Մեղքի աճի և զորացման մասին

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բարձրագույն կրթության համակարգի ֆինանսական կառավարման կազմակերպման, ֆինանսավորման մեխանիզմների, բուհերի ֆինանսական կայունության և առկա կառավարչական խնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման սկզբունքների վրա՝ դրանք դիտարկելով կրթության որակի, բուհերի զարգացման, հասանելիության և կառավարման արդյունավետության հետ փոխկապակցվածության մեջ։ Ֆինանսական կառավարումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես եկամուտների և ծախսերի հաշվառման գործընթաց, այլև որպես բուհի ռազմավարական կառավարման կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով հնարավոր է ֆինանսական միջոցները համապատասխանեցնել կրթական, գիտահետազոտական և կազմակերպական առաջնահերթություններին։ Քննության են առնվում բարձրագույն կրթության ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրները՝ պետական ֆինանսավորում, ուսման վարձերից ձևավորվող եկամուտներ, գիտահետազոտական ծրագրերի միջոցներ, դրամաշնորհներ, միջազգային ծրագրերից ստացվող ֆինանսավորում, նվիրատվություններ և օրենսդրությամբ թույլատրելի այլ եկամուտներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական ֆինանսավորման մեխանիզմներին և այն հարցին, թե որքանով են դրանք ապահովում բուհերի հիմնական գործառույթների իրականացումը և երկարաժամկետ զարգացման հնարավորությունները։ Վերլուծվում է ֆինանսական աղբյուրների սահմանափակ բազմազանությունից առաջացող կախվածության խնդիրը, հատկապես այն դեպքերում, երբ ուսումնական հաստատության եկամուտների զգալի մասը ձևավորվում է ուսման վարձերից։ Նման կառուցվածքը կարող է բուհերի ֆինանսական վիճակը դարձնել զգայուն ուսանողների թվի, ժողովրդագրական փոփոխությունների, կրթական պահանջարկի և սոցիալ-տնտեսական պայմանների նկատմամբ։ Կարևորվում է ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցումը և այնպիսի ֆինանսական քաղաքականության ձևավորումը, որը կարող է նվազեցնել առանձին եկամտային աղբյուրներից կախվածությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բյուջետային պլանավորման գործընթացը։ Քննության է առնվում տարեկան ֆինանսական պլանավորման և երկարաժամկետ ռազմավարական նպատակների միջև կապը, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բուհի ֆինանսական ռեսուրսները կարող են բաշխվել կրթական ծրագրերի, գիտահետազոտական գործունեության, ենթակառուցվածքների, աշխատակազմի զարգացման և այլ առաջնահերթությունների միջև։ Առանձին նշանակություն է տրվում ծախսերի կառուցվածքի վերլուծությանը։ Աշխատավարձային ծախսերը, շենքերի և ենթակառուցվածքների պահպանումը, ուսումնական գործընթացի կազմակերպումը, տեխնիկական վերազինումը, թվային համակարգերի ներդրումը, գիտական հետազոտությունների ֆինանսավորումը և ուսանողական ծառայությունները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված ուղղություններ, որոնց միջև միջոցների արդյունավետ բաշխումը կարող է էական ազդեցություն ունենալ բուհի գործունեության արդյունքների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆինանսական ինքնավարության խնդրին։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատության արդյունավետ կառավարումը պահանջում է որոշակի ազատություն ֆինանսական ռեսուրսների տնօրինման և զարգացման առաջնահերթությունների որոշման հարցում, սակայն այդ ինքնավարությունը միաժամանակ ենթադրում է հաշվետվողականության, թափանցիկության և վերահսկողության գործուն համակարգերի առկայություն։ Ուսումնասիրվում է ինքնավարության և պետական վերահսկողության միջև հավասարակշռության խնդիրը՝ հաշվի առնելով հանրային միջոցների նպատակային օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Ֆինանսական հաշվետվողականությունը