Հայաստանի ազգային գրադարանի 2017 թ. ծրագիրը

Այլ առարկաներ

Արժեթղթերի ընթացիկ և ապագա արժեքների գնահատման մեթոդները ֆինանսական վերլուծության կարևոր գործիքներ են, որոնք օգտագործվում են բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների իրական արժեքը որոշելու համար՝ ներդրումային որոշումներ կայացնելու նպատակով։ Ապագա արժեքի գնահատումը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ ներկայում ներդրված գումարը ժամանակի ընթացքում աճում է տոկոսների կամ եկամտաբերության հաշվին, և այն հաշվարկվում է բարդ տոկոսադրույքի միջոցով, որտեղ հաշվի են առնվում տոկոսադրույքը, ժամանակահատվածը և կապիտալի աճի մեխանիզմը, ինչը թույլ է տալիս կանխատեսել ներդրման արժեքը որոշակի ապագա պահին։ Ընթացիկ արժեքի գնահատումը (դիսկոնտավորում) հակառակ գործընթացն է, որի ընթացքում ապագա դրամական հոսքերը բերվում են ներկա արժեքի՝ կիրառելով դիսկոնտավորման տոկոսադրույք, որը արտացոլում է ժամանակի արժեքը և ռիսկի մակարդակը, և այս մեթոդը հատկապես կարևոր է պարտատոմսերի և երկարաժամկետ ներդրումային նախագծերի գնահատման համար։ Արժեթղթերի գնահատման հիմնական մեթոդներից են դիսկոնտավորված դրամական հոսքերի մեթոդը (DCF), որը հաշվի է առնում բոլոր ապագա եկամուտները և դրանք բերում է ներկա արժեքի, դիվիդենտների դիսկոնտավորման մոդելը բաժնետոմսերի համար, ինչպես նաև պարտատոմսերի եկամտաբերության հաշվարկը մինչև մարման ժամկետ (yield to maturity), որը թույլ է տալիս գնահատել ներդրման ընդհանուր շահութաբերությունը։ Բացի այդ, կիրառվում են նաև շուկայական համեմատական մեթոդներ, որտեղ արժեթղթերի արժեքը համեմատվում է նմանատիպ ընկերությունների կամ ֆինանսական գործիքների հետ։ Այս մեթոդների համադրությունը հնարավորություն է տալիս ներդրողներին ավելի ճշգրիտ գնահատել ռիսկը և եկամտաբերությունը, կայացնել հիմնավորված ներդրումային որոշումներ և արդյունավետ կառավարել ֆինանսական պորտֆելը։

Գյուղատնտեսություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանի պայմաններում աշնանացան ցորենի Ախթամար սորտի մշակության արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հողի հիմնական մշակման եղանակներին, պարարտացման համակարգերին և ցանքի նորմային։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նշված ագրոտեխնիկական գործոնների ազդեցությունը բույսերի աճի և զարգացման, բերքատվության ձևավորման և ստացվող հատիկի որակական ցուցանիշների վրա, ինչպես նաև որոշել տվյալ բնական-կլիմայական պայմաններում առավել արդյունավետ մշակության տարբերակները։ Աշխատանքում աշնանացան ցորենի արտադրությունը դիտարկվում է Սիսիանի տարածաշրջանի գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում, որտեղ բարձրադիր դիրքը, կլիմայական պայմանները, ջերմաստիճանային ռեժիմը, տեղումների քանակն ու բաշխվածությունը, հողի հատկությունները և խոնավության ապահովվածությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ մշակաբույսի արտադրողականության վրա։ Ախթամար սորտը Հայաստանի պայմաններում օգտագործվող աշնանացան ցորենի սորտերից է և առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի Սյունիքի մարզի համապատասխան ագրոէկոլոգիական գոտիների համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հողի հիմնական մշակման ազդեցության գնահատումը։ Հողի մշակության եղանակը ձևավորում է բույսերի արմատային համակարգի զարգացման, խոնավության կուտակման և պահպանման, օդափոխության, սննդատարրերի հասանելիության և մոլախոտերի դեմ պայքարի պայմանները։ Հիմնական մշակման տարբեր խորություններն ու եղանակները կարող են տարբեր կերպ ազդել հողի կառուցվածքի, խոնավության ռեժիմի և ցանքի համար