Գետի մակընթացային դելտայում ջրի հանքայնության որոշումը դիսպերսիոն մեթոդով

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Պատմություն

Նյութը նվիրված է հայոց պատմագրական երկերի գիտական բնագրերի կազմության տեսական և գործնական խնդիրների, ինչպես նաև այդ երկերի ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, թե ինչպես կարելի է տարբեր ձեռագրերում պահպանված, երբեմն իրարից էապես տարբերվող ընթերցումների, բացթողումների, հավելումների և լեզվական փոփոխությունների համադրման միջոցով հնարավորինս հավաստիորեն վերականգնել պատմագրական ստեղծագործության բնագրային ձևը։ Հայ միջնադարյան պատմագրության բազմաթիվ երկեր մեզ են հասել տարբեր ժամանակներում ընդօրինակված ձեռագրերով, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր առանձնահատկությունները և կարող է արտացոլել ինչպես սկզբնաղբյուրի ավանդույթը, այնպես էլ հետագա գրիչների միջամտությունները։ Գիտական բնագրի կազմությունը հետևաբար պահանջում է ձեռագրերի մանրակրկիտ համեմատություն, դրանց փոխհարաբերությունների պարզում, տարբեր ընթերցումների գրանցում և առավել հիմնավորված տարբերակի ընտրություն։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ձեռագրերի դասակարգումը և դրանց փոխկապակցվածության բացահայտումը, քանի որ տարբեր օրինակների համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ ձեռագրերն են ավելի մոտ ընդհանուր նախօրինակին և որոնք են ենթարկվել հետագա խմբագրական կամ լեզվական փոփոխությունների։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գրիչների սխալները, բառերի և արտահայտությունների փոփոխությունները, կրկնությունները, բացթողումները, լուսանցքային հավելումները և այլ միջամտություններ, որոնք կարող են ազդել պատմագրական երկի բովանդակության և կառուցվածքի վրա։ Գիտական հրատարակության պատրաստման ժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել հեղինակային տեքստին վերագրվող հատվածները հետագա հավելումներից և հնարավոր խմբագրական փոփոխություններից։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն նաև հնագրագիտական, լեզվաբանական, աղբյուրագիտական և տեքստաբանական մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն ձեռագրերի արտաքին հատկանիշները, այլև դրանց լեզուն, ուղղագրությունը, բառապաշարը և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե ինչպես է տվյալ պատմագրական երկը փոխանցվել սերունդների միջև, ինչպիսի փոփոխություններ է կրել տարբեր ժամանակաշրջաններում և ինչ ազդեցություն են ունեցել ընդօրինակման ու խմբագրման գործընթացները։ Կարևոր է նաև ձեռագրերի ժամանակագրական և աշխարհագրական համատեքստի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց ստեղծման միջավայրը կարող է լրացուցիչ տեղեկություններ տալ տեքստի փոխանցման պատմության մասին։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև գիտական բնագրերի կազմության սկզբունքներին՝ բնագրային տարբերակների ընտրությանը, տարընթերցումների ներկայացմանը, ծանոթագրությունների համակարգին և խմբագրական միջամտությունների սահմաններին։ Այսպիսի աշխատանքը հատկապես կարևոր է հայ պատմագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ հուսալի գիտական բնագիրը հիմք է հետագա պատմագիտական, գրականագիտական և լեզվաբանական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, թեման միավորում է տեքստաբանության, ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և հայագիտության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայ պատմագրական երկերի ձեռագրական փոխանցման օրինաչափությունները և մշակել դրանց գիտական հրատարակության առավել հիմնավորված սկզբունքներ՝ պահպանելով պատմական տեքստի բնագրային արժեքն ու փոխանցման ավանդույթի առանձնահատկությունները։

Մշակույթ

Գիրքը ներկայացնում է հայ նշանավոր նկարիչ Հովհաննես Զարդարյանի ստեղծագործական ուղու, գեղարվեստական մտածողության և արվեստում ունեցած նշանակալի ավանդի համակողմանի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությունը, կերպարային համակարգը, գունային լուծումները, կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները և հեղինակային ոճի ձևավորման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային մշակութային արժեքների, պատմական հիշողության, բնության, մարդու և հայրենիքի թեմաների արտացոլմանը, ինչպես նաև նկարչի ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղագիտական բովանդակությանը։ Գիրքը լուսաբանում է արվեստագետի գործունեությունը հայկական կերպարվեստի զարգացման համատեքստում, անդրադառնում նրա ստեղծագործությունների ազդեցությանը ժամանակակից արվեստի վրա և ներկայացնում արվեստաբանական գնահատականներ ու վերլուծություններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, նկարիչներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայկական կերպարվեստի պատմությամբ և Հովհաննես Զարդարյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ։

