Միստիցիզմը հայ սիմվոլիստ հեղինակների գործերում

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է նորագույն շրջանի հայ մանկապատանեկան արձակի զարգացման հիմնական միտումների և օրինաչափությունների վերլուծությանը՝ 1960–1980-ական թվականների ընթացքում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մանկապատանեկան գրականության գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով ժամանակաշրջանի սոցիալ-մշակութային ազդեցությունները ստեղծագործական գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են մանկական կերպարի ձևավորման մոտեցումները, բարոյադաստիարակչական խնդիրների արտացոլումը, ինչպես նաև արկածային, պատմական և սոցիալ-հոգեբանական ուղղությունների զարգացումը հայ արձակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվաոճական առանձնահատկություններին, պատմողական տեխնիկաներին և մանկական ընթերցողի հոգեբանության հաշվառմանը գրական ստեղծագործություններում։ Քննարկվում են նաև ժանրային բազմազանությունը, գրողների ստեղծագործական անհատականությունները և մանկապատանեկան գրականության դերը հասարակական արժեքների փոխանցման գործում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և մանկապատանեկան գրականության ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ նպաստելով այդ շրջանի գրական գործընթացների համակարգված գիտական գնահատմանը։

История

Այս հրատարակությունը նվիրված է հայկական ձեռագրական ժառանգությանը՝ որպես հայ ժողովրդի պատմության, հոգևոր մշակույթի, գրականության, արվեստի և գիտական մտքի կարևորագույն սկզբնաղբյուրի։ Աշխատանքի հիմնական թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է հայերեն ձեռագիր մատյանների ձևավորման, պահպանման, նկարազարդման, տարածման և ուսումնասիրման առանձնահատկություններին։ Հայկական ձեռագրերը դարերի ընթացքում ստեղծվել են տարբեր կրթական, հոգևոր և մշակութային կենտրոններում և ներառում են աստվածաբանական, պատմագրական, գրական, փիլիսոփայական, բժշկական, իրավական, աստղագիտական ու այլ բնույթի նյութեր։ Այդ պատճառով դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ոչ միայն միջնադարյան հայ գրավոր մշակույթի, այլև ժամանակաշրջանի հասարակական, կրոնական և մտավոր կյանքի մասին։ Ձեռագրագիտական ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ձեռագրերի արտաքին և նյութական հատկանիշների վերլուծությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ձեռագրի գրանյութը, էջերի կառուցվածքը, գրության տեսակը, զարդագրությունը, մանրանկարչությունը, կազմը, թանաքները և պահպանվածության վիճակը։ Այս տվյալները հնարավորություն են տալիս որոշելու ձեռագրի ստեղծման մոտավոր ժամանակաշրջանը, ծագման միջավայրը և մշակութային պատկանելությունը։ Հայկական ձեռագրական մշակույթի առանձնահատկություններից է գրչության և մանրանկարչության սերտ կապը։ Շատ մատյաններում գրավոր բովանդակությունը լրացվում է բարձրարվեստ զարդանկարներով, խորաններով, գլխագրերով և մանրանկարներով։ Դրանք ոչ միայն գեղարվեստական արժեք ունեն, այլև կարող են կարևոր տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի հագուստի, կենցաղի, ճարտարապետության, զինատեսակների, ծիսական կյանքի և պատկերագրական ավանդույթների մասին։ Այդ պատճառով ձեռագրերը միաժամանակ ուսումնասիրվում են որպես գրական և արվեստաբանական հուշարձաններ։ Կարևոր է նաև ձեռագրերի ստեղծման և ընդօրինակման գործընթացի ուսումնասիրությունը։ Միջնադարյան գրիչները հաճախ աշխատել են վանքերում, կրթական կենտրոններում կամ հատուկ գրչատներում՝ ընդօրինակելով նախորդ դարերի գրքերը և պահպանելով գրավոր ավանդույթը։ Ձեռագրերի հիշատակարանները հատկապես արժեքավոր են այս առումով, քանի որ դրանցում կարող են պահպանված լինել գրիչների, պատվիրատուների, ձեռագրի ստեղծման վայրի ու ժամանակի, ինչպես նաև պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Այդ նյութերը կարող են լրացնել պատմագիտական այլ աղբյուրների տվյալները և կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի և հայ համայնքների պատմության ուսումնասիրության համար։ Հայկական ձեռագրական ժառանգության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև դրա աշխարհագրական տարածվածությամբ։ Ձեռագրեր ստեղծվել և պահպանվել են Հայաստանի տարբեր շրջաններում, Կիլիկիայում, ինչպես նաև հայկական սփյուռքի բազմաթիվ կենտրոններում։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական մշակույթի տարածումը տարբեր տարածաշրջաններում և տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ձեռագրական ավանդույթը շարունակվել է նաև այն պայմաններում, երբ հայ ժողովուրդը հայտնվել է քաղաքական և մշակութային բարդ իրավիճակներում, ինչի շնորհիվ ձեռագրերը դարձել են ազգային հիշողության պահպանման կարևոր միջոց։ Հրատարակության կարևոր խնդիր կարող է լինել նաև ձեռագրերի դասակարգումը և նկարագրությունը։ Ձեռագրագիտական կատալոգների միջոցով յուրաքանչյուր մատյան կարող է ներկայացվել իր անվանմամբ կամ բովանդակությամբ, ստեղծման ժամանակով, գրչի կամ պատվիրատուի վերաբերյալ տվյալներով, էջերի քանակով, նկարազարդումների առանձնահատկություններով և պահպանման վայրով։ Նման համակարգված նկարագրությունը կարևոր է ինչպես գիտական հետազոտությունների, այնպես էլ մշակութային ժառանգության պահպանության և թվայնացման համար։ Ժամանակակից պայմաններում հայկական ձեռագրերի ուսումնասիրությունը ներառում է նաև դրանց թվայնացման և պահպանության խնդիրները։ Հնագույն մատյանները զգայուն են խոնավության, ջերմաստիճանի, լուսավորության և մեխանիկական ազդեցությունների նկատմամբ, ուստի դրանց պահպանությունը պահանջում է հատուկ պայմաններ։ Թվային վերարտադրումը հնարավորություն է տալիս հետազոտողներին ուսումնասիրել ձեռագրերը՝ նվազեցնելով բնօրինակների հաճախակի օգտագործման անհրաժեշտությունը և միաժամանակ ընդլայնելով դրանց հասանելիությունը միջազգային գիտական հանրությանը։ Հայկական ձեռագրերը կարևոր նշանակություն ունեն նաև հայ գրականության և լեզվի պատմության համար։ Դրանցում պահպանվել են բազմաթիվ ստեղծագործություններ, որոնց մի մասը հայտնի է միայն ձեռագրական ավանդության միջոցով կամ պահպանվել է տարբեր ընդօրինակություններով։ Ձեռագրերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տեքստերի զարգացման պատմությունը, հայտնաբերել ընդօրինակման ընթացքում կատարված փոփոխությունները և ճշգրտել հեղինակային ու ժամանակագրական հարցերը։ Բացի դրանից, ձեռագրերը արժեքավոր աղբյուր են հայոց լեզվի պատմական զարգացման, ուղղագրական համակարգերի և բառապաշարի փոփոխությունների ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը հայկական ձեռագրերը ներկայացնում է որպես բազմաշերտ մշակութային ժառանգություն, որի արժեքը չի սահմանափակվում միայն հին գրքերի պահպանմամբ։ Դրանք պատմական փաստաթղթեր են, գրական աղբյուրներ, արվեստի նմուշներ և ազգային հիշողության նյութական վկայություններ։ Դրանց ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայագետներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին, արվեստաբաններին, բանասերներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան մշակույթի և գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Другие предметы

Այս մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է գրադարաններում տեխնիկական գրականության հետ աշխատանքի կազմակերպման և արդյունավետ սպասարկման գործընթացներին՝ ընդգծելով տեղեկատվության դասակարգման, պահպանման և ընթերցողին հասանելի դարձնելու ժամանակակից մոտեցումները։ Աշխատությունում ներկայացվում են տեխնիկական գրքերի առանձնահատկությունները՝ ներառյալ բարձր մասնագիտական բովանդակությունը, արագ հնացվող տեղեկատվությունը և կիրառական նշանակությունը, ինչը պահանջում է գրադարանային հատուկ մշակման և թարմացման համակարգեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային դասակարգման համակարգերին, քարտագրացման կանոններին և էլեկտրոնային կատալոգների կիրառմանը՝ տեխնիկական գրականության որոնելիությունն ու մատչելիությունը բարձրացնելու նպատակով։ Քննարկվում են նաև ընթերցողների տարբեր խմբերի՝ ուսանողների, ինժեներների և հետազոտողների տեղեկատվական պահանջները, ինչպես նաև նրանց սպասարկման մեթոդները՝ խորհրդատվական աշխատանքի և տեղեկատվական ուղեցույցների միջոցով։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ տեխնիկական գրականության հետ գրադարանային արդյունավետ աշխատանքը պահանջում է համակարգված մոտեցում, մասնագիտական պատրաստվածություն և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ակտիվ կիրառում՝ գիտելիքի փոխանցման գործընթացը օպտիմալացնելու համար։

