Հայ Սուրբ եկեղեցու Ժամագրքում ընդգրկված և ձայնագրված երգեր

Մշակույթ

Այս թեման ներկայացնում է աշխարհի ամենահին և հարուստ մշակութային ավանդույթներից մեկը՝ չինական արվեստը, որը ձևավորվել է հազարավոր տարիների ընթացքում և մեծ ազդեցություն է ունեցել Արևելյան Ասիայի մշակույթի զարգացման վրա։ Չինական արվեստը ներառում է գեղանկարչություն, ճարտարապետություն, քանդակագործություն, կերամիկա, գեղագրություն, մետաքսագործություն և դեկորատիվ արվեստի տարբեր ձևեր։ Այն սերտորեն կապված է չինական փիլիսոփայության, կրոնի և հասարակական արժեքների հետ, հատկապես կոնֆուցիականության, դաոսիզմի և բուդդիզմի գաղափարների ազդեցությամբ։ Չինական արվեստի հիմնական առանձնահատկություններից են բնության նկատմամբ խոր հարգանքը, ներդաշնակության գաղափարը, խորհրդանշական պատկերների օգտագործումը և ներքին հոգևոր աշխարհի արտահայտումը։ Գեղանկարչության մեջ մեծ տարածում են ունեցել բնապատկերները, լեռների և գետերի պատկերները, որոնք ոչ միայն բնության նկարագրություն էին, այլ նաև մարդու և տիեզերքի միջև ներդաշնակության արտահայտություն։ Չինական գեղագրությունը համարվում է արվեստի բարձրագույն ձևերից մեկը, քանի որ այն միավորում է լեզուն, գեղագիտությունը և հոգևոր ինքնարտահայտումը։ Ճարտարապետության ոլորտում չինական արվեստը հայտնի է տաճարներով, պալատներով, այգիներով և բազմահարկ տանիքներով կառուցվածքներով, որոնցում կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաչափությունն ու բնության հետ ներդաշնակությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև ճենապակու և կերամիկայի արվեստը, որը դարեր շարունակ համարվել է չինական մշակույթի կարևոր խորհրդանիշներից մեկը և լայն տարածում ստացել ամբողջ աշխարհում։ Չինական արվեստում հաճախ օգտագործվում են վիշապների, փյունիկների, լոտոսի ծաղկի և այլ խորհրդանշական պատկերներ, որոնք արտահայտում են ուժ, երջանկություն, իմաստություն և հավերժություն։ Դարերի ընթացքում չինական արվեստը զարգացել է տարբեր դինաստիաների ազդեցությամբ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունեցել է իր առանձնահատուկ ոճն ու մշակութային մոտեցումները։ Չինական արվեստը մեծ ազդեցություն է թողել համաշխարհային մշակույթի վրա և մինչ այսօր շարունակում է համարվել ստեղծագործական մտածողության, գեղագիտական ներդաշնակության և հոգևոր խորության կարևոր օրինակ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի շուկայի զարգացման վրա դրամավարկային քաղաքականության ազդեցության տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ֆինանսական շուկայի արդյունավետության բարձրացման և դրամավարկային կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում են դրամավարկային քաղաքականության հիմնական գործիքների, տոկոսադրույքների, փողի առաջարկի, իրացվելիության կառավարման և գնաճային սպասումների ազդեցությունը արժեթղթերի շուկայի ձևավորման, գործունեության և զարգացման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, կապիտալի շուկայի զարգացման մակարդակին, բանկային համակարգի և արժեթղթերի շուկայի փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմները, որոնց միջոցով Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կողմից իրականացվող քաղաքականությունն ազդում է ֆինանսական ակտիվների եկամտաբերության, ներդրումային որոշումների, արժեթղթերի պահանջարկի և առաջարկի, շուկայական տոկոսադրույքների և կապիտալի ներգրավման հնարավորությունների վրա։ Քննարկվում են պետական և կորպորատիվ պարտատոմսերի, բաժնետոմսերի և ֆինանսական այլ գործիքների շուկաների զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց իրացվելիության, գնագոյացման, եկամտաբերության և ռիսկայնության