անհրաժեշտ հողային միջավայրի ձևավորման վրա։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարևորվում է այնպիսի մշակման համակարգի ընտրությունը, որը համապատասխան է տեղական հողակլիմայական պայմաններին և նպաստում է աշնանացան ցորենի կայուն բերքատվության ձևավորմանը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարարտացման ազդեցությանը։ Աշնանացան ցորենը սննդատարրերի նկատմամբ պահանջկոտ մշակաբույս է, իսկ պարարտանյութերի ճիշտ կիրառումը կարող է նպաստել թփակալման, արմատային համակարգի զարգացման, ձմեռադիմացկունության, հասկերի ձևավորման և հատիկալիցքի բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր պարարտացման ֆոններ և դրանց ազդեցությունը բույսերի աճի ու զարգացման հիմնական ցուցանիշների վրա։ Հատկապես կարևորվում է սննդատարրերի հավասարակշռված ապահովումը, քանի որ դրանց պակասը կամ ավելցուկը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ինչպես բերքատվության, այնպես էլ հատիկի որակի վրա։ Ցանքի նորման ևս ուսումնասիրության առանցքային գործոններից է։ Միավոր տարածքի վրա ցանվող սերմերի քանակը որոշում է բույսերի խտությունը, նրանց միջև մրցակցությունը ջրի, լույսի և սննդատարրերի համար, ինչպես նաև հետագայում ձևավորվող հասկերի քանակը։ Չափազանց նոսր ցանքը կարող է հանգեցնել տարածքի ոչ լիարժեք օգտագործման և բերքատվության նվազման, իսկ չափազանց խիտ ցանքը կարող է ուժեղացնել բույսերի միջև մրցակցությունը և բարձրացնել հիվանդությունների կամ պառկելու վտանգը։ Հետևաբար հետազոտության կարևոր խնդիր է տվյալ սորտի և տվյալ տարածաշրջանի պայմաններում ցանքի այն նորմայի բացահայտումը, որը կարող է ապահովել բույսերի օպտիմալ խտություն և բարձր արտադրողականություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է նշված երեք հիմնական ագրոտեխնիկական գործոնների ոչ միայն առանձին, այլև փոխազդեցված ազդեցությունը։ Հողի մշակման եղանակը, պարարտացման մակարդակը և ցանքի նորման փոխկապակցված են և միասին ձևավորում են մշակաբույսի աճի պայմանները։ Օրինակ՝ լավ նախապատրաստված և սննդանյութերով ապահովված հողում որոշակի ցանքի նորմա կարող է ապահովել ավելի արդյունավետ բուսածածկ, մինչդեռ այլ պայմաններում նույն նորման կարող է հանգեցնել բույսերի ավելորդ խտության։ Այս փոխազդեցությունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս մշակության տեխնոլոգիան գնահատել ամբողջական համակարգի տեսքով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բույսերի աճի և զարգացման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել ծլունակությունը, բույսերի պահպանվածությունը, թփակալման ինտենսիվությունը, բույսերի բարձրությունը, հասկերի քանակը, հասկի երկարությունը, մեկ հասկի հատիկների թիվը և այլ ագրոնոմիական ցուցանիշներ։ Այս տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե տարբեր ագրոտեխնիկական պայմաններում որ հատկանիշներն են առավել զգայուն և ինչպիսի կապ ունեն վերջնական բերքատվության հետ։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բերքատվության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր տեխնոլոգիական տարբերակների ազդեցությունը մեկ հեկտարից ստացվող բերքի քանակի վրա, ինչպես նաև բերքի կառուցվածքային տարրերի փոփոխությունները։ Բերքատվության բարձրացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտադրական նպատակ, այլև որպես կիրառվող ագրոտեխնոլոգիայի արդյունավետության կարևոր չափանիշ։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է երիտասարդ աստղերի էվոլյուցիոն և բռնկումային որոշ բնութագրերի գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով աստղերի վաղ զարգացման