կառուցվածքը, մարդկային ռեսուրսների կազմակերպման սկզբունքները, աշխատանքի գնահատման համակարգերը, ղեկավարության և աշխատակիցների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև արդյունավետության վրա ազդող կազմակերպական, տնտեսական և սոցիալական գործոնները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կառավարման գործընթացների կատարելագործման, աշխատակազմի մոտիվացիայի բարձրացման, մասնագիտական զարգացման, ժամանակակից կառավարման մեթոդների ներդրման և որոշումների ընդունման արդյունավետության բարելավմանն ուղղված առաջարկություններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել կառավարման ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, պետական կառավարման համակարգի աշխատակիցների, գիտաշխատողների և կազմակերպությունների արդյունավետ գործունեության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը վերաբերում է Ղարաբաղյան հակամարտության խաղաղ կարգավորման խնդրին՝ այն դիտարկելով պատմական, քաղաքական, դիվանագիտական և հասարակական հարաբերությունների համատեքստում։ Բովանդակության առանցքում կարող են լինել հակամարտության ծագման և զարգացման նախադրյալները, դրա տարբեր փուլերը, կողմերի ներկայացրած դիրքորոշումները և խաղաղության հաստատմանն ուղղված քաղաքական ու դիվանագիտական նախաձեռնությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բանակցային գործընթացին, միջազգային միջնորդությանը, հրադադարի պահպանման խնդիրներին և այն մեխանիզմներին, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում քննարկվել են երկարաժամկետ կարգավորման հասնելու նպատակով։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հակամարտությունը դիտարկել ոչ միայն որպես տարածքային և քաղաքական խնդիր, այլև որպես մարդկանց անվտանգության, տեղահանության, համայնքների միջև հարաբերությունների, պատմական հիշողության և փոխադարձ վստահության հետ կապված բազմաշերտ երևույթ։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել Հայաստանի, Ադրբեջանի և Ղարաբաղի հայ բնակչության հետ կապված քաղաքական ու հասարակական դիրքորոշումների ներկայացումը՝ հաշվի առնելով, որ հակամարտության պատմության և իրավական հարցերի վերաբերյալ կողմերի մեկնաբանությունները հաճախ էապես տարբերվել են։ Այդ պատճառով աղբյուրագիտական քննության տեսանկյունից կարևոր է տարբերակել փաստաթղթավորված իրադարձությունները կողմերի քաղաքական հայտարարություններից և պատմական մեկնաբանություններից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային կազմակերպությունների, միջնորդ պետությունների և տարածաշրջանային դերակատարների գործունեությանը՝ ներկայացնելով նրանց մասնակցությունը բանակցային գործընթացների ձևավորման և խաղաղության հնարավոր պայմանների քննարկման մեջ։ Առանձին ուշադրության են արժանի խաղաղ գոյակցության, անվտանգության երաշխիքների, քաղաքական երկխոսության և հակամարտությունից տուժած բնակչության իրավունքների հետ կապված հարցերը։ Հնարավոր է նաև քննարկվի տեղեկատվական միջավայրի և հանրային խոսույթի ազդեցությունը հակամարտության ընկալման վրա, քանի որ երկարատև հակամարտությունների պայմաններում հասարակական պատկերացումները, պատմական հիշողությունը և փոխադարձ անվստահությունը կարող են էական դեր ունենալ խաղաղ գործընթացների զարգացման մեջ։ Պատմական աղբյուրների, պաշտոնական փաստաթղթերի, հրապարակախոսական նյութերի և քաղաքական գնահատականների համադրումը կարող է հնարավորություն տալ վերականգնելու այն ժամանակաշրջանի քննարկումների հիմնական ուղղությունները։ Իր բնույթով աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել Ղարաբաղյան հակամարտության պատմության և դրա խաղաղ կարգավորման վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանի մոտեցումների ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ ծառայելով որպես նյութ Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների, հակամարտությունների կարգավորման և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների պատմության հետազոտման համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենում ժխտման կարգի տիպաբանական առանձնահատկությունների խորքային ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ժխտական կառույցների ձևավորման օրինաչափությունները, դրանց շարահյուսական կազմակերպումը, իմաստային դրսևորումները և գործառական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում գերմաներենի ժխտման համակարգը դիտարկվում է որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ խոսքում ժխտվում են գործողությունը, հատկանիշը, առարկայի գոյությունը կամ որևէ այլ հաղորդվող տեղեկություն։ Քննության են առնվում ժխտական մասնիկների և այլ համապատասխան լեզվական միջոցների գործածությունը, դրանց դիրքը նախադասության կառուցվածքում, տարբեր շարահյուսական միավորների հետ ունեցած հարաբերությունները և ժխտման արտահայտման առանձնահատկությունները տարբեր տեսակի նախադասություններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ժխտական բաղադրիչների դիրքավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ գերմաներենում նախադասության կառուցվածքը, բայական ձևերը և շարահյուսական կապերը կարող են պայմանավորել ժխտման արտահայտման տարբեր եղանակներ և իմաստային շեշտադրումներ։ Տիպաբանական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են գերմաներենի ժխտման համակարգի ընդհանուր լեզվաբանական օրինաչափություններն ու առանձնահատուկ գծերը՝ այն համադրելով այլ լեզուներում առկա ժխտական կառույցների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ժխտման ձևական-քերականական և իմաստագործաբանական կողմերը, ինչպես նաև հասկանալ, թե ինչպես կարող է ժխտումը փոխազդել նախադասության իմաստի, տեղեկատվական կառուցվածքի և հաղորդակցական նպատակի հետ։ Աշխատության տեսական դրույթներն ու լեզվական նյութի վերլուծությունը կարող են նպաստել գերմաներենի քերականական համակարգի ավելի ամբողջական նկարագրությանը և դրա համեմատական ուսումնասիրությանը։ Նյութը կարող է կիրառական արժեք ունենալ նաև գերմաներենի ուսուցման և թարգմանության ոլորտներում՝ օգնելով ավելի հստակ ներկայացնել ժխտական կառույցների կազմության և գործածության կանոնները։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, գերմանագետների, թարգմանիչների, օտար լեզուների դասավանդողների, հետազոտողների, ասպիրանտների և լեզվաբանական ուղղությունների ուսանողների համար։