Հավատքի հիմունքներն ու կանոնները, մաս Ա

Geography

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բիոկլիմայական ներուժի ուսումնասիրությանը և գյուղատնտեսության ոլորտում դրա ռացիոնալ ու արդյունավետ օգտագործման հնարավորություններին։ Աշխատության մեջ բիոկլիմայական պայմանները դիտարկվում են որպես գյուղատնտեսական արտադրության կարևոր բնական ռեսուրս՝ հաշվի առնելով ջերմային ռեժիմը, արևային ճառագայթումը, խոնավությունը, տեղումները, օդի և հողի ջերմաստիճանը, ինչպես նաև բույսերի աճի ու զարգացման վրա ազդող այլ կլիմայական գործոններ։ Հեղինակը վերլուծում է Հայաստանի տարածքի բնական և կլիմայական բազմազանությունը՝ առանձնացնելով տարբեր մարզերի և բարձրադիր գոտիների բիոկլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության մասնագիտացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակաբույսերի կենսաբանական պահանջների և առկա կլիմայական պայմանների համապատասխանության գնահատմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գյուղատնտեսական տարբեր մշակաբույսերի մշակության համար առավել նպաստավոր տարածքները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները՝ բնական ռեսուրսների նպատակային օգտագործման, մշակաբույսերի ճիշտ տարածքային տեղաբաշխման, ագրոտեխնիկական միջոցառումների կատարելագործման և արտադրական գործընթացների գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպման միջոցով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կլիմայական ռիսկերի և անբարենպաստ եղանակային երևույթների ազդեցությանը, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ գյուղատնտեսական արտադրության հարմարվողականության բարձրացման ուղիներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բիոկլիմայական ներուժի օգտագործման արդյունավետությունը և մշակելու այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել բերքատվության բարձրացմանը, արտադրական ռեսուրսների խնայողությանը և գյուղատնտեսության կայուն զարգացմանը։ Գրքում ներկայացված դիտարկումները կարող են օգտակար լինել նաև կլիմայի փոփոխության պայմաններում գյուղատնտեսության զարգացման ռազմավարությունների մշակման համար՝ հաշվի առնելով Հայաստանի տարբեր բնական-աշխարհագրական գոտիների առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության, աշխարհագրության, ագրոկլիմատոլոգիայի, բնապահպանության և հողագիտության մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և գյուղատնտեսական ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսության կայուն զարգացման խնդիրները։

Political Science

Коммунистическая партия Армении в период существования Армянской ССР рассматривалась как руководящая политическая сила, определявшая основные направления государственного, экономического и социального развития республики в рамках единой системы Советского Союза. Её задачи включали обеспечение реализации решений центральных органов КПСС на республиканском уровне, организацию планового развития народного хозяйства, контроль за выполнением пятилетних планов, а также координацию работы государственных и хозяйственных структур. Существенное внимание уделялось индустриализации, развитию энергетики, горнодобывающей и перерабатывающей промышленности, а также модернизации сельского хозяйства через коллективизацию и внедрение новых агротехнических методов. Важной задачей партии считалось идеологическое руководство обществом, включая формирование коммунистического мировоззрения, развитие системы образования, культуры и науки в соответствии с марксистско-ленинской идеологией, а также воспитание кадров для государственных и хозяйственных органов. Коммунистическая партия Армении также занималась подбором и расстановкой руководящих кадров через партийную номенклатуру, обеспечивая контроль над ключевыми сферами управления. Кроме того, значительное внимание уделялось социальным вопросам, таким как повышение уровня жизни населения, развитие здравоохранения, жилищного строительства и социальной инфраструктуры. В целом её деятельность была направлена на интеграцию экономики и общественной жизни Армении в общесоюзную систему и обеспечение стабильного функционирования социалистической модели развития.