վրա ազդող մակրոտնտեսական գործոնները։ Կարևորվում է պետական արժեթղթերի շուկայի դերը դրամավարկային քաղաքականության իրականացման, ֆինանսական համակարգի իրացվելիության կառավարման, եկամտաբերության կորի ձևավորման և ֆինանսական շուկայի մասնակիցների համար հուսալի գնային կողմնորոշիչների ապահովման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքի փոփոխությունների, բաց շուկայական գործառնությունների, պարտադիր պահուստավորման պահանջների և դրամավարկային կարգավորման այլ միջոցների ազդեցությանը արժեթղթերի շրջանառության, ներդրումային ակտիվության և ֆինանսական ռեսուրսների տեղաբաշխման վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում արժեթղթերի շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող կառուցվածքային և ինստիտուցիոնալ գործոնները, այդ թվում՝ շուկայի սահմանափակ խորությունը, ֆինանսական գործիքների ոչ բավարար բազմազանությունը, երկրորդային շուկայի իրացվելիության խնդիրները, ներդրողների շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը և կապիտալի շուկայի ենթակառուցվածքների կատարելագործման պահանջները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են նաև գնաճի, փոխարժեքի տատանումների, տնտեսական աճի, պետական պարտքի կառավարման և միջազգային ֆինանսական շուկաների զարգացումների ազդեցությունները Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի վրա։ Կարևորվում է դրամավարկային քաղաքականության կանխատեսելիության, կենտրոնական բանկի հաղորդակցման արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և ներդրողների վստահության միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում քննարկվում են դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցման հնարավորությունները, պետական պարտատոմսերի շուկայի խորացման, կորպորատիվ արժեթղթերի թողարկումների խթանման, ինստիտուցիոնալ ներդրողների մասնակցության ընդլայնման և երկարաժամկետ ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցման ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությանը, զարգացած և զարգացող ֆինանսական շուկաներում դրամավարկային քաղաքականության ազդեցության առանձնահատկությունների բացահայտմանը և Հայաստանի տնտեսական պայմաններում կիրառելի արդյունավետ մոտեցումների գնահատմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից են նաև արժեթղթերի շուկայի զարգացման ցուցանիշների վերլուծությունը, դրամավարկային գործոնների և շուկայական ակտիվության միջև փոխկապակցվածության գնահատումը, ինչպես նաև ֆինանսական շուկայի զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես կարող է արդյունավետ և հետևողական դրամավարկային քաղաքականությունը նպաստել ֆինանսական շուկայի կայունությանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, կապիտալի արդյունավետ բաշխմանը և տնտեսության իրական հատվածի ֆինանսավորման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է այն հանգամանքը, որ արժեթղթերի շուկայի կայուն զարգացումը պահանջում է ոչ միայն դրամավարկային կարգավորման արդյունավետ գործիքակազմ, այլև համապատասխան իրավական, ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական պայմանների ձևավորում։ Աշխատությունն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի Հանրապետության դրամավարկային քաղաքականության, կապիտալի շուկայի զարգացման, ֆինանսական կայունության և ներդրումային գործընթացների փոխկապակցված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսաբանների, բանկային համակարգի մասնագետների, արժեթղթերի շուկայի մասնակիցների, ներդրումային վերլուծաբանների, պետական ֆինանսական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի ֆինանսական համակարգի զարգացման հեռանկարներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է նախազորակոչային տարիքի դպրոցականների ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակության ուսումնասիրմանը՝ այն կապելով զինվորական ծառայությանն անհրաժեշտ ֆիզիկական, կամային և շարժողական պատրաստվածության ձևավորման հետ։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը դպրոցականների ֆիզիկական հնարավորությունների նպատակային զարգացումն է, որպեսզի ֆիզիկական կուլտուրայի դասերը ոչ միայն նպաստեն առողջության ամրապնդմանը, ներդաշնակ զարգացմանը և առողջ ապրելակերպի ձևավորմանը, այլև ունենան կիրառական նշանակություն՝ պատրաստելով երիտասարդներին ապագա ծառայությանը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում ուժի, արագության, դիմացկունության, ճարպկության և շարժումների համակարգման զարգացմանը, ինչպես նաև այնպիսի վարժությունների և մարզական միջոցների ընտրությանը, որոնք կարող են նպաստել ֆիզիկական պատրաստվածության բարձրացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատմանն ու վերահսկմանը, դրա չափորոշիչների կիրառմանը և սովորողների անհատական հնարավորություններին համապատասխան մարզական ծանրաբեռնվածության կազմակերպմանը։ Այս մոտեցումը համապատասխանում է նաև ՀՀ-ում նախազորակոչային տարիքի պատանիների ֆիզիկական նախապատրաստության վերաբերյալ սահմանված սկզբունքներին, որոնց համաձայն ֆիզիկական պատրաստվածությունը պետք է իրականացվի ուսումնական գործընթացի շրջանակում և նպաստի առողջ, ֆիզիկապես կոփված ու ծառայությանը պատրաստ երիտասարդների ձևավորմանը։ Աշխատանքի արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ ֆիզիկական դաստիարակությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես առանձին մարզական գործունեություն, այլ որպես ընդհանուր կրթական և նախազորակոչային պատրաստության բաղադրիչ, որի միջոցով հնարավոր է ձևավորել նպատակասլացություն, կարգապահություն, դիմացկունություն, սեփական ուժերը ճիշտ գնահատելու կարողություն և ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը աստիճանաբար հարմարվելու ունակություն։ Միաժամանակ թեման առնչվում է ռազմակիրառական ֆիզիկական պատրաստության գաղափարին, որը ֆիզիկական դաստիարակության կիրառական ուղղություններից մեկն է և նախատեսված է երիտասարդների շարժողական պատրաստվածությունը ծառայության պահանջներին մոտեցնելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական կուլտուրայի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մարզիչներին, նախնական զինվորական պատրաստության մասնագետներին, ուսանողներին և այն հետազոտողներին, ովքեր հետաքրքրված են դպրոցականների ֆիզիկական դաստիարակության, ռազմակիրառական պատրաստության և երիտասարդների բազմակողմանի զարգացման հարցերով։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է ռեվասկուլյարիզացիայի (արյան հոսքի վերականգնման) մեթոդի ընտրության խնդիրներին՝ հիմնականում միակողմանի աթերոսկլերոտիկ ախտահարմամբ զարկերակա-ազդրային (իլեոֆեմորալ) հատվածում՝ ընդգծելով անոթային վիրաբուժության, սրտանոթային պաթոլոգիայի և կլինիկական որոշումների ընդունման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է համեմատել և գնահատել տարբեր վիրաբուժական և էնդովասկուլյար մոտեցումների արդյունավետությունը՝ միակողմանի աթերոսկլերոտիկ խցանումների կամ նեղացումների դեպքում, ինչպես նաև ձևակերպել օպտիմալ ընտրության չափանիշներ՝ կախված հիվանդության ծանրությունից, անոթային անատոմիայից և հիվանդի ընդհանուր վիճակից։ Ուսումնասիրվում են բաց վիրահատական մեթոդները (օրինակ՝ աորտո-բիֆեմորալ շունտավորում), ինչպես նաև նվազ ինվազիվ էնդովասկուլյար միջամտությունները՝ անգիոպլաստիկա և ստենտավորում, դրանց ցուցումները, առավելություններն ու սահմանափակումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեմոդինամիկ փոփոխություններին, օրգանների արյունամատակարարման վերականգնման աստիճանին և երկարաժամկետ անցանելիության ցուցանիշներին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ռիսկի գործոնների ազդեցությունը՝ շաքարային դիաբետ, հիպերլիպիդեմիա, ծխախոտային կախվածություն, ինչպես նաև հիվանդների ընտրության անհատականացված մոտեցումների կարևորությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում են հետվիրահատական բարդությունները, ռեցիդիվի հավանականությունը և կյանքի որակի բարելավման ցուցանիշները տարբեր մեթոդների կիրառման դեպքում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է անոթային վիրաբուժության և կլինիկական բժշկության ոլորտում՝ նպաստելով ստորին վերջույթների աթերոսկլերոզի բուժման ռազմավարությունների օպտիմալացմանը։

Կրոն

«Խրատների թանգարան» խորագրով այս ժողովածուն պատկանում է բարոյախոսական և դաստիարակչական գրականության այն ավանդույթին, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին փոխանցել կյանքի փորձից, կրոնական պատկերացումներից և մարդկային վարքի դիտարկումից բխող խրատներ՝ նպաստելով նրա բարոյական գիտակցության, դատողության և աշխարհայացքի ձևավորմանը։ «Թանգարան» բառի փոխաբերական կիրառությունը վերնագրում մատնանշում է տարբեր մտքերի, խրատների, իմաստուն խոսքերի և դաստիարակչական գաղափարների հավաքածուի բնույթը, որտեղ մեկտեղված նյութերը կարող են ծառայել որպես ընթերցանության, խորհրդածության և ինքնակատարելագործման միջոց։ Այսպիսի ժողովածուների հիմքում ընկած է այն համոզմունքը, որ մարդու բարոյական զարգացումը պահանջում է ոչ միայն գիտելիքների ձեռքբերում, այլև սեփական վարքի քննություն, փորձից եզրակացություններ անելու կարողություն և կյանքի տարբեր իրավիճակներում առաքինի սկզբունքներով առաջնորդվելու պատրաստակամություն։ Խրատական գրականության ավանդույթը երկար պատմություն ունի հայ մշակույթում և սերտորեն կապված է քրիստոնեական ուսուցման, առակագրության, իմաստասիրական մտքի ու ժողովրդական բարոյական պատկերացումների հետ։ Դրա շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում բարության, ազնվության, խոնարհության, համբերության, արդարության, աշխատասիրության, չափավորության և ուրիշների հանդեպ պատասխանատվության գաղափարները։ Այս արժեքները ներկայացվում են որպես անհատական վարքի հիմնարար սկզբունքներ, որոնց հետևողական կիրառումը նպաստում է թե՛ մարդու ներքին ներդաշնակությանը, թե՛ հասարակական հարաբերությունների առողջացմանը։ Ժողովածուային կառուցվածքը խրատական գրականությանը հնարավորություն է տալիս մեկ գրքում միավորելու տարբեր թեմաներ և գաղափարներ՝ ընթերցողին տրամադրելով բազմազան նյութ, որը կարելի է ընկալել առանձին հատվածներով կամ դիտարկել որպես բարոյական դաստիարակության ամբողջական համակարգ։ Յուրաքանչյուր խրատական միավորի նշանակությունը պայմանավորված է ոչ միայն փոխանցվող մտքով, այլև այն կիրառելու հնարավորությամբ։ Այդ պատճառով նման գրականության մեջ առանձնահատուկ կարևորություն ունեն պարզ ու հիշվող ձևակերպումները, հակիրճ դատողությունները, բարոյական հակադրությունները և օրինակների միջոցով գաղափարների բացատրությունը։ Դրանք ընթերցողին օգնում են տարբերակելու ցանկալի ու անընդունելի վարքագծերը, խորհելու սեփական որոշումների հետևանքների մասին և գնահատելու անձնական պատասխանատվության դերը մարդկային հարաբերություններում։ Խրատական ժողովածուների մեկ այլ կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ դրանց դաստիարակչական նպատակը չի սահմանափակվում գիտելիքի