Անիծյալը

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում հարկային քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես պետության տնտեսական և ֆինանսական քաղաքականության կարևորագույն բաղադրիչ, որի միջոցով ձևավորվում են պետական բյուջեի եկամուտները, կարգավորվում տնտեսական ակտիվությունը, ազդակներ են հաղորդվում ներդրումներին ու ձեռնարկատիրական գործունեությանը և իրականացվում է եկամուտների վերաբաշխում։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են ներկայացվել հարկման տեսական հիմքերը, հարկերի տնտեսական էությունը, հարկային քաղաքականության սկզբունքները և դրա հիմնական գործառույթները՝ ֆիսկալ, կարգավորող, խթանող և սոցիալական։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի հարկային համակարգի կառուցվածքին, ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությանը, հարկային բեռի ձևավորմանը և տարբեր տնտեսավարող սուբյեկտների վրա դրա ազդեցությանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հարկային քաղաքականության արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով պետական եկամուտների ապահովման, տնտեսական աճի խթանման, գործարար միջավայրի բարելավման և սոցիալական արդարության փոխկապակցված նպատակները։ Հայաստանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի հարկային վարչարարության կատարելագործումը, հարկային պարտավորությունների կատարման պարզեցումը, թվային գործիքների ընդլայնումը և հարկ վճարողների համար ավելի կանխատեսելի ու հասկանալի միջավայրի ձևավորումը։ Ժամանակակից մոտեցումներում կարևորվում են նաև ստվերային տնտեսության կրճատումը, հարկային կարգապահության բարձրացումը և օրինապահ հարկ վճարողների նկատմամբ վստահության ու համագործակցության ամրապնդումը։