փուլերում տեղի ունեցող ֆիզիկական գործընթացների բացահայտման և դրանց քանակական գնահատման վրա։ Երիտասարդ աստղերը կարևոր օբյեկտներ են աստղառաջացման, աստղերի ձևավորման և վաղ էվոլյուցիայի մեխանիզմների ուսումնասիրման համար, քանի որ դրանց դիտարկվող հատկությունները կրում են ինչպես աստղի ներքին կառուցվածքի, այնպես էլ շրջակա միջավայրի հետ փոխազդեցության մասին տեղեկատվություն։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երիտասարդ աստղերի լուսատվության, ջերմաստիճանի, գույնի, սպեկտրային առանձնահատկությունների, պայծառության փոփոխականության և այլ դիտողական պարամետրերի հիման վրա դրանց ֆիզիկական ու էվոլյուցիոն վիճակը գնահատելու եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բռնկումային երևույթներին, որոնց ընթացքում աստղի պայծառությունը կարճ ժամանակահատվածում կարող է զգալիորեն փոփոխվել՝ արտացոլելով մագնիսական ակտիվության, էներգիայի արագ արտազատման և աստղային մթնոլորտում տեղի ունեցող ֆիզիկական գործընթացների առանձնահատկությունները։ Բռնկումների ուսումնասիրության համար կարևոր են դրանց հաճախականության, տևողության, ամպլիտուդի, էներգիայի և լուսային կորի ձևի գնահատման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր երիտասարդ աստղերի ակտիվության մակարդակները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև դիտողական տվյալների մշակման մեթոդներ, լուսաչափական շարքերի վերլուծություն, փոփոխականության հայտնաբերում և վիճակագրական չափանիշների կիրառմամբ աստղային բռնկումների առանձնացում այլ տեսակի պայծառության փոփոխություններից։ Էվոլյուցիոն բնութագրերի գնահատման տեսանկյունից կարող են օգտագործվել աստղի լուսատվության, ջերմաստիճանի, զանգվածի և տարիքի միջև առկա տեսական կապերը, ինչպես նաև աստղային էվոլյուցիայի մոդելները։ Դրանց համադրումը դիտողական տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատել երիտասարդ աստղերի զարգացման փուլերը և հետևել դրանց ֆիզիկական պարամետրերի փոփոխությանը ժամանակի ընթացքում։ Կարևոր է նաև միջաստղային կլանման և շրջակա միջավայրի ազդեցության հաշվառումը, քանի որ դրանք կարող են էականորեն փոփոխել աստղի դիտվող պայծառությունն ու գույնը և, հետևաբար, ազդել ստացվող գնահատականների ճշգրտության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր դիտողական տիրույթներում ստացված տվյալների համադրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել երիտասարդ աստղերի ակտիվության և էվոլյուցիայի մասին։ Մեթոդների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները և օգնել ընտրելու տվյալ հետազոտական խնդրին առավել համապատասխան մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աստղագետների, աստղաֆիզիկոսների, դիտողական աստղագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, տվյալների վերլուծաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ձևավորել երիտասարդ աստղերի էվոլյուցիոն վիճակի և բռնկումային ակտիվության գնահատման մեթոդական հիմք՝ համադրելով դիտողական տվյալների մշակումը, ֆիզիկական մոդելավորումը և վիճակագրական վերլուծությունը, ինչը կարող է նպաստել աստղառաջացման և երիտասարդ աստղերի ֆիզիկական բնույթի վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը։

Գրականություն