փոխանցմամբ․ դրանք ձգտում են ձևավորել նաև որոշակի վերաբերմունք կյանքի, հասարակության և մարդու պարտականությունների նկատմամբ։ Այս առումով ընթերցանությունը դիտարկվում է որպես ինքնաճանաչման և բարոյական կատարելագործման ընթացք, որի ընթացքում մարդը ոչ միայն ծանոթանում է տարբեր գաղափարների, այլև համադրում դրանք սեփական փորձի հետ։ Հայկական քրիստոնեական մշակույթում նման գրականությունը հաճախ առնչվել է հոգևոր դաստիարակության, հավատքի սկզբունքների, խղճի, առաքինության և մարդկային պարտականությունների թեմաներին։ Հոգևոր ու բարոյական ուսուցման այս ուղղությունը կարևոր դեր է ունեցել կրթական միջավայրում, քանի որ գիրքը դիտարկվել է որպես գիտելիքի աղբյուր և միաժամանակ որպես մարդու բնավորության ձևավորման միջոց։ Ժողովածուի՝ որպես տարբեր խրատների հավաքածուի գաղափարը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկելու նաև գիտելիքի պահպանման ու փոխանցման տեսանկյունից․ տարբեր ժամանակներում ձևավորված բարոյական դատողությունները հավաքվում և ներկայացվում են ընթերցողին՝ դառնալով ընդհանուր մշակութային հիշողության մաս։ Երկրորդ հատորի առկայությունը ցույց է տալիս, որ հրատարակությունը պատկանում է բազմահատոր կամ շարունակական կազմությամբ գրքային շարքի, ինչը կարևոր է նյութի կազմակերպման և ընթերցանության ավանդույթի ուսումնասիրման համար։ Հատորային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տարբեր թեմաներ ներկայացնելու առանձին մասերով և ընդլայնելու ժողովածուի բովանդակային շրջանակը։ Միաժամանակ այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի հրատարակչական մոտեցումները, երբ բարոյական, կրոնական և կրթական նշանակություն ունեցող գրքերը հաճախ կազմվում էին որպես շարունակական ընթերցանության համար նախատեսված ժողովածուներ։ Գրական առումով այս տեսակի երկերին բնորոշ է ուսուցողական ուղղվածությունը, մտքերի հստակ շարադրանքը և ընթերցողի հետ անմիջական հաղորդակցության ձգտումը։ Խրատը կարող է հանդես գալ որպես ինքնուրույն միտք, բարոյական դատողություն կամ կյանքի որևէ երևույթի մեկնաբանություն, սակայն բոլոր դեպքերում դրա հիմնական գործառույթը ընթերցողին մտածելու և որոշակի եզրակացության հանգելու մղելն է։ Նման գրականության արժեքը պայմանավորված է նաև նրա հասանելիությամբ․ այն նախատեսված է ոչ միայն մասնագիտացված գիտելիք ունեցող մարդկանց, այլև լայն ընթերցողական շրջանակների համար, որոնք ցանկանում են գտնել վարքի, ընտանեկան հարաբերությունների, հասարակական կյանքի և անձնական զարգացման վերաբերյալ օգտակար մտքեր։ Պատմամշակութային տեսանկյունից ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ հոգևոր և դաստիարակչական գրականության ուսումնասիրության համար։ Երուսաղեմը հայ հոգևոր կյանքի և գրավոր մշակույթի կարևոր կենտրոն էր, որտեղ եկեղեցական հաստատությունների գործունեությունը նպաստում էր հայերեն գրքի պահպանմանը, հրատարակմանը և տարածմանը։ Սուրբ Հակոբյանց միաբանության հետ կապված տպագրական միջավայրը կարևոր դեր ուներ հայ հոգևոր գրականության զարգացման և հայերեն գրավոր ժառանգության շարունակականության ապահովման գործում։ Այդ միջավայրում խրատական ու բարոյախոսական գրքերի հրատարակումը համապատասխանում էր կրթական և հոգևոր դաստիարակության ավանդույթներին՝ նպաստելով քրիստոնեական արժեքների տարածմանը և ընթերցանության մշակույթի պահպանմանը։ Նման հրատարակությունները կարևոր էին նաև այն պատճառով, որ հայ համայնքներում գիրքը շարունակում էր ծառայել որպես լեզվի, հավատքի, բարոյական նորմերի և մշակութային հիշողության փոխանցման միջոց։ Ընթերցողական արժեքի առումով այս ժողովածուն կարող է հետաքրքրել հայ կրոնական գրականությամբ, բարոյախոսական երկերով, դաստիարակչական