Информатика

Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և արհեստական բանականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ներկառուցված համակարգերում խոսքային ազդանշանների կայուն և արդյունավետ մշակման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում խոսքի ճանաչման, ձայնային ազդանշանների նախնական մշակման, աղմուկի նվազեցման և օգտակար խոսքային տեղեկատվության առանձնացման հիմնական մոտեցումները՝ հաշվի առնելով ներկառուցված սարքերի սահմանափակ հաշվողական ռեսուրսները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջակա միջավայրի աղմուկի, խոսողի առանձնահատկությունների, ձայնագրման պայմանների և այլ խանգարող գործոնների նկատմամբ ալգորիթմների կայունության ապահովմանը։ Վերլուծվում են մեքենայական ուսուցման և արհեստական բանականության մոդելների կիրառման հնարավորությունները, դրանց հաշվարկային բարդությունը, հիշողության պահանջները և իրական ժամանակում աշխատանքի արդյունավետությունը։ Քննարկվում են նաև մոդելների օպտիմալացման, սարքային սահմանափակումներին հարմարեցման, էներգասպառման նվազեցման և խոսքի մշակման ճշգրտության պահպանման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու ներկառուցված արհեստական բանականության համակարգերում հուսալի խոսքային մշակման կազմակերպման սկզբունքները և դրանց կիրառական նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել խոսքի տեխնոլոգիաների, մեքենայական ուսուցման, ազդանշանների մշակման և ներկառուցված համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի մեքենայացված բերքահավաքի արդյունավետության բարձրացմանը՝ հողային զանգվածից պալարների առավել ամբողջական առանձնացում ապահովող մեքենայի կառուցվածքի կատարելագործման և դրա հիմնական բանող օրգանի պարամետրերի գիտական հիմնավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում բերքահավաքի ընթացքում կարտոֆիլահանի, հողի, բուսական մնացորդների և պալարների փոխազդեցության մեխանիկական ու տեխնոլոգիական օրինաչափություններն են։ Քննվում են գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների աշխատանքի առանձնահատկությունները, զտման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և այն կառուցվածքային սահմանափակումները, որոնք կարող են հանգեցնել հողային խառնուրդների ոչ բավարար հեռացման, բերքի կորստի կամ պալարների վնասման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանող օրգանի կառուցվածքի ընտրությանը և այնպիսի պարամետրերի հիմնավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետորեն քայքայել ու զտել հողային զանգվածը՝ միաժամանակ նվազեցնելով հավաքվող բերքի մեխանիկական վնասվածքների հավանականությունը։ Ուսումնասիրվում են մեքենայի աշխատանքային արագության, բանող օրգանների շարժման բնութագրերի, երկրաչափական չափերի և հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների փոխադարձ կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացի տեսական նկարագրությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել պալարների և հողային մասնիկների շարժման առանձնահատկությունները մեքենայի աշխատանքային հատվածներում և ընտրել համապատասխան կառուցվածքային լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, մեքենայի փորձարարական փորձարկումները և ստացված ցուցանիշների համեմատական գնահատումը՝ որոշելու զտման աստիճանը, բերքի կորուստները, պալարների վնասվածությունը, արտադրողականությունը և էներգատարությունը։ Առանձին նշանակություն ունի մեքենայի աշխատանքի հարմարեցումը տարբեր հողային և արտադրական պայմաններին, քանի որ հողի խոնավությունը, խտությունը և կառուցվածքը կարող են էականորեն ազդել բերքահավաքի տեխնոլոգիական ընթացքի վրա։ Կառուցվածքային և կինեմատիկական պարամետրերի օպտիմալ ընտրությունը դիտարկվում է որպես մեքենայի հուսալիության, արտադրողականության և ագրոտեխնիկական պահանջներին համապատասխանության ապահովման կարևոր նախապայման։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, մեքենաների տեսության և կարտոֆիլի բերքահավաքի մեքենայացման մոտեցումները՝ ավելի արդյունավետ և բարձր զտման ունակությամբ տեխնիկական միջոցների մշակման նպատակով։

Биология

Այս դասագիրքը նվիրված է բուսաբանության հիմնական և համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է բույսերի կառուցվածքը, զարգացման առանձնահատկությունները, դասակարգումը և նրանց կենսաբանական դերը բնության մեջ։ Գրքում ընդգրկված են՝ Բուսական բջջի և հյուսվածքների կառուցվածք Արմատային և վերգետնյա օրգանների առանձնահատկություններ Բույսերի բազմացում (սեռական և անսեռ) Բույսերի հիմնական խմբերի դասակարգում Բուսական աշխարհի էկոլոգիական նշանակություն Դասագիրքը օգտագործվում է որպես ուսումնական հիմք բուսաբանության և կենսաբանական մասնագիտությունների համար՝ ապահովելով տեսական և գործնական գիտելիքների համադրություն։