Ջրային պաշարների պահպանության նպատակով արդյունաբերական ձեռնարկությունների էկոլոգիական ռիսկի գնահատման մեթոդաբանության մշակում

Գրականություն

Գեղարվեստական և հոգեբանական-դաստիարակչական բնույթի ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է «ապրել» գաղափարի բազմաշերտ իմաստների վրա՝ որպես ոչ միայն կենսաբանական գոյություն, այլև գիտակցված ընտրություն, ներքին ուժ և հոգևոր վերածնունդ։ Գրքում ներկայացվում են կյանքի դժվարությունների, ցավի, կորուստների և հույսի պահերի միջոցով ձևավորվող մարդկային փորձառությունները՝ ընդգծելով, որ նույնիսկ ամենածանր իրավիճակներում մարդը կարող է գտնել առաջ շարժվելու պատճառ և իմաստ։ Սաթենիկ Ղազարյանը պատկերավոր և զգացմունքային լեզվով բացահայտում է մարդու ներաշխարհը՝ շեշտելով ինքնասիրության, հավատքի, համբերության և կյանքի նկատմամբ սիրո կարևորությունը։ Ստեղծագործությունը ունի նաև դաստիարակչական շերտ՝ ընթերցողին մղելով գնահատել կյանքի փոքր ուրախությունները, հաղթահարել վախերը և չկորցնել ներքին լույսը դժվարությունների մեջ։ Գիրքը առանձնանում է պարզ, բայց խորքային արտահայտչամիջոցներով և հոգեբանական մոտեցմամբ, ինչը այն դարձնում է հասանելի և ազդեցիկ տարբեր տարիքի ընթերցողների համար։

Բժշկություն

էպիլեպսիա-ի փորձարարական մոդելներում, մասնավորապես կոразոլ (պենտիլենետետրազոլ) կիրառմամբ առաջացվող էպիլեպտիֆորմ նոպաների պայմաններում սպիտակ առնետների մոտ դիտվում են հյուսվածքային նյութափոխանակության խորը մոլեկուլային խանգարումներ, որոնք պայմանավորված են նեյրոնային գերհուզելիությամբ, օքսիդատիվ սթրեսի աճով և էներգետիկ փոխանակության դեֆիցիտով։ Կոразոլը որպես GABA-A ընկալիչների անտագոնիստ նվազեցնում է արգելակիչ նեյրոտրանսմիսիան, ինչի արդյունքում բարձրանում է գլուտամատերգիկ ակտիվությունը, առաջանում է կալցիումի ներբջջային հոսքի աճ և ակտիվանում են ազատ ռադիկալների ձևավորման մեխանիզմները։ Այս գործընթացները հանգեցնում են միտոքոնդրիալ դիսֆունկցիայի, ATP-ի սինթեզի նվազման և լիպիդների պերօքսիդացման ակտիվացման, ինչը խաթարում է նեյրոնների և գլիալ բջիջների նորմալ նյութափոխանակությունը։ Բացի այդ, դիտվում են հակաօքսիդանտ համակարգերի՝ սուպերօքսիդդիսմուտազի, կատալազի և գլուտատիոնի սպառման փոփոխություններ, ինչպես նաև բորբոքային ցիտոկինների ակտիվացում, որոնք խորացնում են հյուսվածքային վնասը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Armenia-ի Առաջին Հանրապետության պետական անվտանգության համակարգի ձևավորման և գործունեության ուսումնասիրությանը 1918–1920 թվականների ընթացքում։ Գրքում վերլուծվում են պետական ինստիտուտների ստեղծման գործընթացները անկախության հռչակումից հետո՝ ընդգծելով ներքին և արտաքին անվտանգության ապահովման հրատապ խնդիրները պատերազմական և հետպատերազմական պայմաններում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է անվտանգության մարմինների կազմակերպական կառուցվածքը, նրանց գործառույթները, իրավական հիմքերը և համագործակցությունը պետական այլ կառույցների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանային անվտանգության, հակահետախուզական գործունեության, ներքին կարգուկանոնի պահպանման և քաղաքական անկայունության պայմաններում պետական վերահսկողության մեխանիզմներին։ Քննարկվում են նաև տարածաշրջանային ռազմական-քաղաքական սպառնալիքները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը, և դրանց ազդեցությունը անվտանգության քաղաքականության ձևավորման վրա։

