Հարմոնիկ ֆունկցիաներ

Իրավաբանություն

Ընտանեկան իրավունքի հիմունքներին նվիրված ուսումնական-իրավագիտական ձեռնարկ է, որտեղ ներկայացվում են ընտանիքի իրավական կարգավիճակը, ամուսնության և ամուսնալուծության կարգը, ամուսինների, ծնողների և երեխաների փոխադարձ իրավունքներն ու պարտականությունները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են ամուսնության կնքման պայմանները, համատեղ գույքի իրավական ռեժիմը, ծնողական իրավունքների իրականացումը և երեխաների իրավունքների պաշտպանությունը ընտանեկան հարաբերություններում։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև որդեգրման, խնամակալության և հոգաբարձության ինստիտուտներին, ինչպես նաև ալիմենտային պարտավորություններին և դրանց իրավական կարգավորմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է ընտանեկան իրավունքի հիմնական սկզբունքները՝ կամավորություն, հավասարություն, ընտանիքի շահերի առաջնահերթություն և երեխաների լավագույն շահի ապահովում։ Գիրքը նպատակ ունի ձևավորել իրավական գիտելիքներ ընտանեկան հարաբերությունների կարգավորման վերաբերյալ և բարձրացնել իրավագիտակցությունը հասարակության մեջ։

Այլ առարկաներ

Այս մեթոդական-տեղեկատվական ձեռնարկը նվիրված է ԽՄԿԿ Կենտկոմի 1989 թվականի մարտյան պլենումի որոշումների և նյութերի գրադարանային պայմաններում պրոպագանդայի կազմակերպման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են գրադարանների դերակատարությունը հասարակական-քաղաքական տեղեկատվության տարածման գործընթացում, ընթերցողների գաղափարական-լուսավորչական աշխատանքի ձևերը, ինչպես նաև փաստաթղթային նյութերի համակարգված մատուցման մեթոդները։ Հեղինակը անդրադառնում է գրադարանային ցուցահանդեսների, թեմատիկ զեկույցների, բանախոսությունների և տեղեկատվական քարտարանների կիրառմանը՝ որպես ընթերցողների ներգրավման և քաղաքական նյութերի ընկալման միջոցներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարի աշխատանքի կազմակերպչական կողմերին, տեղեկատվության մատչելիության ապահովմանը և մեթոդական աջակցությանը։ Աշխատությունը արտացոլում է ուշ խորհրդային շրջանի գրադարանային-գաղափարական աշխատանքի առանձնահատկությունները՝ որպես տեղեկատվության տարածման և հասարակական-քաղաքական կրթության համակարգի մաս։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի դերն ու գործունեությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1939-1945 թվականների բարդ և ճգնաժամային ժամանակաշրջանում։ Աշխատության մեջ մանրամասն ուսումնասիրվում են Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևոր, ազգային և հասարակական նախաձեռնությունները պատերազմի պայմաններում, երբ հայ ժողովուրդը ինչպես Խորհրդային Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում կանգնած էր բազմաթիվ դժվարությունների առջև։ Գիրքը լուսաբանում է Մայր Աթոռի հարաբերությունները պետական կառույցների հետ, եկեղեցու մասնակցությունը համազգային խնդիրների լուծմանը, պատերազմի հետևանքով առաջացած սոցիալական ու բարոյական մարտահրավերներին արձագանքելու ուղիները, ինչպես նաև հոգևոր կենտրոնի ջանքերը հայ ժողովրդի միասնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են պատմական փաստաթղթեր, արխիվային նյութեր, պաշտոնական գրություններ և այլ աղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել այդ տարիներին եկեղեցու ունեցած ազդեցության և պատասխանատվության մասին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն եկեղեցական պատմության, այլև Հայաստանի 20-րդ դարի պատմական գործընթացների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես է հոգևոր կառույցը շարունակել իր առաքելությունը պատերազմի, քաղաքական փոփոխությունների և հասարակական ծանր պայմանների ժամանակաշրջանում։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հետազոտողների, պատմաբանների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են Հայ Առաքելական Եկեղեցու, ազգային ինքնության պահպանման և հայ ժողովրդի պատմական դիմադրողականության հարցերով։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի Հանրապետությունում 2018 թվականին հրատարակությունները ներառում են ինչպես գիտական և ուսումնական գրականություն, այնպես էլ գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական և մշակութային բնույթի բազմաթիվ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են այդ տարվա հասարակական մտքի և հրատարակչական ոլորտի ընդհանուր զարգացումները։ Գիտական և մասնագիտական գրականության ոլորտում 2018-ին շարունակվել է ակտիվ հրատարակչական գործընթացը՝ հատկապես հումանիտար գիտությունների, լեզվաբանության, պատմության, գրադարանագիտության և տեխնիկական ուղղությունների շրջանակում։ Օրինակ՝ Հայաստանի ազգային գրադարանի և այլ գիտական կառույցների կողմից լույս են տեսել վիճակագրական և մատենագիտական բնույթի աշխատություններ, որոնք ուսումնասիրում են երկրի գրադարանային համակարգի վիճակը և տեղեկատվական ռեսուրսների զարգացումը։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատանքը նվիրված է արդի տեղեկատվական հասարակության սոցիոմշակութային գործառույթների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային միջավայրի ազդեցությունը հասարակության մշակութային, կրթական և հաղորդակցական համակարգերի վրա։ Տեղեկատվական հասարակությունը բնութագրվում է գիտելիքի, տեղեկատվության և հաղորդակցության տեխնոլոգիաների գերակշռող դերով, որոնք ձևափոխում են սոցիալական հարաբերությունները, արժեքային համակարգերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն հիմնական սոցիոմշակութային գործառույթները, որոնք ներառում են տեղեկատվության տարածման և հասանելիության ապահովումը, կրթական գործընթացների թվայնացումը, մշակութային փոխանակման ընդլայնումը, հասարակական կարծիքի ձևավորումը և սոցիալական ինտեգրման նոր ձևերի առաջացումը։ Միևնույն ժամանակ վերլուծվում են նաև տեղեկատվական հասարակությանը բնորոշ մարտահրավերները՝ տեղեկատվական անհավասարություն, թվային բևեռացում, մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրներ և մեդիաազդեցության աճող դերը։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես են տեղեկատվական տեխնոլոգիաները վերափոխում հասարակության մշակութային կյանքը և ձևավորում նոր սոցիալական իրականություն, որտեղ տեղեկատվությունը դառնում է հիմնական ռեսուրս և զարգացման շարժիչ ուժ։

