Բառակապակցությունների ուսուցման հիմնախնդիրները հանրակրթության հիմնական դպրոցում

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հայախոս երեխաների հնչարտաբերման խանգարումների ուսումնասիրմանը, դրանց առաջացման պատճառների բացահայտմանը և շտկման արդյունավետ մեթոդների մշակման ու կիրառման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են երեխաների խոսքի զարգացման օրինաչափությունները, հայերենի հնչյունական համակարգի յուրացման փուլերը, ինչպես նաև հնչյունների սխալ արտաբերման, բացթողման, փոխարինման և աղավաղման հիմնական դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի հնչյունաբանական և արտաբերական առանձնահատկությունների ազդեցությանը խոսքային խանգարումների ախտորոշման ու շտկման գործընթացի վրա։ Քննարկվում են լոգոպեդական հետազոտության մեթոդները, խոսքային կարողությունների գնահատման չափանիշները, արտաբերական ապարատի շարժունակության զարգացման վարժությունները և հնչյունների ճիշտ արտաբերման ձևավորման փուլերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հնչյունների ամրապնդման, տարբերակման, խոսքում դրանց ճիշտ կիրառման և հնչյունաբանական ընկալման զարգացման մեթոդներին։ Կարևորվում են երեխաների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, լոգոպեդական աշխատանքների անհատականացումը, ինչպես նաև մասնագետների, մանկավարժների և ծնողների համագործակցությունը շտկողական գործընթացի արդյունավետության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լոգոպեդների, հատուկ մանկավարժների, հոգեբանների, նախադպրոցական և տարրական կրթության մասնագետների, ինչպես նաև մանկական խոսքի զարգացման և խոսքային խանգարումների շտկման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական որոշումների ընդունման գործընթացի մեթոդաբանական վերլուծությանը՝ ուսումնասիրելով որոշումների ձևավորման տեսական հիմքերը, դրանց ընդունման փուլերը և քաղաքական գործընթացների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Գրքում քաղաքական որոշումը դիտարկվում է որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որի վրա ազդեցություն են ունենում քաղաքական ինստիտուտները, պետական կառավարման համակարգը, հասարակական խմբերի շահերը, տեղեկատվական միջավայրը, քաղաքական դերակատարների վարքագիծը և արտաքին պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական որոշումների ընդունման տարբեր տեսական մոդելներին և մեթոդաբանական մոտեցումներին՝ հնարավորություն տալով համեմատել դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր քաղաքական իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են որոշումների մշակման, այլընտրանքների ձևավորման, դրանց գնահատման, ընտրության և իրականացման գործընթացները, ինչպես նաև որոշումների արդյունավետության և հետևանքների գնահատման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ռացիոնալության, անորոշության, սահմանափակ տեղեկատվության և շահերի բախման պայմաններում քաղաքական ընտրության առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են քաղաքական դերակատարները վերլուծում առկա խնդիրները, ձևավորում հնարավոր լուծումներ և ընտրում գործողությունների առավել նպատակահարմար տարբերակներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական որոշումների հիմնավորվածության, կանխատեսելիության, արդյունավետության և հանրային ընդունելիության գնահատմանը, ինչպես նաև որոշումների ընդունման գործընթացում փորձագիտական գիտելիքի և տեղեկատվության օգտագործմանը։ Մեթոդաբանական վերլուծությունը կարող է կիրառվել ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ քաղաքական ինստիտուտների և հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ընթացքում՝ նպաստելով քաղաքական որոշումների որակի և կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական վերլուծաբաններին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարում Իրաքում ձևավորված և զարգացած հայկական համայնքի պատմության, հասարակական կյանքի, մշակութային ինքնության և ազգային կազմակերպությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրաքահայության ձևավորման ու հետագա զարգացման