Այս թեման ուսումնասիրում է հասարակայնության հետ կապերի (PR) և լրագրության փոխհարաբերությունների զարգացումը Հայաստանի զանգվածային լրատվամիջոցների համակարգում՝ ընդգծելով դրանց փոխազդեցության հիմնական առանձնահատկություններն ու օրինաչափությունները։ Վերջին տասնամյակներում Հայաստանի մեդիա դաշտում նկատվում է PR գործիքների աստիճանական ինտեգրում լրագրողական գործունեության մեջ, ինչը պայմանավորված է քաղաքական, տնտեսական և տեխնոլոգիական փոփոխություններով, ինչպես նաև տեղեկատվական շուկայի մրցակցության աճով։ Զանգվածային լրատվամիջոցները ավելի հաճախ են օգտագործում PR նյութեր՝ մամուլի հաղորդագրություններ, պաշտոնական հայտարարություններ և կազմակերպությունների կողմից պատրաստված բովանդակություն, ինչը երբեմն սահմանում է բարակ սահման լրագրողական օբյեկտիվության և PR հաղորդակցության միջև։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն նաև թվային մեդիաները և սոցիալական ցանցերը, որոնք արագացրել են տեղեկատվության տարածումը և փոխել են բովանդակության արտադրության մեխանիզմները՝ լրագրողներին ստիպելով ավելի արագ արձագանքել և հաճախ օգտագործել պատրաստի տեղեկատվական աղբյուրներ։ Միաժամանակ ձևավորվում են նաև մասնագիտական նոր չափանիշներ և էթիկական քննարկումներ՝ կապված տեղեկատվության ստուգման, աղբյուրների բազմազանության և հանրային շահի պաշտպանության հետ։ Հայաստանի մեդիա միջավայրում PR-ի և լրագրության սերտաճումը դիտվում է որպես համաշխարհային միտման մաս, սակայն ունի նաև տեղական առանձնահատկություններ՝ պայմանավորված մեդիա սեփականության կառուցվածքով, քաղաքական ազդեցություններով և շուկայի սահմանափակությամբ։ Այս երևույթը ձևավորում է նոր օրինաչափություններ, որտեղ տեղեկատվությունը դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման միջոց, այլ նաև ռազմավարական ազդեցության գործիք՝ ազդելով հասարակական կարծիքի ձևավորման վրա։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Գևորգ Էմինի պոեզիայի ուսումնասիրությանը, նրա բանաստեղծական աշխարհը, ոճը և թեմատիկ յուրահատկությունները ներկայացնելով հայկական ժամանակակից գրականության համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են Էմինի բանաստեղծությունների լիրիկական, սոցիալական և ազգային մոտիվները, լեզվական, պատկերագրական և ռիթմիկ հատկությունները, ինչպես նաև ստեղծագործողի յուրահատուկ երգեցիկ ոճը և տեսլականը։ Հեղինակը դիտարկում է նրա ստեղծագործությունների գրական և մշակութային ազդեցությունը, քննարկում ժամանակակից հասարակության, արժեքների ու մտքի արտացոլումը բանաստեղծություններում և ընդգծում գրողի ավանդը հայ գրականության զարգացման ու ինքնության պահպանման գործում։ Աշխատությունը կարևոր է գրականագետների, ուսուցիչների, ուսանողների և ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորքային հասկանալ Գևորգ Էմինի պոեզիան, նրա թեմատիկան, ձևի փայլը և ժամանակակից հայ գրականության դերը։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է շրջակա միջավայրի և տրանսպորտային համակարգի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը խոշոր քաղաքների զարգացման և տարածքային կազմակերպման գործընթացում՝ որպես հիմնական օրինակ դիտարկելով Իրանի Գորգան քաղաքը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից քաղաքի տարածական զարգացումը պայմանավորված է ոչ միայն բնակչության թվաքանակի աճով, տնտեսական ակտիվությամբ և շինարարական գործընթացներով, այլև բնական միջավայրի առանձնահատկություններով, տրանսպորտային հասանելիությամբ, ճանապարհային ցանցի կառուցվածքով և հողօգտագործման փոփոխություններով։ Գորգան քաղաքի օրինակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այս գործոնների փոխկապակցված ազդեցությունը և հասկանալու, թե ինչպես են դրանք ձևավորում քաղաքի տարածական կառուցվածքը, զարգացման ուղղությունները և քաղաքային միջավայրի որակը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տրանսպորտի ազդեցության գնահատումը քաղաքի տարածական զարգացման վրա։ Տրանսպորտային ցանցի