Հայ հին և նոր մատենագիրների երկերից ընտրված հատվածներ

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանքային ջրերի արտադրության զարգացման, արտադրական գործընթացների ինտենսիվացման և ոլորտի տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են երկրի բնական հանքային ջրերի պաշարների տնտեսական նշանակությունը, դրանց արդյունաբերական օգտագործման առանձնահատկությունները, արտադրական կազմակերպությունների գործունեության կազմակերպման սկզբունքները և ոլորտի զարգացման վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական հզորությունների արդյունավետ օգտագործմանը, տեխնոլոգիական գործընթացների արդիականացմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցմանը և ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում են հանքային ջրերի արտադրության ծախսային կառուցվածքը, ներդրումային հնարավորությունները, ֆինանսավորման աղբյուրները, արտադրանքի մրցունակության ապահովման և իրացման շուկաների ընդլայնման տնտեսական նախադրյալները։ Անդրադարձ է կատարվում արտադրության մեքենայացման ու ավտոմատացման, փաթեթավորման տեխնոլոգիաների կատարելագործման, որակի վերահսկման և միջազգային չափորոշիչներին համապատասխանության ապահովման խնդիրներին։ Կարևորվում են հանքային ջրերի բնական պաշարների կայուն օգտագործումը, բնապահպանական պահանջների պահպանումը, արտադրական ենթակառուցվածքների զարգացումը և արտահանման ներուժի արդյունավետ իրացումը։ Դիտարկվում են պետական տնտեսական քաղաքականության, ներդրումային միջավայրի և շուկայական մրցակցության ազդեցությունը ոլորտի զարգացման հեռանկարների վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, սննդարդյունաբերության մասնագետների, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարների, ներդրումային վերլուծաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է հանքաքարի մանրացման համար կիրառվող աղացների էլեկտրաբանեցման համակարգերի աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրությանը և դրանց տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների բարելավման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրական շարժաբերի, սնուցման համակարգի և մեխանիկական բեռնվածքի փոխազդեցությունն է հանքաքարի մանրացման տեխնոլոգիական գործընթացի տարբեր պայմաններում։ Աղացի աշխատանքը բնութագրվում է զգալի և փոփոխական մեխանիկական բեռնվածքներով, ինչի պատճառով էլեկտրաշարժիչի ու կառավարման համակարգի աշխատանքային ռեժիմների ճիշտ ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունի սարքավորման հուսալիության, արտադրողականության և էներգաարդյունավետության համար։ Ուսումնասիրվում են գործարկման, հաստատված աշխատանքի, բեռնվածքի փոփոխության և անցումային գործընթացների ժամանակ էլեկտրական ու մեխանիկական հիմնական մեծությունների փոփոխությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել շարժաբերի համապատասխանությունը տեխնոլոգիական պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրաէներգիայի սպառման, շարժիչի բեռնվածության, հզորության գործակցի, պտտման արագության և տեխնոլոգիական ծանրաբեռնվածության միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ոչ արդյունավետ աշխատանքային ռեժիմների բացահայտումը և կառավարման այնպիսի սկզբունքների հիմնավորումը, որոնք կարող են նպաստել ավելորդ էներգածախսի նվազեցմանը և սարքավորումների շահագործման կայունության բարձրացմանը։ Դիտարկվում են նաև էլեկտրական շարժաբերի պաշտպանության, վերահսկման և ավտոմատ կառավարման համակարգերի դերը, ինչպես նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխություններին շարժաբերի հարմարվողականության հնարավորությունները։ Աշխատանքային ռեժիմների վերլուծությունը կարող է իրականացվել հաշվարկային մոդելների, արտադրական