Մանկական ուղեղային կաթվածով նախադպրոցականների դաստակների ֆունկցիոնալ հնարավորությունների զարգացման միջոցները և մեթոդները

Սոցիոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հաշմանդամություն ունեցող անձանց սոցիալական պաշտպանության արդիական մոտեցումների ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետ իրագործման հնարավորությունների ու հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել սոցիալական պաշտպանության այնպիսի համակարգերի և մեխանիզմների անհրաժեշտությունը, որոնք հաշմանդամություն ունեցող անձանց կապահովեն ոչ միայն սոցիալական աջակցության որոշակի ձևերով, այլև հասարակական կյանքին լիարժեք և հավասար մասնակցության իրական հնարավորություններով։ Աշխատության հիմքում ընկած է հաշմանդամության նկատմամբ ժամանակակից մոտեցումը, որի շրջանակում շեշտը տեղափոխվում է միայն բժշկական կամ խնամակալական ընկալումներից դեպի մարդու իրավունքների, սոցիալական ներառման, հավասար հնարավորությունների և անկախ կյանքի սկզբունքները։ Այս տեսանկյունից հաշմանդամություն ունեցող անձը դիտարկվում է ոչ թե պարզապես սոցիալական աջակցության ստացող, այլ հասարակության լիարժեք անդամ, որի իրավունքների իրացման համար անհրաժեշտ է վերացնել ֆիզիկական, տեղեկատվական, կրթական, տնտեսական և սոցիալական խոչընդոտները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սոցիալական պաշտպանության գործող համակարգի վերլուծությունը՝ ներառելով պետական նպաստները, սոցիալական ծառայությունները, վերականգնողական ծրագրերը, զբաղվածությանն աջակցող միջոցառումները, առողջապահական և կրթական ծառայությունների հասանելիությունը և սոցիալական աջակցության այլ ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական պաշտպանության հասցեականության, արդյունավետության և մատչելիության խնդիրներին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, թե որքանով են գործող մեխանիզմները համապատասխանում հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրական կարիքներին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ներառական կրթության, մասնագիտական ուսուցման և զբաղվածության հիմնախնդիրը, քանի որ տնտեսական ինքնուրույնությունը և աշխատանքային շուկայում հավասար մասնակցությունը սոցիալական ներառման առանցքային պայմաններից են։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են մատչելի միջավայրի ստեղծման, հասարակական տրանսպորտի, շենքերի և տեղեկատվական համակարգերի հասանելիության հարցերը, որոնք անմիջականորեն ազդում են մարդու ինքնուրույնության և հասարակական կյանքում մասնակցության հնարավորությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ընտանիքի, համայնքի, հասարակական կազմակերպությունների և պետական կառույցների դերերն ու փոխգործակցությունը սոցիալական պաշտպանության համակարգում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սոցիալական ծառայությունների ապակենտրոնացման և համայնքային մակարդակում դրանց հասանելիության հարցը, քանի որ արդյունավետ աջակցությունը պետք է հնարավորինս մոտ լինի անձի բնակության և առօրյա կյանքի միջավայրին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև խտրականության, սոցիալական մեկուսացման, աղքատության, գործազրկության և հասարակական կարծրատիպերի խնդիրներին, որոնք հաճախ սահմանափակում են հաշմանդամություն ունեցող անձանց լիարժեք ինտեգրումը հասարակության մեջ։ Հեռանկարային ուղղությունների շարքում կարևոր են անհատականացված սոցիալական ծառայությունների զարգացումը, անկախ կյանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, անձի ինքնորոշման և որոշումների կայացման իրավունքի ապահովումը, թվային և ֆիզիկական հասանելիության բարելավումը, ինչպես նաև պետական և հասարակական կառույցների համագործակցության ամրապնդումը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել սոցիալական քաղաքականության կատարելագործման, սոցիալական ծառայությունների