Մխիթար Գոշ – Առակներ

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արևելահայերենի քերականական համակարգում բայի ժամանակի և գործողության կերպի հասկացությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն բանին, թե ինչպես են այս քերականական կատեգորիաները մեկնաբանվել տարբեր ժամանակաշրջանների հայերենագիտական աշխատություններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ժամանակի և կերպի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների զարգացման ընթացքի բացահայտումն է, դրանց սահմանումների, դասակարգումների և փոխհարաբերությունների համեմատական քննությունը։ Աշխատության մեջ բայը դիտարկվում է որպես այնպիսի խոսքի մաս, որի քերականական համակարգում ժամանակն ու կերպը կարևոր դեր ունեն գործողության կամ դրության ժամանակային հարաբերությունն ու ընթացքային բնույթը արտահայտելու գործում։ Ժամանակի կատեգորիան կապված է գործողության՝ խոսելու պահի կամ մեկ այլ ժամանակային կետի նկատմամբ ունեցած հարաբերության հետ, մինչդեռ կերպը բնութագրում է գործողության ընթացքը, ամբողջականությունը, տևականությունը, կրկնվող կամ ավարտված լինելը և այլ առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե հայ քերականագետներն ինչպես են սահմանազատել այս երկու կատեգորիաները և ինչպիսի հարաբերություն են տեսել դրանց միջև։ Տարբեր քերականական աշխատություններում ժամանակի և կերպի սահմանումները միշտ չէ, որ նույնական են եղել․ երբեմն դրանք ներկայացվել են որպես միմյանցից հստակորեն տարանջատված քերականական կատեգորիաներ, իսկ որոշ մոտեցումներում դրանց արտահայտման միջոցներն ու իմաստային դրսևորումները փոխկապակցվել են։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել այդ տեսական պատկերացումների ձևավորմանն ու փոփոխությանը՝ սկսած արևելահայ քերականագիտական ավանդույթի վաղ շրջանի աշխատություններից մինչև ավելի ուշ լեզվաբանական ուսումնասիրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայի ժամանակաձևերի համակարգին և այն հարցին, թե ինչպիսի ձևաբանական միջոցներով են արևելահայերենում արտահայտվում ներկա, անցյալ և ապառնի ժամանակային հարաբերությունները։ Միաժամանակ քննվում են այն դեպքերը, երբ նույն ժամանակաձևը կարող է ունենալ տարբեր իմաստային կամ խոսքային կիրառություններ, և երբ ժամանակային նշանակությունը պայմանավորվում է ոչ միայն բայական ձևով, այլև համատեքստով, մակբայներով կամ այլ լեզվական միջոցներով։ Կերպի ուսումնասիրության ժամանակ ուշադրության կենտրոնում են գործողության ընթացքային և ավարտական բնութագրերը։ Հայերենում կերպային իմաստները կարող են արտահայտվել տարբեր ձևերով՝ բայական ձևերի, օժանդակ բայերի, բառային միջոցների և համատեքստային հարաբերությունների միջոցով, ինչի պատճառով դրանց տեսական սահմանումը բարդ խնդիր է։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ժամանակի և կերպի փոխազդեցությունը․ նույն գործողությունը կարող է միաժամանակ բնութագրվել թե՛ իր ժամանակային դիրքով, թե՛ ընթացքի կամ ավարտվածության առանձնահատկությամբ, և բայական ձևերի մեկնաբանության համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել այդ երկու չափումները միասին։ Հետազոտության մեջ քերականական աշխատությունների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն տարբեր հեղինակների մոտեցումների ընդհանրությունները, այլև նրանց միջև եղած տարաձայնությունները՝ կապված տերմինաբանության, կատեգորիաների սահմանների և բայական ձևերի դասակարգման հետ։ Այսպիսի մոտեցումը կարևոր է արևելահայերենի քերականական նկարագրության պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ ժամանակի և կերպի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունը կապված է նաև ընդհանուր լեզվաբանական տեսությունների զարգացման հետ։ Աշխատության արժեքը հատկապես ընդգծվում է նրանով, որ այն համադրում է պատմական-քերականական և տեսական լեզվաբանական մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հայերենագետները փորձել նկարագրել բայական համակարգի ամենաբարդ հատվածներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, արևելահայերենի քերականությամբ, ձևաբանությամբ և ընդհանուր լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը պատմական կանոնադրական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է քաղաքային ժողովրդական տան շրջանակում գործող հայկական դրամատիկական խմբակի կազմակերպական հիմքերը, նպատակները և գործունեության կանոնները։ Փաստաթուղթը կարևոր աղբյուր է հայկական թատերական և հասարակական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է որոշակի ժամանակաշրջանում հայկական ժողովրդական ներկայացումների կազմակերպման, թատերական խմբակի կառավարման և մասնակիցների գործունեության կարգավորման սկզբունքները։ Կանոնադրական բնույթը ենթադրում է, որ նյութում սահմանվում են խմբակի ստեղծման և գործունեության նպատակները, անդամակցության պայմանները, մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման կառուցվածքը, պատասխանատու անձանց լիազորությունները և կազմակերպչական աշխատանքի հիմնական կանոնները։ Առանձին հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել հայկական ժողովրդական ներկայացումների կազմակերպման գաղափարը, քանի որ այն վկայում է թատրոնի՝ որպես ոչ միայն գեղարվեստական, այլև հասարակական ու մշակութային հաղորդակցության միջոցի նշանակության մասին։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայկական թատերական ինքնագործունեությունը, ինչպիսի դեր էին կատարում մշակութային միավորումները համայնքային կյանքում և ինչ սկզբունքներով էին կարգավորվում ներկայացումների նախապատրաստումն ու իրականացումը։ Այն կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական մշակութային կազմակերպված կյանքի, հասարակական նախաձեռնությունների և ազգային մշակույթի պահպանման ու տարածման գործընթացների վերաբերյալ։ Քաղաքային ժողովրդական տան հետ կապը լրացուցիչ պատմամշակութային նշանակություն է հաղորդում նյութին՝ ցույց տալով, որ թատերական գործունեությունը զարգանում էր ավելի լայն հասարակական-մշակութային ենթակառուցվածքի շրջանակում։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է թատրոնի պատմությամբ, հայկական մշակույթի պատմությամբ, սփյուռքի և համայնքային կյանքի ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև պատմական փաստաթղթերի աղբյուրագիտական վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նաև ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են հայկական թատերական ինքնագործունեության ձևավորումն ու կազմակերպական զարգացումը և ցանկանում են ծանոթանալ այդ գործընթացի իրավական ու վարչական հիմքերն արտացոլող սկզբնաղբյուրի հետ։