History

Աշխատությունը կենսամատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը համակարգում և ներկայացնում է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի կյանքի, հասարակական ու պետական գործունեության, հրապարակախոսական ժառանգության և նրա վերաբերյալ ձևավորված գրականության մասին մատենագիտական նյութերը՝ ընդգրկելով 1956-2011 թվականների ժամանակահատվածը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է մեկ ամբողջական տեղեկատվական համակարգում համախմբել տարբեր տարիներին լույս տեսած գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները, մամուլի հրապարակումները, գիտական ուսումնասիրությունները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրության ու գործունեության տարբեր կողմերը։ Կենսամատենագիտական կառուցվածքը կարող է ներառել ինչպես անձի հեղինակած կամ նրա անվան հետ անմիջականորեն կապված հրապարակումների, այնպես էլ նրա գործունեությանը նվիրված հետազոտությունների և հուշագրական նյութերի նկարագրություններ։ Նյութերի ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում գիտական և հասարակական հետաքրքրությունն ինչ ուղղություններով է զարգացել և նրա գործունեության որ կողմերն են առավել հաճախ դարձել ուսումնասիրության առարկա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրապարակումների մատենագիտական տվյալների ճշգրիտ համակարգումը, քանի որ այն հեշտացնում է համապատասխան սկզբնաղբյուրների և հետազոտական գրականության որոնումը։ Նման հրատարակությունը կարող է ներառել նաև կենսագրական տեղեկություններ, որոնք ընթերցողին օգնում են մատենագիտական նյութերը դիտարկել համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի համատեքստում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նրա հասարակական-քաղաքական գործունեությանը, պետական կառավարման ոլորտում ունեցած դերակատարությանը, հրապարակախոսությանը և գաղափարական ժառանգությանը վերաբերող նյութերը՝ ներկայացված որպես հետագա ուսումնասիրության համար նախատեսված տեղեկատվական աղբյուրներ։ Մատենագիտական ցանկը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անձի կերպարի և գործունեության ներկայացման փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջանների գրականության մեջ՝ առանց այդ մեկնաբանությունները նույնացնելու պատմական փաստերի հետ։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքի տեսանկյունից՝ ապահովելով թեմատիկ որոնման համար անհրաժեշտ կողմնորոշիչ նյութ։ Այն օգտակար աղբյուր է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Իր կառուցվածքով և նշանակությամբ աշխատանքը նպաստում է համապատասխան գրական ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և գիտական շրջանառության մեջ դրա արդյունավետ օգտագործմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով տվյալ ժամանակահատվածում ձևավորված մատենագիտական պատկերը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրադինամիկայի խորացված բաժինների դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման, ուսումնական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման և սովորողների ֆիզիկական գիտելիքների խորացման մանկավարժական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են էլեկտրադինամիկայի տեսական հիմքերը, էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի փոխազդեցության օրինաչափությունները, էլեկտրամագնիսական երևույթների մաթեմատիկական նկարագրությունը, ինչպես նաև բարդ ֆիզիկական հասկացությունների յուրացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Մաքսվելի հավասարումների, էլեկտրամագնիսական ինդուկցիայի, էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման, դաշտերի էներգիայի և էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների վերաբերյալ թեմաների ուսուցման մեթոդական մոտեցումներին։ Ուսումնասիրվում են տեսական նյութի մատուցման հաջորդականությունը, ֆիզիկական երևույթների մոդելավորման հնարավորությունները, մաթեմատիկական ապարատի կիրառման դժվարությունները և սովորողների գիտական մտածողության զարգացման միջոցները։ Անդրադարձ է կատարվում խնդիրների լուծման տարբեր մեթոդներին, փորձարարական աշխատանքների կազմակերպմանը, ցուցադրական փորձերի կիրառմանը և տեսական գիտելիքների գործնական ամրապնդման եղանակներին։ Կարևորվում են տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների, համակարգչային մոդելավորման, վիրտուալ լաբորատորիաների և ինտերակտիվ ուսուցման միջոցների օգտագործումը՝ էլեկտրամագնիսական գործընթացների տեսանելիությունն ու ընկալելիությունը բարձրացնելու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև միջառարկայական կապերի հաստատման, մասնավորապես՝ ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի փոխկապակցված ուսուցման, հետազոտական առաջադրանքների կիրառման և ինքնուրույն ուսումնառության կազմակերպման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկման, փորձարարական ուսուցման, գիտելիքների ստուգման, համեմատական վերլուծության և կրթական արդյունքների գնահատման մեթոդներ՝ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումների արդյունավետությունը պարզելու համար։ Առանձնացվում են սովորողների ճանաչողական ակտիվության, տրամաբանական մտածողության, խնդիրների լուծման կարողությունների և ֆիզիկական երևույթները գիտականորեն մեկնաբանելու հմտությունների զարգացման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆիզիկայի խորացված ուսուցման որակի բարձրացման, ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների ներդրման և բնագիտական կրթության կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆիզիկայի ուսուցիչների, դասախոսների, կրթության մեթոդաբանների, մանկավարժական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Religion