արդյունավետության բարձրացման և ներառական հասարակության ձևավորմանն ուղղված ծրագրերի մշակման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, սոցիալական աշխատողներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հասարակական կազմակերպություններին, հետազոտողներին և սոցիալական պաշտպանության ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հաշմանդամություն ունեցող անձանց սոցիալական պաշտպանությունը դիտարկում է որպես մարդու իրավունքների և սոցիալական արդարության ապահովման համակարգային խնդիր՝ ընդգծելով պետական քաղաքականության, ծառայությունների, ներառական միջավայրի և հասարակական վերաբերմունքի փոխկապակցված բարեփոխումների անհրաժեշտությունը։

Գյուղատնտեսություն

Գիտական աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսության ոլորտում գործող տնտեսավարող սուբյեկտների վարչակառավարչական անձնակազմի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման կազմակերպատնտեսական, կառավարչական և սոցիալ-հոգեբանական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Խորասան Ռազավի նահանգի գյուղատնտեսական Ջիհադ կազմակերպության գործունեության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում գյուղատնտեսական կազմակերպությունների կառավարման համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, վարչակառավարչական անձնակազմի գործառույթները, աշխատանքային պարտականությունների բաշխման սկզբունքները և կառավարչական գործունեության արդյունավետության գնահատման տեսական ու մեթոդաբանական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային ռեսուրսների կառավարման կատարելագործմանը, աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը, աշխատանքային արտադրողականության բարձրացմանը և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների իրականացման գործընթացում կառավարչական անձնակազմի դերակատարությանը։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսության ոլորտի կառավարման առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված արտադրության սեզոնայնությամբ, բնական և կլիմայական գործոնների ազդեցությամբ, նյութատեխնիկական ռեսուրսների սահմանափակությամբ, գյուղատնտեսական արտադրության ռիսկայնությամբ և կազմակերպական գործընթացների բազմազանությամբ։ Քննարկվում են կառավարչական աշխատանքի արդյունավետության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, մասնավորապես՝ կազմակերպական կառուցվածքը, ղեկավարության ոճը, աշխատակիցների մոտիվացիան, մասնագիտական պատրաստվածությունը, աշխատանքի գնահատման համակարգը, տեղեկատվական ապահովվածությունը և որոշումների ընդունման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում վարչակառավարչական անձնակազմի աշխատանքի կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումներին, կառավարման գործառույթների համակարգմանը, ստորաբաժանումների միջև համագործակցության ամրապնդմանը և կազմակերպության ներսում հաղորդակցական գործընթացների կատարելագործմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառավարչական անձնակազմի աշխատանքի արդյունքների գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով աշխատանքի որակը, ժամանակային և նյութական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, առաջադրված խնդիրների կատարման աստիճանը և կազմակերպության ընդհանուր գործունեության արդյունքները։ Դիտարկվում են աշխատակիցների խրախուսման և մոտիվացիայի մեխանիզմները, նյութական և ոչ նյութական խթանների կիրառման հնարավորությունները, մասնագիտական վերապատրաստման ծրագրերի նշանակությունը և աշխատանքային միջավայրի բարելավման ազդեցությունը կառավարչական արդյունավետության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Իրանի գյուղատնտեսական կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ առանձնահատկություններին, տարածաշրջանային կառույցների գործունեության կազմակերպմանը և Խորասան