Կիսահաղորդչային գազազգայուն նանոկառուցվածքների հետազոտումը ռեզիստիվ և իմպեդանսային սպեկտրասկոպիայի եղանակներով

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային ապարների հիման վրա երեսպատման ապակեկրիստալային նյութերի բաղադրության և ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը բնական հանքային հումքի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների նպատակային օգտագործումն է՝ ստանալով բարձր շահագործական ցուցանիշներով, ամուր, կայուն և արտաքին տեսքով կիրառելի երեսպատման նյութեր։ Ապակեկրիստալային նյութերը համատեղում են ապակու և բյուրեղային նյութերի մի շարք հատկություններ․ դրանք ստացվում են սկզբնական ապակենման զանգվածի վերահսկվող ջերմային մշակման միջոցով, որի արդյունքում ձևավորվում է որոշակի կառուցվածքով բյուրեղային փուլերի համակարգ։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է լեռնային ապարների քիմիական և հանքաբանական կազմի ուսումնասիրությունը։ Բնական ապարները կարող են պարունակել տարբեր հարաբերակցությամբ սիլիցիումի, ալյումինի, կալցիումի, մագնեզիումի, երկաթի և այլ տարրերի միացություններ, որոնք ազդում են ապակեկրիստալային նյութի ձևավորման գործընթացի և վերջնական հատկությունների վրա։ Հումքի բաղադրության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե ինչպիսի լրացուցիչ բաղադրիչներ և ինչ հարաբերակցություններով կարող են անհրաժեշտ լինել ցանկալի կառուցվածք և հատկություններ ապահովելու համար։ Բաղադրության մշակման ժամանակ կարևոր նշանակություն ունի հիմնական օքսիդների հարաբերակցությունը, քանի որ դրանից կախված են հալման ջերմաստիճանը, ապակենման զանգվածի ձևավորման պայմանները, բյուրեղացման գործընթացը և ստացված նյութի մեխանիկական ու ջերմային հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ընտրվել լեռնային ապարների տարբեր տեսակներ և ուսումնասիրվել դրանց օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ստանալ նոր նյութեր, այլև արդյունավետորեն օգտագործել տեղական բնական հումքը և որոշ դեպքերում արդյունաբերական թափոնները՝ նվազեցնելով արտադրական ծախսերը և հումքային ռեսուրսների նկատմամբ պահանջարկը։ Տեխնոլոգիական մասում ուսումնասիրվում են նյութի ստացման հիմնական փուլերը՝ հումքի նախապատրաստում, մանրացում և խառնում, հալում, ձևավորում, ջերմային մշակում և վերահսկվող բյուրեղացում։ Յուրաքանչյուր փուլ կարող է էապես ազդել վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Հատկապես կարևոր է ջերմային մշակման ռեժիմի ճիշտ ընտրությունը, քանի որ ջերմաստիճանի և պահման ժամանակի փոփոխությունը կարող է փոխել ձևավորվող բյուրեղային փուլերի քանակը, չափերը և տարածական բաշխումը։ Ապակեկրիստալացման գործընթացի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս նպատակային ձևավորել նյութի միկրոկառուցվածքը և դրանով կարգավորել դրա մեխանիկական ամրությունը, կարծրությունը, մաշակայունությունը և այլ ցուցանիշներ։ Երեսպատման նյութերի համար առանձնահատուկ կարևորություն ունեն նաև ջրի կլանումը, խտությունը, ցրտադիմացկունությունը, ջերմային կայունությունը և քիմիական ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրությունը։ Շինարարական կիրառության դեպքում նյութը պետք է պահպանվի ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին միջավայրի տարբեր պայմաններում։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են իրականացվել փորձարկումներ, որոնց միջոցով գնահատվում են նյութերի ամրությունը, ջերմային ընդարձակումը, մակերևույթի դիմադրողականությունը, խոնավության նկատմամբ կայունությունը և այլ շահագործական հատկություններ։ Առանձին կարևոր ուղղություն է նյութի արտաքին տեսքի և մակերևութային հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Երեսպատման ապակեկրիստալային նյութը պետք է ոչ միայն բավարարի տեխնիկական պահանջներին, այլև ունենա անհրաժեշտ գույն, փայլ, մակերևույթի միատարրություն և դեկորատիվ հատկություններ։ Բնական ապարների և դրանցում պարունակվող հանքային բաղադրիչների օգտագործումը կարող է հնարավորություն տալ ստանալ տարբեր երանգներով և կառուցվածքային առանձնահատկություններով նյութեր՝ ընդլայնելով դրանց ճարտարապետական և դիզայներական կիրառության շրջանակը։ Աշխատության կարևոր գիտական խնդիրներից է բաղադրություն–տեխնոլոգիա–կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Նյութի վերջնական բնութագրերը պայմանավորված են ոչ միայն օգտագործված հումքի տեսակով, այլև դրա քիմիական