ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի ստեղծագործություններում հունա-հռոմեական և աստվածաշնչյան լեզվաշերտերի վերլուծությանը և դրանց հայերեն թարգմանության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մշակութային միջտեքստայնության և թարգմանական վերարտադրության խնդիրները։ Հեղինակը վերլուծում է Բայրոնի պոեզիայում և պոեմներում հանդիպող դասական անտիկ աղբյուրների՝ դիցաբանական պատկերների, պատմական ակնարկների և հռոմեական-հունական մշակութային կոդերի կիրառությունը, ինչպես նաև աստվածաշնչյան պատկերային համակարգի ազդեցությունը նրա գեղարվեստական լեզվի վրա։ Գրքում դիտարկվում է, թե ինչպես են այդ լեզվաշերտերը ձևավորում Բայրոնի ստեղծագործությունների գաղափարական և ոճական կառուցվածքը՝ ստեղծելով բազմաշերտ իմաստային դաշտ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն թարգմանությունների խնդիրներին՝ մշակութային համարժեքության, ոճական վերարտադրության և լեզվական ադապտացիայի տեսանկյունից։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև թարգմանչական ռազմավարությունները՝ բառացի և ազատ թարգմանություն, մեկնաբանական հավելումներ և միջմշակութային փոխանցման մեխանիզմներ։ Աշխատությունը ընդգծում է Բայրոնի ստեղծագործությունների ընկալման և վերարտադրության առանձնահատկությունները հայ գրական միջավայրում։ Այն օգտակար է գրականագետների, թարգմանիչների և համեմատական գրականության հետազոտողների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990-2004 թվականներին Հարավային Կովկասի միջազգային քաղաքական գործընթացներում ադրբեջանական գործոնի դերի համակողմանի քաղաքագիտական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրադրությունը, երբ Հայաստանը, Ադրբեջանը և Վրաստանը ձեռք բերեցին անկախ պետականություն և սկսեցին ինքնուրույն ձևավորել իրենց արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները։ Այս գործընթացը տեղի էր ունենում քաղաքական անկայունության, զինված հակամարտությունների, տնտեսական ճգնաժամերի և տարածաշրջանում Ռուսաստանի ազդեցության վերափոխման պայմաններում, ինչի հետևանքով Ադրբեջանը աստիճանաբար դարձավ Հարավային Կովկասի կարևոր քաղաքական և աշխարհաքաղաքական դերակատարներից մեկը։ Աշխատության առանցքային ուղղություններից է Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությունը։ Անկախության առաջին տարիներին երկրի արտաքին քաղաքականությունը զգալիորեն պայմանավորվում էր ներքաղաքական պայքարով, իշխանափոխություններով և Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությամբ։ Տարբեր քաղաքական ղեկավարությունների օրոք փոփոխվել են Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի, ԱՄՆ-ի և եվրոպական պետությունների նկատմամբ հարաբերությունների առաջնահերթությունները։ 1990-ականների սկզբին նկատվում էր տարբեր արտաքին քաղաքական ուղղությունների մրցակցություն, իսկ հետագայում ձևավորվեց բազմավեկտոր քաղաքականության միտում, որի նպատակն էր պահպանել Ադրբեջանի ինքնուրույնությունը և միաժամանակ օգտագործել տարբեր արտաքին կենտրոնների հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևորագույն բաղադրիչը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության ազդեցության ուսումնասիրությունն է Ադրբեջանի միջազգային քաղաքականության վրա։ Հակամարտությունը դարձավ Ադրբեջանի արտաքին քաղաքական օրակարգի հիմնական խնդիրներից մեկը և մեծապես պայմանավորեց երկրի հարաբերությունները հարևան պետությունների ու միջազգային կազմակերպությունների հետ։ Տարածքային ամբողջականության հարցը վերածվեց արտաքին քաղաքականության առանցքային ուղղության, իսկ միջազգային աջակցություն ստանալու և հակամարտության կարգավորման գործընթացում առավել նպաստավոր դիրք ապահովելու նպատակով Ադրբեջանը ակտիվացրեց իր դիվանագիտական գործունեությունը։ Հակամարտությունը միաժամանակ ազդեց Հայաստանի, Ադրբեջանի և Թուրքիայի հարաբերությունների վրա և դարձավ տարածաշրջանային քաղաքականության առանցքային գործոններից մեկը։ 1994 թվականի հրադադարից հետո ռազմական գործողությունների ակտիվ փուլը փոխարինվեց երկարատև բանակցային գործընթացով, որտեղ կարևոր դեր ստացավ միջազգային միջնորդությունը։ Աշխատության մեջ էական տեղ է զբաղեցնում Ռուսաստանի գործոնի ուսումնասիրությունը։ Խորհրդային ժառանգության, աշխարհագրական դիրքի և ռազմական-քաղաքական հնարավորությունների շնորհիվ Ռուսաստանը շարունակում էր պահպանել նշանակալի ազդեցություն Հարավային Կովկասում։ Ադրբեջանի քաղաքականության կարևոր խնդիրներից էր Մոսկվայի ազդեցության սահմանափակումը՝ միաժամանակ խուսափելով Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների ամբողջական խզումից։ Այս հակասական իրավիճակը նպաստեց բազմավեկտոր արտաքին քաղաքականության ձևավորմանը, որի շրջանակում Ադրբեջանը փորձում էր հավասարակշռել Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և արևմտյան պետությունների հետ հարաբերությունները։ Մյուս կարևոր ուղղությունը թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների զարգացումն է։ Թուրքիան դարձավ Ադրբեջանի կարևոր քաղաքական, տնտեսական և ռազմավարական գործընկերներից մեկը։ Երկու երկրների համագործակցությունը զարգացավ քաղաքականության, անվտանգության, ռազմական պատրաստության, էներգետիկայի, տրանսպորտի և մշակույթի ոլորտներում։ Այդ հարաբերությունների խորացումը Ադրբեջանի համար կարևոր էր ոչ միայն արտաքին աջակցության տեսանկյունից, այլև Ռուսաստանի ազդեցությանը հակակշիռ ստեղծելու և դեպի արևմտյան շուկաներ ու հաղորդակցության ուղիներ դուրս գալու հնարավորությունների ընդլայնման առումով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Իրանի գործոնին։ Ադրբեջանի և Իրանի հարաբերությունները պայմանավորվում էին ընդհանուր սահմանով, Կասպից ծովի խնդիրներով, տնտեսական շահերով, էներգետիկ ռեսուրսներով և երկու երկրների քաղաքական առաջնահերթություններով։ Միաժամանակ Բաքվի և Թեհրանի միջև առկա էին քաղաքական և ռազմավարական տարաձայնություններ, որոնք որոշակի ժամանակահատվածներում բարդացնում էին երկկողմ հարաբերությունները։ Աշխատության կարևորագույն թեմաներից է Կասպից ծովի նավթային և գազային ռեսուրսների ազդեցությունը տարածաշրջանային քաղաքականության վրա։ 1990-ականներին Ադրբեջանի էներգետիկ ներուժը վերածվեց ոչ միայն տնտեսական, այլև աշխարհաքաղաքական կարևոր ռեսուրսի։ Արևմտյան նավթային ընկերությունների ներգրավումը, էներգետիկ նախագծերի զարգացումը և նավթի արտահանման այլընտրանքային ուղիների ձևավորման ձգտումը մեծացրին Ադրբեջանի միջազգային նշանակությունը։ Նավթային խոշոր համաձայնագրերը և հետագա խողովակաշարային նախագծերը նպաստեցին Ադրբեջանի կապերի ամրապնդմանը արևմտյան պետությունների և միջազգային ընկերությունների հետ, իսկ էներգետիկ հաղորդուղիների հարցը դարձավ տարածաշրջանային մրցակցության կարևոր բաղադրիչ։ Այս գործընթացներում էական նշանակություն ստացավ Ադրբեջան-Վրաստան-Թուրքիա համագործակցությունը, որի միջոցով ձևավորվում էր արևելք-արևմուտք էներգետիկ և տրանսպորտային ուղղություն։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է վերլուծվել նաև Ադրբեջանի հարաբերությունների զարգացումը Վրաստանի հետ։ Երկու երկրները աստիճանաբար դարձան տարածաշրջանային տնտեսական և էներգետիկ համագործակցության կարևոր գործընկերներ։ Վրաստանի տարածքը Ադրբեջանի համար ձեռք բերեց ռազմավարական նշանակություն՝ որպես էներգակիրների և տրանսպորտային հաղորդակցության արևմտյան ուղղություն, իսկ Վրաստանի համար Ադրբեջանի էներգետիկ և տնտեսական ներուժը կարևոր գործոն էր սեփական աշխարհաքաղաքական դիրքի ամրապնդման գործում։ Այս փոխկապակցվածությունը նպաստեց տարածաշրջանային նոր համագործակցության ձևաչափերի առաջացմանը և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությանը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև միջազգային կազմակերպությունների և արտաքին ուժերի հետ Ադրբեջանի հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Անկախությունից հետո Ադրբեջանը ձգտեց ամրապնդել իր միջազգային իրավական դիրքը, ընդլայնել դիվանագիտական կապերը և ներգրավվել միջազգային ու տարածաշրջանային կազմակերպությունների գործունեության մեջ։ ԱՄՆ-ի և եվրոպական պետությունների հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ աստիճանաբար աճեց՝ կապված էներգետիկ ռեսուրսների, տարածաշրջանային անվտանգության, Ռուսաստանի ազդեցության և հակամարտությունների կարգավորման խնդիրների հետ։ Միաժամանակ Ադրբեջանի հետ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդեցություն ունեին նաև ժողովրդավարացման, մարդու իրավունքների և ներքաղաքական կայունության հարցերը։ 1990-2004 թվականների ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ադրբեջանական գործոնի բազմաշերտ բնույթը։ Այն ներառում էր ոչ միայն Ադրբեջանի ռազմական և քաղաքական ներուժը, այլև աշխարհագրական դիրքը, էներգետիկ ռեսուրսները, տրանսպորտային նշանակությունը, արտաքին քաղաքական կապերը և Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության շուրջ ձևավորված դիվանագիտական դիրքավորումը։ Ադրբեջանը ձգտում էր իր տնտեսական և աշխարհաքաղաքական հնարավորությունները վերածել տարածաշրջանային ազդեցության գործիքների՝ միաժամանակ խուսափելով որևէ մեկ արտաքին ուժից ամբողջական կախվածությունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ 1990-2004 թվականներին ադրբեջանական գործոնը Հարավային Կովկասի միջազգային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներից էր։ Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության, էներգետիկ քաղաքականության, թուրք-ադրբեջանական ռազմավարական համագործակցության, Ռուսաստանի և Իրանի հետ հարաբերությունների, ինչպես նաև արևմտյան պետությունների հետ կապերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության և միջազգային քաղաքական գործընթացների ձևավորման մասին։

Պատմություն

Այս տեղեկատու հրատարակությունը նվիրված է 1981 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների հիշարժան տարեթվերին ու նշանակալի իրադարձություններին։ Այն համախմբում է տվյալ ժամանակահատվածին վերաբերող պատմական, հասարակական, մշակութային, գիտական և քաղաքական բնույթի կարևոր տարեթվեր՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով մեկտեղված ձևով ծանոթանալ տվյալ ամիսներին համապատասխանող նշանակալի դեպքերին, տարելիցներին և հիշատակի օրերին։ Նյութը կարող է ներառել ինչպես ազգային ու հայաստանյան պատմության կարևոր դրվագներ, այնպես էլ համաշխարհային պատմության, մշակույթի, գիտության և հասարակական կյանքի նշանավոր իրադարձություններ։ Հրատարակության կառուցվածքը նախատեսված է արագ կողմնորոշման և անհրաժեշտ տեղեկության որոնման համար՝ յուրաքանչյուր ամսվա շրջանակում առանձնացնելով համապատասխան հիշարժան ամսաթվերը։ Նման տեղեկատուն կարող է օգտակար լինել գրադարանների, կրթական հաստատությունների, մշակութային կազմակերպությունների, լրագրողների և միջոցառումների կազմակերպիչների համար՝ տարբեր պատմական տարելիցներին ու նշանակալի օրերին նվիրված միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ, դասախոսություններ կամ տեղեկատվական նյութեր պատրաստելիս։ Այն նաև արժեքավոր օժանդակ աղբյուր է պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր ժամանակաշրջանների կարևոր իրադարձությունների համակարգված ներկայացման համար։ Hրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմությամբ, մշակույթով և տարեգրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և ընդհանուր ընթերցողին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը տեխնիկական գրականության վերաբերյալ տեղեկատվական և մատենագիտական բյուլետեն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին տեղեկացնել տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարան մուտք գործած նոր տեխնիկական հրատարակությունների մասին։ Այն նախատեսված է հատկապես արտադրության աշխատողների, ինժեներատեխնիկական անձնակազմի, տարբեր նախարարությունների ու գերատեսչությունների մասնագետների, ինչպես նաև տեխնիկական գիտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Բյուլետենում ներկայացված են տեխնիկայի, կիբեռնետիկայի, ավտոմատիկայի և հարակից ոլորտների նոր գրքերի մատենագիտական տվյալներ՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել մասնագիտական գրականության մեջ և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները։ Հրատարակության առանձնահատկություններից է այն, որ ընդգրկում է ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն լեզուներով լույս տեսած գրքեր, իսկ պարբերական բնույթը նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների և մասնագիտական տեղեկատվության շարունակական թարմացմանը։ Այն կարելի է դիտարկել ոչ այնքան որպես մեկ թեմայի շուրջ ստեղծված սովորական գիրք, որքան որպես իր ժամանակաշրջանի տեխնիկական գրականության համակարգված տեղեկատվական ուղեցույց, որն արժեքավոր է նաև պատմամշակութային և գրադարանագիտական տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել խորհրդային շրջանի Հայաստանում շրջանառվող տեխնիկական հրատարակությունների, մասնագիտական հետաքրքրությունների և տեղեկատվության տարածման մեխանիզմների մասին։

Մաթեմատիկա

Այս ուսումնական ժողովածուն նախատեսված է թվաբանական գիտելիքների յուրացման, հաշվարկային հմտությունների զարգացման և մաթեմատիկական մտածողության ամրապնդման համար։ Հեղինակ Պ. Եվտուշևսկու անունով ներկայացված աշխատությունը պատկանում է դպրոցական մաթեմատիկայի ուսուցմանն աջակցող գրականության այն տեսակին, որի հիմնական նպատակը տեսական գիտելիքները գործնական վարժությունների և խնդիրների լուծման միջոցով ամրապնդելն է։ Թվաբանական խնդիրների ժողովածուները կարևոր դեր են ունեցել մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացում, քանի որ հնարավորություն են տվել սովորողներին աստիճանաբար յուրացնելու թվերի հետ գործողությունների կատարման եղանակները, զարգացնելու հաշվարկների ճշգրտությունը և սովորելու կիրառել մաթեմատիկական կանոնները տարբեր իրավիճակներում։ Նման ձեռնարկների միջոցով ձևավորվում են տրամաբանական դատողության, խնդրի պայմանը վերլուծելու, անհրաժեշտ տվյալներն առանձնացնելու, լուծման հերթականությունը որոշելու և ստացված արդյունքը ստուգելու հմտություններ։ Խնդրային ուսուցումը նպաստում է նաև ինքնուրույն աշխատանքի կարողության զարգացմանը՝ սովորողին հնարավորություն տալով ոչ միայն վերարտադրելու արդեն յուրացված կանոնները, այլև դրանք կիրառելու նոր առաջադրանքներում։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում մաթեմատիկական կրթության պատմության և հատկապես 19-րդ դարի դպրոցական թվաբանության դասավանդման մեթոդների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել կրթության պատմաբաններին, մաթեմատիկայի ուսուցիչներին և հին ուսումնական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին՝ որպես թվաբանական գիտելիքների կազմակերպման, խնդիրների միջոցով ուսուցման և դպրոցական կրթության զարգացման պատմական օրինակ։ Ժողովածուն նաև վկայում է հայերեն տպագիր կրթական գրականության մեջ մաթեմատիկական առարկաների ներկայացման և գիտելիքների գործնական յուրացմանն ուղղված ուսումնական նյութերի տարածման մասին։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոստիկանության համակարգի ծառայության կազմակերպաիրավական հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով պետական կառավարման համակարգում ոստիկանության դերին, իրավական կարգավորման սկզբունքներին, ծառայության կազմակերպման մեխանիզմներին և դրանց արդյունավետության բարձրացման ուղիներին։ Գրքում վերլուծվում են ծառայության անցնելու, պաշտոնեական հարաբերությունների, իրավասությունների բաշխման, կարգապահական պատասխանատվության, ծառայողական էթիկայի, կադրային քաղաքականության և կառավարման գործընթացների առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով գործող օրենսդրության, իրավական ակտերի և գիտական մոտեցումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոստիկանության գործունեության կատարելագործման, պետական մարմինների հետ փոխգործակցության, իրավական բարեփոխումների, միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունների և իրավապահ համակարգի զարգացման արդի մարտահրավերների գնահատմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտնականների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ոստիկանության ծառայության կազմակերպման իրավական և գործնական հիմնահարցերով։