Ռազավի նահանգի սոցիալ-տնտեսական ու գյուղատնտեսական պայմանների ազդեցությանը վարչակառավարչական գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում կառավարման ապակենտրոնացման, պատասխանատվության հստակ բաշխման, վարչական ընթացակարգերի պարզեցման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրման և կառավարչական որոշումների գիտական հիմնավորման հնարավորությունները։ Կարևորվում են կազմակերպական մշակույթի ձևավորումը, աշխատակիցների մասնակցությունը կառավարչական որոշումների մշակմանը, ղեկավարների մասնագիտական և առաջնորդական հմտությունների զարգացումը, ինչպես նաև մարդկային ներուժի արդյունավետ օգտագործման պայմանների ապահովումը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են գյուղատնտեսական կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման ռազմավարական ուղղությունները, կազմակերպական բարեփոխումների իրականացման հնարավորությունները և վարչակառավարչական անձնակազմի աշխատանքի կատարելագործմանն ուղղված գործնական առաջարկությունների մշակման հիմնախնդիրները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել գյուղատնտեսության ոլորտում մարդկային ռեսուրսների կառավարման, կազմակերպական զարգացման և վարչական գործունեության արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանության կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ագրարային ոլորտի կազմակերպությունների ղեկավարների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների, ինչպես նաև գյուղատնտեսական կազմակերպությունների կառավարման և աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է «Ժենևիև» անունով հայտնի գրական երկը, որի վերնագիրը կապվում է եվրոպական գրականության մեջ տարածված անձնանունային վերնագրերով ստեղծագործությունների ավանդույթի հետ։ Նմանատիպ երկերը հաճախ կենտրոնանում են գլխավոր հերոսի կյանքի պատմության, անձնական փորձությունների, բարոյական ընտրությունների և մարդկային հարաբերությունների վրա՝ ընթերցողին ներկայացնելով անհատի բնավորության ձևավորման ու կյանքի դժվարությունների հաղթահարման ընթացքը։ Ստեղծագործության անվան հիման վրա այն կարելի է դիտարկել որպես անձնավորված պատմողական երկ, որի ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայերեն թարգմանական գրականության և եվրոպական գրական ստեղծագործությունների տարածման պատմության տեսանկյունից։ XIX դարի հայ տպագրական միջավայրում թարգմանական գրականությունը կարևոր դեր էր կատարում ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնման, նոր գրական ժանրերի տարածման և եվրոպական գեղարվեստական ու բարոյական գաղափարների ներկայացման գործում։ Այդպիսի հրատարակությունները հնարավորություն էին տալիս հայ ընթերցողին հաղորդակից դառնալու այլ ժողովուրդների գրական ավանդույթներին, կերպարների միջոցով ծանոթանալու մարդկային բնավորության տարբեր դրսևորումներին և խորհելու հասարակական ու անձնական կյանքի խնդիրների շուրջ։ Գրքի ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև Զմյուռնիայի հայ տպագրության պատմության, արևմտահայ գրական միջավայրի և XIX դարում հայերենով շրջանառվող գեղարվեստական գրքերի մատենագիտական նկարագրության համար։ Հրատարակության վերնագիրը, անձնանունային բնույթը և պատմական հրատարակչական միջավայրը հիմք են տալիս այն դիտարկելու որպես հայերեն տպագիր գրական ժառանգության միավոր, որի գրանցումն ու ուսումնասիրությունը կարող են նպաստել ժամանակաշրջանի ընթերցողական մշակույթի և գրական կապերի բացահայտմանը։ Միաժամանակ, առանց բնագրի կամ լրացուցիչ մատենագիտական տեղեկությունների հնարավոր չէ վստահորեն որոշել ստեղծագործության հեղինակին, սկզբնաղբյուր լեզուն, սյուժեն, գլխավոր հերոսի կենսագրական հանգամանքները կամ երկի ժանրային պատկանելությունը։ Հետևաբար, նկարագրության մեջ առանձնացվում է հրատարակության գրական և պատմամշակութային նշանակությունը՝ առանց չհաստատված տեղեկությունները ներկայացնելու որպես փաստ։

