Արարատյան գոգավորության լանդշաֆտները և դրանց անթրոպոգեն փոփոխությունների գնահատումը

Հոգեբանություն

«Հուզական ինտելեկտ» գիրքը Դենիել Գոուլմանի գիրքն է, որը բացահայտում է հուզական ինտելեկտի (ՀԻ) կարևորությունը, որը հաճախ վերագրվում է սոցիալական գործառույթներին, ինչպես նաև մարդու անձնական հաջողությանը։ Գոուլմանը ներկայացնում է այն գիտական հետազոտությունները, որոնք ցույց են տալիս, որ մարդկանց հաջողությունը հաճախ ավելի շատ կախված է հուզական հասկանալու, ինքնամիտումով և մյուսներին ընդունելու կարողությունից, քան՝ միմիայն ինտելեկտի մակարդակից։ Գրքում մանրամասնորեն բացատրվում է, թե ինչ է հուզական ինտելեկտը՝ ներառելով ինքնաճանաչումը, ինքնակարգավորումը, սոցիալական գիտելիքները և հուզական հարաբերությունները։ Դրանք ազդում են թե՛ մեր աշխատանքային կյանքում, թե՛ անձնական հարաբերություններում։ Գոուլմանն ընդգծում է, որ հուզական ինտելեկտը կարող է սովորելի լինել՝ և՛ մանկուց, և՛ հասուն տարիքում, և ի վերջո, դա հիմքն է տարբեր խնդիրների լուծման և մարդկանց միջև արդյունավետ փոխհարաբերությունների ստեղծման։ Գիրքը հետաքրքիր է բոլորի համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց հաղորդակցման հմտությունները, էմոցիոնալ տոկունությունը և ինքնավստահությունը՝ թե՛ անձնական, թե՛ պրոֆեսիոնալ կյանքում։ Այս աշխատանքը բացահայտում է, որ հաջողությունը կախված չէ միայն ինտելեկտուալ ունակություններից, այլև այն, թե ինչպես կարող ենք կառավարել մեր հույզերը և կարեկցել մյուսներին։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-68-783-4

Մանկական

Հեքիաթների աշխարհում. Կարդա և ներկիր Հրատարակիչ - A1print Հրատ. տարեթիվ - 2017

Lեզվաբանություն

Հայոց լեզու-ը ուսումնական լեզվաբանական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայերենի կառուցվածքը, զարգացման պատմական փուլերը և կիրառման հիմնական կանոնները՝ ընդգրկելով հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն և բառագիտություն, աշխատությունում բացատրվում են հայերենի քերականական համակարգի հիմնական տարրերը, բառերի կազմությունը, խոսքի մասերը և դրանց գործառույթները նախադասության մեջ, ինչպես նաև լեզվական նորմերը՝ ուղղագրություն, կետադրություն և խոսքի մշակույթ, միաժամանակ ներկայացվում է հայերենի պատմական զարգացումը՝ գրաբարից մինչև աշխարհաբար և արդի գրական հայերեն, ընդգծելով լեզվի փոփոխությունները և դրանց սոցիալ-մշակութային պատճառները, աշխատությունը նպատակ ունի զարգացնել լեզվական ճիշտ օգտագործման հմտություններ, գրավոր և բանավոր խոսքի հստակություն և լեզվական մտածողություն, ինչպես նաև ամրապնդել հայերենի՝ որպես ազգային ինքնության կարևոր բաղադրիչի գիտակցումը:

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը ներկայացնում է «հուշագիր» (զեկուցագրի կամ վերլուծական գրության ձևով) հայկական դպրոցների վերաբերյալ՝ անդրադառնալով նրանց կազմակերպչական կառուցվածքին, կրթական բովանդակությանը և պատմական զարգացման առանձնահատկություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում, հատկապես Ռուսական կայսրության և վաղ խորհրդային փուլերի համատեքստում։ Հեղինակը դիտարկում է հայկական դպրոցական համակարգի ձևավորումը որպես ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային զարգացման կարևոր գործոն, որտեղ կրթությունը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման, այլ նաև լեզվի, գրականության և պատմական հիշողության պահպանման միջոց։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ հայկական դպրոցները տարբեր ժամանակներում գործել են տարբեր իրավական և վարչական պայմաններում՝ եկեղեցական, մասնավոր, պետական կամ համայնքային հովանավորության ներքո, ինչը ազդել է ուսումնական ծրագրերի և մանկավարժական մոտեցումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման լեզվին, որտեղ հայերենը աստիճանաբար ամրապնդվել է որպես հիմնական կրթական լեզու՝ չնայած ռուսերեն և այլ լեզուների ազդեցությանը, հատկապես քաղաքային և բազմազգ միջավայրերում։ Նշվում է նաև ուսուցիչների պատրաստման խնդիրը, դասագրքերի ապահովումը և դպրոցների նյութատեխնիկական վիճակը, որոնք հաճախ տարբերվել են ըստ տարածաշրջանների և ֆինանսավորման աղբյուրների։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև կրթության բովանդակային հարցերը՝ պատմության, գրականության, բնական գիտությունների և կրոնական կրթության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև կրթության գաղափարական ուղղվածությունը տարբեր ժամանակներում։ Ընդհանուր առմամբ, հուշագիրը ներկայացնում է հայկական դպրոցների զարգացումը որպես երկարատև և բազմաշերտ գործընթաց, որը ձևավորվել է քաղաքական, մշակութային և սոցիալական գործոնների փոխազդեցության արդյունքում և ունեցել է կարևոր դեր հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործում։