հարաբերակցությամբ, հալման պայմաններով և հետագա ջերմային մշակման ռեժիմով։ Այդ կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել օպտիմալ բաղադրություն և տեխնոլոգիական պայմաններ՝ ցանկալի հատկություններով արտադրանք ստանալու համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են ունենալ նաև տնտեսական և բնապահպանական նշանակություն։ Տեղական լեռնային ապարների օգտագործումը կարող է նվազեցնել որոշ ներմուծվող հումքերի անհրաժեշտությունը, իսկ հանքարդյունաբերության կամ այլ արտադրությունների որոշ թափոնների ներգրավումը կարող է նպաստել դրանց օգտակար վերամշակմանը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է գնահատել հումքի մշակման, հալման և ջերմային մշակման էներգետիկ ծախսերը՝ տեխնոլոգիայի տնտեսական արդյունավետությունը որոշելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է նյութագիտության, ապակու և կերամիկայի տեխնոլոգիայի ու հանքային հումքի վերամշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել լեռնային ապարների հիման վրա երեսպատման ապակեկրիստալային նյութերի օպտիմալ բաղադրություն և ստացման տեխնոլոգիա։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, շինարարական նյութերի տեխնոլոգներին, ապակու և կերամիկայի մասնագետներին, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է Արդահանի հետ կապված պատմական, աշխարհագրական և հասարակական իրականությունը՝ ընթերցողին տեղափոխելով մի տարածք, որը տարբեր ժամանակաշրջաններում գտնվել է քաղաքական, մշակութային և քաղաքակրթական տարբեր ազդեցությունների հատման կետում։ Աշխատության մեջ նկարագրվում են Արդահանի բնակավայրը, շրջակա տարածքները, բնակչության կենցաղը, տեղական սովորույթները և հասարակական հարաբերությունները՝ միաժամանակ անդրադառնալով տարածաշրջանի պատմական իրադարձություններին ու քաղաքական փոփոխություններին։ Հեղինակը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի բնության, աշխարհագրական դիրքի և ռազմավարական նշանակության մասին, ինչպես նաև այն պայմանների վերաբերյալ, որոնք ձևավորել են տեղի բնակչության կենսակերպն ու մշակութային միջավայրը։ Նկարագրությունների և պատմական տեղեկությունների միջոցով ներկայացվում են տարբեր համայնքների փոխհարաբերությունները, տեղական ավանդույթները, տնտեսական գործունեությունը և առօրյա կյանքի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն տեսանկյունից, որ Արդահանի պատմությունն ու հասարակական կյանքը դիտարկվում են ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալու տարածքի փոփոխվող քաղաքական կարգավիճակի և արտաքին ազդեցությունների հետևանքները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմությամբ, տեղագրությամբ, ազգագրությամբ և տարածաշրջանային մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են ավելի լավ պատկերացում կազմել Արդահանի և նրա պատմական միջավայրի մասին։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական համակարգված տեղեկություններ՝ ընդգրկելով տարբեր տարիներին հրապարակված գրքեր, հոդվածներ, ուսումնասիրություններ և գիտական նյութեր, որոնք վերաբերում են հանրապետության մշակութային կյանքի զարգացման տարբեր ուղղություններին։ Այն նպատակ ունի ապահովել գիտական և տեղեկատվական հենք հետազոտողների, գրադարանավարների և մշակութաբանների համար՝ հեշտացնելով համապատասխան աղբյուրների որոնումը և օգտագործումը։ Մատենագիտական նյութերը դասակարգված են ըստ թեմատիկ բաժինների՝ ներառելով կերպարվեստ, երաժշտություն, թատրոն, կինո, գրականություն և ժողովրդական արվեստ, ինչպես նաև մշակութային քաղաքականության և ինստիտուցիոնալ զարգացման վերաբերյալ ուսումնասիրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային շրջանում ստեղծված գիտական և հրապարակախոսական աշխատանքներին, որոնք արտացոլում են ժամանակի գաղափարական և գեղագիտական մոտեցումները մշակույթի նկատմամբ։ Աշխատությունը կարևոր գործիք է տեղեկատվության համակարգման և գիտական հետազոտությունների համար, քանի որ այն օգնում է պատկերացում կազմել ՀՍՍՀ մշակութային կյանքի վերաբերյալ հրատարակված գրականության ծավալի և բովանդակային ուղղությունների մասին։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է հայ-թուրքական հարաբերությունների միջազգային միջնորդության ժամանակակից պատմությանը և մեթոդաբանությանը՝ ուսումնասիրելով տարբեր ժամանակաշրջաններում տարածաշրջանային և միջազգային դերակատարների ներգրավվածությունը երկու երկրների միջև հարաբերությունների