չափումների և համակարգի բնութագրերի համեմատական գնահատման միջոցով՝ բացահայտելով էլեկտրական և մեխանիկական ենթահամակարգերի փոխադարձ ազդեցությունները։ Բարելավման ուղղությունները կապված են շարժաբերի ռացիոնալ կառավարման, սարքավորումների աշխատանքային ծանրաբեռնվածության համաձայնեցման, էներգետիկ կորուստների սահմանափակման և տեխնոլոգիական գործընթացի կայունացման հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է էլեկտրական շարժաբերի, հանքարդյունաբերական սարքավորումների, ավտոմատ կառավարման և էներգաարդյունավետության վերաբերյալ մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հանքաքարի մանրացման համակարգերի տեխնիկական հուսալիությունը, շահագործման արդյունավետությունը և էներգետիկ ցուցանիշները։

История

Պատմատնտեսական և ազգագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառի Շորագյալի տարածքում պետական գյուղացիների տնտեսական կենցաղի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղական բնակչության տնտեսավարման ձևերը, հողօգտագործման առանձնահատկությունները, երկրագործության և անասնապահության կազմակերպումը, ինչպես նաև տնային տնտեսությունների նյութական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղացիական աշխատանքի կազմակերպմանը, արտադրական միջոցների օգտագործմանը, եկամուտների ձևավորման աղբյուրներին և ընտանիքների տնտեսական գործունեության կառուցվածքին։ Ներկայացվում են գյուղական տնտեսությունների փոխհարաբերությունները տեղական շուկայի, առևտրի և վարչական համակարգի հետ, ինչպես նաև բնակչության տնտեսական դրության վրա ազդող բնական ու սոցիալական պայմանները։ Քննարկվում են պետական գյուղացիության հողային հարաբերությունների, հարկային պարտավորությունների և տնտեսական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի գյուղական բնակչության առօրյա տնտեսության, սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների և ավանդական տնտեսավարման ձևերի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայաստանի տնտեսական պատմության, գյուղացիության պատմության, պատմական ազգագրության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Религия

Աշխատությունը վերաբերում է քրիստոնեական եկեղեցիների միջև պատմական և դավանաբանական հարաբերություններին, մասնավորապես՝ Հռոմի պապական իշխանության և Արևելյան եկեղեցիների դիրքորոշումների շուրջ ձևավորված տարաձայնություններին։ Վերնագրում օգտագործված «հերձուածող» բառը մատնանշում է հեղինակի կամ հրատարակության քննադատական մոտեցումը պապականության նկատմամբ։ Այդ պատճառով աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես կրոնադավանաբանական բանավեճի բնույթի երկ, որը ներկայացնում է եկեղեցական իշխանության, դավանանքի և եկեղեցիների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ որոշակի դիրքորոշում։ Քրիստոնեական աշխարհի պատմության ընթացքում Հռոմի եկեղեցու և Արևելքի քրիստոնեական եկեղեցիների միջև տարբերություններ են առաջացել եկեղեցական իշխանության, աստվածաբանական մեկնաբանությունների, ծիսական ավանդույթների և եկեղեցական կառավարման հարցերում։ Այդ տարաձայնությունները հատկապես սրվել են միջնադարում և երկարատև ազդեցություն են ունեցել քրիստոնեական աշխարհի կառուցվածքի վրա։ Հայոց եկեղեցին, պահպանելով իր ինքնուրույն դավանաբանական, ծիսական և վարչական ավանդույթները, պատմականորեն ունեցել է բարդ հարաբերություններ ինչպես Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու, այնպես էլ արևելյան քրիստոնեական այլ համայնքների հետ։ Այս հարաբերությունները տարբեր ժամանակներում արտահայտվել են աստվածաբանական երկխոսության, եկեղեցական միության փորձերի, փոխադարձ քննադատության և դավանաբանական բանավեճերի միջոցով։ Աշխատության վերնագիրը հուշում է, որ գրքում կարող են քննարկվել