5,5-դիմեթիլբենզո[հ]խինազոլինի նոր ածանցյալների սինթեզը և կենսաբանական հատկությունները

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 20–50-ական թվականների հայ ինքնակենսագրական վեպի ժանրային առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված վիպական ինքնարտահայտման հիմնական միտումները, կառուցվածքային մոդելները և գեղարվեստական մտածողության զարգացման ուղղությունները։ Վերլուծվում են ինքնակենսագրական նյութի և գեղարվեստական հորինվածքի փոխհարաբերությունները, հիշողության և պատմողականության ձևերը, կերպարային համակարգի կառուցման սկզբունքները, ինչպես նաև հեղինակի «ես»-ի տարբեր դրսևորումները վեպի ներսում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի սոցիալ-պատմական իրողությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, անհատական և կոլեկտիվ փորձառության համադրմանը, ինչպես նաև գաղափարական ու էթիկական շեշտադրումների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը ներառում է համեմատական վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հայ ինքնակենսագրական վեպի ձևավորման փուլերը, նրա ժանրային ինքնատիպությունը և տեղը XX դարի հայ արձակի ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Գրքում ներկայացված գիտական ընդհանրացումները արժեքավոր են գրականագետների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ ժամանակակից արձակով հետաքրքրվողների համար։

Իրավաբանություն

Գրքում ուսումնասիրվում են անձի իրավական կարգավիճակի հիմնախնդիրները ժողովրդավարական, իրավական պետությունում՝ տեսական-իրավական վերլուծության շրջանակում, ներկայացվում են մարդու և քաղաքացու հիմնարար իրավունքների ու ազատությունների կառուցվածքը, դրանց սահմանադրական երաշխիքները և պետական պաշտպանության մեխանիզմները, քննարկվում է անձի և պետության փոխհարաբերության իրավական բնույթը, իրավունքի գերակայության և իրավական պետության սկզբունքների գործնական իրականացումը, վերլուծվում են իրավունքների սահմանափակման հիմքերը և դրանց համաչափության պահանջները, դիտարկվում են իրավական հավասարության, խտրականության արգելքի և դատական պաշտպանության արդյունավետության հարցերը, համեմատական տեսանկյունից ներկայացվում են տարբեր երկրների սահմանադրական փորձերը, գիրքը միավորում է իրավական տեսության հիմնարար դրույթները և ժամանակակից սահմանադրական պրակտիկայի վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով խորացնել անձի իրավական կարգավիճակի ըմբռնումը ժողովրդավարական պետության պայմաններում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության դրամաշրջանառության կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական աճի ապահովման գործընթացի համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են դրամաշրջանառության էությունը, դրա հիմնական բաղադրիչները և տնտեսության բնականոն գործունեության մեջ ունեցած նշանակությունը, ինչպես նաև դրամական զանգվածի, փողի պահանջարկի և առաջարկի, վարկավորման ու ֆինանսական միջնորդության փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրամաշրջանառության կարգավորման և մակրոտնտեսական կայունության միջև առկա կապին՝ հաշվի առնելով գնաճի, տոկոսադրույքների, փոխարժեքի, տնտեսական ակտիվության և ֆինանսական շուկայի զարգացման ազդեցությունը։ Քննարկվում են ՀՀ դրամավարկային քաղաքականության հիմնական գործիքներն ու դրանց կիրառման առանձնահատկությունները, կենտրոնական բանկի դերը դրամական առաջարկի կարգավորման, գների կայունության պահպանման և ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովման գործում։ Վերլուծվում են նաև դրամաշրջանառության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ տնտեսական ցիկլերը, բնակչության և ձեռնարկությունների ֆինանսական վարքագիծը, արտաքին առևտուրը, կապիտալի հոսքերը և միջազգային տնտեսական զարգացումները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դրամաշրջանառության արդյունավետ կարգավորման և տնտեսական աճի միջև օպտիմալ հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ չափազանց ընդլայնված կամ սահմանափակված դրամական առաջարկը կարող է տարբեր ազդեցություններ ունենալ արտադրության, սպառման, ներդրումների և գների մակարդակի վրա։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու ՀՀ դրամաշրջանառության կարգավորման առկա խնդիրները, գնահատելու կիրառվող մեխանիզմների արդյունավետությունը և ներկայացնելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են ներառել դրամավարկային քաղաքականության գործիքների արդյունավետ համադրումը, ֆինանսական շուկաների խորացումը, վարկավորման հասանելիության բարելավումը, դրամական հոսքերի առավել արդյունավետ կառավարումը և տնտեսական աճին նպաստող ֆինանսական պայմանների ձևավորումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ՀՀ մակրոտնտեսական քաղաքականության, դրամավարկային կարգավորման և կայուն տնտեսական աճի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի արդիական ուղղություններից մեկին՝ էնանտիոմերապես հարստացված, չհագեցած նոր α-ամինաթթուների ստացման մեթոդների մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների պարզաբանմանը և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այնպիսի սինթետիկ մոտեցումների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս ստանալ բարձր էնանտիոմերային մաքրությամբ օպտիկապես ակտիվ ամինաթթուներ և վերահսկել սինթեզի ընթացքում առաջացող միացությունների տարածական կառուցվածքը։ Քննարկվում են սկզբնական նյութերի ընտրության, քիմիական փոխարկումների հաջորդականության, ռեակցիաների պայմանների օպտիմալացման և նպատակային միացությունների անջատման ու մաքրման հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում α-ամինաթթուների մոլեկուլներում չհագեցած կառուցվածքային հատվածների ներմուծմանը, քանի որ այդպիսի ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը հնարավորություն է ստեղծում հետագա քիմիական ձևափոխությունների և նոր ածանցյալների ստացման համար։ Ուսումնասիրվում են ստացված միացությունների կառուցվածքը, ստերեոքիմիական առանձնահատկությունները, էնանտիոմերային բաղադրությունը և դրանց կապը նյութերի քիմիական հատկությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ասիմետրիկ սինթեզի սկզբունքները և քիրալության վերահսկման մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի նպատակային ստացման համար։ Ստացված նոր α-ամինաթթուները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել պեպտիդների, դեղաբանորեն նշանակալի միացությունների և այլ բարդ օրգանական համակարգերի սինթեզի տեսանկյունից՝ ծառայելով որպես արժեքավոր քիրալ կառուցվածքային միավորներ։ Աշխատանքում սինթետիկ արդյունքների հետ մեկտեղ կարևորվում է նոր միացությունների նույնականացումը և բնութագրումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական ու սպեկտրային հետազոտական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է ոչ սպիտակուցային և կառուցվածքային ձևափոխված ամինաթթուների քիմիայի զարգացմանը, ընդլայնում է էնանտիոմերապես հարստացված միացությունների ստացման հնարավորությունները և գիտական հիմք է ստեղծում դրանց հետագա կիրառական ու հիմնարար ուսումնասիրությունների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կրկնվող վնասվածքների պայմաններում օրգանիզմի վերականգնողական գործընթացների փոփոխությունների և տարբեր սթրեսային գործոնների ազդեցությամբ հոմեոստազը բնութագրող ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերականգնումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված բջջային, հյուսվածքային, կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական գործընթացների ամբողջություն, որոնց միջոցով օրգանիզմը փորձում է վերականգնել վնասված հյուսվածքների կառուցվածքն ու գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե կրկնակի վնասումը ինչպես կարող է փոխել արդեն սկսված վերականգնման բնական ընթացքը, ազդել հյուսվածքների արձագանքի վրա և փոփոխել օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունները։ Քննվում են վնասվածքից հետո տարբեր ժամանակահատվածներում տեղի ունեցող փոփոխությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել վերականգնողական գործընթացների արագությունը, հաջորդականությունը և դրանց հնարավոր շեղումները կրկնվող ազդեցությունների պայմաններում։ Կարևորվում է նաև սթրեսային գործոնների դերը, քանի որ օրգանիզմի ընդհանուր սթրեսային արձագանքը կարող է փոխկապակցված լինել նյութափոխանակային, հորմոնային, իմունային և այլ կարգավորիչ համակարգերի գործունեության հետ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել արյան և այլ կենսաբանական նյութերի համապատասխան կենսաքիմիական ու ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ պարզելու համար ներքին միջավայրի կայունության փոփոխությունների բնույթը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն ցուցանիշներին, որոնք կարող են արտացոլել նյութափոխանակության, բորբոքային արձագանքի, օքսիդավերականգնման գործընթացների և օրգանիզմի ընդհանուր հարմարվողական վիճակի փոփոխությունները։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առաջնային և կրկնվող վնասվածքներից հետո դիտվող տարբերությունները, ինչպես նաև որոշելու սթրեսային ազդեցության հնարավոր նշանակությունը վերականգնման տարբեր փուլերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վերականգնողական գործընթացների և հոմեոստատիկ փոփոխությունների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ հասկանալու համար, թե օրգանիզմի համակարգային արձագանքը որքանով է կապված տեղային հյուսվածքային վերականգնման ընթացքի հետ։ Կարևորվում է ժամանակային դինամիկայի ուսումնասիրությունը, քանի որ առանձին ցուցանիշների փոփոխությունները կարող են տարբեր փուլերում ունենալ տարբեր բնույթ և նշանակություն։ Նման հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել կրկնվող վնասումների դեպքում օրգանիզմի հարմարվողական և վերականգնողական հնարավորությունների մասին, ինչպես նաև գնահատել երկարատև կամ կրկնվող սթրեսի ազդեցությունը ֆիզիոլոգիական հավասարակշռության վրա։ Աշխատանքը կարող է ունենալ հիմնարար նշանակություն վերականգնողական կենսաբանության և ախտաֆիզիոլոգիայի համար՝ նպաստելով վնասվածքների նկատմամբ օրգանիզմի համալիր արձագանքի մեխանիզմների ուսումնասիրմանը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ֆիզիոլոգիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի, վերականգնողական կենսաբանության և փորձարարական բժշկության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ներկայացմանն ու մասնագիտական գնահատմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ճարտարապետի ստեղծագործական ուղին, նրա նախագծային մտածողության առանձնահատկությունները, գեղարվեստական և մասնագիտական սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր տարիներին իրականացված նախագծերն ու կառույցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարներին, որոնց միջոցով Թորոսյանը ձգտել է ժամանակակից ճարտարապետությունը կապել հայկական ազգային ճարտարապետական ավանդույթների, պատմական հիշողության և տեղական մշակութային միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա աշխատանքներում ձևի, տարածության, նյութի, ծավալի և միջավայրի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ճարտարապետական լուծումների գեղագիտական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հասարակական և քաղաքային նշանակության կառույցներին, հուշարձանային և միջավայրային լուծումներին, որոնց միջոցով արտահայտվել են ազգային ինքնության, պատմության և մշակութային ժառանգության նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն ճարտարապետի առանձին ստեղծագործությունները դիտարկում է ավելի լայն պատմաճարտարապետական համատեքստում՝ ներկայացնելով դրանց տեղը 20-րդ դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման գործընթացում։ Հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայկական ճարտարապետական մտքի և քաղաքային միջավայրի ձևավորման գործում, ինչպես նաև հասկանալու նրա մոտեցումների ազդեցությունն ու նշանակությունը հետագա ճարտարապետական մշակույթի համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, քաղաքաշինության մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։