դիտարկվում է որպես կառավարման արդյունավետության կարևոր պայման։ Բուհի ղեկավարությունը, պետական մարմինները և կրթական համակարգի մյուս շահակիցները պետք է ունենան ֆինանսական միջոցների ձևավորման և օգտագործման վերաբերյալ հստակ ու համադրելի տեղեկատվություն։ Այդ պատճառով կարևորվում են ֆինանսական հաշվառման, ներքին վերահսկողության, աուդիտի, կատարողականի գնահատման և հաշվետվությունների համակարգերի զարգացումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական կառավարման արդյունավետության գնահատման ցուցանիշներին։ Միայն ընդհանուր եկամուտների կամ ծախսերի ծավալը բավարար չէ հաստատության ֆինանսական վիճակը գնահատելու համար։ Անհրաժեշտ է ուսումնասիրել մեկ ուսանողի հաշվով կատարվող ծախսերը, կրթական և գիտական ծրագրերի ֆինանսավորման հարաբերակցությունը, սեփական եկամուտների ձևավորման կարողությունը, ընթացիկ և կապիտալ ծախսերի կառուցվածքը, ֆինանսական պարտավորությունները և ռեսուրսների օգտագործման արդյունքները։ Նման ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր ժամանակաշրջանների արդյունքները և բացահայտել ֆինանսական կառավարման թույլ կողմերը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ֆինանսավորման և կրթության որակի փոխկապակցվածությունը։ Ֆինանսական ռեսուրսների ավելացումը ինքնին չի երաշխավորում կրթական արդյունքների բարելավում, եթե միջոցները չեն բաշխվում հստակ առաջնահերթությունների և չափելի նպատակների հիման վրա։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են արդյունքահեն ֆինանսավորման և կատարողականի վրա հիմնված կառավարման մոտեցումները, որոնց դեպքում հատկացվող միջոցները որոշակիորեն կապվում են կրթական, գիտական կամ կազմակերպական արդյունքների հետ։ Միաժամանակ հաշվի է առնվում, որ բարձրագույն կրթության արդյունքները բազմաբնույթ են և միշտ չէ, որ հնարավոր է դրանք գնահատել միայն քանակական չափանիշներով։ Առանձին ուղղություն է ուսման վարձերի և բարձրագույն կրթության հասանելիության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Ուսման վարձը բուհերի համար կարող է լինել ֆինանսավորման կարևոր աղբյուր, սակայն դրա մակարդակը անմիջականորեն կապված է ուսանողների և ընտանիքների ֆինանսական հնարավորությունների հետ։ Հետևաբար ֆինանսական կառավարման համակարգում կարևորվում են կրթաթոշակները, ուսման վարձի փոխհատուցման ծրագրերը և սոցիալական աջակցության այլ մեխանիզմները։ Դրանց նպատակային կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս համատեղել բուհերի ֆինանսական կայունության և կրթության սոցիալական հասանելիության խնդիրները։ Քննության է առնվում նաև գիտահետազոտական գործունեության ֆինանսավորումը։ Ժամանակակից համալսարանի գործառույթները չեն սահմանափակվում միայն կրթական ծառայությունների մատուցմամբ, և գիտական հետազոտությունների զարգացումը պահանջում է համապատասխան ֆինանսական հիմք։ Կարևորվում են մրցութային դրամաշնորհները, միջազգային գիտական ծրագրերը, համալսարանների և մասնավոր հատվածի համագործակցությունը, հետազոտական արդյունքների կիրառման հնարավորությունները և գիտական ենթակառուցվածքների ֆինանսավորումը։ Ֆինանսավորման այս աղբյուրների զարգացումը կարող է միաժամանակ նպաստել բուհերի եկամուտների բազմազանեցմանը և գիտական ներուժի ամրապնդմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության հնարավորություններին։ Բուհերի կապերը գործարար միջավայրի հետ կարող են նպաստել համատեղ կրթական և հետազոտական ծրագրերի իրականացմանը, մասնագիտական ենթակառուցվածքների զարգացմանը և լրացուցիչ ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավմանը։ Միաժամանակ նման համագործակցությունը պահանջում է հստակ կառավարման մեխանիզմներ, որպեսզի ֆինանսավորման աղբյուրները չխաթարեն ակադեմիական նպատակներն ու կրթական