Հայ եկեղեցական վարքագրական և վկայաբանական գրականության այս բազմահատորյա աշխատության տասներորդ հատորը նվիրված է Հայ առաքելական եկեղեցու հին տոնացույցում հիշատակվող սրբերի կյանքին, հոգևոր գործունեությանը, քրիստոնեական հավատքի վկայությանը և նահատակության պատմություններին։ Այն ներկայացնում է հայ եկեղեցական սրբախոսական ավանդության կարևոր շերտերից մեկը՝ նպատակ ունենալով պահպանել, ամբողջացնել և ընթերցողին փոխանցել այն սրբերի հիշատակն ու հոգևոր ժառանգությունը, որոնց կյանքն ու գործը նշանակալի տեղ են զբաղեցնում քրիստոնեական պատմության և հայ եկեղեցական հիշողության մեջ։ Հատորի բովանդակային ուղղվածությունը պայմանավորված է երկու փոխկապակցված գրական տեսակների՝ վարքագրության և վկայաբանության համադրությամբ։ Վարքագրական նյութերը ներկայացնում են սրբերի կյանքի, բարեպաշտության, առաքինությունների, հոգևոր ծառայության և քրիստոնեական հավատքի տարածման հետ կապված պատմությունները, իսկ վկայաբանական երկերը կենտրոնանում են հավատի համար կրած հալածանքների, փորձությունների, տառապանքների և նահատակության վրա։ Այս ժանրերի միջոցով բացահայտվում է քրիստոնեական սրբության բազմակողմանի ընկալումը՝ որպես Աստծուն նվիրված կյանքի, բարոյական կատարելության, անձնազոհության և հավատի հանդեպ անսասան հավատարմության դրսևորում։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքը քրիստոնեական առաքինությունների արժևորումն է, մասնավորապես՝ հավատարմությունը, խոնարհությունը, համբերությունը, սերը, ողորմածությունը, անձնազոհությունը և հոգևոր արիությունը։ Սրբերի կերպարները ներկայացվում են որպես բարոյական ու հոգևոր ընդօրինակման օրինակներ, որոնց կյանքի պատմությունները կոչված են ամրապնդելու ընթերցողի հավատքը, խորացնելու նրա քրիստոնեական ինքնագիտակցությունը և խթանելու առաքինի վարքագիծը։ Նահատակության պատմություններում առանձնահատուկ ընդգծվում է երկրային տառապանքների և հավիտենական կյանքի քրիստոնեական ընկալումը, ինչպես նաև այն գաղափարը, որ հավատքի համար տրված վկայությունը բարձրագույն հոգևոր նվիրումներից է։ Հին տոնացույցին համապատասխան նյութերի ընդգրկումը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ սրբերի հիշատակը ներկայացվում է Հայ եկեղեցու պատարագական և տոնական կյանքի համատեքստում։ Տոնացույցը ոչ միայն եկեղեցական հիշատակությունների ժամանակագրական համակարգ է, այլև դարերի ընթացքում ձևավորված հոգևոր հիշողության ամբողջություն, որի միջոցով պահպանվում և սերունդներին են փոխանցվում սրբերի անունները, նրանց վարքերը և քրիստոնեական պատմության նշանակալի իրադարձությունները։ Աշխատության գրական առանձնահատկություններից են սրբախոսական պատմողականությունը, կրոնական-բարոյախոսական շարադրանքը, հոգևոր ներգործության ձգտումը և պատմական հիշողության ու հավատքի գաղափարական միասնությունը։ Վարքագրական նյութերը կարևոր են նաև որպես պատմամշակութային վկայություններ, քանի որ դրանցում արտացոլվում են տարբեր ժամանակաշրջանների կրոնական պատկերացումները, քրիստոնեական համայնքների կյանքը, եկեղեցական ավանդույթները և սրբերի պաշտամունքի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Մխիթարյան միաբանության Սուրբ Ղազարի տպագրական միջավայրում այս աշխատության հրատարակումը վկայում է հայ հոգևոր գրականության պահպանման, համակարգման և տարածման ուղղությամբ իրականացված հետևողական գործունեության մասին։ Մխիթարյանների գիտական ու հրատարակչական աշխատանքը կարևոր դեր է ունեցել հայ եկեղեցական մատենագրության ուսումնասիրության, հին գրավոր ժառանգության վերարժևորման և հայ ընթերցողին հոգևոր ու պատմական գիտելիքների մատուցման գործում։ Այս հատորը