Կենսաբանություն

Կենսաբանություն ոլորտի «Կենսաբանություն 3 շտեմարան»-ը առաջադեմ մակարդակի ուսումնական և քննություններին նախապատրաստող առաջադրանքների հավաքածու է, որը նախատեսված է սովորողների գիտելիքները խորացնելու և համակարգելու համար՝ ընդգրկելով կենսաբանության ավելի բարդ և ինտեգրված բաժինները, այստեղ ներառվում են թեմաներ՝ բջջի կենսաքիմիա և մոլեկուլային կենսաբանության հիմունքներ, գենետիկ կոդ և ժառանգականության մեխանիզմներ, էվոլյուցիոն գործընթացների խորացված վերլուծություն, մարդու օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական համակարգերի փոխկապակցված աշխատանքը, ինչպես նաև էկոլոգիական համակարգերի կայունություն և մարդու ազդեցությունը բնության վրա, շտեմարանի առաջադրանքները հաճախ պահանջում են վերլուծական մտածողություն, տվյալների մեկնաբանում, սխեմատիկ պատկերների և գրաֆիկների օգտագործում, ինչպես նաև գիտական եզրակացությունների ձևակերպում, և դրա հիմնական նպատակը սովորողին պատրաստելն է բարձր մակարդակի քննություններին և ձևավորել կենսաբանական երևույթները գիտականորեն մեկնաբանելու կարողություն՝ կապելով տեսական գիտելիքները գործնական կիրառությունների հետ։

Գրականություն

Էռնեստ Հեմինգուեյը համարվում է 20-րդ դարի ամենանշանավոր ամերիկացի գրողներից մեկը, որի ստեղծագործություններում առկա են կյանքի, մարդկային հոգեբանության և մարդկային բնության խորքային թեմաները։ «Հրաժեշտ զենքին» և «Ծերունին և ծովը» ստեղծագործությունները պատկերում են մարդու առջև ծառացած հիմնարար մարտահրավերները, նրա կամքի ուժը, վճռականությունը և առանձին անհատի առնչությունը բնության ու աշխարհաքաղաքական իրողությունների հետ։ «Հրաժեշտ զենքին» ստեղծագործությունը ներկայացնում է առաջին աշխարհամարտից հետո հասարակության մեջ առկա խավերին, սիրո, անձնական և հասարակական պարտավորությունների միջև հավասարակշռությունը, ինչպես նաև մարդու որոնումն ինքնության և կյանքի իմաստի համար։ Արվեստի այս գործում կարևոր է կյանքի, մահվան և ճակատագրի միջեւ անհատի հարաբերության հստակ արտացոլումը, որը արտացոլում է Հեմինգուեյի վառ, պարզ, բայց խոր իմաստ պարունակող գրական ոճը։ «Ծերունին և ծովը» իր հերթին ներկայացնում է առանձին անհատի և բնության միջեւ պայքարը, ճկունության և համառության անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև կյանքի դասական թեման՝ մարդու տոկունությունն ու անզիջում վճռականությունը դժվարությունների առջև։ Այս ստեղծագործությունը գեղարվեստորեն է ներկայացնում մարդուն՝ որպես փոքր, բայց միաժամանակ ուժեղ ուժ, որը կարող է հաղթահարել խոչընդոտները, սակայն նաև անխուսափելիորեն կանգնել իր սահմանների առաջ։ Երկու գործերում էլ Հեմինգուեյի ոճը՝ կարճ, ճշգրիտ և պայծառ, նպաստում է այն զգացմունքային ու հոգեբանական խորության փոխանցմանը, որը ընթերցողին ստիպում է զգալ կերպարների սարսափները, հաղթանակներն ու պարտությունները։ Այս ստեղծագործություններում արտահայտված են նաև Հեմինգուեյի կենսափիլիսոփայության կարևորագույն դրույթները՝ առերեսումը մահվան, ճակատագրի և մարդկային վճռականության հետ, ինչը դարձնում է դրանք դասական ու ժամանակակից գրականության անկրկնելի նմուշներ։ Արդյունքում, «Հրաժեշտ զենքին» և «Ծերունին և ծովը» գործերն արտահայտում են մարդու պայքարի, տոկունության, անձնական և ներքին ազատության, ինչպես նաև կյանքի խորը իմաստի որոնման թեմաները, որոնք դարձնում են Հեմինգուեյի ստեղծագործությունները հավերժ հետաքրքրաշարժ և ուսուցանող։