պապականության հավակնությունները, Հռոմի եկեղեցու հարաբերությունները Արևելյան եկեղեցիների հետ և այդ հարցերի շուրջ ձևավորված կրոնական փաստարկները։ Սակայն առանց բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ ճշգրտորեն որոշել, թե որ պատմական իրադարձություններն են քննարկվում, ինչ աղբյուրներ են օգտագործվում կամ ինչպես են ներկայացվում առանձին եկեղեցիների դիրքորոշումները։ Արմաշում՝ Չարխափան Սուրբ Աստվածածնի վանքի տպարանում, հրատարակված այս աշխատությունը կապված է Օսմանյան կայսրության հայ եկեղեցական և վանական միջավայրի հետ։ Վանքերը 19-րդ դարում կարևոր դեր էին կատարում կրոնական կրթության, աստվածաբանական մտքի զարգացման, ձեռագրերի ու գրքերի պահպանման և տպագրության գործում։ Նման հրատարակությունները նպաստում էին դավանաբանական գիտելիքների տարածմանը և ընթերցողներին ծանոթացնում եկեղեցական պատմության շուրջ գոյություն ունեցող բանավեճերին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, համեմատական աստվածաբանությամբ, քրիստոնեական դավանաբանական հակասություններով և հայ կրոնական գրականության պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Այն նաև կարևոր է որպես 19-րդ դարի հայերեն կրոնական հրապարակախոսության օրինակ, որտեղ վերնագիրն ինքնին արտահայտում է որոշակի դավանաբանական դիրքորոշում։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական պարտքի կառավարման արդյունավետության տնտեսամաթեմատիկական գնահատմանը՝ պետական պարտքի ձևավորման, սպասարկման, կառուցվածքի և կառավարման գործընթացների քանակական վերլուծության միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառմամբ գնահատել պետական պարտքի կառավարման արդյունավետությունը, բացահայտել դրա վրա ազդող հիմնական գործոնները և մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել պարտքային ռիսկերը, օպտիմալացնել պարտքի սպասարկման ծախսերը և ապահովել պետական ֆինանսների կայունությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պետական պարտքի ծավալի և կառուցվածքի փոփոխությունները, ներքին և արտաքին պարտքի հարաբերակցությունը, պարտքի սպասարկման ծախսերը, տոկոսադրույքների և փոխարժեքների ազդեցությունը, ինչպես նաև պարտքի և համախառն ներքին արդյունքի, պետական բյուջեի եկամուտների ու ծախսերի փոխկապակցվածությունը։ Այս ցուցանիշների դինամիկայի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել պարտքային բեռի փոփոխությունները և բացահայտել այն ժամանակահատվածները, երբ պարտքի սպասարկման կամ վերաֆինանսավորման ռիսկերը կարող են մեծանալ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է տնտեսամաթեմատիկական մոդելների կիրառումը։ Վիճակագրական տվյալների հիման վրա կարող են կառուցվել ռեգրեսիոն և այլ քանակական մոդելներ, որոնց միջոցով գնահատվում է պետական պարտքի վրա մակրոտնտեսական հիմնական գործոնների ազդեցությունը։ Այդպիսի գործոնների շարքում կարող են դիտարկվել տնտեսական աճը, գնաճը, տոկոսադրույքները, փոխարժեքի տատանումները, բյուջեի դեֆիցիտը, արտաքին առևտրի ցուցանիշները և այլ մակրոտնտեսական փոփոխականներ։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է ոչ միայն նկարագրել արդեն ձևավորված կախվածությունները, այլև կատարել կանխատեսումներ պետական պարտքի հետագա շարժի վերաբերյալ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պետական պարտքի կայունության գնահատումը։ Պարտքի արդյունավետ կառավարումը ենթադրում է այնպիսի մակարդակի և կառուցվածքի պահպանում, որի պայմաններում պետությունը կարող է ժամանակին կատարել իր պարտավորությունները՝ առանց բյուջետային և մակրոտնտեսական լուրջ խաթարումների։ Այդ նպատակով կարող են հաշվարկվել պարտքային բեռը բնութագրող հարաբերակցություններ և ցուցանիշներ, ինչպես նաև ուսումնասիրվել տարբեր տնտեսական սցենարների ազդեցությունը