Ազգային հաշիվների համակարգ

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ազդրային հոդի էնդոպրոթեզավորման ժամանակ ացետաբուլումի՝ հոդափոսի վերականգնման ալգորիթմի մշակմանը և կլինիկական արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է հիմնավորել հոդափոսի ոսկրային դեֆեկտների գնահատման և վերականգնման համակարգված մոտեցումը՝ ապահովելու էնդոպրոթեզի կայուն տեղադրումը, հոդի ճիշտ կենսամեխանիկական հարաբերությունների վերականգնումը և վիրահատական արդյունքների բարելավումը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ազդրային հոդի տարբեր ախտաբանական և դեգեներատիվ վիճակները, որոնց դեպքում էնդոպրոթեզավորման ընթացքում առկա են հոդափոսի ոսկրային դեֆորմացիաներ կամ դեֆեկտներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախավիրահատական գնահատմանը՝ ներառյալ ոսկրային կառուցվածքի, դեֆեկտի տեղակայման և չափերի, հոդափոսի երկրաչափության ու ոսկրային հենարանի վիճակի ուսումնասիրությունը։ Այդ տվյալների հիման վրա կարող է ընտրվել վերականգնման համապատասխան ռազմավարություն՝ հաշվի առնելով դեֆեկտի բնույթը, ծավալը և տեղակայումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է հոդափոսի վերականգնման տարբեր տեխնիկական մոտեցումների համեմատական գնահատումը։ Դրանք կարող են ներառել ոսկրային հենարանի վերականգնում, համապատասխան չափի և կառուցվածքի իմպլանտների ընտրություն, լրացուցիչ վերականգնողական նյութերի օգտագործում և այլ վիրաբուժական մեթոդներ։ Ալգորիթմի մշակման ժամանակ կարևոր է ոչ միայն դեֆեկտի վերականգնումը, այլև էնդոպրոթեզի ճիշտ դիրքավորումը, հոդի կենտրոնի վերականգնումը, վերջույթի երկարության և բիոմեխանիկական հավասարակշռության ապահովումը։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել ռենտգենաբանական և համակարգչային տոմոգրաֆիկ հետազոտություններ՝ ոսկրային դեֆեկտների բնույթը և վիրահատական պլանավորման առանձնահատկությունները գնահատելու համար։ Հետվիրահատական շրջանում արդյունքները կարող են գնահատվել կլինիկական և ֆունկցիոնալ ցուցանիշների, ցավի արտահայտվածության, շարժունակության, հիվանդի կյանքի որակի և էնդոպրոթեզի կայունության հիման վրա։ Կարևոր է նաև բարդությունների և կրկնակի վիրահատությունների հաճախականության ուսումնասիրությունը՝ տարբեր վերականգնողական մոտեցումների արդյունավետությունը համեմատելու նպատակով։ Մշակվող ալգորիթմը կարող է նախատեսել որոշումների հաջորդականություն՝ սկսած հոդափոսի դեֆեկտի նախավիրահատական դասակարգումից և ավարտված համապատասխան վիրաբուժական տեխնիկայի ու իմպլանտի ընտրությամբ։ Նման համակարգված մոտեցումը կարող է նպաստել վիրահատական պլանավորման ստանդարտացմանը և տարբեր բարդության դեպքերում բուժման արդյունքների կանխատեսելիության բարձրացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ օրթոպեդիկ վիրաբուժության համար՝ նպաստելով ազդրային հոդի առաջնային և վերանայման էնդոպրոթեզավորման ժամանակ հոդափոսի վերականգնման տեխնիկայի կատարելագործմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է կլինիկական ախտորոշման, վիրաբուժական պլանավորման և բիոմեխանիկական վերականգնման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով մշակել հոդափոսի վերականգնման արդյունավետ և գործնական ալգորիթմ, որը կարող է բարձրացնել ազդրային հոդի էնդոպրոթեզավորման երկարաժամկետ արդյունքների կանխատեսելիությունն ու հուսալիությունը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության մրցունակության բարձրացման մակրոտնտեսական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են մրցունակության տեսական հիմքերը, մակրոտնտեսական կայունության ցուցանիշները և տնտեսական աճի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է արտադրողականության մակարդակը, ներդրումային միջավայրը, արտաքին առևտրի կառուցվածքը, աշխատուժի որակը և տեխնոլոգիական զարգացումը՝ որպես տնտեսության մրցունակությունը պայմանավորող առանցքային բաղադրիչներ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականությունների ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա, ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների դերը, ինչպես նաև փոքր բաց տնտեսության համար բնորոշ արտաքին շոկերի ազդեցության կառավարումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկություններին, արտահանման դիվերսիֆիկացման խնդիրներին և տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրման հնարավորություններին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ կիրառական վերլուծություններ մրցունակության բարձրացման ուղղությամբ։