կարգավորման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հայ-թուրքական հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերը, դրանց վրա ազդող քաղաքական, պատմական, անվտանգային և աշխարհաքաղաքական գործոնները, ինչպես նաև երկկողմ հարաբերությունների կարգավորման փորձերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային միջնորդության էությանը, նպատակներին, գործիքներին և մեթոդներին՝ քննարկելով, թե ինչպես են երրորդ կողմերը կամ միջազգային կազմակերպությունները փորձում նպաստել հակամարտությունների կանխարգելմանը, երկխոսության հաստատմանը, վստահության ձևավորմանը և քաղաքական համաձայնությունների ձեռքբերմանը։ Հեղինակը վերլուծում է միջնորդական գործընթացների տարբեր ձևաչափեր, դրանց արդյունավետության պայմանները և սահմանափակումները՝ հաշվի առնելով կողմերի շահերի տարբերությունները, պատմական հիշողությունը, փոխադարձ անվստահությունը և արտաքին ուժերի ռազմավարական հետաքրքրությունները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման տարբեր նախաձեռնությունների ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ դիվանագիտական բանակցությունների, երկխոսության և հարաբերությունների նորմալացման ուղղությամբ ձեռնարկված քայլերի վերլուծությունը։ Գրքում քննարկվում է նաև միջազգային միջնորդների ազդեցությունը բանակցային օրակարգի ձևավորման, կողմերի դիրքորոշումների մերձեցման և հնարավոր համաձայնությունների մշակման վրա։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից ներկայացվում են միջազգային միջնորդության ուսումնասիրման և գնահատման մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս համադրել պատմական իրադարձությունների վերլուծությունը, դիվանագիտական գործընթացների ուսումնասիրությունը և միջազգային հարաբերությունների տեսական շրջանակները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա արտաքին միջնորդության ազդեցության, դրա հնարավորությունների և սահմանափակումների մասին՝ միաժամանակ դիտարկելով տարածաշրջանային կայունության, անվտանգության և համագործակցության հեռանկարները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմությամբ, հակամարտությունների կարգավորմամբ և միջազգային միջնորդության ժամանակակից մեթոդներով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում փողի զանգվածի կառավարման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի դրամավարկային համակարգի, բանկային ոլորտի և տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում փողի առաջարկի ձևավորման և կարգավորման մեխանիզմներն են, դրամավարկային քաղաքականության գործիքների արդյունավետությունը և փողի զանգվածի փոփոխությունների ազդեցությունը գնաճի, տնտեսական ակտիվության, փոխարժեքի ու ֆինանսական կայունության վրա։ Իրանի առանձնահատկությունն այն է, որ դրամավարկային քաղաքականության իրականացումը երկար ժամանակ կապված է եղել վարչական կարգավորման, վարկերի նպատակային բաշխման և պետական ֆինանսավորման կարիքների հետ, ինչը սահմանափակել է կենտրոնական բանկի գործիքային անկախությունն ու իրացվելիության կառավարման հնարավորությունները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել փողի տարբեր ագրեգատները, հատկապես M1 և M2 ցուցանիշները, դրամական բազան, փողի բազմապատկիչը, շրջանառության արագությունը և դրանց փոխկապակցվածությունը մակրոտնտեսական հիմնական ցուցանիշների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փողի զանգվածի աճի և գնաճային գործընթացների փոխհարաբերությանը, քանի որ Իրանի փորձը ցույց է տալիս, որ իրացվելիության երկարատև արագ աճը կարող է էական գնաճային ճնշումներ ստեղծել, թեև այդ կապի ուժգնությունը փոփոխվում է տնտեսական ակտիվության, իրական տոկոսադրույքների և փողի շրջանառության արագության ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրվում են նաև փողի զանգվածի կառավարման վրա պետական բյուջեի, նավթային եկամուտների, կենտրոնական բանկի ֆինանսավորման և բանկային համակարգի վարկավորման ազդեցությունները։ Իրանի տնտեսության նավթային բնույթը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ արտարժութային նավթային եկամուտների ծախսումը կարող է ազդել դրամական բազայի և ընդհանուր իրացվելիության վրա, իսկ հարկաբյուջետային քաղաքականության և դրամավարկային քաղաքականության ոչ բավարար համակարգումը կարող է բարդացնել փողի առաջարկի վերահսկումը։ Առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Իրանում գործող