հաստատությունների հիմնական առաքելությունը։ Կարևոր խնդիր է ֆինանսական ռիսկերի կառավարումը։ Բուհերը կարող են բախվել ուսանողների թվի նվազման, եկամուտների անկման, ծախսերի աճի, արտաքին ֆինանսավորման փոփոխության կամ տնտեսական անկայունության հետևանքով առաջացող խնդիրների։ Այդ պատճառով ֆինանսական կառավարման համակարգում անհրաժեշտ է ոչ միայն ընթացիկ բյուջետավորում, այլև տարբեր հնարավոր զարգացումների գնահատում, ֆինանսական պահուստների ձևավորում և երկարաժամկետ կայունության ապահովման միջոցառումների մշակում։ Քննության են առնվում նաև ֆինանսական կառավարման տեղեկատվական համակարգերի նշանակությունն ու թվայնացման հնարավորությունները։ Ժամանակակից կառավարման ծրագրերը կարող են միավորել բյուջետավորման, հաշվապահական հաշվառման, գնումների, աշխատավարձերի, ուսանողական վճարումների և ֆինանսական հաշվետվությունների տվյալները՝ ղեկավարությանը տրամադրելով որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ տեղեկատվություն։ Տվյալների ամբողջականությունն ու ժամանակին հասանելիությունը հնարավորություն են տալիս ավելի արագ բացահայտել ֆինանսական շեղումները և գնահատել առանձին ստորաբաժանումների գործունեության արդյունավետությունը։ Հատուկ տեղ է հատկացվում բուհերի կառավարման մարմինների և ֆինանսական ստորաբաժանումների դերերի հստակեցմանը։ Ֆինանսական որոշումները պետք է կապված լինեն հաստատության ռազմավարական նպատակների հետ, ինչը պահանջում է ակադեմիական և վարչական կառավարման մարմինների համագործակցություն։ Ֆինանսական պլանավորման արդյունավետությունը մեծապես կախված է նաև մասնագիտական կարողություններից, ֆինանսական վերլուծության մշակույթից և որոշումների հիմնավորվածությունից։ Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ֆինանսական կառավարման այն խնդիրները, որոնք պայմանավորված են ֆինանսավորման կառուցվածքով, բուհերի կազմակերպական կարգավիճակով, կառավարման մեխանիզմներով և կրթական շուկայի փոփոխություններով։ Դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների շարքում կարևորվում են ֆինանսավորման մեխանիզմների կատարելագործումը, եկամուտների աղբյուրների բազմազանեցումը, ֆինանսական ինքնավարության և պատասխանատվության հավասարակշռումը, ռազմավարական բյուջետավորման զարգացումը, թափանցիկության բարձրացումը և արդյունքների վրա հիմնված կառավարման գործիքների կիրառումը։ Աշխատության գիտական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է բարձրագույն կրթության ֆինանսական կառավարման խնդիրների համակարգային դիտարկմամբ և բուհերի ֆինանսական կայունության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրթության կառավարման, հանրային ֆինանսների և բարձրագույն կրթության տնտեսագիտության ոլորտների հետազոտողների, համալսարանների ղեկավարների ու ֆինանսական ստորաբաժանումների մասնագետների, կրթական քաղաքականություն մշակողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ռեկրիստալիզացված հիմքով ֆոտոընդունիչ կառուցվածքների մշակմանը և հետազոտմանը՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել դրանց ֆիզիկական հատկությունները, աշխատանքի մեխանիզմները և օպտոէլեկտրոնային բնութագրերը։ Հետազոտության հիմքում կիսահաղորդչային նյութերի կառուցվածքային և էլեկտրական հատկությունների նպատակային փոփոխության գաղափարն է, որի միջոցով հնարավոր է բարելավել լուսային ազդանշանների հայտնաբերման և էլեկտրական ազդանշանի վերափոխման արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ֆոտոընդունիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ակտիվ և օժանդակ շերտերի փոխազդեցությունը, լիցքակիրների առաջացման ու տեղափոխման գործընթացները և լուսային ճառագայթման նկատմամբ համակարգի արձագանքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեկրիստալիզացիայի գործընթացին, որի արդյունքում կիսահաղորդչային նյութի բյուրեղային կառուցվածքը կարող է փոփոխվել՝ ազդելով արատների, սահմանային վիճակների, լիցքակիրների շարժունակության և այլ ֆիզիկական պարամետրերի վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է տեխնոլոգիական գործընթացի այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք թույլ կտան ստանալ անհրաժեշտ կառուցվածքային և էլեկտրական բնութագրերով ֆոտոընդունիչներ։ Կարող են ուսումնասիրվել ռեկրիստալիզացիայի ջերմաստիճանային և ժամանակային ռեժիմները, նյութի նախնական վիճակը, շերտերի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական այլ պարամետրեր։ Ստացված կառուցվածքների բնութագրման համար կարող են կիրառվել էլեկտրական, օպտիկական և կառուցվածքային հետազոտության մեթոդներ՝ գնահատելու մութ հոսանքը, լուսազգայունությունը, սպեկտրային արձագանքը, արագագործությունը, զգայունությունը և ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆոտոընդունիչների պարամետրերի կախվածությանը լուսային ճառագայթման ալիքի երկարությունից և ինտենսիվությունից, ինչպես նաև արտաքին էլեկտրական պայմաններից։ Աշխատության մեջ կարող է իրականացվել մշակված կառուցվածքների համեմատություն ավանդական տեխնոլոգիայով ստացված ֆոտոընդունիչների հետ՝ ռեկրիստալիզացված հիմքի կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել կիսահաղորդչային ֆոտոընդունիչների տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը և դրանց կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը տարբեր օպտոէլեկտրոնային համակարգերում։ Այդպիսի սարքերը կարող են կիրառվել օպտիկական կապի, չափիչ տեխնիկայի, ավտոմատացման, ճառագայթման վերահսկման, գիտական սարքավորումների և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է լուսային ազդանշանների հուսալի և զգայուն գրանցում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է նոր կառուցվածքների մշակմամբ, դրանց ֆիզիկական բնութագրերի բացահայտմամբ և տեխնոլոգիական պարամետրերի ու սարքի աշխատանքային հատկությունների միջև կապերի որոշմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի և ֆոտոընդունիչ տեխնոլոգիաների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Քաղաքագիտություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի տասներեքերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ արձանագրելով ժողովի աշխատանքների ընթացքը և քննարկումների բովանդակությունը։ Այն վավերագրական բնույթի նյութ է, որի միջոցով պահպանվում են ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության, ժողովական ընթացակարգերի և քննարկման դրված հարցերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Ատենագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նիստերի կազմակերպման ձևը, մասնակիցների ելույթները, արտահայտված տեսակետները, բարձրացված խնդիրներն ու դրանց քննարկման ընթացքը։ Դրանք կարևոր սկզբնաղբյուրներ են հայ համայնքային կառավարման պատմության, ազգային հաստատությունների գործառույթների և հասարակական ինքնակազմակերպման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։ Նման փաստաթղթերում արտացոլվում են նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ հասարակության վարչական, կրթական, կրոնական, տնտեսական և այլ բնագավառներին առնչվող հարցերի քննարկման ձևերը՝ կախված յուրաքանչյուր նիստի օրակարգից։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի 19-րդ դարի հայ ժողովական մշակույթի, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի և ազգային ներկայացուցչական կառույցների պատմության հետազոտության համար։ Այն նաև փաստագրական նյութ է պաշտոնական գրագրության, արձանագրությունների կազմման և հայերեն վարչական լեզվի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Տնտեսագիտություն

