Ալեքսանդր Շիրվանզադե Իշխանուհի

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում լեզվաարտահայտչական միջոցների համարժեքության խնդրի ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն բնագրի և դրա հայերեն թարգմանության համադրական վերլուծության հիման վրա։ Քննության են առնվում թարգմանական համարժեքության տեսական սկզբունքները, գեղարվեստական տեքստի լեզվաոճական առանձնահատկությունների փոխանցման հնարավորությունները և թարգմանչական ընտրության վրա ազդող գործոնները։ Վերլուծվում են փոխաբերությունների, համեմատությունների, մակդիրների, խորհրդանշական պատկերների, դարձվածային միավորների, կրկնությունների և այլ արտահայտչամիջոցների վերարտադրման եղանակները հայերենում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն բառային և քերականական համապատասխանությանը, այլև բնագրի ոճական երանգի, հուզական ազդեցության, կերպարների խոսքային առանձնահատկությունների և հեղինակային արտահայտչաձևի պահպանմանը։ Դիտարկվում են բառացի թարգմանության, փոխարինման, վերափոխման, իմաստային ընդլայնման կամ սեղմման և համատեքստային համապատասխանության ընտրության դեպքերը։ Քննարկվում է նաև լեզվամշակութային տարբերությունների ազդեցությունը թարգմանության վրա, երբ բնագրում առկա որոշ հասկացություններ, պատկերներ կամ արտահայտություններ պահանջում են հայ ընթերցողի համար գործառականորեն համապատասխան լուծումների ընտրություն։ Կարևորվում է ձևի և բովանդակության հարաբերակցությունը, քանի որ գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում անհրաժեշտ է հնարավորինս պահպանել ինչպես ստեղծագործության իմաստային ամբողջականությունը, այնպես էլ նրա գեղագիտական ազդեցությունը։ Համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու թարգմանական տարբեր ռազմավարությունների արդյունավետությունը, հնարավոր իմաստային կամ ոճական տեղաշարժերը և համարժեքության ապահովման հիմնական դժվարությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել թարգմանաբանության, անգլերենի և հայերենի համեմատական ոճաբանության, գեղարվեստական թարգմանության և գրական լեզվի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ախտածին լեպտոսպիրների համաճարակաբանական ուսումնասիրությանը Իրանի տարածքում՝ համադրելով դասական և մոլեկուլային հետազոտական մեթոդները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել լեպտոսպիրոզի հարուցիչների տարածվածության, շրջանառության և տարածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ տվյալներ, ինչպես նաև ուսումնասիրել ախտածին լեպտոսպիրների նույնականացման և տարբերակման արդյունավետ մոտեցումները։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ինչպես ավանդական մանրէաբանական և սերոլոգիական մեթոդներին, այնպես էլ ժամանակակից մոլեկուլային տեխնոլոգիաներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի բարձր ճշգրտությամբ հայտնաբերել և բնութագրել վարակածին հարուցիչները։ Մոլեկուլային մեթոդների կիրառումը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է տարբերակել լեպտոսպիրների տեսակներն ու շտամները, գնահատել դրանց գենետիկական առանձնահատկությունները և պարզել հնարավոր համաճարակաբանական կապերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր աշխարհագրական տարածքներից և հնարավոր վարակման աղբյուրներից ստացված նմուշների հետազոտություն՝ նպաստելով լեպտոսպիրների բնական շրջանառության և տարածման օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև մարդու, կենդանիների և շրջակա միջավայրի միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ լեպտոսպիրոզը բնորոշվում է որպես կենդանուց մարդ փոխանցվող վարակ, որի տարածման գործում կարող են դեր ունենալ ինչպես վարակված կենդանիները, այնպես էլ աղտոտված ջուրը և խոնավ միջավայրերը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Իրանում լեպտոսպիրոզի համաճարակաբանական իրավիճակի ավելի ամբողջական գնահատմանը, ռիսկային տարածքների և հնարավոր վարակի աղբյուրների բացահայտմանը, ինչպես նաև հիվանդության լաբորատոր ախտորոշման և համաճարակաբանական վերահսկողության կատարելագործմանը։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման, կենդանիների և մարդկանց առողջության պաշտպանության, ինչպես նաև «Մեկ առողջություն» մոտեցման շրջանակում համաճարակաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում մանրէաբանների, համաճարակաբանների, մոլեկուլային կենսաբանների, անասնաբույժների, վարակաբանների և համապատասխան ոլորտների հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Մշակույթ