նշանակալի աղբյուր է հայ վարքագրության, վկայաբանության, սրբերի պաշտամունքի, Հայ եկեղեցու տոնական համակարգի և քրիստոնեական պատմագրության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայ բանասիրության ու մշակութային պատմության տեսանկյունից՝ որպես հայ եկեղեցական հիշողության և հոգևոր ինքնության պահպանման կարևոր վկայություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել աստվածաբաններին, հայագետներին, պատմաբաններին, բանասերներին, եկեղեցական պատմության մասնագետներին և բոլոր այն ընթերցողներին, որոնք ուսումնասիրում են հայ քրիստոնեական ժառանգությունը, սրբերի կյանքն ու նահատակությունը և հայ հոգևոր գրականության բազմադարյա ավանդույթը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում նշանակված պատժի պայմանական չկիրառման ինստիտուտի իրավական բնույթի, կիրառման պայմանների, գործնական հիմնախնդիրների և զարգացման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով դատարանի կողմից նշանակված պատժի փաստացի կատարումը որոշակի պայմանների առկայության դեպքում կարող է փոխարինվել դատապարտված անձի վարքագծի նկատմամբ սահմանված պահանջների և վերահսկողության համակարգով։ Քննվում են այս ինստիտուտի նպատակները՝ դրանք կապելով պատժի անհատականացման, անձի վերասոցիալականացման, նոր հանցավոր վարքագծի կանխարգելման և քրեական պատասխանատվության համաչափ իրականացման սկզբունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն չափանիշներին և հանգամանքներին, որոնք դատարանը կարող է գնահատել համապատասխան որոշում կայացնելիս՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի բնույթը, անձի վերաբերյալ տվյալները, պատասխանատվության անհատականացման պահանջները և քրեական օրենսդրությամբ սահմանված այլ պայմանները։ Ուսումնասիրվում են դատապարտված անձի նկատմամբ սահմանվող պարտականությունների և սահմանափակումների իրավական նշանակությունը, դրանց կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը և սահմանված պայմանների խախտման հնարավոր իրավական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դատական հայեցողության սահմանների և դատական պրակտիկայի միասնականության խնդիրը, քանի որ իրավական չափանիշների ոչ բավարար հստակությունը կարող է հանգեցնել նմանատիպ իրավիճակներում տարբեր մոտեցումների կիրառման։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել օրենսդրական կարգավորումների ներքին համակարգվածությունը, քրեական իրավունքի ընդհանուր սկզբունքների հետ դրանց համապատասխանությունը և կիրառման ընթացքում ի հայտ եկող մեկնաբանական խնդիրները։ Առանձին ուղղություն է այս ինստիտուտի հարաբերակցությունը պատժի իրականացման այլընտրանքային միջոցների, պրոբացիոն մեխանիզմների և դատապարտված անձի սոցիալական վերաինտեգրմանն ուղղված մոտեցումների հետ։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև համեմատական իրավական փորձը՝ տարբեր իրավական համակարգերում կիրառվող նմանատիպ կառուցակարգերը դիտարկելով դրանց համապատասխան օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ միջավայրում։ Կատարելագործման հարցերը կարող են ընդգրկել իրավական չափանիշների առավել հստակ ձևակերպման, դատական որոշումների հիմնավորվածության, վերահսկողության արդյունավետության և իրավակիրառ պրակտիկայի կանխատեսելիության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեական քաղաքականության և պատժի անհատականացման տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրման համար՝ պայմանական չկիրառման ինստիտուտը դիտարկելով որպես քրեական պատասխանատվության նպատակների և անձի վերասոցիալականացման միջև հավասարակշռություն ապահովելու իրավական միջոց։