Մշակույթ

Ереванский государственный университет: семиотика пространства, интеллектуальный ландшафт, социальная память աշխատությունը միջդիսցիպլինար գիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է բուհական միջավայրի՝ հատկապես Երևանի պետական համալսարանի, որպես մշակութային և մտավոր տարածքի վերլուծության վրա, այն կիրառելով սեմիոտիկայի, սոցիոլոգիայի և մշակութաբանության մոտեցումներ՝ ուսումնասիրում է տարածքի իմաստային կառուցվածքը, խորհրդանշական նշանակությունները և ակադեմիական միջավայրի ձևավորած մտավոր լանդշաֆտը, գիրքը նաև քննարկում է սոցիալական հիշողության ձևավորման գործընթացները համալսարանական միջավայրում, պատմական իրադարձությունների և կրթական ավանդույթների փոխանցումը սերունդների միջև, միաժամանակ ընդգծելով գիտական համայնքի ինքնության կառուցումը և համալսարանի դերը որպես մշակութային հիշողության պահոց, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հումանիտար գիտությունների, մշակութաբանության և կրթության սոցիոլոգիայի ուսումնասիրության համար։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հուզական ինտելեկտի և անձնային առանձնահատկությունների ազդեցությունը ուսանողների ակադեմիական առաջադիմության վրա՝ ընդգծելով ճանաչողական, հուզական և վարքային գործոնների փոխկապակցվածությունը ուսումնական գործընթացում։ Նշվում է, որ հուզական ինտելեկտը, ներառյալ սեփական և ուրիշների հույզերի ճանաչումը, կառավարումը և կառուցողական արտահայտումը, կարևոր դեր ունի ուսման ընթացքում ինքնակարգավորման, սթրեսի հաղթահարման և մոտիվացիայի պահպանման մեջ։ Բարձր հուզական ինտելեկտ ունեցող ուսանողները սովորաբար ավելի արդյունավետ են հարմարվում ուսումնական պահանջներին, կարողանում են հաղթահարել քննաշրջանային լարվածությունը և կառուցել համագործակցային հարաբերություններ դասընկերների ու դասախոսների հետ։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ անձնային առանձնահատկությունները՝ ինչպիսիք են պատասխանատվության զգացումը, համառությունը, ինքնավստահությունը, բացվածությունը փորձի նկատմամբ և նպատակասլացությունը, էական ազդեցություն ունեն ուսումնական հաջողությունների վրա։ Վերլուծվում է նաև, որ ներքին մոտիվացիան և ինքնարդյունավետության զգացումը կարող են ուժեղացնել հուզական ինտելեկտի դրական ազդեցությունը, ստեղծելով կայուն հիմք բարձր առաջադիմության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ուսանողների ակադեմիական հաջողությունը պայմանավորված է ոչ միայն ինտելեկտուալ կարողություններով, այլ նաև հուզական և անձնային գործոնների համալիր փոխազդեցությամբ, որոնք միասին ձևավորում են ուսումնական վարքի արդյունավետությունը։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության հաստատման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով երկու երկրների հարաբերությունների պատմական, քաղաքական, դիվանագիտական և անվտանգային բարդությունները։ Գիրքը կենտրոնանում է այն հարցի վրա, թե ինչպես կարող են երկարատև հակամարտությունից հետո կողմերը անցնել բանակցությունների, փոխզիջումների որոնման և կայուն խաղաղության ձևավորման փուլերին։ Հեղինակը վերլուծում է խաղաղ բանակցությունների տրամաբանությունը, կողմերի հիմնական դիրքորոշումները, փոխադարձ անվստահության պատճառները և այն քաղաքական ու հասարակական գործոնները, որոնք կարող են նպաստել կամ խոչընդոտել համաձայնության ձեռքբերմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտության պատմական ժառանգությանը, տարածքային և ինքնորոշման շուրջ ձևավորված տարաձայնություններին, անվտանգության խնդիրներին, սահմանների և հաղորդակցությունների հարցերին, ինչպես նաև բնակչության իրավունքների և հումանիտար խնդիրների նշանակությանը։ Աշխատությունը խաղաղության գործընթացը ներկայացնում է ոչ միայն որպես դիվանագիտական բանակցությունների շարք, այլև որպես երկարաժամկետ քաղաքական փոխակերպման գործընթաց, որը պահանջում է կողմերի միջև վստահության աստիճանական ձևավորում և նախկին հակասությունների հաղթահարում։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու միջազգային միջնորդների և տարածաշրջանային ու արտատարածաշրջանային դերակատարների ազդեցությունը բանակցային գործընթացի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են արտաքին ուժերի շահերը, աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները և տարածաշրջանային անվտանգության իրավիճակը ազդել խաղաղության հեռանկարների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև խաղաղության պայմանագրի հնարավոր բովանդակությանը, դրա իրականացման մեխանիզմներին և այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ համաձայնության ձեռքբերումից հետո։ Աշխատությունը միաժամանակ անդրադառնում է խաղաղության հասարակական ընկալմանը՝ ընդգծելով, որ կայուն խաղաղությունը կախված է ոչ միայն պետական մակարդակով ձեռք բերված պայմանավորվածություններից, այլև հասարակությունների միջև հարաբերությունների վերականգնումից, պատմական հիշողության, անվտանգության ընկալումների և փոխադարձ վստահության խնդիրների հաղթահարումից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, դիվանագիտության, խաղաղության և հակամարտությունների ուսումնասիրության, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների խաղաղ կարգավորման բարդ գործընթացը՝ փորձելով բացահայտել բանակցությունների հիմնական մարտահրավերները, հնարավոր փոխզիջումների շրջանակը և կայուն ու երկարաժամկետ խաղաղության հասնելու նախադրյալները։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Արամի առասպելը հնդեվրոպական առասպելաբանական համակարգի համատեքստում՝ ընդգծելով նրա կապը հերոսական նախատիպերի, էթնոգենետիկ պատմությունների և ազգածագման առասպելների կառուցվածքային մոդելների հետ։ Նշվում է, որ Արամի կերպարը հայ առասպելաբանական և պատմական ավանդույթում հանդես է գալիս որպես հիմնադիր-հերոսի տիպ, որի միջոցով արտահայտվում են տարածքի, ազգի և պետականության սկզբնավորման գաղափարները։ Վերլուծվում է, որ հնդեվրոպական առասպելաբանության շրջանակում նման կերպարները հաճախ կապված են տարածքի նվաճման, կարգի հաստատման և մշակութային ինքնության ձևավորման գաղափարների հետ, ինչը թույլ է տալիս Արամի առասպելը դիտարկել որպես համեմատական առասպելաբանական կառուցվածքի մաս։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայոց ազգածագման խնդրին, որտեղ առասպելաբանական և պատմական շերտերը փոխկապակցվում են՝ ձևավորելով բազմաշերտ ինքնության պատկերացում, որը միավորում է դիցաբանական ծագումնաբանական պատմությունները և պատմական հիշողության տարրերը։ Նշվում է նաև, որ Արամի կերպարի մեկնաբանությունները տարբեր գիտական մոտեցումներում տատանվում են՝ սկսած լեզվաբանական և պատմական վերլուծություններից մինչև մշակութային-սիմվոլիկ մեկնաբանություններ, ինչը վկայում է նրա բազմիմաստ բնույթի մասին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Արամի առասպելը հնդեվրոպական առասպելաբանության համատեքստում կարող է դիտարկվել որպես ազգածագման առասպելների ընդհանուր մոդելի տեղական դրսևորում՝ արտացոլելով հայոց ինքնության ձևավորման գաղափարական հիմքերը։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական հավաքածուն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրությանը, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտների ժամանակակից հետազոտական ուղղությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, բացահայտել համապատասխան ուսումնասիրություններ և արդյունավետ կազմակերպել գիտահետազոտական ու ուսումնական աշխատանքը։ Այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման և գիտական հաղորդակցության ապահովման գործում՝ նպաստելով հումանիտար և հասարակագիտական գիտությունների զարգացմանն ու նոր գիտական արդյունքների հասանելիությանը։