Ֆինանսատնտեսական, բանկային գործի և դրամավարկային համակարգի կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում վճարահաշվարկային համակարգի գործունեության առանձնահատկությունների, զարգացման հիմնախնդիրների և կառավարման ժամանակակից գերակայությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վճարահաշվարկային համակարգի կառուցվածքը, հիմնական մասնակիցները, վճարային գործիքները և դրանց դերը երկրի ֆինանսական համակարգի կայունության ու տնտեսական շրջանառության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անկանխիկ վճարումների զարգացմանը, միջբանկային հաշվարկների կազմակերպմանը, էլեկտրոնային վճարային ծառայությունների տարածմանը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են վճարային ենթակառուցվածքների արդյունավետության, գործարքների արագության, հուսալիության և անվտանգության ապահովման վրա ազդող կազմակերպական, տեխնոլոգիական ու իրավակարգավորիչ գործոնները։ Քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի դերը վճարահաշվարկային համակարգի կարգավորման և վերահսկողության գործընթացներում, ինչպես նաև առևտրային բանկերի ու վճարահաշվարկային կազմակերպությունների փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել վճարային համակարգերի ռիսկերի կառավարման, գործառնական անխափանության, կիբերանվտանգության և սպառողների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային վճարային համակարգերի զարգացման փորձին, ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումների կիրառմանը և Հայաստանի ֆինանսական ենթակառուցվածքների արդիականացման հնարավորություններին։ Կարևորվում է վճարահաշվարկային համակարգի կառավարման գերակայությունների սահմանումը՝ ֆինանսական ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման, գործարքների թափանցիկության և վճարումների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել վճարային համակարգերի զարգացման ռազմավարական ուղղությունների հիմնավորմանը, կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործմանը և ֆինանսական համակարգի կայունության ամրապնդմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանկային գործի, ֆինանսական կառավարման, դրամավարկային քաղաքականության, վճարային տեխնոլոգիաների և Հայաստանի ֆինանսական համակարգի զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կլիմայի փոփոխության ազդեցության սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով բնապահպանական, տնտեսական և հասարակական գործընթացների վերլուծությունը։ Գրքում ուսումնասիրվում են կլիմայական փոփոխությունների հիմնական դրսևորումները և դրանց հնարավոր ազդեցությունները Հայաստանի բնական ռեսուրսների, տնտեսության տարբեր ճյուղերի և բնակչության կենսապայմանների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների հասանելիության, գյուղատնտեսության արտադրողականության, հողերի վիճակի, անտառային և էկոհամակարգերի պահպանության, ինչպես նաև բնական աղետների և եղանակային ծայրահեղ երևույթների հետ կապված ռիսկերին։ Աշխատության մեջ կլիմայի փոփոխությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բնապահպանական խնդիր, այլև որպես սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցող գործոն, որը կարող է խորացնել որոշ տարածքային և սոցիալական անհավասարություններ։ Հեղինակը վերլուծում է կլիմայական փոփոխությունների ազդեցությունը տնտեսության տարբեր ոլորտների վրա՝ անդրադառնալով գյուղատնտեսությանը, էներգետիկային, ջրային տնտեսությանը, ենթակառուցվածքներին և բնակչության զբաղվածությանը։ Քննարկվում են նաև կլիմայական ռիսկերի նկատմամբ հասարակության և տնտեսության խոցելիության գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև տարբեր ոլորտների հարմարվողականության հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կլիմայի փոփոխության սոցիալական հետևանքներին՝ ներառյալ բնակչության կենսամակարդակի, առողջության, աշխատանքի պայմանների, միգրացիոն գործընթացների և համայնքների կայունության վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կլիմայական փոփոխություններին հարմարվելու և դրանց բացասական սոցիալ-տնտեսական հետևանքները նվազեցնելու հնարավոր ուղղություններ՝ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրման, ենթակառուցվածքների բարելավման, ռիսկերի կառավարման և պետական քաղաքականության կատարելագործման միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարությունների մշակման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս կլիմայական գործոնը ներառել տնտեսական և սոցիալական քաղաքականության պլանավորման գործընթացներում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, աշխարհագրագետների, կլիմայագետների, բնապահպանների, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի կայուն զարգացման և կլիմայական փոփոխություններին հարմարվելու հիմնախնդիրներով։

Կրոն

«Ձայնքաղ շարականը» հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու հոգևոր երգեցողության ավանդույթին պատկանող ժողովածու է, որն ընդգրկում է Աստծո փառաբանությանն ու սրբերի մեծարմանը նվիրված եկեղեցական երգեր և պաշտոներգություններ։ Շարականները հայ հոգևոր գրականության ու երաժշտության կարևորագույն տեսակներից են, որոնցում միավորվում են աստվածաբանական բովանդակությունը, բանաստեղծական խոսքը և մեղեդային արտահայտությունը։ Դրանք դարեր շարունակ կատարվել են եկեղեցական արարողությունների ընթացքում՝ ծառայելով աղոթքին, պաշտամունքին, քրիստոնեական հավատքի արտահայտմանը և եկեղեցական տոների հոգևոր խորհրդի բացահայտմանը։ Ժողովածուի վերնագիրը շեշտում է դրա կապը հայ եկեղեցու սուրբ և ուղղափառ ավանդույթի հետ՝ ընդգծելով երգերի նպատակը՝ փառաբանել Աստծուն և մեծարել նրա սրբերին։ Շարականների բովանդակությունը հայ եկեղեցական ավանդույթում կարող է առնչվել Սուրբ Երրորդության փառաբանությանը, Քրիստոսի կյանքին ու փրկագործությանը, Սուրբ Աստվածածնի մեծարմանը, առաքյալների և սրբերի հիշատակին, ինչպես նաև եկեղեցական տոներին և ծիսական օրացույցին։ Այս երգերը ոչ միայն հոգևոր պաշտամունքի մաս են, այլև հայ միջնադարյան գրականության, երաժշտական մտածողության և լեզվական ժառանգության կարևոր վկայություններ։ Դրանց բանաստեղծական կառուցվածքը, պատկերավոր լեզուն և հոգևոր խորհրդանիշները արտահայտում են քրիստոնեական աշխարհայացքը և փոխանցում հավատքի ու բարեպաշտության արժեքները։ «Ձայնքաղ» անվանումը մատնանշում է ժողովածուի առնչությունը եկեղեցական երգեցողության ձայնեղանակային համակարգին, թեև գրքի կոնկրետ կառուցվածքի, երգերի ընտրության և երաժշտական նշագրության մասին լրացուցիչ տեղեկություններ հնարավոր չէ հաստատել միայն վերնագրից։ Կոստանդնուպոլսում՝ Պողոս Արապյանի տպարանում, նման գրքի հրատարակումը վկայում է 19-րդ դարի հայ տպագրական կյանքի և եկեղեցական գրականության տարածման կարևորության մասին։ Կոստանդնուպոլիսը հայ մշակութային ու հրատարակչական խոշոր կենտրոններից էր, որտեղ տպագրվում էին կրոնական, կրթական և գրական բազմաթիվ աշխատություններ՝ նախատեսված ինչպես հոգևորականների, այնպես էլ հայերեն ընթերցող հասարակության համար։ Շարականների նման ժողովածուները նպաստել են եկեղեցական երգեցողության պահպանմանը, հոգևոր երգերի գրավոր փոխանցմանը և հայ քրիստոնեական ավանդույթի շարունակականությանը։ Հրատարակությունը կարևոր է հայ եկեղեցական երաժշտության, հոգևոր գրականության, հայ տպագրության պատմության և 19-րդ դարի հայ մշակութային կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։