Խաչատուր Իսկանդարյանի ստեղծագործությունը

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ազգայնականության դրսևորումներին հայ-թաթարական և հայ-վրացական հարաբերություններում XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին՝ մինչև 1905 թվականը, այն դիտարկելով որպես տարածաշրջանային քաղաքական և սոցիալական գործընթացների կարևոր գործոն։ Նյութում վերլուծվում են այն պատմական պայմանները, որոնցում ձևավորվել և ակտիվացել են ազգայնական գաղափարները Ռուսական կայսրության Անդրկովկասյան տարածքում՝ սոցիալ-տնտեսական փոփոխություններ, քաղաքային բնակչության աճ, կրթական համակարգի զարգացում և քաղաքական ինքնագիտակցության բարձրացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ-թաթարական հարաբերությունների սրման պատճառներին՝ հողի և տնտեսական ռեսուրսների շուրջ մրցակցություն, վարչական քաղաքականության ազդեցություն և տեղական էլիտաների հակասություններ, որոնք հաճախ վերածվել են ազգամիջյան լարվածությունների։ Քննարկվում են նաև հայ-վրացական հարաբերությունները, որտեղ քաղաքական և եկեղեցական հակասություններին զուգահեռ գոյություն են ունեցել համագործակցության և մշակութային փոխազդեցության դրսևորումներ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ ազգայնականության զարգացումը Անդրկովկասում եղել է բազմաշերտ գործընթաց՝ պայմանավորված ինչպես կայսերական կառավարման համակարգով, այնպես էլ տեղական հասարակությունների սոցիալ-քաղաքական վերափոխումներով՝ ձևավորելով տարածաշրջանի հետագա պատմական զարգացումների հիմքերը մինչև 1905 թվականը։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է թվային պատկերների մշակման կարևորագույն խնդիրներից մեկին՝ վնասված կամ բացակայող հատվածների վերականգնմանը՝ կիրառելով ժամանակակից ալգորիթմական և մաթեմատիկական մեթոդներ։ Ներկայացվում են պատկերների կառուցվածքային և տեքստուրային առանձնահատկությունների վերլուծության սկզբունքները, ուսումնասիրվում են վնասված տիրույթների հայտնաբերման, գնահատման և արդյունավետ քողարկման մոտեցումները, ինչպես նաև համեմատվում են տարբեր մեթոդների առավելություններն ու սահմանափակումները։ Աշխատության ընթացքում դիտարկվում են ինչպես դասական, այնպես էլ նորարարական լուծումներ, որոնք հիմնված են պատկերների հարևան հատվածների տեղեկատվության, ինտերպոլյացիայի, օրինակների որոնման և արհեստական բանականության տարրերի կիրառման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակված մեթոդների ծրագրային իրականացմանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը, հաշվարկային բարդությանը և ստացված արդյունքների որակական ու քանակական վերլուծությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել համակարգչային տեսողության, պատկերների վերականգնման, թվային մշակման, արհեստական բանականության և հարակից ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ծրագրավորողների համար, ովքեր հետաքրքրված են տեսողական տվյալների մշակման և վնասված պատկերների որակյալ վերականգնման ժամանակակից տեխնոլոգիաներով։

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է 1989 թվականի սեպտեմբերի 14-ից նոյեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում տեղի ունեցած շրջափակման իրադարձությունների ժամանակագրական փաստագրմանը՝ երկրորդ պրակի շրջանակում ընդգրկելով 1989 թ. հոկտեմբերի 11-ից նոյեմբերի 5-ը ընկած փուլը։ Հետազոտությունը ունի փաստագրական-ժամանակագրական բնույթ և նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնել շրջափակման ընթացքի զարգացումները, կարևոր քաղաքական և հասարակական իրադարձությունները, ինչպես նաև դրանց անմիջական հետևանքները տվյալ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են օր առ օր արձանագրված հիմնական իրադարձությունները, վարչական և քաղաքական որոշումները, հասարակական շարժումների ակտիվությունը, ինչպես նաև տեղեկատվական դաշտում ձևավորված արձագանքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջափակման պայմաններում բնակչության սոցիալ-տնտեսական վիճակին, մատակարարման խնդիրներին, կոմունիկացիաների սահմանափակումներին և պետական կառավարման արձագանքներին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է քաղաքական գործընթացների դինամիկան և դրանց ազդեցությունը հասարակական տրամադրությունների վրա՝ ներկայացնելով իրադարձությունների փաստագրական ամբողջական պատկերը։ Միաժամանակ ընդգծվում է աղբյուրների ճշգրտության և ժամանակագրական համակարգման կարևորությունը նմանատիպ պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրության համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր աղբյուր է ժամանակակից պատմագիտության համար՝ ապահովելով շրջափակման փուլային զարգացման մանրամասն փաստագրական վերլուծություն։

Պատմություն

Հայկական լեռնաշխարհը Հին Արևելքի Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի գրավոր աղբյուրներում. Գիրք I աշխատությունը գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության վերակառուցմանը Հին Արևելքի գրավոր աղբյուրների հիման վրա՝ ընդգրկելով Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի ժամանակաշրջանը, որտեղ մանրամասն քննության են առնվում շումերական, աքքադական, էբլայական և այլ հինարևելյան քաղաքակրթությունների սեպագրային տվյալները, որոնցում հիշատակվում են Հայկական լեռնաշխարհի տարածքները, տեղանունները, բնակչության խմբերը և հարակից քաղաքական միավորումները, գիրքը փորձում է համադրել տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկությունները՝ վեր հանելով տարածաշրջանի պատմական դերը Հին Արևելքի տնտեսական և քաղաքական համակարգերում, ինչպես նաև ցույց տալով, թե ինչպես են արտաքին աղբյուրները ձևավորում Հայաստանի հնագույն պատմության գիտական պատկերացումը, միաժամանակ այն կարևոր աղբյուրագիտական հիմք է հայագիտության և հին պատմության ուսումնասիրության համար՝ ապահովելով փաստերի քննադատական վերլուծություն և համեմատական մոտեցում։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի գործունեության ուսումնասիրությանը Առաջին աշխարհամարտի տարիներին՝ 1914-1918 թվականներին, երբ հայ ժողովուրդը հայտնվել էր պատերազմի, զանգվածային տեղահանությունների, կոտորածների և սոցիալական ծանր ճգնաժամի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում Մայր Աթոռի գործունեությունն է որպես ոչ միայն հոգևոր, այլև ազգային, հասարակական և բարեգործական կարևոր հաստատության, որն այդ տարիներին նշանակալի դեր է ունեցել հայ բնակչությանն աջակցելու և ազգային կյանքի կազմակերպման գործում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են պատերազմի բռնկումից հետո ստեղծված քաղաքական և հասարակական իրավիճակը, Կովկասում և Օսմանյան կայսրության տարածքներում տեղի ունեցող իրադարձությունների ազդեցությունը հայ համայնքների և հոգևոր կառույցների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի, Մայր Աթոռի հոգևորականության և հարակից կառույցների գործունեությանը՝ գաղթականների, որբերի, վիրավորների և պատերազմի հետևանքով տուժած բնակչության օգնության կազմակերպման ուղղությամբ։ Քննարկվում են նյութական և մարդասիրական օգնության հավաքագրման, բաշխման, ապաստարանների և խնամքի կազմակերպման, ինչպես նաև ազգային ու հոգևոր արժեքների պահպանության հետ կապված աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Մայր Աթոռի և ազգային, հասարակական ու քաղաքական տարբեր կառույցների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև հայության առջև ծառացած խնդիրների լուծման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես պատերազմի և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով առաջացած աղետալի պայմաններում հոգևոր կենտրոնը ընդլայնեց իր հասարակական և մարդասիրական դերակատարությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև այդ ժամանակաշրջանի փաստաթղթերի, նամակագրության, վկայությունների և պատմական աղբյուրների հիման վրա Մայր Աթոռի գործունեության տարբեր ուղղությունների վերականգնումը։ Ներկայացվող նյութը արժեքավոր է հայ ժողովրդի նորագույն պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության և Առաջին աշխարհամարտի տարիների հայկական իրականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, եկեղեցագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, ցեղասպանագիտության հետազոտողներին, ուսանողներին և այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են պատերազմի տարիներին հայկական հոգևոր և ազգային կառույցների դերակատարությամբ։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի ժայռապատկերների տիպաբանության և դրանց պատմամշակութային նշանակության վերլուծությանը՝ ընդգծելով հնագույն պատկերագրական համակարգերի ձևավորումը, զարգացման փուլերը և գաղափարական բովանդակությունը։ Դիտարկվում են Հայաստանի տարբեր շրջաններում հայտնաբերված ժայռապատկերները՝ հատկապես Սյունիքի, Վայոց ձորի և Գեղամա լեռնաշղթայի տարածքներում, որտեղ դրանք ներկայացնում են նախապատմական և վաղ պատմական հասարակությունների աշխարհընկալումը, տնտեսական գործունեությունը և ծիսական պատկերացումները։ Աշխատանքում առանձնացվում են ժայռապատկերների հիմնական տիպերը՝ կենդանական պատկերներ, որսորդական տեսարաններ, աստղագիտական նշաններ, ծիսական և խորհրդանշական կոմպոզիցիաներ, ինչպես նաև աբստրակտ նշանային համակարգեր, որոնք վկայում են վաղ հաղորդակցական ձևերի գոյության մասին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց տիպաբանական դասակարգման սկզբունքներին՝ ըստ ձևաբանական, թեմատիկ և ֆունկցիոնալ հատկանիշների, ինչը հնարավորություն է տալիս վերականգնել դրանց ստեղծման ժամանակաշրջանների և մշակութային շերտերի փոխկապակցվածությունը։ Քննարկվում է նաև ժայռապատկերների աստղագիտական և օրացուցային հնարավոր նշանակությունը, ինչպես նաև դրանց կապը հնագույն հավատալիքների և ծիսական համակարգերի հետ։ Ընդգծվում է, որ Հայաստանի ժայռապատկերները ոչ միայն հնագիտական կարևոր հուշարձաններ են, այլ նաև մշակութային հիշողության եզակի աղբյուրներ, որոնք բացահայտում են տարածաշրջանի հնագույն բնակչության մտածողության, աշխարհընկալման և գեղարվեստական արտահայտման ձևերը։