Սոցիոլոգիա

Հայաստանում, մասնավորապես Երևանի պետական համալսարանում (ԵՊՀ), հայաստանցի ուսանողների հանդուրժողականության մակարդակը օտարերկրացի ուսանողների նկատմամբ կարելի է դիտարկել որպես բազմագործոն սոցիալական երևույթ, որը ձևավորվում է մշակութային, կրթական, լեզվական և սոցիալական փոխազդեցությունների ազդեցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, բարձրագույն կրթական միջավայրերում, այդ թվում ԵՊՀ-ում, ուսանողական հանրույթը համեմատաբար բաց է միջազգային շփումների նկատմամբ, քանի որ համալսարանը բազմազգ կրթական միջավայր է, որտեղ սովորում են տարբեր երկրների ուսանողներ, ինչը նպաստում է փոխըմբռնման և մշակութային փոխանակման զարգացմանը։ Հանդուրժողականության մակարդակը մեծապես կախված է ուսանողների անձնական փորձից, միջազգային շփումների հաճախականությունից և լեզվական պատրաստվածությունից։ Այն ուսանողները, ովքեր ունեն օտար լեզուների իմացություն և մասնակցում են միջազգային ծրագրերի կամ փոխանակման նախագծերի, սովորաբար ավելի բարձր մակարդակի հանդուրժողականություն և բացություն են ցուցաբերում օտարերկրացի ուսանողների նկատմամբ։ Միևնույն ժամանակ, սոցիալական միջավայրում երբեմն կարող են առաջանալ որոշակի կարծրատիպեր կամ մշակութային տարբերությունների ընկալման դժվարություններ, որոնք կարող են ժամանակավորապես ազդել փոխհարաբերությունների վրա։ Սակայն կրթական միջավայրը և համատեղ ուսումնական գործունեությունը հիմնականում նպաստում են այդ տարբերությունների հաղթահարմանը և համագործակցության ձևավորմանը։ ԵՊՀ-ում միջազգային ուսանողների ներկայությունը նաև խթանում է միջմշակութային հաղորդակցությունը, ինչը երկարաժամկետ առումով բարձրացնում է հանդուրժողականության ընդհանուր մակարդակը։ Բացի այդ, համալսարանի ակադեմիական քաղաքականությունը և միջազգային համագործակցության ծրագրերը ուղղված են բազմամշակութային միջավայրի զարգացմանը, ինչը ևս դրական ազդեցություն է ունենում ուսանողների վերաբերմունքի վրա։

Լրագրություն

Այս հրապարակումը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղում Ադրբեջանի ռազմական գործողությունների ավարտից հետո հրապարակված պաշտոնական տվյալների ամփոփումը՝ կենտրոնանալով ադրբեջանական կողմի մարդկային կորուստների վրա։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում ռազմական գործողությունների հետևանքներին, պաշտոնական հայտարարություններին, վիրավորների թվին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ստեղծված հումանիտար իրավիճակին և բնակչության տեղահանությանը։ Բացի ռազմական իրադարձություններից, քննարկվում են միջազգային արձագանքները, եվրոպական երկրների և միջազգային կառույցների կոչերը՝ ապահովելու անկախ դիտորդների մուտքը տարածաշրջան, պաշտպանելու խաղաղ բնակչության իրավունքները և նպաստելու իրավիճակի կայունացմանը։ Հրապարակումը նաև ներկայացնում է հակամարտության քաղաքական և դիվանագիտական համատեքստը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ռազմական զարգացումները ազդել տարածաշրջանային անվտանգության, խաղաղ բանակցությունների և միջազգային հանրության դիրքորոշումների վրա։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ս.Գ. Շահումյանի գաղափարական և քաղաքական գործունեության վերլուծությանը՝ առանձնապես կենտրոնանալով նրա դիրքորոշման վրա ժողովրդի զանգվածների դերի վերաբերյալ պատմության մեջ՝ մարքսիստ-լենինյան տեսության համատեքստում։ Դիտարկվում է Շահումյանի տեսական և հրապարակախոսական գործունեությունը, որտեղ նա պաշտպանում էր այն մոտեցումը, որ պատմական գործընթացների հիմնական շարժիչ ուժը սոցիալական լայն զանգվածներն են, հատկապես աշխատավոր դասակարգը, այլ ոչ թե առանձին անհատները կամ վերնախավերը։ Աշխատանքում վերլուծվում է, թե ինչպես էր նա մեկնաբանում մարքսիստական պատմագիտական սկզբունքները՝ ընդգծելով արտադրական հարաբերությունների, դասակարգային պայքարի և հեղափոխական շարժումների դերը հասարակական զարգացման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա մասնակցությանը հեղափոխական իրադարձություններին և հրապարակային ելույթներին, որտեղ նա փորձում էր տեսական հիմնավորում տալ զանգվածների ինքնակազմակերպման և քաղաքական ակտիվության անհրաժեշտությանը։ Քննարկվում է նաև Շահումյանի գործունեության ազդեցությունը խորհրդային պատմագրության ձևավորման վրա, որտեղ ժողովրդի դերը դիտարկվում էր որպես պատմության հիմնական շարժիչ ուժ՝ համահունչ մարքսիստ-լենինյան մեթոդաբանությանը։ Ընդգծվում է, որ նրա մոտեցումները միաժամանակ ծառայում էին ինչպես գաղափարական, այնպես էլ քաղաքական նպատակների՝ նպաստելով հեղափոխական գաղափարախոսության տարածմանը և զանգվածների քաղաքական ներգրավվածության խթանմանը։