գործընթացներն են, համայնքի ժողովրդագրական փոփոխությունները, բնակության հիմնական կենտրոնները, հասարակական կառուցվածքը, տնտեսական գործունեությունը, կրթական ու մշակութային կյանքը և հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Իրաքի հայ համայնքի պատմությունը հատկապես սերտորեն կապված է 20-րդ դարի սկզբի Մերձավոր Արևելքի քաղաքական և ժողովրդագրական խոշոր փոփոխությունների հետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով Օսմանյան կայսրությունից տեղահանված բազմաթիվ հայեր ապաստան գտան Իրաքի տարածքում՝ ձևավորելով նոր համայնքային կենտրոններ։ Հետագա տասնամյակներում այդ բնակչությունը աստիճանաբար կազմակերպվեց եկեղեցական, կրթական, բարեգործական և հասարակական կառույցների շուրջ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համայնքի տարածական և ժողովրդագրական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել Բաղդադի, Բասրայի, Մոսուլի, Քիրքուքի և Իրաքի այլ բնակավայրերի հայկական համայնքները, դրանց թվաքանակի փոփոխությունները և փոխհարաբերությունները։ Հայ բնակչության տեղաշարժերը պայմանավորված էին ինչպես տնտեսական հնարավորություններով, այնպես էլ տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ, պատերազմներով և պետական քաղաքականության փոփոխություններով։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել համայնքի ներքին կազմակերպվածությանը։ Հայկական եկեղեցիները, ազգային և բարեգործական կազմակերպությունները, դպրոցները, մշակութային միությունները և մամուլը կարևոր դեր են ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման և ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Եկեղեցին ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական և մշակութային կենտրոնի դեր է կատարել՝ միավորելով համայնքի անդամներին և պահպանելով հայոց լեզվի, ավանդույթների ու ազգային հիշողության փոխանցումը սերունդներին։ Կրթության հարցը ևս առանցքային նշանակություն ունի։ Հայկական դպրոցները նպաստել են մայրենի լեզվի պահպանմանը, հայկական պատմության և մշակույթի փոխանցմանը և համայնքի երիտասարդ սերնդի ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Դպրոցական կրթությանը զուգահեռ կարևոր դեր կարող էին ունենալ կիրակնօրյա դպրոցները, մշակութային խմբակները, գրադարանները և երիտասարդական կազմակերպությունները։ Այս հաստատությունների գործունեությունը հատկապես կարևոր էր այն պայմաններում, երբ հայ համայնքը գտնվում էր այլալեզու և բազմամշակութային հասարակական միջավայրում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրաքահայերի տնտեսական գործունեությանը։ Հայերը մասնակցել են առևտրի, արհեստների, ծառայությունների, արդյունաբերության և այլ տնտեսական ոլորտների զարգացմանը։ Համայնքի որոշ ներկայացուցիչներ կարողացել են ստեղծել սեփական ձեռնարկություններ և զբաղեցնել նշանակալի դիրքեր քաղաքային տնտեսական կյանքում։ Այս տնտեսական գործունեությունը միաժամանակ նպաստել է համայնքի նյութական կայունությանը և հասարակական դիրքի ամրապնդմանը։ Կարևոր ուսումնասիրության առարկա է նաև մշակութային կյանքը։ Հայկական թատրոնը, երաժշտությունը, գրականությունը, տոնական ավանդույթները, ազգային պարերը և մամուլը հնարավորություն են տվել պահպանել և վերարտադրել հայկական մշակութային ինքնությունը։ Համայնքային միջոցառումները ոչ միայն մշակութային ժամանցի ձև էին, այլև ազգային համախմբման միջոց։ Մամուլի և գրականության միջոցով իրաքահայերը կարողացել են կապ պահպանել ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ սփյուռքահայ մյուս համայնքների հետ։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնացվել նաև իրաքահայ համայնքի հարաբերությունը Իրաքի հասարակության և պետական կառույցների հետ։ Իրաքի բազմազգ և բազմակրոն միջավայրը ստեղծել է տարբեր համայնքների համակեցության առանձնահատուկ պայմաններ։ Հայերի հասարակական ինտեգրումը, քաղաքացիական մասնակցությունը և ազգային ինքնության պահպանումը կարող են դիտարկվել որպես փոխկապակցված գործընթացներ։ Այս համատեքստում կարևոր է ուսումնասիրել պետական քաղաքականության ազդեցությունը հայկական համայնքի կազմակերպական և մշակութային կյանքի