իսլամական ֆինանսավորման սկզբունքների ազդեցությունը դրամավարկային գործիքների ընտրության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննարկվել պարտադիր պահուստավորման նորմերը, բանկերի վերաֆինանսավորումը, իրացվելիության կարգավորումը, արժութային միջամտությունները, մասնակցային արժեթղթերը և շուկայական այլ մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց կիրառման սահմանափակումները։ Արժևորվում է նաև դրամավարկային քաղաքականության ավելի շուկայական և անուղղակի գործիքների զարգացման խնդիրը, որը միջազգային ուսումնասիրություններում դիտարկվել է որպես Իրանի դրամավարկային համակարգի արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կենտրոնական բանկի անկախության, գնաճի վերահսկման, փողի զանգվածի թիրախավորման և դրամավարկային քաղաքականության ու հարկաբյուջետային քաղաքականության համակարգման հիմնախնդիրներին։ Վերլուծության արդյունքում հնարավոր է բացահայտել փողի զանգվածի կառավարման այն մեխանիզմները, որոնք առավել համապատասխան են Իրանի տնտեսական կառուցվածքին, ինչպես նաև առաջարկել դրամավարկային կարգավորման կատարելագործման ուղղություններ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, մակրոտնտեսագետներին, ֆինանսական և բանկային համակարգի մասնագետներին, դրամավարկային քաղաքականություն ուսումնասիրող հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին և տնտեսագիտական ուղղությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտում լիզինգային գործարքների իրականացման ընթացքում առաջացող ռիսկերի ուսումնասիրմանը և դրանց արդյունավետ կառավարման հիմնախնդիրների բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ լիզինգը գյուղատնտեսական տնտեսությունների տեխնիկական վերազինման, արտադրական միջոցների ձեռքբերման և ժամանակակից տեխնոլոգիաների հասանելիության ապահովման կարևոր ֆինանսական գործիքներից է, սակայն դրա կիրառումը ուղեկցվում է ֆինանսական, շուկայական, վարկային, գործառնական և այլ բնույթի ռիսկերով։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են լիզինգային հարաբերությունների տնտեսական էությունը, հիմնական մասնակիցների փոխհարաբերությունները և ագրարային ոլորտում դրանց առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսական արտադրության սեզոնայնությունը, եկամուտների անկայունությունը, բնական և կլիմայական գործոնների ազդեցությունը, արտադրանքի գների տատանումները և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական հնարավորությունների սահմանափակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ռիսկերի բացահայտմանը, որոնք կարող են խոչընդոտել լիզինգային պարտավորությունների պատշաճ կատարմանը։ Դրանց թվում կարող են լինել վարձակալողի վճարունակության նվազումը, դրամական հոսքերի անհավասարությունը, տոկոսադրույքների և փոխարժեքների փոփոխությունները, գյուղատնտեսական տեխնիկայի արժեքի կամ մնացորդային արժեքի փոփոխությունը, տեխնիկական սպասարկման և շահագործման խնդիրները, ինչպես նաև անբարենպաստ եղանակային պայմանների և բերքի կորստի հետևանքով առաջացող ֆինանսական դժվարությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են վարկունակության գնահատումը, ապահովագրական գործիքների կիրառումը, գրավային և երաշխիքային մեխանիզմները, վճարումների ճկուն ժամանակացույցերի ձևավորումը, ռիսկերի բաշխումը գործարքի մասնակիցների միջև և ֆինանսական վերահսկողության արդյունավետ համակարգերի ներդրումը։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է լիզինգային շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող ինստիտուցիոնալ և տնտեսական գործոններին և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններին։ Առաջարկվող մոտեցումները նպատակ ունեն բարձրացնել լիզինգային գործարքների ֆինանսական կայունությունը, նվազեցնել չկատարման հավանականությունը և միաժամանակ ընդլայնել գյուղատնտեսական արտադրողների համար ժամանակակից տեխնիկայի ու սարքավորումների ձեռքբերման հնարավորությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ագրարային քաղաքականության մշակման, գյուղատնտեսության ֆինանսավորման համակարգերի կատարելագործման և լիզինգային կազմակերպությունների ռիսկերի կառավարման ռազմավարությունների ձևավորման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ֆինանսական և բանկային ոլորտի մասնագետներին, լիզինգային կազմակերպությունների աշխատակիցներին, գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։