Պատմություն

Գիրքը ընդլայնում է հայ հասարակության ավանդական կենցաղի, արժեքային համակարգի և սոցիալական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ընդգրկելով ավելի լայն և խորքային թեմաներ։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ազգաբանական նյութերի խորացված վերլուծություն Էթնոգրաֆիկ տվյալների համակարգում և մեկնաբանություն։ Ավանդական ընտանիք և համայնք Ընտանեկան հարաբերությունների զարգացում, դերաբաշխում և համայնքային կապեր։ Սոցիալական վարք և նորմեր Վարքականոնների ձևավորում և հասարակական վերահսկողություն։ Հոգևոր և հավատալիքային մշակույթ Ժողովրդական հավատալիքներ, ծեսեր և կրոնական պատկերացումներ։ Մշակութային փոփոխություններ Ավանդականից դեպի ժամանակակից հասարակություն անցման գործընթացներ։

Պատմություն

Այս պնդումը վերաբերում է Վաղարշապատի (Էջմիածնի) պատմաաշխարհագրական տեղադրության և շարունակական բնակեցման հարցին։ Ընդհանուր պատմական և հնագիտական տվյալների համաձայն՝ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածինը գտնվում են իրենց հիմնական պատմական տարածքում, որը համարվում է Հայաստանի հնագույն բնակեցված կենտրոններից մեկը։ Վաղարշապատը եղել է Հայաստանի հին մայրաքաղաքներից և կրոնական կենտրոններից մեկը, իսկ Էջմիածնի Մայր տաճարի հիմնադրումը ավանդաբար կապվում է IV դարի սկզբի քրիստոնեացման շրջանի հետ։ Հնագիտական ուսումնասիրությունները և պատմական աղբյուրները վկայում են, որ այդ տարածքը շարունակաբար բնակեցված է եղել տարբեր դարաշրջաններում՝ չնայած երբեմն տեղի ունեցած ավերածություններին և քաղաքական փոփոխություններին։ Միևնույն ժամանակ, պատմական քաղաքների տարածքային կառուցվածքը ժամանակի ընթացքում կարող էր ենթարկվել որոշ տեղային փոփոխությունների՝ կապված բնական, սոցիալական և քաղաքաշինական գործոնների հետ, սակայն հիմնական կենտրոնական միջուկը պահպանել է իր դիրքը։ Այսպիսով, կարելի է ասել, որ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր կենտրոնը գտնվում են իրենց պատմական ձևավորման հիմնական վայրում՝ ունենալով շարունակական պատմամշակութային ներկայություն նույն տարածաշրջանում։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ընթացքում պարամետրական օպտիմալացման գործընթացների ավտոմատացման միջոցների մշակմանն ու հետազոտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրոնային սխեմաների այն հիմնական պարամետրերի փոխկապակցված օպտիմալացումն է, որոնք պայմանավորում են դրանց արագագործությունը, էներգասպառումը, զբաղեցրած մակերեսը, հուսալիությունը և ընդհանուր տեխնիկական արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում ինտեգրալ սխեմաների համակարգչային նախագծման ժամանակ առաջացող բազմաչափ օպտիմալացման խնդիրները, երբ բազմաթիվ կառուցվածքային և էլեկտրական պարամետրերի միաժամանակյա փոփոխությունը պահանջում է արդյունավետ հաշվարկային մեթոդների և ավտոմատացված նախագծման գործիքների կիրառում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սխեմաների մոդելավորման արդյունքների հիման վրա նախագծային պարամետրերի նպատակային փոփոխմանը, սահմանված տեխնիկական չափանիշների գնահատմանը և առավել արդյունավետ տարբերակների ընտրությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել օպտիմալացման ալգորիթմների, թվային մոդելավորման մեթոդների և համակարգչային նախագծման ծրագրային բաղադրիչների համատեղ կիրառման սկզբունքները։ Կարևոր խնդիր է օպտիմալացման ընթացքում տարբեր նպատակային ցուցանիշների միջև փոխզիջումների գնահատումը, քանի որ որևէ պարամետրի բարելավումը կարող է ուղեկցվել մեկ այլ բնութագրի վատթարացմամբ։ Այդ պատճառով բազմաչափ և բազմաչափանիշային մոտեցումները հնարավորություն են տալիս նախագծման խնդիրը դիտարկել որպես փոխկապակցված սահմանափակումների ու նպատակների միասնական համակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի հնարավոր տատանումների ազդեցությունը սխեմայի բնութագրերի վրա և նախագծային լուծումների կայունության գնահատման մեթոդները։ Ավտոմատացված օպտիմալացման միջոցների կիրառումը նպատակ ունի նվազեցնել նախագծման համար անհրաժեշտ ժամանակն ու հաշվարկային աշխատանքների ծավալը, սահմանափակել բազմակի ձեռքով փորձարկումների անհրաժեշտությունը և բարձրացնել նախագծային որոշումների հիմնավորվածությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մշակվող միջոցների ինտեգրումը էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման ընդհանուր միջավայրին, որտեղ մոդելավորումը, պարամետրերի գնահատումը և օպտիմալացումը կարող են իրականացվել փոխկապակցված գործընթացների տեսքով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային սխեմատեխնիկայի, օպտիմալացման տեսության և համակարգչային նախագծման մոտեցումները՝ թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման արդյունավետության և ստացվող տեխնիկական լուծումների որակի բարձրացման նպատակով։