վրա։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի քաղաքական զարգացումները, ներքին հակամարտությունները և տարածաշրջանային պատերազմները աստիճանաբար ազդեցին նաև իրաքահայության կենսապայմանների վրա։ Անվտանգության խնդիրները, տնտեսական դժվարությունները և քաղաքական անկայունությունը հանգեցրին արտագաղթի աճին։ Համայնքի անդամների մի մասը տեղափոխվեց այլ երկրներ, այդ թվում՝ Հայաստան և արևմտյան սփյուռքի տարբեր կենտրոններ։ Այս գործընթացը փոխեց համայնքի ժողովրդագրական պատկերը և նվազեցրեց նրա նախկին թվաքանակը։ Հետազոտության արժեքավոր կողմերից կարող է լինել նաև սերունդների միջև ազգային ինքնության փոխանցման խնդրի ուսումնասիրությունը։ Լեզուն, ընտանիքը, եկեղեցին, դպրոցը, մշակութային կազմակերպությունները և համայնքային հիշողությունը միասին ձևավորել են ինքնության պահպանման մեխանիզմներ։ Միաժամանակ նոր սերունդների սոցիալականացման և իրաքյան հասարակության մեջ ինտեգրման գործընթացները կարող էին առաջ բերել ազգային ինքնության դրսևորման նոր ձևեր։ Աշխատությունը կարող է օգտագործել պատմական փաստաթղթեր, համայնքային կազմակերպությունների նյութեր, մամուլ, հուշագրություններ, վիճակագրական տվյալներ և բանավոր պատմության աղբյուրներ՝ իրաքահայության պատմական զարգացումն ավելի ամբողջական ներկայացնելու համար։ Այդ աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն խոշոր քաղաքական իրադարձությունները, այլև համայնքի առօրյա կյանքը, ընտանեկան հարաբերությունները, կրթությունը, աշխատանքը և մշակութային գործունեությունը։ Աշխատության գիտական և պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն ներկայացնում է իրաքահայությանը որպես Մերձավոր Արևելքի հայկական սփյուռքի կարևոր բաղադրիչ՝ ցույց տալով համայնքի ձևավորման, կազմակերպման, զարգացման և աստիճանական նվազման հիմնական փուլերը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, ազգագրագետներին, սոցիոլոգներին, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 20-րդ դարում Իրաքի հայկական համայնքի պատմական ուղու մասին՝ ընդգրկելով նրա ձևավորման նախադրյալները, ժողովրդագրական և տարածքային զարգացումները, տնտեսական ու հասարակական գործունեությունը, կրթական և մշակութային կյանքը, ազգային ինքնության պահպանման խնդիրները և տարածաշրջանի քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը համայնքի հետագա ճակատագրի վրա։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության էներգահամակարգում փոքր և միջին ջերմաէներգետիկ տեղակայանքների ինտեգրման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով գնահատել դրանց ներդրման տեխնիկական, տնտեսական և համակարգային ազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են փոքրածավալ ջերմաէներգետիկ կայանների առավելությունները՝ բարձր ճկունություն, տեղային էներգամատակարարման ապահովում, կորուստների նվազեցում և էներգետիկ անվտանգության բարձրացում։ Միաժամանակ դիտարկվում են դրանց ներդրման հետ կապված խնդիրները՝ կապակցված ցանցային ինտեգրման բարդություններին, կարգավորման մեխանիզմներին, ներդրումային ծախսերին և վառելիքային բազայի ընտրությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգահամակարգի հավասարակշռման, բեռնվածքի կառավարման և վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների հետ համակցման հնարավորություններին Հայաստան-ում։ Աշխատությունը նաև քննարկում է փոքր և միջին տեղակայանքների դերը տարածաշրջանային էներգետիկ ինքնաբավության բարձրացման և էներգիայի դիվերսիֆիկացման գործընթացում՝ ընդգծելով համակարգային պլանավորման և երկարաժամկետ էներգետիկ քաղաքականության կարևորությունը Էներգետիկ համակարգերի ճարտարագիտություն-ի շրջանակում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը հայագիտական բնույթի լեզվաբանական ուսումնասիրություն է, որի առանցքում հայոց լեզվի կառուցվածքի, պատմական զարգացման և հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում նրա զբաղեցրած տեղի հետ կապված հարցերն են։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հայերենը դիտարկել պատմահամեմատական լեզվաբանության շրջանակում՝ ուսումնասիրելով նրա հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և ստուգաբանական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է լեզվական փաստերի պատմական վերլուծությանը և տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվական նյութի համադրմանը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել հայերենի զարգացման օրինաչափությունները և հնագույն լեզվական վիճակների հետ նրա կապերը։ Քննության են առնվում բառերի ծագման, հնչյունական փոփոխությունների, բառարմատների և քերականական ձևերի պատմության հետ կապված խնդիրներ՝ դրանք համեմատելով հնդեվրոպական այլ լեզուների համապատասխան տվյալների հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում ստուգաբանական վերլուծությանը, որի միջոցով պարզաբանվում են հայերեն բառապաշարի տարբեր շերտերի ծագումն ու պատմական զարգացումը։ Տարբերակվում են ժառանգական հնդեվրոպական բառապաշարը և պատմական լեզվական շփումների հետևանքով ձևավորված փոխառությունները՝ հնարավորություն տալով ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բառային կազմի ձևավորման երկարատև ընթացքը։ Ուսումնասիրվում են նաև հայերենի հնչյունական համակարգում տեղի ունեցած պատմական փոփոխությունները և դրանց համապատասխանությունները ցեղակից լեզուների հնչյունական երևույթներին։ Նման համադրությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայերենի ինքնուրույն լեզվաճյուղի ձևավորման և նրա վաղ պատմության վերականգնման համար։ Անդրադարձ է կատարվում քերականական կառուցվածքին, բառերի ձևափոխությանը, անվանական և բայական համակարգերին ու դրանց պատմական զարգացման առանձնահատկություններին։ Գրաբարի և հին գրավոր աղբյուրների լեզվական նյութը կարևոր հիմք է ծառայում հայերենի ավելի վաղ փուլերի ուսումնասիրության և լեզվական փոփոխությունների հաջորդականության բացահայտման համար։ Աշխատության մեջ լեզուն դիտարկվում է նաև ժողովուրդների պատմական շփումների ուսումնասիրության աղբյուր, քանի որ բառապաշարում պահպանված փոխառությունները և լեզվական փոխազդեցությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել հայերի՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում հարևան ժողովուրդների ու մշակույթների հետ ունեցած հարաբերությունների մասին։ Այս առումով լեզվաբանական տվյալները կապվում են պատմության, մշակույթի և ազգագրության ուսումնասիրության հետ։ Գիտական կարևորություն ունի նաև հայերենի տվյալների ներգրավումը ընդհանուր հնդեվրոպաբանության խնդիրների քննության մեջ, քանի որ հայկական լեզվական նյութը հնարավորություն է տալիս համեմատական եղանակով ուսումնասիրել նախալեզվային ձևերը և հնդեվրոպական լեզուների պատմական զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է հայագիտության և պատմահամեմատական լեզվաբանության զարգացման որոշակի փուլ՝ ցույց տալով այն մեթոդներն ու գիտական մոտեցումները, որոնց միջոցով հետազոտողները փորձել են համակարգել և մեկնաբանել հայերեն լեզվական նյութը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, հնդեվրոպաբանության, ստուգաբանության, համեմատական լեզվաբանության և ընդհանուր հայագիտության խնդիրներով զբաղվող լեզվաբանների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է արդի հայ գրականության պատմությունը՝ ընդգրկելով ժամանակակից և նոր գրական ուղղությունների առաջընթացը, գրողների ստեղծագործությունները, ժանրերի զարգացումը և սոցիալական ու մշակութային ազդեցությունները։ Այն միավորում է վերլուծական ու պատմական մոտեցումները՝ թույլ տալով ընթերցողին պատկերացում կազմել հայ գրականության ժամանակակից զարգացումների մասին։ Հիմնական թեմաները․ 19–20-րդ դդ. հայ գրականության կարևոր փուլերը Ժանրերի և ստեղծագործական ուղղությունների զարգացում Գրողների և մշակութային գործիչների ներդրումը Ազգային ինքնության ու մշակութային արժեքների արտացոլումը գրականության մեջ Սոցիալական, քաղաքական և հոգևոր ազդեցությունները Գրքի առանձնահատկությունները․ Համապարփակ պատմական ու վերլուծական մոտեցում Գրական ժանրերի և ուղղությունների համադրություն Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և ընթերցողների համար Առաջնորդում է ժամանակակից հայ գրականության զարգացման ամբողջական պատկերացմանը