Պատմություն

1945–1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը թևակոխեց նոր փուլ, որը բնութագրվում էր հետպատերազմյան վերականգնմամբ, գիտական ինստիտուցիոնալացման խորացմամբ և տարբեր ոլորտներում արագ առաջընթացով։ Այս շրջանում գիտությունը դարձավ պետական զարգացման ռազմավարական ուղղություն, և զգալի միջոցներ ուղղվեցին գիտահետազոտական կենտրոնների ստեղծման ու ընդլայնման համար։ Կարևոր դեր խաղաց Հայաստանի գիտությունների ակադեմիան՝ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա, որը համակարգեց գիտական աշխատանքները և միավորեց տարբեր ինստիտուտների գործունեությունը։ Բնական և տեխնիկական գիտությունների ոլորտում առանձնանում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, մեխանիկայի և ինժեներական գիտությունների զարգացումը։ Ձևավորվեցին ճանաչված գիտական դպրոցներ, հատկապես մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի ոլորտներում, որոնք հետագայում միջազգային ճանաչում ձեռք բերեցին։ Բժշկագիտությունը նույնպես զարգացում ապրեց՝ կենտրոնանալով առողջապահական համակարգի բարելավման և նոր բուժական մեթոդների ներդրման վրա։ Միաժամանակ առաջընթաց գրանցվեց երկրաբանության և էներգետիկայի ոլորտներում, ինչը կապված էր արդյունաբերական զարգացման և բնական ռեսուրսների ուսումնասիրության հետ։ Հումանիտար գիտությունների մեջ զգալի աշխատանք կատարվեց հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության և գրականագիտության ոլորտներում, որտեղ զարգացան ազգային մշակույթի ուսումնասիրության նոր մոտեցումներ։ Այս տարիներին գիտական կադրերի պատրաստումը ակտիվորեն իրականացվում էր բուհերում և ասպիրանտուրայում, ինչը նպաստեց գիտական նոր սերնդի ձևավորմանը։ Չնայած ձեռքբերումներին՝ գիտությունը գործում էր խիստ կենտրոնացված խորհրդային համակարգի շրջանակներում, ինչը որոշ դեպքերում սահմանափակում էր գաղափարական բազմազանությունը։ Այնուամենայնիվ, 1945–1965 թթ. փուլը համարվում է Խորհրդային Հայաստանի գիտության կայացման և արագ զարգացման կարևորագույն շրջանը, որը հիմք դրեց հետագա գիտական առաջընթացի համար։

Պատմություն

Հրատարակությունը նվիրված է ՌՍԴԲԿ երկրորդ համագումարի 80-ամյակին և այդ պատմական տարեթվի առիթով գրադարանների կողմից իրականացվելիք տեղեկատվական, կրթական և մշակութային աշխատանքների կազմակերպմանը։ Այն նախատեսված է գրադարանավարների համար՝ որպես մեթոդական հանձնարարականների ժողովածու, որի նպատակն է օգնել պատմական թեմայով գրականության ցուցահանդեսների, ընթերցողների համար թեմատիկ միջոցառումների, գրական-մատենագիտական ակնարկների, զրույցների, քննարկումների և այլ միջոցառումների կազմակերպմանը։ Նյութում կարող են ներկայացվել ՌՍԴԲԿ երկրորդ համագումարի նախապատմությունը, անցկացման ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական իրավիճակը, համագումարի նշանակությունը ռուսական հեղափոխական շարժման պատմության մեջ, ինչպես նաև դրա հետագա պատմական գնահատականները խորհրդային պատմագրության շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանի՝ որպես տեղեկատվության տարածման և ընթերցողների գաղափարական ու պատմական իրազեկման կենտրոնի դերին։ Մեթոդական հանձնարարականները կարող են ներառել համապատասխան գրականության ընտրության և դասակարգման, գրքի ցուցահանդեսների ձևավորման, թեմատիկ քարտարանների ու մատենագիտական ցանկերի կազմման, ինչպես նաև տարբեր տարիքային խմբերի ընթերցողների հետ աշխատանքի վերաբերյալ առաջարկություններ։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել գրադարանային միջոցառումների բովանդակության և ձևաչափի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը միաժամանակ արժեքավոր է որպես խորհրդային շրջանի գրադարանային մեթոդաբանության և մշակութային-կրթական աշխատանքի ուսումնասիրության աղբյուր, քանի որ այն արտացոլում է այդ ժամանակաշրջանում գրադարաններին վերապահված հասարակական և գաղափարական