Մաթեմատիկա

Ստեղծագործությունը մանկավարժական և մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը քննարկում է մաթեմատիկայի նշանակությունը տարբեր ուսումնական առարկաների միջև կապերի ձևավորման և արդյունավետ ուսուցման կազմակերպման գործընթացում։ Աշխատության մեջ մաթեմատիկան ներկայացվում է որպես հիմնարար գիտություն, որի հասկացություններն ու մեթոդները կիրառվում են բնական գիտությունների, տեխնոլոգիաների, տնտեսագիտության, ինֆորմատիկայի և նույնիսկ հասարակագիտական առարկաների ուսումնասիրման ընթացքում։ Նյութում վերլուծվում են այն ուղիները, որոնց միջոցով մաթեմատիկական գիտելիքները կարող են օգնել սովորողներին տեսնել տարբեր առարկաների միջև եղած փոխկապակցվածությունը, զարգացնել համակարգային մտածողություն և կիրառել տեսական գիտելիքները իրական խնդիրների լուծման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջառարկայական նախագծերին, հետազոտական աշխատանքներին և գործնական առաջադրանքներին, որոնք նպաստում են գիտելիքների ամբողջական ընկալմանը և սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը ներկայացնում է մաթեմատիկան որպես տարբեր գիտակարգերը միավորող կարևոր գործիք, որն օգնում է ձևավորել ավելի խոր և ամբողջական աշխարհընկալում։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է միջնադարյան Հայաստանի ամենանշանավոր քաղաքներից մեկի պատմությունը, մշակութային ժառանգությունը և ճարտարապետական հարստությունը՝ լուսաբանելով նրա ձևավորումը, քաղաքական վերելքը, տնտեսական նշանակությունը և հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում են քաղաքի պաշտպանական կառույցները, պալատները, եկեղեցիները, կամուրջներն ու քաղաքաշինական լուծումները՝ ընդգծելով դրանց գեղարվեստական և ինժեներական արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքի դերին որպես առևտրի, արհեստների և մշակույթի կենտրոնի, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած պատմական իրադարձություններին, որոնք ազդել են նրա զարգացման և անկման վրա։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների, հնագիտական տվյալների և ճարտարապետական ուսումնասիրությունների վրա՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկեր միջնադարյան հայկական քաղաքակրթության կարևորագույն կենտրոններից մեկի մասին։