Այս թեման վերաբերում է Հայկական ՍՍՀ քաղաքային գրադարանների աշխատանքի վերլուծությանը 1974 թվականին, որտեղ ուսումնասիրվում է գրադարանային համակարգի կազմակերպական կառուցվածքը, գործունեության արդյունավետությունը և հասարակական-մշակութային դերակատարությունը խորհրդային ժամանակաշրջանի պայմաններում։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են գրադարանների հիմնական գործառույթները՝ բնակչության գրաճանաչության բարձրացում, գաղափարական-դաստիարակչական աշխատանքների իրականացում, ընթերցանության կազմակերպում և տեղեկատվական սպասարկման ապահովում, ինչպես նաև դրանց իրականացվող միջոցառումների համակարգվածությունը քաղաքային միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքային ֆոնդերի համալրման աղբյուրներին, ընթերցողների սպասարկման ձևերին, գրադարանային աշխատողների մասնագիտական պատրաստվածությանը և մեթոդական կենտրոնների դերակատարությանը համակարգի կառավարման մեջ։ Միաժամանակ վերլուծվում են նաև առկա խնդիրները՝ նյութատեխնիկական բազայի սահմանափակությունը, գրադարանային ֆոնդերի անհավասար բաշխումը, նոր հրատարակությունների ուշ հասանելիությունը և տեխնիկական միջոցների պակասը, որոնք ազդում էին ծառայությունների որակի վրա։ Հետազոտությունը ընդգծում է նաև գրադարանների կարևորությունը որպես հասարակական տեղեկատվական և մշակութային կենտրոններ, որոնք նպաստում էին բնակչության կրթական մակարդակի բարձրացմանը և գաղափարական աշխատանքի իրականացմանը խորհրդային հասարակությունում։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է գրադարաններում գրքափոխանակության կազմակերպման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ որպես ընթերցողական սպասարկման և տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման կարևոր ձևերից մեկի։ Հեղինակը վերլուծում է գրքափոխանակության համակարգի ձևավորման պատմական և գործնական հիմքերը՝ ընդգծելով դրա դերը գրադարանային ֆոնդերի շրջանառության ընդլայնման, ընթերցողների հետաքրքրությունների բավարարման և մշակութային փոխանակման խթանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքերի փոխանակման ձևերին՝ միջգրադարանային համագործակցություն, թեմատիկ փոխանակումներ, կրկնօրինակների շրջանառություն և ընթերցողական ակումբների միջոցով իրականացվող փոխանակման մեխանիզմներ։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է կազմակերպչական և տեխնիկական պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են գրքափոխանակության արդյունավետ իրականացման համար՝ ներառյալ հաշվառման համակարգերը, կատալոգավորման միասնական մոտեցումները և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Ներկայացվում է գրքափոխանակության սոցիալ-մշակութային նշանակությունը՝ որպես գիտելիքի տարածման, ընթերցանության խթանման և գրքային մշակույթի զարգացման գործիք։ Շեշտվում է, որ այս գործընթացը նպաստում է ոչ միայն գրադարանների միջև համագործակցության ամրապնդմանը, այլ նաև հասարակության կրթական մակարդակի բարձրացմանը և տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնմանը։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է օձերի թույների կենսաբանական բաղադրիչների հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցության ուսումնասիրությանը ողնուղեղի վնասվածքային նեյրոդեգեներացիայի պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում նյարդային հյուսվածքի վնասումից հետո զարգացող բջջային և մոլեկուլային փոփոխություններն են, ինչպես նաև կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր ազդեցությունը այդ գործընթացների վրա։ Ողնուղեղի վնասվածքից հետո հյուսվածքային փոփոխությունները պայմանավորված են ոչ միայն սկզբնական մեխանիկական ազդեցությամբ, այլև