պարտքի կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պարտքի կառուցվածքին՝ ըստ արժույթների, տոկոսադրույքների տեսակների, մարման ժամկետների և պարտատերերի։ Պարտքի ժամկետայնության և արժութային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը կարևոր է վերաֆինանսավորման և փոխարժեքային ռիսկերի գնահատման համար։ Եթե պարտքի զգալի մասը արտարժույթով է կամ կենտրոնացած է կարճաժամկետ մարման ժամանակահատվածներում, արտաքին տնտեսական ցնցումները կարող են մեծացնել դրա սպասարկման արժեքը։ Հետևաբար արդյունավետ կառավարման կարևոր խնդիրներից է պարտքային պորտֆելի այնպիսի կառուցվածքի ձևավորումը, որը թույլ կտա հավասարակշռել ֆինանսավորման արժեքը և ռիսկերը։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել նաև օպտիմալացման մեթոդներ՝ պետական պարտքի կառավարման տարբեր ռազմավարություններ համեմատելու և առավել արդյունավետ տարբերակը որոշելու համար։ Օպտիմալացման չափանիշների շարքում կարող են ներառվել պարտքի սպասարկման նվազագույն արժեքը, ռիսկերի սահմանափակումը, պարտքի ժամկետների հավասարակշռումը և պետական ֆինանսների երկարաժամկետ կայունության ապահովումը։ Սցենարային վերլուծության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր տնտեսական իրավիճակներ՝ բարձր կամ ցածր տնտեսական աճ, փոխարժեքի փոփոխություններ, տոկոսադրույքների աճ, բյուջետային դեֆիցիտի փոփոխություն և արտաքին ֆինանսավորման պայմանների փոփոխություն։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ տնտեսամաթեմատիկական գնահատման արդյունքները կարող են օգտագործվել պետական պարտքի կառավարման ռազմավարությունների կատարելագործման, պարտքային ռիսկերի վաղ հայտնաբերման և պետական ֆինանսական քաղաքականության հիմնավորման համար։ Քանակական մոդելների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կառավարման որոշումները հիմնավորել ոչ միայն ընդհանուր տնտեսական դիտարկումներով, այլև չափելի ցուցանիշների և կանխատեսվող սցենարների հիման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, պետական ֆինանսների մասնագետներին, մակրոտնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պետական պարտքը դիտարկում է որպես մակրոտնտեսական կառավարման կարևորագույն բաղադրիչ և տնտեսամաթեմատիկական գործիքների միջոցով փորձում է գնահատել դրա կառավարման արդյունավետությունը՝ բացահայտելով պարտքային կայունության ապահովման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման և պետական ֆինանսների երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարման հնարավոր ուղիները։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է այն ընկալման և մեկնաբանման փոփոխություններին, որոնք ձևավորվել են Սերվանտեսի ստեղծագործության շուրջ 20-րդ դարի իսպանական գրական քննադատության մեջ՝ ընդգծելով այն որպես բազմաշերտ մշակութային և գաղափարական երևույթ։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է վեպը վերաիմաստավորվել տարբեր քննադատական դպրոցների կողմից՝ սկսած փիլիսոփայական և էքզիստենցիալ մոտեցումներից մինչև պատմական, սոցիալ-քաղաքական և կառուցվածքաբանական վերլուծություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարին, որ գլխավոր կերպարը ընկալվում է ոչ միայն որպես գրական կատակերգական ֆիգուր, այլ նաև որպես իսպանական և եվրոպական ինքնության, իդեալիզմի և իրականության հակադրության խորհրդանիշ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է 20-րդ դարի քննադատության մեջ ձևավորված նոր մոտեցումները՝ տեքստի բազմաձայնության, հեղինակի դիրքի և ընթերցողի դերակատարության վերարժևորման համատեքստում։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես է վեպը դարձել ինտելեկտուալ բանավեճերի կենտրոն՝ շարունակաբար վերակարդացվող և նոր իմաստներ ստացող դասական տեքստի օրինակ։