մտածողության պատմությամբ և 19-րդ դարի հայ տպագրական մշակույթով զբաղվողներին։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու խրատական գրականության ժանրային առանձնահատկությունները, բարոյական արժեքների ներկայացման եղանակները և այն դերը, որը վերապահվում էր գրավոր խոսքին մարդու հոգևոր ու հասարակական ձևավորման գործում։ Ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն տեսանկյունից, թե ինչպես էին տարբեր խրատների և իմաստուն մտքերի միջոցով պահպանվում ու փոխանցվում սերունդների կուտակած փորձը, ինչպես էին ձևակերպվում անձնական պատասխանատվության և հասարակական վարքի վերաբերյալ պատկերացումները, և ինչպես էր հայերեն գիրքը ծառայում կրթական ու դաստիարակչական նպատակներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը պատկանում է հայ բարոյախոսական ու հոգևոր գրականության այն ավանդույթին, որտեղ գիրքը դիտարկվում է որպես իմաստության հավաքածու, բարոյական ինքնաքննության միջոց և անհատի հոգևոր ու հասարակական զարգացման ուղեկից։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է առնետների օրգանների կտրվածքներում և հոմոգենատներում ամինաթթուների դեզամինավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այս կարևոր կենսաքիմիական գործընթացի ընթացքի առանձնահատկությունները և դրա կարգավորման գործոնները տարբեր հյուսվածքներում։ Հետազոտության կենտրոնում ամինաթթուների նյութափոխանակության այն ռեակցիաներն են, որոնց ընթացքում ամինախումբը հեռացվում է ամինաթթվի մոլեկուլից՝ առաջացնելով համապատասխան ազոտային և ածխածնային միացություններ։ Ուսումնասիրվում են դեզամինավորման գործընթացների ֆերմենտային հիմքերը, դրանց մասնակցող ֆերմենտների ակտիվությունը և տարբեր օրգանների հյուսվածքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լյարդի, երիկամների և այլ օրգանների նյութափոխանակային ակտիվության համեմատությանը, քանի որ ամինաթթուների փոխանակության մեջ տարբեր հյուսվածքներ կարող են ունենալ տարբեր դեր և ֆերմենտային ներուժ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ օքսիդատիվ դեզամինավորման գործընթացները, դրանց ընթացքի համար անհրաժեշտ պայմանները և ռեակցիաների արագության վրա ազդող գործոնները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆերմենտների ակտիվության կախվածությանը սուբստրատի կոնցենտրացիայից, միջավայրի պայմաններից, ջերմաստիճանից և այլ կենսաքիմիական գործոններից։ Հոմոգենատների և հյուսվածքային կտրվածքների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բջջային կառուցվածքի պահպանվածության աստիճանի և հյուսվածքի կազմակերպվածության ազդեցությունը ամինաթթուների փոխանակության վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել տարբեր օրգաններում ազոտային փոխանակության մեխանիզմների, ամինաթթուների կատաբոլիզմի և կենսաքիմիական էներգետիկ գործընթացների փոխկապակցվածության ավելի խոր ըմբռնմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև ֆերմենտային համակարգերի հյուսվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման և կենդանական օրգանիզմում ազոտային նյութափոխանակության ընդհանուր օրինաչափությունների պարզաբանման համար։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել փորձարարական կենսաքիմիայի, ֆիզիոլոգիայի և կենսաբանական քիմիայի հետագա հետազոտություններում, ինչպես նաև նյութափոխանակային գործընթացների ուսումնասիրության տեսական հիմքերի ընդլայնման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, ֆիզիոլոգներին, կենսաբաններին, ֆերմենտաբանության և կենդանիների նյութափոխանակության մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան գիտական ուղղություններով սովորող ուսանողներին։