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ծովանկարչության ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը XIX–XX դարերի հայ գեղանկարչության մեջ։ Գրքում վերլուծվում են այն պատմական, մշակութային և գեղարվեստական գործոնները, որոնք նպաստել են ծովանկարչության ներմուծմանը և զարգացմանը հայ կերպարվեստում՝ ընդգծելով եվրոպական արվեստի ազդեցությունը և ազգային գեղանկարչական դպրոցի ձևավորման գործընթացը։ Հեղինակը դիտարկում է հայ նկարիչների ստեղծագործություններում ծովային բնապատկերների պատկերագրական առանձնահատկությունները, կոմպոզիցիոն լուծումները, գունային համակարգը և լուսաստվերային մոտեցումները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ծովանկարչության թեմատիկ բազմազանությունը՝ նավահանգիստներ, ծովային տեսարաններ, ծովամարտեր և խորհրդանշական պատկերներ, ինչպես նաև դրանց գեղարվեստական իմաստավորումը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ արվեստագետների անհատական ոճերի ձևավորմանը և ծովանկարչության տեղին ազգային գեղանկարչության ընդհանուր զարգացման մեջ։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, գեղանկարիչների, մշակութաբանների, արվեստի պատմության հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ պատկերացում հայ ծովանկարչության ժանրի մասին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ՀՀ քրեական դատավարությունում օրինական ուժի մեջ մտած վերջնական դատավարական որոշումների՝ նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքներով վերանայման իրավական և դատավարական հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն բացառիկ դատավարական մեխանիզմն է, որը հնարավորություն է տալիս վերջնական դատական որոշման նկատմամբ նոր քննություն իրականացնել այն դեպքերում, երբ հետագայում ի հայտ են գալիս այնպիսի փաստեր կամ իրավական հանգամանքներ, որոնք կարող են էականորեն ազդել գործի ելքի վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են այս ինստիտուտի էությունը, նպատակները, տեղը քրեական դատավարության համակարգում և դրա հարաբերակցությունը դատական ակտերի վերանայման մյուս ձևերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր երևան եկած և նոր հանգամանքների տարբերակմանը, դրանց իրավական բնույթին և յուրաքանչյուր հիմքի կիրառման նախադրյալներին։ Ուսումնասիրվում են այն դեպքերը, երբ վերջնական որոշման կայացման պահին գոյություն ունեցած, սակայն դատարանին անհայտ հանգամանքները հետագայում բացահայտվում են և կարող են էական նշանակություն ունենալ գործի ճիշտ լուծման համար։ Միաժամանակ քննարկվում են այնպիսի նոր իրավական հանգամանքներ, որոնք կարող են առաջանալ կամ հաստատվել վերջնական դատավարական որոշումից հետո և հիմք հանդիսանալ դրա վերանայման համար։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև դատավարական սխալների, ապացույցների արժանահավատության և նոր ի հայտ եկած փաստերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Քննության են առնվում կեղծ ապացույցների, վկայի կեղծ ցուցմունքի, փորձագետի ոչ հավաստի եզրակացության և այլ էական հանգամանքների ազդեցությունը դատական որոշման օրինականության ու հիմնավորվածության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի դատական ակտի վերջնականության և արդարադատության շահերի միջև հավասարակշռության խնդիրը․ մի կողմից անհրաժեշտ է ապահովել օրինական ուժի մեջ մտած դատական որոշումների կայունությունը, իսկ մյուս կողմից՝ հնարավորություն ստեղծել այնպիսի որոշումների վերանայման համար, որոնց նկատմամբ հետագայում ի հայտ են եկել էական նոր փաստեր կամ իրավական հանգամանքներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում նաև վերանայման ընթացակարգին, դրա նախաձեռնելու հիմքերին, իրավասու սուբյեկտներին, դատարանի լիազորություններին և վերանայման արդյունքում հնարավոր դատավարական լուծումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեական դատավարության մասնագետների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, իրավաբանների, իրավագիտության դասախոսների, ասպիրանտների և դատավարական իրավունքի հիմնահարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու վերջնական դատավարական որոշումների վերանայման ինստիտուտի տեսական և գործնական խնդիրները, գնահատելու դրա կիրառման արդյունավետությունը և ներկայացնելու այն կատարելագործելու հնարավոր ուղղությունները՝ արդարադատության, օրինականության և անձի իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության տեսանկյունից։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է էլեկտրամագնիսական կախոցի ավտոմատացված նախագծման համակարգի մշակման տեսական, մեթոդական և կիրառական խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի նախագծման համակարգ, որը հնարավորություն կտա ավտոմատացնել էլեկտրամագնիսական կախոցի կառուցվածքային և տեխնիկական պարամետրերի ընտրության, հաշվարկման և օպտիմալացման գործընթացները։ Էլեկտրամագնիսական կախոցը կարող է կիրառվել տարբեր տեխնիկական համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել օբյեկտի դիրքի, շարժման կամ տատանումների վերահսկվող կառավարում՝ օգտագործելով էլեկտրամագնիսական ուժեր։ Նման համակարգերի նախագծումը պահանջում է էլեկտրական, մագնիսական, մեխանիկական և կառավարման բազմաթիվ պարամետրերի փոխկապակցված հաշվարկ, ինչի պատճառով նախագծման գործընթացի ավտոմատացումը կարող է զգալիորեն բարձրացնել հաշվարկների արագությունն ու ճշգրտությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրամագնիսական կախոցի աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, դրա հիմնական կառուցվածքային տարրերը և դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կախոցի էլեկտրամագնիսական բնութագրերի մաթեմատիկական մոդելավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել անհրաժեշտ մագնիսական ուժը, հոսանքի և լարման պարամետրերը, կոճերի և մագնիսական շղթայի բնութագրերը, ինչպես նաև մեխանիկական բեռնվածության ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա։ Ավտոմատացված նախագծման համակարգի մշակումը ենթադրում է հաշվարկային ալգորիթմների, տվյալների մուտքագրման և մշակման մեխանիզմների, նախագծային պարամետրերի ընտրության և ստացված արդյունքների վերլուծության գործիքների ստեղծում։ Համակարգը կարող է հնարավորություն տալ օգտվողին սահմանել ելակետային տեխնիկական պահանջները, որից հետո համապատասխան մաթեմատիկական և հաշվարկային մոդելների հիման վրա ավտոմատ կերպով որոշվեն համակարգի հիմնական պարամետրերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նախագծային տարբերակների համեմատությունը և օպտիմալ լուծման ընտրությունը։ Օպտիմալացման չափանիշները կարող են ներառել էլեկտրամագնիսական կախոցի զանգվածը, էներգիայի սպառումը, աշխատանքի կայունությունը, արձագանքման արագությունը, կառավարման ճշգրտությունը, կառուցվածքի հուսալիությունը և արտադրական ծախսերը։ Այսպիսի բազմագործոն մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նախագծման գործընթացը համապատասխանեցնել ոչ միայն առանձին տեխնիկական պարամետրի, այլև ամբողջ համակարգի արդյունավետության պահանջներին։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև կառավարման համակարգի մոդելավորում, քանի որ էլեկտրամագնիսական կախոցի կայուն աշխատանքը մեծապես կախված է օբյեկտի դիրքի կամ շարժման փոփոխությունների նկատմամբ կառավարման համակարգի արձագանքից։ Սենսորներից ստացվող տեղեկատվության մշակումը, կառավարման ազդանշանի ձևավորումը և էլեկտրամագնիսական գործադիր մեխանիզմի համապատասխան կառավարումը կարող են դիտարկվել որպես ավտոմատացված համակարգի կարևոր բաղադրիչներ։ Մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման միջոցով հնարավոր է նախապես գնահատել համակարգի դինամիկ վարքը, հայտնաբերել նախագծային թերությունները և նվազեցնել ֆիզիկական նախատիպերի ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ մշակված ավտոմատացված նախագծման համակարգը կարող է կրճատել ինժեներական հաշվարկների կատարման ժամանակը, նվազեցնել նախագծման ընթացքում հնարավոր սխալների հավանականությունը և հեշտացնել տարբեր տեխնիկական պահանջներին համապատասխանող էլեկտրամագնիսական կախոցների ստեղծումը։ Այն կարող է կիրառվել մեքենաշինության, ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, ճշգրիտ մեխանիկայի, տրանսպորտային և այլ տեխնիկական համակարգերի նախագծման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ինժեներներին, ավտոմատացման և կառավարման մասնագետներին, էլեկտրատեխնիկներին, մեխանիկներին, համակարգչային մոդելավորման մասնագետներին, ինչպես նաև տեխնիկական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ էլեկտրամագնիսական կախոցի բարդ բազմապարամետրային նախագծման խնդիրը ներկայացնում է ավտոմատացված հաշվարկային համակարգի միջոցով՝ միավորելով մաթեմատիկական մոդելավորումը, ինժեներական հաշվարկը, օպտիմալացումը և համակարգչային նախագծումը։

Գրականություն

Հայ հին վիպաշխարհը-ը գրականագիտական և բանահյուսագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի հին վիպական ավանդույթի ձևավորումը, կառուցվածքը և գաղափարական բովանդակությունը՝ ընդգրկելով առասպելաբանական, դիցաբանական և հերոսական պատմությունների համակարգը, աշխատությունում վերլուծվում են հայ հին վիպական կերպարներն ու սյուժեները, դրանց կապը նախաքրիստոնեական հավատալիքների, բնության պաշտամունքի և վաղ պետական կազմավորումների պատմական հիշողության հետ, ինչպես նաև վիպական մտածողության դերը ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացում, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիպական նյութերի համեմատությանը հարևան ժողովուրդների էպոսների և հին արևելյան ավանդույթների հետ, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել ընդհանուր և յուրահատուկ մշակութային շերտերը, միաժամանակ ընդգծվում է բանավոր ավանդույթի փոխանցման մեխանիզմը, կերպարների խորհրդանշական իմաստները և պատմական իրականության ու առասպելի փոխներթափանցումը, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայ հին վիպաշխարհը ոչ միայն գրական ժառանգություն է, այլ նաև աշխարհընկալման համակարգ, որը ձևավորել է ժողովրդի մշակութային հիշողությունը և արժեքային պատկերացումները։