Գրականություն

Չարլի Չապլինը համաշխարհային կինոյի պատմության ամենահայտնի և ազդեցիկ դեմքերից մեկն է, ով մեծ դեր է ունեցել համր կինոյի զարգացման և կինեմատոգրաֆիայի ձևավորման գործում։ Նա ծնվել է Անգլիայում և դեռ մանկուց հայտնվել է բեմական արվեստի աշխարհում՝ աշխատելով թատրոններում և վոդևիլային ներկայացումներում, ինչը հետագայում մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա ստեղծագործական ոճի վրա։ Չապլինը համաշխարհային ճանաչում է ստացել հատկապես «Փոքրիկ թափառականի» կերպարի միջոցով, որը դարձել է մարդկային բարության, միայնության և սոցիալական անհավասարության խորհրդանիշ։ Նրա ֆիլմերը առանձնանում են հումորի, դրամայի և սոցիալական քննադատության համադրությամբ, որտեղ նա հաճախ պատկերում էր աղքատների, աշխատավորների և հասարակության մարգինալացված շերտերի կյանքը՝ ընդգծելով մարդկային արժանապատվության կարևորությունը։ Նրա ամենահայտնի ֆիլմերից են «Ոսկու տենդը», «Լույսեր քաղաքի վրա», «Ժամանակակից ժամանակներ» և «Մեծ դիկտատորը», որոնք համարվում են կինոյի դասական նմուշներ և ունեն մեծ մշակութային ազդեցություն։ Չապլինը ոչ միայն դերասան էր, այլև ռեժիսոր, սցենարիստ և կոմպոզիտոր, ինչը նրան դարձնում է կինոարվեստի բազմակողմանի վարպետ։ Նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մեծապես նպաստել է կինոյի լեզվի զարգացմանը՝ ցույց տալով, որ պատկերն ու շարժումը կարող են փոխանցել խորքային գաղափարներ առանց խոսքի անհրաժեշտության։ Չարլի Չապլինի արվեստը մինչ օրս գնահատվում է ամբողջ աշխարհում որպես մարդկային հույզերի և սոցիալական քննադատության համադրության բացառիկ օրինակ։