Պլաստմասաներ. ընդհանուր բնութագիրը, տեսակները

Աշխարհագրություն

Компьютерная графика աշխատությունը համակարգչային գիտության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է համակարգչային գրաֆիկայի հիմունքները և դրա կիրառական ուղղությունները, այն բացատրում է պատկերների թվային ներկայացման սկզբունքները, գրաֆիկական օբյեկտների մոդելավորման և ռենդերինգի մեթոդները, ինչպես նաև 2D և 3D գրաֆիկայի կառուցման հիմնական ալգորիթմները, գիրքը անդրադառնում է գույների մոդելներին, փոխակերպումների (տարածական, պտտում, մասշտաբավորում) հաշվարկներին և պատկերների վերամշակման տեխնիկաներին, միաժամանակ ընդգրկելով գրաֆիկական ծրագրավորման հիմունքները և գործնական օրինակներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համակարգչային գիտության, դիզայնի և մուլտիմեդիայի ոլորտների ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում աշխարհագրության ուսուցման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին՝ տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառման միջոցով։ Գրքում ներկայացվում են ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների դերը ուսուցման գործընթացում, դրանց կիրառման մանկավարժական հիմքերը և աշխարհագրության դասավանդման առանձնահատկությունները թվային միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է ինտերակտիվ քարտեզների, GIS համակարգերի, թվային ատլասների, մուլտիմեդիա նյութերի և առցանց կրթական հարթակների կիրառման արդյունավետությունը՝ սովորողների ճանաչողական ակտիվության և տարածական մտածողության զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ուսուցման մեթոդական մոտեցումները՝ նախագծային ուսուցում, խնդիրների վրա հիմնված ուսուցում, համագործակցային աշխատանք և վիրտուալ էքսկուրսիաներ, որոնք նպաստում են նյութի ավելի խորը յուրացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին թվային կրթական միջավայրի կազմակերպման, ուսումնական նյութերի ընտրության և գնահատման նոր ձևերի կիրառման գործընթացում։ Գիրքը նախատեսված է աշխարհագրության ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական լուծումներ ժամանակակից ուսուցման արդյունավետության բարձրացման համար։

Պատմություն

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։

Տնտեսագիտություն

Курс экономической теории աշխատությունը տնտեսագիտության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է տնտեսական տեսության հիմնական սկզբունքները և շուկայի գործունեության օրենքները, այն բացատրում է պահանջարկի և առաջարկի մոդելները, շուկայական հավասարակշռության ձևավորումը, արտադրության գործոնների բաշխումը և տնտեսական արդյունավետության գնահատման մեթոդները, գիրքը ընդգրկում է նաև մակրոտնտեսագիտության հիմնական հասկացությունները՝ ՀՆԱ, ինֆլյացիա, գործազրկություն, դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականություն, միաժամանակ վերլուծելով պետության դերը տնտեսության կարգավորման մեջ և տնտեսական աճի գործոնները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության ուսանողների և հետազոտողների համար։

Գրականություն

Եղիշե Չարենց հայ գրականության ամենախոշոր ներկայացուցիչներից է, 20-րդ դարի առաջին կեսի ականավոր բանաստեղծ, արձակագիր և հասարակական գործիչ։ Նա համարվում է նորագույն հայ պոեզիայի հիմնադիրներից մեկը և մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ գրականության զարգացման վրա։ Չարենցի ստեղծագործություններում արտացոլված են հայրենիքի, ազատության, մարդու ներաշխարհի, ինչպես նաև ազգային ու սոցիալական խնդիրների թեմաները։ Նրա հայտնի գործերից են «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը և «Երկիր Նաիրի» պոեմը։ Չարենցի կյանքն ու ստեղծագործությունը սերտորեն կապված են Հայաստանի պատմական և քաղաքական բարդ շրջանի հետ, իսկ նրա ժառանգությունը այսօր համարվում է հայ մշակույթի անբաժանելի մաս։

Այլ առարկաներ

Արտասահմանյան երկրների հակակոռուպցիոն քաղաքականության համեմատական վերլուծություն-ը քաղաքական գիտության և հանրային կառավարման ուղղվածությամբ ուսումնասիրություն է, որը համեմատական մեթոդաբանությամբ վերլուծում է տարբեր պետությունների հակակոռուպցիոն ռազմավարությունները, դրանց ինստիտուցիոնալ կառուցվածքները և իրավական մեխանիզմները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել արդյունավետ կառավարման լավագույն փորձը, աշխատությունում դիտարկվում են հակակոռուպցիոն մարմինների ստեղծման մոդելները, թափանցիկության և հաշվետվողականության ապահովման գործիքները, հանրային ծառայության բարեվարքության համակարգերը, ինչպես նաև քրեական և վարչական պատասխանատվության կիրառման տարբեր մոտեցումները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային կազմակերպությունների՝ օրինակ՝ ՏՀԶԿ-ի և Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլի առաջարկություններին և չափանիշներին, միաժամանակ համեմատվում են տարբեր քաղաքական համակարգերի ազդեցությունները կոռուպցիայի մակարդակի վրա, ներառյալ զարգացած ժողովրդավարությունները և անցումային տնտեսությունները, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ, թե ինչպես են պետական կառավարման արդյունավետ մեխանիզմները, օրենքի գերակայությունը և ինստիտուցիոնալ անկախությունը նպաստում կոռուպցիայի նվազեցմանը և հանրային վստահության բարձրացմանը։