դրան հաջորդող բարդ երկրորդային գործընթացներով, որոնց մեջ ներգրավված են բորբոքային արձագանքները, օքսիդատիվ հավասարակշռության փոփոխությունները, բջջային ազդանշանային համակարգերը և նյարդային բջիջների կենսունակության կարգավորման մեխանիզմները։ Օձերի թույները պարունակում են կենսաբանական ակտիվ տարբեր բաղադրիչներ, որոնց հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է գիտական նշանակություն ունենալ նյարդային համակարգում ընթացող մոլեկուլային գործընթացների բացահայտման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է գնահատվել, թե ընտրված կենսաբանական բաղադրիչների ազդեցության պայմաններում ինչպես են փոփոխվում նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ ցուցանիշները՝ համեմատելով տարբեր փորձարարական խմբերի տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել նեյրոնների և օժանդակ բջիջների վիճակին, բորբոքային գործընթացների արտահայտվածությանը, բջջային վնասման կենսաքիմիական ցուցանիշներին և նյարդային հյուսվածքի վերականգնողական արձագանքներին։ Կարևոր խնդիր է հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցությունը տարբերակել թունավոր կամ այլ անցանկալի կենսաբանական ազդեցություններից, քանի որ նման նյութերի ազդեցությունը կարող է պայմանավորված լինել բազմաթիվ փոխկապակցված մեխանիզմներով։ Այդ պատճառով նման հետազոտությունները հիմնականում ունեն փորձարարական և հիմնարար նշանակություն և պահանջում են արդյունքների զգուշավոր մեկնաբանություն։ Աշխատությունը կարող է նպաստել նեյրոդեգեներացիայի մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և կենսաբանական ակտիվ բնական միացությունների ազդեցության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը՝ առանց դրանց հնարավոր կլինիկական նշանակությունը նախապես հաստատված համարելու։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է նյարդակենսաբանության, փորձարարական նյարդաբանության, կենսաքիմիայի և տոքսինաբանության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով ողնուղեղի վնասվածքից հետո զարգացող նեյրոդեգեներատիվ գործընթացների և դրանց վրա կենսաբանական ակտիվ նյութերի հնարավոր ազդեցությունների ուսումնասիրության վրա։

Գրականություն

Ստեղծագործությունը նվիրված է Հին Կտակարանի հայտնի պատմություններից մեկին՝ Հովսեփի վաճառքի պատմությանը, որը ներկայացված է Ծննդոց գրքի՝ Հակոբի որդի Հովսեփի մասին պատմող հատվածներում։ Այն անդրադառնում է Հովսեփի և նրա եղբայրների հարաբերություններին, ընտանեկան հակասություններին, նախանձի ու թշնամանքի առաջացմանը, ինչպես նաև այն իրադարձություններին, որոնք հանգեցնում են Հովսեփի՝ եղբայրների կողմից վաճառվելուն և օտար երկիր տարվելուն։ Պատմության առանցքում մարդկային հարաբերությունների բարդությունն է, ընտանեկան կապերի խաթարումը, անարդարության ու տառապանքի հաղթահարումը, ինչպես նաև հավատարմության, համբերության և ներողամտության գաղափարները։ Հովսեփի կերպարը մարմնավորում է դժվարությունների պայմաններում բարոյական ամրությունը, հավատը և արդարության հանդեպ վստահությունը։ Նրա կյանքի հետագա զարգացումները ցույց են տալիս, թե ինչպես կարող են դժբախտություններն ու փորձությունները հանգեցնել նոր հնարավորությունների, իսկ նախկին թշնամանքը՝ փոխվել հաշտության և ներողամտության։ Պատմությունն ունի կարևոր բարոյախրատական նշանակություն՝ ընթերցողին խորհելու մղելով նախանձի կործանարար հետևանքների, եղբայրական սիրո, ընտանեկան պատասխանատվության, համբերության և բարության մասին։ Այն նաև արտահայտում է աստվածաշնչյան պատմություններին բնորոշ այն գաղափարը, որ մարդկային կյանքի դժվարին իրադարձությունների մեջ կարող է բացահայտվել աստվածային նախախնամությունը։ Հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի հայերեն կրոնական և աստվածաշնչյան գրականության պատմության մեջ՝ նպաստելով սուրբգրային պատմությունների տարածմանը, դրանց բարոյական ու հոգևոր պատգամների փոխանցմանը և քրիստոնեական դաստիարակությանը։ Այն արժեքավոր է աստվածաշնչյան գրականության, կրոնական պատմողական ժանրերի, հայ հոգևոր մշակույթի և բարոյախրատական գրականության ուսումնասիրության համար։