գործառույթները։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էին գրադարաններն օգտագործում պատմական տարելիցները ընթերցողների հետ կազմակերպվող աշխատանքների պլանավորման և թեմատիկ գրականության հանրայնացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, պատմաբաններին, մշակութային աշխատանքի մասնագետներին, ուսանողներին և խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային ու կրթական քաղաքականությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է գալեկտիններ 1 և 3 սպիտակուցների աֆինային մաքրման մեթոդաբանության մշակմանը և դրանց որոշ կենսաքիմիական ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել արդյունավետ և վերարտադրելի մոտեցումներ այս լեկտինային սպիտակուցների մեկուսացման ու մաքրման համար, ինչպես նաև ստացված մաքրված նյութի հիման վրա ուսումնասիրել դրանց կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Գալեկտինները ածխաջրեր ճանաչող սպիտակուցների ընտանիք են, որոնք կարող են փոխազդել բջջային մակերևույթի գլիկոկոնյուգատների հետ և մասնակցել տարբեր կենսաբանական գործընթացների կարգավորմանը, ուստի դրանց հատկությունների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մոլեկուլային կենսաբանության և կենսաքիմիայի համար։ Աֆինային մաքրման մեթոդի հիմքում ընկած է սպիտակուցի և դրա նկատմամբ ընտրողական կապ ունեցող լիգանդի փոխազդեցությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս նպատակային առանձնացնել անհրաժեշտ սպիտակուցը բարդ կենսաբանական խառնուրդից։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել մաքրման գործընթացի հիմնական փուլերը՝ սկզբնական կենսաբանական նյութի նախապատրաստումը, սպիտակուցային ֆրակցիայի ստացումը, ընտրողական կապի ապահովումը, չկապված բաղադրիչների հեռացումը և նպատակային սպիտակուցների էլյուցիան։ Մեթոդաբանության արդյունավետությունը կարող է գնահատվել մաքրման աստիճանի, ստացված սպիտակուցի քանակի, մաքրության, կայունության և կենսաբանական ակտիվության պահպանման միջոցով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գալեկտինների մոլեկուլային հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ նույնիսկ նույն ընտանիքին պատկանող սպիտակուցները կարող են տարբերվել կառուցվածքով, օլիգոմերացման առանձնահատկություններով և տարբեր ածխաջրային լիգանդների նկատմամբ կապման բնույթով։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել սպիտակուցների մոլեկուլային զանգվածը, մաքրության մակարդակը, ագրեգացման կամ օլիգոմերացման հատկությունները, լուծելիությունը և ֆիզիկաքիմիական կայունությունը։ Կարևոր ուղղություն է նաև ածխաջրերի նկատմամբ կապման հատկությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել գալեկտինների լեկտինային ակտիվությունը և դրանց փոխազդեցության առանձնահատկությունները տարբեր գլիկոկոնյուգատների հետ։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել գալեկտինների կառուցվածք–ֆունկցիա փոխհարաբերությունների ավելի լավ հասկանալու և դրանց կենսաբանական դերերի հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ բարձր մաքրության և պահպանված ակտիվությամբ գալեկտինների ստացումը անհրաժեշտ նախապայման է հետագա կենսաքիմիական, բջջաբանական և մոլեկուլային հետազոտությունների համար։ Մշակված մաքրման մոտեցումը կարող է ծառայել որպես հիմք նմանատիպ սպիտակուցների մեկուսացման և հետազոտման այլ համակարգերի համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, սպիտակուցների քիմիայով և ածխաջուր–սպիտակուց փոխազդեցություններով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է սպիտակուցների մաքրման տեխնոլոգիան և գալեկտինների կենսաքիմիական բնութագրումը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել դրանց հետագա ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ արդյունավետ մեթոդական հիմք և բացահայտել գալեկտիններ 1 և 3-ի որոշ կարևոր հատկություններ։