Գրականություն

Այս մատենագիտական-տեղեկատու հրատարակությունը նախատեսված է երիտասարդ ընթերցողների համար և ներկայացնում է Զորայր Խալափյանի ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա գրական գործունեությանը վերաբերող հանձնարարական գրականության ծանոթագրված ցանկ։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է երիտասարդությանը ծանոթացնել հեղինակի ստեղծագործություններին, դրանց թեմատիկ ու գաղափարական առանձնահատկություններին և ընթերցանության համար առավել համապատասխան գրականությանը։ Ցանկում ընդգրկված նյութերը ներկայացվում են ծանոթագրություններով, որոնք ընթերցողին օգնում են նախապես պատկերացում կազմել տվյալ ստեղծագործության բովանդակության, թեմատիկ ուղղվածության և գրական նշանակության մասին։ Նման ձևաչափը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն տեղեկություն ստանալ գրքերի մասին, այլև գիտակցված ընտրություն կատարել՝ հաշվի առնելով ընթերցողի հետաքրքրություններն ու տարիքային առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը կարող է ներառել նաև հեղինակի կյանքի և ստեղծագործական ուղու վերաբերյալ տեղեկություններ՝ նպաստելով նրա գրական ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրականության հանձնարարական բնույթը, քանի որ այն կարող է օգտագործվել գրադարաններում, դպրոցներում, կրթական և մշակութային հաստատություններում՝ երիտասարդների ընթերցանությունը կազմակերպելու և խթանելու նպատակով։ Ծանոթագրված ցանկը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանավարների, ուսուցիչների և գրականության մասնագետների համար՝ ընթերցողների համար համապատասխան գրականություն ընտրելիս։ Հրատարակությունը նպաստում է ազգային գրականության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը, ընթերցողական մշակույթի զարգացմանը և երիտասարդների՝ հայկական գրական ժառանգության հետ կապի ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդես է գալիս որպես գործնական մատենագիտական ուղեցույց, որը համադրում է տեղեկատու և ընթերցանության հանձնարարական գործառույթները՝ երիտասարդ ընթերցողին ուղղորդելով դեպի հեղինակի գրական աշխարհը և նրա ստեղծագործությունների ավելի խոր ուսումնասիրությունը։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է բառապաշարային տեղաշարժերի դրսևորումները արդի հայերենում՝ ընդգծելով լեզվական համակարգի զարգացման դինամիկան և բառային կազմի փոփոխությունների հիմնական ուղղությունները։ Նշվում է, որ ժամանակակից հասարակական, տեխնոլոգիական և մշակութային փոփոխությունները զգալի ազդեցություն են ունենում հայերենի բառապաշարի վրա՝ առաջացնելով նոր բառերի ստեղծում, օտարաբանությունների ներթափանցում և որոշ հին բառերի ակտիվ կամ պասիվ գործածության փոփոխություն։ Վերլուծվում է, որ բառապաշարային տեղաշարժերը պայմանավորված են ինչպես գլոբալացման գործընթացներով, այնպես էլ մեդիայի, թվային հաղորդակցության և սոցիալական ցանցերի ազդեցությամբ, որոնք արագացնում են լեզվական նորարարությունների տարածումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխառությունների ինտեգրման մեխանիզմներին, երբ օտար բառերը հարմարվում են հայերենի հնչյունաբանական և ձևաբանական համակարգին՝ ստանալով նոր իմաստային և գործառական առանձնահատկություններ։ Նշվում է նաև, որ որոշ բառերի իմաստային ընդլայնումը կամ նեղացումը, ինչպես նաև բառերի փոխարինումը նոր հոմանիշներով, արտացոլում է հասարակական մտածողության և արժեքային համակարգի փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ արդի հայերենի բառապաշարային տեղաշարժերը լեզվի կենդանի զարգացման բնական գործընթաց են, որը պայմանավորված է սոցիալ-մշակութային միջավայրի շարունակական փոփոխություններով և լեզվի հարմարվողական բնույթով։