Ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցության օպտիմալացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Քաղաքագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Ղարաբաղյան հակամարտության շրջանակում զսպման քաղաքականության և ռազմավարության ուսումնասիրությանը՝ հակամարտության զարգացման, կողմերի փոխհարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության հիմքում «զսպման» հասկացությունն է՝ որպես հակառակորդի գործողությունները կանխելու կամ սահմանափակելու նպատակով քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական, տնտեսական և այլ միջոցների համակցություն։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել, թե ինչպես են ուժերի հարաբերակցությունը, ռազմական ներուժը, արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը և միջազգային միջնորդական գործընթացները ազդել հակամարտության դինամիկայի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հակամարտության պատմական և քաղաքական նախադրյալների ներկայացումը։ Ղարաբաղյան հակամարտությունը ձևավորվել է Խորհրդային Միության վերջին տարիներին սրված ազգային-քաղաքական հակասությունների պայմաններում և հետագայում վերածվել լայնածավալ զինված հակամարտության։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո հակամարտությունը ձեռք բերեց միջազգային անվտանգության խնդիրների բնույթ՝ ներգրավելով ոչ միայն անմիջական կողմերին, այլև տարածաշրջանային և միջազգային մի շարք դերակատարների։ Այս համատեքստում զսպման քաղաքականության ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել ինչպես տեղային, այնպես էլ տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ռազմական զսպման դերը։ Ռազմական ներուժը հակամարտող կողմերի համար կարող է ծառայել որպես հակառակորդի գործողությունները սահմանափակելու միջոց, սակայն դրա արդյունավետությունը կախված է ուժերի հարաբերակցությունից, ռազմական տեխնոլոգիաներից, զորքերի պատրաստվածությունից, ռազմավարական հաղորդակցությունից և արտաքին աջակցության հնարավորություններից։ Միաժամանակ ռազմական զսպումը կարող է ունենալ երկակի բնույթ․ այն կարող է նվազեցնել լայնածավալ գործողությունների հավանականությունը, բայց ուժերի հարաբերակցության փոփոխության կամ փոխադարձ սպառնալիքների աճի դեպքում կարող է նաև նպաստել լարվածության սրմանը։ Առանձին նշանակություն ունի քաղաքական և դիվանագիտական զսպման ուսումնասիրությունը։ Միջազգային միջնորդությունը, բանակցային գործընթացները, հրադադարի պահպանման մեխանիզմները և միջազգային կազմակերպությունների ներգրավվածությունը կարող են դիտարկվել որպես հակամարտության ռազմական էսկալացիան սահմանափակելու միջոցներ։ Այս տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով արտաքին դերակատարները փորձել են կանխել լայնածավալ ռազմական գործողությունների վերսկսումը և կողմերին պահել բանակցային գործընթացի շրջանակում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանային տերությունների դերակատարությանը։ Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության վրա ազդել են հարևան պետությունների ռազմաքաղաքական շահերը, տնտեսական կապերը, էներգետիկ և տրանսպորտային նախագծերը և անվտանգության համակարգերը։ Այդ պատճառով Ղարաբաղյան հակամարտության զսպման մեխանիզմները չեն կարող ամբողջությամբ ուսումնասիրվել միայն հակամարտության անմիջական կողմերի հարաբերությունների շրջանակում։ Կարևոր է նաև հաշվի առնել արտաքին ռազմական և քաղաքական աջակցության ազդեցությունը։ Զենքի մատակարարումները, ռազմական համագործակցությունը, դիվանագիտական աջակցությունը և ռազմավարական գործընկերությունները կարող են փոխել կողմերի գնահատականները սեփական հնարավորությունների և հակառակորդի ներուժի վերաբերյալ։ Այդ հանգամանքը կարող է ազդել ինչպես զսպման արդյունավետության, այնպես էլ հակամարտության ուժային հավասարակշռության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է զսպման և էսկալացիայի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Զսպման ռազմավարության արդյունավետությունը մեծապես կախված է հակառակորդի կողմից ազդանշանների ճիշտ ընկալումից։ Եթե կողմերից մեկը մյուսի գործողությունները ընկալում է որպես պաշտպանական, սահմանափակող կամ կանխարգելիչ, հնարավոր է պահպանել հարաբերական կայունություն։ Սակայն նույն գործողությունները կարող են ընկալվել որպես ագրեսիվ կամ նախահարձակ և հանգեցնել փոխադարձ սպառնալիքների ուժեղացման։ Այդ պատճառով ռազմավարական հաղորդակցությունը, վստահության միջոցները և ճգնաժամային իրավիճակներում կապի մեխանիզմները կարևոր բաղադրիչներ են։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային իրավունքի դերը։ Ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ միջազգային մոտեցումները ներառում են տարածքային ամբողջականության, ժողովուրդների ինքնորոշման, ուժի չկիրառման և վեճերի խաղաղ կարգավորման սկզբունքների տարբեր մեկնաբանություններ։ Այս սկզբունքների փոխհարաբերությունը երկար ժամանակ եղել է բանակցային գործընթացի առանցքային խնդիրներից մեկը։ Հետևաբար զսպման քաղաքականության իրավական և դիվանագիտական սահմանների ուսումնասիրությունը կարևոր է հակամարտության կարգավորման հնարավոր մեխանիզմները հասկանալու համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հրադադարի պահպանման խնդրին։ Հրադադարը կարող է դիտարկվել որպես ժամանակավոր զսպման մեխանիզմ, որը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ռազմական գործողությունների ինտենսիվությունը և պայմաններ ստեղծել բանակցությունների համար։ Սակայն դրա երկարաժամկետ արդյունավետությունը կախված է վերահսկման, փոխադարձ վստահության և խախտումների արձագանքման գործուն մեխանիզմների առկայությունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև հակամարտության տարբեր փուլերում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը զսպման ռազմավարությունների վրա։ Ռազմական տեխնոլոգիաների զարգացումը, սպառազինությունների ձեռքբերումը, տնտեսական հնարավորությունների տարբերությունները և արտաքին դաշնակիցների քաղաքականությունը կարող են փոխել նախկին հավասարակշռությունը։ Այդ պատճառով զսպումը ստատիկ երևույթ չէ և պահանջում է կողմերի կարողությունների ու ռազմավարական նպատակների շարունակական վերագնահատում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է հակամարտությունների կանխարգելման և անվտանգության քաղաքականության մշակման հետ։ Ղարաբաղյան հակամարտության օրինակով զսպման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել հասկանալու, թե ինչ պայմաններում են աշխատում ռազմական և ոչ ռազմական զսպման գործիքները, ինչ գործոններ են նպաստում դրանց արդյունավետությանը և որոնք կարող են հանգեցնել դրանց ձախողմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Ղարաբաղյան հակամարտության զսպումը դիտարկում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ փոխկապակցված են ռազմական ուժը, դիվանագիտությունը, միջազգային միջնորդությունը, տարածաշրջանային ուժերի շահերը, միջազգային իրավունքը և ռազմավարական հաղորդակցությունը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հակամարտության դինամիկան ուսումնասիրել ոչ միայն ռազմական գործողությունների, այլև դրանց կանխարգելման, սահմանափակման և քաղաքական կառավարման տեսանկյունից։

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում է հայ տպագրության պատմության տարեգրական և մատենագիտական համակարգված ցանկը, որը ընդգրկում է տարբեր ժամանակաշրջաններում և աշխարհագրական տարբեր կենտրոններում հրատարակված հայերեն գրքերն ու պարբերականները, վերլուծվում է հայ տպագրական մշակույթի ձևավորման և զարգացման ընթացքը՝ սկսած վաղ տպագրական օջախներից մինչև ժամանակակից հրատարակչական համակարգեր, ներկայացվում են գրքերի, պարբերականների և տպագիր այլ նյութերի գրադարանային և գիտական նկարագրությունները, ընդգծվում են տպագրության տարածման, լեզվական զարգացման և մշակութային ինքնության պահպանման գործընթացները, քննարկվում է հայ գրքի միջազգային տարածումը և դրա կապը սփյուռքահայ համայնքների հետ, աշխատանքը ներառում է մատենագիտական տվյալների ճշգրտված համակարգում, որը ծառայում է որպես հղումային աղբյուր պատմաբանների, գրադարանագետների, մատենագետների և հայ մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար, գիրքը միաժամանակ նպաստում է հայ տպագրական ժառանգության պահպանման, դասակարգման և գիտական շրջանառության զարգացմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Մեծ Բրիտանիայի՝ Հայաստանի և Այսրկովկասի նկատմամբ ունեցած աշխարհառազմավարական շահերի և քաղաքականության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է տարածաշրջանի նշանակությունը Բրիտանական կայսրության արտաքին և ռազմական քաղաքականության համատեքստում՝ հաշվի առնելով Օսմանյան կայսրության դեմ պատերազմը, Ռուսաստանի ազդեցությունը, Մերձավոր Արևելքի ռազմավարական հաղորդակցության ուղիները և Կովկասի բնական ու տնտեսական ռեսուրսների կարևորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմի սկզբից տարածաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական իրավիճակին, Կովկասյան ռազմաճակատի զարգացումներին և այն հանգամանքներին, որոնք Մեծ Բրիտանիայի համար