ընդլայնումը և ճանապարհների հասանելիության բարձրացումը կարող են նպաստել նոր բնակելի, առևտրային և արտադրական տարածքների ձևավորմանը, փոխել քաղաքային կենտրոնի և ծայրամասերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև խթանել կառուցապատման տարածական ընդլայնումը։ Միևնույն ժամանակ, տրանսպորտային համակարգի ոչ բավարար կազմակերպվածությունը կարող է հանգեցնել երթևեկության ծանրաբեռնվածության, ճանապարհային ցանցի գերբեռնվածության, օդի աղտոտման, աղմուկի ավելացման և քաղաքային տարածքի անհավասար զարգացման։ Շրջակա միջավայրի տեսանկյունից աշխատանքը կարևորում է քաղաքային ընդլայնման և բնական ռեսուրսների պահպանության փոխհարաբերությունը։ Գորգանի տարածքային զարգացումը անհրաժեշտ է դիտարկել բնական լանդշաֆտների, գյուղատնտեսական հողերի, անտառային տարածքների և այլ էկոլոգիական ռեսուրսների պահպանության համատեքստում։ Քաղաքային կառուցապատման տարածքների ընդլայնումը կարող է փոխել հողօգտագործման կառուցվածքը, նվազեցնել բնական կամ գյուղատնտեսական նշանակության տարածքները և մեծացնել մարդու ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա։ Այդ պատճառով քաղաքաշինական պլանավորման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել ոչ միայն բնակչության և ենթակառուցվածքների աճի պահանջները, այլև բնական տարածքների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում քաղաքի տարածական կառուցվածքին, բնակելի և հասարակական տարածքների տեղաբաշխմանը, ճանապարհային հիմնական ուղղություններին, տրանսպորտային հանգույցներին, քաղաքային կենտրոնի և ծայրամասային գոտիների զարգացման առանձնահատկություններին։ Կարևոր է նաև քաղաքի տարբեր հատվածների տրանսպորտային հասանելիության և ենթակառուցվածքային ապահովվածության համեմատությունը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էական ազդեցություն ունենալ բնակչության տեղաբաշխման և քաղաքային տարածքի հետագա ընդլայնման վրա։ Աշխատանքը քաղաքային զարգացումը դիտարկում է համակարգային տեսանկյունից՝ փոխկապակցելով տրանսպորտը, հողօգտագործումը, բնակչության տարածական բաշխումը և շրջակա միջավայրի վիճակը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն խնդիրները, որոնք առաջանում են արագ քաղաքային աճի պայմաններում, և մշակել տարածքային կազմակերպման այնպիսի սկզբունքներ, որոնք կնպաստեն ավելի հավասարակշռված զարգացմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի կայուն քաղաքային զարգացման գաղափարը, որի համաձայն քաղաքային տարածքի ընդլայնումը պետք է իրականացվի տրանսպորտային ենթակառուցվածքների, բնակելի տարածքների, հասարակական ծառայությունների և բնապահպանական պահանջների համադրմամբ։ Գորգանի օրինակը ցույց է տալիս, որ քաղաքի տարածական զարգացման արդյունավետ կառավարումը պահանջում է երկարաժամկետ պլանավորում և տարբեր ոլորտների միջև համակարգված մոտեցում։ Տրանսպորտային համակարգի բարելավումը, բնական տարածքների պահպանությունը, կառուցապատման ուղղությունների ճիշտ ընտրությունը և ենթակառուցվածքների համաչափ զարգացումը կարող են նպաստել ինչպես բնակչության կենսապայմանների բարելավմանը, այնպես էլ քաղաքի տարածքային և էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ուսումնասիրություն է խոշոր քաղաքների տարածական զարգացման օրինաչափությունների, տրանսպորտի և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության, ինչպես նաև քաղաքաշինական կայուն պլանավորման խնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքաշինության, աշխարհագրության, տրանսպորտային պլանավորման, տարածքային կառավարման և բնապահպանության ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին։