Ինֆորմատիկա. Համակարգչային տեխնոլոգիաներ

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Տեխնոլոգիա

Լոռու մարզի հրաբխային ապարներով պատրաստվող բետոնների առանձնահատկությունները պայմանավորված են այդ տարածաշրջանում տարածված տուֆերի, բազալտների և անդեզիտային կազմի հրաբխային նյութերի ֆիզիկամեխանիկական ու քիմիական հատկություններով, որոնք որպես լցանյութ կամ ակտիվ հանքային հավելում կարող են էականորեն ազդել բետոնի կառուցվածքի, ամրության և երկարաժամկետ կայունության վրա։ Հրաբխային ապարները սովորաբար ունեն բարձր ծակոտկենություն և լավ կպչողականություն ցեմենտային շաղախի հետ, ինչի շնորհիվ բարելավվում է բետոնի ներքին կառուցվածքի միատարրությունը և բարձրանում է նրա կպչունությունը, սակայն միաժամանակ ծակոտկենության բարձր մակարդակը կարող է ազդել ջրակլանման և սառցադիմացկունության ցուցանիշների վրա՝ պահանջելով համապատասխան տեխնոլոգիական կարգավորում։ Լոռու մարզի հրաբխային նյութերը հաճախ պարունակում են ակտիվ սիլիկատային բաղադրիչներ, որոնք կարող են մասնակցել պոզոլանային ռեակցիաներին՝ կապվելով կալցիումի հիդրօքսիդի հետ և ձևավորելով լրացուցիչ կապող միացություններ, ինչի արդյունքում բարձրանում է բետոնի խտությունը և քիմիական կայունությունը։ Այս հատկությունը հատկապես կարևոր է ագրեսիվ միջավայրերում օգտագործվող կառուցվածքների համար, որտեղ պահանջվում է բարձր դիմադրություն խոնավության, սուլֆատների և ջերմաստիճանային տատանումների նկատմամբ։ Միևնույն ժամանակ, նման բետոնների արտադրության ժամանակ անհրաժեշտ է ճիշտ ընտրել մասնիկների ֆրակցիոն կազմը և խառնուրդի ջրային հարաբերակցությունը, որպեսզի ապահովվի անհրաժեշտ աշխատանքունակություն և կանխվի ավելորդ ծակոտկենության ձևավորումը, որը կարող է նվազեցնել մեխանիկական ամրությունը։ Ընդհանուր առմամբ, Լոռու մարզի հրաբխային ապարներով բետոնները համարվում են տնտեսապես արդյունավետ և տեխնոլոգիապես օգտակար նյութեր, որոնք ճիշտ նախագծման դեպքում ապահովում են բարձր դիմացկունություն, երկար ծառայության ժամկետ և լավ համադրություն տեղական բնական ռեսուրսների օգտագործման հետ։

Գեղարվեստական ռուս․

«12 աթոռները» (ռուս.՝ 12 стульев) — ԽՍՀՄ-ի խորհրդային գրականության ամենահայացուն ու հումորային վեպերից մեկն է, որտեղ խելամիտ և ծիծաղելի կերպարներով ցույց է տրվում նոր խորհրդային հասարակության կյանքի կատակերգությունը։ Գլխավոր հերոսը՝ Օստապ Բենդերը, խելացի ու շռայլ «մագնատ» է, ով սևեռվում է մի գործի վրա՝ գտնել 12 աթոռների մեջ թաքնված ոսկե ծածկագրով գանձը։ Այս պատմության հիմքում կանգնած է մի հին ընտանիքի անդամների պատմությունը, որոնց մի հարուստ ժառանգություն՝ ոսկե զարդեր, արվել է հենց այս աթոռների մեջ։ Բենդերի և նրա զուգընկերների որոնումները բերում են բազմաթիվ զավեշտալի իրավիճակների, որոնց միջոցով հեղինքը ծաղրում է և քննադատում է հասարակական կարգը, մարդկանց ագահությունը, թեթևամտությունը և նոր տնտեսական հարաբերությունները։ Գիրքը համարվում է սթափ, սուր և շատ խելացի հումոր, որտեղ հերոսների արկածները միաժամանակ շնչում են «կոմիկ դետեկտիվ» ժանրով։ «12 աթոռները» ընթերցողին հիշեցնում է, որ մարդու իրական արժեքը ոչ թե նյութական հարուստությունն է, այլ խելքը, բարոյականությունը և հումորը։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-5-17-092624-4

Պատմություն

ՍՍՀՄ և ՀՍՍՀ պետական մրցանակները 1965–1977 թվականներին հանդիսանում էին խորհրդային գիտական, մշակութային և տեխնիկական առաջընթացի ամենաբարձր պետական գնահատականներից մեկը, որոնք շնորհվում էին գիտության, արվեստի, գրականության, ճարտարագիտության և արտադրական ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների համար։ Այս ժամանակաշրջանում մրցանակների համակարգը առանձնահատուկ կարևորություն ուներ Հայկական ՍՍՀ-ում, քանի որ այն նպաստում էր հանրապետության գիտական ներուժի զարգացմանը և ազգային մտավորականության միջազգային ճանաչմանը։ Մրցանակակիրների թվում կային ականավոր գիտնականներ, ինժեներներ, գրողներ, կոմպոզիտորներ, դերասաններ և հասարակական գործիչներ, որոնց աշխատանքները ոչ միայն բարձրացնում էին ՀՍՍՀ-ի հեղինակությունը, այլև ներդրվում էին համամիութենական գիտական և մշակութային գործընթացներում։ 1965–1977 թվականների ընթացքում պետական մրցանակները հաճախ շնորհվում էին նաև կոլեկտիվներին՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներին, նախագծային բյուրոներին և արտադրական ձեռնարկություններին, որոնք մշակել էին նոր տեխնոլոգիաներ կամ իրականացրել էին կարևոր ինժեներական լուծումներ։ Այս մրցանակային համակարգը խթանում էր նորարարությունը, գիտական համագործակցությունը և ստեղծագործական մրցակցությունը, միաժամանակ ձևավորելով խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչը, որտեղ գիտական և արվեստային ձեռքբերումները դիտարկվում էին որպես պետության առաջընթացի ցուցիչ։

Պատմություն

Այս աշխատության գլխավոր առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ հեղինակը չի սահմանափակվում միայն հայոց ներքին պատմությամբ՝ թագավորություններով, պատերազմներով կամ դինաստիաներով։ Փոխարենը, նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են համաշխարհային խոշոր իրադարձությունները՝ կայսրությունների վերելքն ու անկումը, միգրացիոն շարժումները, տնտեսական և մշակութային փոխազդեցությունները, ազդել հայ ժողովրդի ձևավորման, զարգացման և ինքնության պահպանման վրա։ Այս մոտեցումը գիրքը դարձնում է ոչ միայն ազգային պատմության ուսումնասիրություն, այլև համաշխարհային պատմության մեջ հայերի տեղն ու դերը հասկանալու փորձ։ Աճառյանը մեծ ուշադրություն է դարձնում հայ ժողովրդի ծագման հարցերին՝ անդրադառնալով հին աղբյուրներին, լեզվաբանական տվյալներին և տարբեր գիտական տեսություններին։ Նա փորձում է բացատրել, թե ինչպես են հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի մեջ տեղավորվում հայերենը և հայերը, և ինչ կապեր ունեն հարակից ժողովուրդների հետ։ Այս հատվածներում զգացվում է հեղինակի մասնագիտական խորությունը, քանի որ պատմական փաստերը հաճախ ամրապնդվում են լեզվաբանական վերլուծություններով։ Գրքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև մշակույթի և հոգևոր կյանքի զարգացումը։ Աճառյանը չի դիտարկում պատմությունը միայն որպես քաղաքական իրադարձությունների շարք, այլ նաև որպես մշակութային շարունակականություն՝ գրականության, կրոնի, սովորույթների և լեզվի միջոցով։ Նա ցույց է տալիս, թե ինչպես են արտաքին ազդեցությունները՝ պարսկական, հելլենիստական, հռոմեական, բյուզանդական և արաբական, ներգործել հայկական մշակույթի վրա՝ միաժամանակ չվերացնելով դրա ինքնատիպությունը։ Հատկանշական է նաև, որ հեղինակը փորձում է խուսափել չափազանց ռոմանտիկ կամ միայն հայրենասիրական նկարագրություններից՝ փոխարենը առաջարկելով ավելի գիտական և համադրական մոտեցում։ Նա հաճախ համեմատում է հայկական պատմական զարգացումները այլ ժողովուրդների պատմության հետ՝ ընդգծելով ընդհանրությունները և տարբերությունները։ Այս համեմատական մեթոդը օգնում է ընթերցողին ավելի լավ հասկանալ ոչ միայն հայոց պատմությունը, այլև պատմության ընդհանուր օրինաչափությունները։

Իրավաբանություն

Իրավունքի սկզբունքների դերը ՀՀ իրավական համակարգում ունի հիմնարար նշանակություն ինչպես նորմատիվ կառուցվածքի ձևավորման, այնպես էլ իրավակիրառ պրակտիկայի ուղղորդման տեսանկյունից, քանի որ դրանք հանդես են գալիս որպես իրավական կարգավորման ընդհանուր գաղափարական և արժեքային հիմքեր։ Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում իրավունքի սկզբունքները ամրագրված են Սահմանադրությամբ, ոլորտային օրենքներով և դատական նախադեպային մոտեցումներով, և ապահովում են իրավական նորմերի մեկնաբանության ու կիրառման միասնականությունը։ Դրանց շարքում առանձնանում են օրինականության, իրավահավասարության, մարդու և քաղաքացու իրավունքների գերակայության, իրավական որոշակիության, համաչափության և արդարության սկզբունքները, որոնք ձևավորում են իրավական պետության առանցքային կառուցվածքը։ Տեսական առումով իրավունքի սկզբունքները դիտարկվում են որպես իրավական համակարգի «կմախք», որը միավորում է տարբեր իրավական ճյուղերը մեկ միասնական արժեքային համակարգում և ապահովում է իրավական նորմերի տրամաբանական համադրելիությունը։ Դրանք նաև կատարում են մեկնաբանական գործառույթ՝ օգնելով դատավորներին և իրավակիրառ մարմիններին լուծել այն դեպքերը, որտեղ կոնկրետ նորմերի կիրառումը բավարար չէ կամ առաջանում են հակասություններ։ Այս համատեքստում սկզբունքները ծառայում են որպես իրավունքի զարգացման ուղենիշներ՝ հնարավորություն տալով իրավական համակարգին հարմարվել սոցիալական փոփոխություններին առանց օրենսդրության ամբողջական վերափոխման։