մեծացրին Հայաստանի և Այսրկովկասի ռազմավարական նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են բրիտանական քաղաքականության հիմնական նպատակները, այդ թվում՝ Օսմանյան կայսրության դիրքերի թուլացումը, տարածաշրջանում հակառակորդ ուժերի առաջխաղացման սահմանափակումը, հաղորդակցության և առևտրային ուղիների նկատմամբ վերահսկողության ապահովումը և սեփական աշխարհաքաղաքական ազդեցության պահպանումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի նկատմամբ բրիտանական քաղաքականության ուսումնասիրությունը, հատկապես հայ բնակչության անվտանգության, պատերազմի հետևանքով առաջացած հումանիտար ճգնաժամի և հայկական քաղաքական շրջանակների հետ հարաբերությունների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Հայոց ցեղասպանության հետևանքներին և դրանց վերաբերյալ բրիտանական քաղաքական ու հասարակական շրջանակների արձագանքին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ բրիտանական մարդասիրական նախաձեռնություններին, օգնության կազմակերպմանը և հայ փախստականների ու տեղահանված բնակչության խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքին՝ միաժամանակ դրանք դիտարկելով ավելի լայն ռազմավարական շահերի համատեքստում։ Այսրկովկասի նկատմամբ քաղաքականության ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել Վրաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի տարածքների ու քաղաքական ուժերի նկատմամբ բրիտանական մոտեցումները, ինչպես նաև տարածաշրջանում ձևավորված բազմակողմ հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Մեծ Բրիտանիայի և Ռուսաստանի հարաբերություններին, քանի որ մինչև 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձությունները Կովկասում բրիտանական քաղաքականությունը մեծապես պայմանավորված էր դաշնակցային հարաբերություններով և Ռուսաստանի ռազմական ներկայությամբ։ 1917 թվականի հեղափոխությունից և ռուսական զորքերի հեռացումից հետո տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական իրավիճակի կտրուկ փոփոխությունը նոր խնդիրներ առաջադրեց բրիտանական դիվանագիտության և ռազմական ռազմավարության առջև։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև 1918 թվականին բրիտանական զորքերի և առաքելությունների ներգրավվածությունը տարածաշրջանում, Բաքվի և Կովկասի հաղորդակցությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը և տարածաշրջանային ուժերի հետ հարաբերությունների ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բրիտանական քաղաքականության և տեղական ժողովուրդների ազգային-քաղաքական նպատակների փոխհարաբերության վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես համագործակցության հնարավորությունները, այնպես էլ շահերի հակասությունները։ Պատերազմական տարիների իրադարձությունների համադրական ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի և Այսրկովկասի նկատմամբ բրիտանական քաղաքականությունը ձևավորվում էր միաժամանակ ռազմական, տնտեսական, աշխարհաքաղաքական և մարդասիրական գործոնների ազդեցությամբ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների, Մերձավոր Արևելքում բրիտանական ռազմավարության և հայ ժողովրդի պատմության կարևորագույն գործընթացների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագիտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագետներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Բժշկություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է մարզիկների գերլարվածության վաղ հայտնաբերման և գերհոգնածության կանխարգելման հնարավորություններին՝ որպես ախտորոշիչ նյութ օգտագործելով թուքը։ Աշխատության հիմքում այն մոտեցումն է, որ ինտենսիվ և երկարատև ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը կարող է առաջացնել օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական արձագանքների փոփոխություններ, որոնք հնարավոր է բացահայտել կենսաբանական որոշ ցուցանիշների միջոցով դեռևս արտահայտված գերհոգնածության ձևավորումից առաջ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են թքի բաղադրությունը, դրա կենսաքիմիական ցուցանիշները և դրանց փոփոխությունները ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության տարբեր մակարդակների պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հնարավոր կենսամարկերներին, որոնք կարող են տեղեկատվություն տրամադրել մարզիկի ֆունկցիոնալ վիճակի, սթրեսային արձագանքի, վերականգնման աստիճանի և գերլարվածության առաջացման հավանականության մասին։ Թքի օգտագործումը որպես հետազոտական նյութ կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ոչ ինվազիվ և համեմատաբար հեշտ իրականացվող վերահսկման մեթոդների մշակման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպատակ ունի նպաստելու մարզումային ծանրաբեռնվածության ավելի անհատականացված կառավարմանը՝ հնարավորություն տալով ժամանակին նկատել օրգանիզմի անբարենպաստ արձագանքները և անհրաժեշտության դեպքում փոփոխել մարզման ինտենսիվությունը կամ վերականգնման ռեժիմը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հետաքրքրել սպորտային բժիշկներին, ֆիզիոլոգներին, մարզիչներին, կենսաքիմիկոսներին, սպորտային գիտության մասնագետներին և հետազոտողներին՝ մարզիկների ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման, գերհոգնածության կանխարգելման և մարզումային գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման նպատակով։

Կրոն

Գիրքը ներկայացնում է ժողովրդական հոգևոր մշակույթի այն ձևերը, որոնք կապված են մարդու առօրյա կյանքի, առողջության, պաշտպանության և հաջողության հետ՝ միախառնելով քրիստոնեական և նախաքրիստոնեական պատկերացումները։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ժողովրդական աղոթքներ Տարբեր իրավիճակների համար նախատեսված աղոթքներ (հիվանդություն, վտանգ, հաջողություն)։ Հմայական խոսքեր Բուժիչ և պաշտպանիչ խոսքային ձևեր, որոնք ունեն ծիսական բնույթ։ Հավատալիքային համակարգ Բնության, մարդու և գերբնական ուժերի վերաբերյալ ավանդական պատկերացումներ։ Կրոնական և ժողովրդական սինկրետիզմ Քրիստոնեական աղոթքների և հին հավատալիքների համատեղ գոյակցություն։ Բանահյուսական նյութերի հավաքագրում Նյութերի գրանցում, դասակարգում և մեկնաբանում։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է բարդ պարամետրական տեղեկատվական ավտոմատացված համակարգի նախագծման, մշակման և հետազոտման տեսական ու կիրառական խնդիրներին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի համակարգային մոդելի ստեղծման վրա, որը հնարավորություն է տալիս մշակել մեծածավալ և բազմաբնույթ տեղեկատվություն, կառավարել փոխկապակցված պարամետրերը և ավտոմատացնել տվյալների հավաքագրման, պահպանման, մշակման ու վերլուծության գործընթացները։ Քննության են առնվում համակարգի կառուցվածքային կազմակերպման սկզբունքները, առանձին ծրագրային և տեղեկատվական բաղադրիչների փոխգործակցությունը, տվյալների ներկայացման ձևերը և կառավարման ալգորիթմների կառուցման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է պարամետրական մոտեցման կիրառումը, որի դեպքում համակարգի աշխատանքի տրամաբանությունը և առանձին գործառույթները կարող են փոփոխվել սահմանված պարամետրերի միջոցով՝ առանց ամբողջ ծրագրային կառուցվածքի էական վերափոխման։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել համակարգի ճկունությունը, հարմարեցնել այն տարբեր կիրառական խնդիրների և ընդլայնել գործառնական հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպմանը, տվյալների փոխկապակցվածության պահպանմանը, դրանց որոնման և մշակման արդյունավետությանը, ինչպես նաև համակարգի տարբեր մակարդակների միջև տեղեկատվության փոխանցմանը։ Ուսումնասիրվում են տվյալների բազաների կառուցման, ծրագրային մոդուլների նախագծման, օգտագործողի և համակարգի փոխգործակցության ու ավտոմատացված գործողությունների իրականացման սկզբունքները։ Համակարգի բարդությունը դիտարկվում է բազմաթիվ պարամետրերի, տարբեր գործառնական ենթահամակարգերի և տեղեկատվական կապերի միասնական կառավարման անհրաժեշտության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են համակարգի արտադրողականությունը, հուսալիությունը, ընդլայնելիությունը և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու հնարավորությունները։ Կարևորվում են նաև մուտքային տվյալների մշակման ճշգրտությունը, ծրագրային բաղադրիչների համաձայնեցված աշխատանքը և համակարգի աշխատանքի արդյունքների վերահսկման մեխանիզմները։ Տեսական մոդելավորման և ծրագրային իրականացման համադրումը հնարավորություն է տալիս փորձնականորեն գնահատել առաջարկվող լուծումների արդյունավետությունը և բացահայտել դրանց գործնական կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել բարդ տեղեկատվական գործընթացների ավտոմատացման, կառավարման որոշումների տեղեկատվական ապահովման և տարբեր ոլորտների համար ճկուն ծրագրային համակարգերի ստեղծման մեթոդների կատարելագործմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական համակարգերի, ծրագրային ճարտարագիտության, ավտոմատացված կառավարման, տվյալների մշակման և համակարգային նախագծման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ծրագրավորողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։