Նոր Կտակարան՝ Տեր Հիսուս Քրիստոսի

Մանկավարժություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է խորհրդանշանի դերին գեղարվեստական մտածողության համակարգում՝ ընդգծելով այն որպես իմաստաստեղծ հիմնական մեխանիզմ, որի միջոցով արվեստը կառուցում է իրականության բազմաշերտ ընկալում և փոխանցում գաղափարական, զգայական ու մշակութային բովանդակություն։ Աշխատությունը վերլուծում է խորհրդանշանի ձևավորման և գործառության առանձնահատկությունները տարբեր արվեստային համակարգերում՝ գրականության, կերպարվեստի, երաժշտության և թատերական արվեստի համատեքստում, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը ստեղծագործական մտածողության հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանշանի երկիմաստ բնույթին, նրա բաց և բազմիմաստ մեկնաբանությունների հնարավորությանը, ինչպես նաև այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով խորհրդանիշները դառնում են մշակութային հիշողության և կոլեկտիվ գիտակցության կրողներ։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է գեղարվեստական մտածողության կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ պատկերավորման, ասոցիատիվ կապերի և ինտուիտիվ ընկալման դերը ստեղծագործական գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր է արվեստաբանների, գրականագետների և մշակութաբանների համար՝ նպաստելով խորհրդանշանի տեսության և գեղարվեստական մտածողության խորքային ըմբռնմանը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական իրավունքում ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ դրա ժամանակակից վիճակի և զարգացման հիմնական միտումների վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է ընդհանուր սեփականության իրավական բնույթը, դրա ձևավորման հիմքերը, կառուցվածքը և նշանակությունը քաղաքացիական իրավահարաբերությունների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընդհանուր սեփականության հիմնական ձևերին, համասեփականատերերի իրավական կարգավիճակին, նրանց իրավունքներին և պարտականություններին, ինչպես նաև ընդհանուր գույքի տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ընդհանուր սեփականության ծագման հիմքերը, սեփականատերերի միջև իրավական հարաբերությունների կարգավորումը, գույքի օգտագործման և կառավարման հետ կապված հնարավոր վեճերը, ինչպես նաև սեփականության բաժանման և բաժնեմասերի որոշման հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում համասեփականատերերի իրավունքների պաշտպանության իրավական միջոցներին, ընդհանուր գույքի նկատմամբ գործարքների իրականացման առանձնահատկություններին և այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ սեփականատերերի շահերի անհամապատասխանության դեպքում։ Կարևորվում է նաև ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի և քաղաքացիական շրջանառության կայունության փոխկապակցվածությունը, քանի որ գույքային հարաբերությունների արդյունավետ կարգավորումը կարևոր պայման է սեփականության իրավունքի լիարժեք իրականացման համար։ Գիրքը վերլուծում է գործող իրավական կարգավորման հիմնական առանձնահատկությունները, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները և օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի զարգացման միտումներին և ժամանակակից քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների պայմաններում դրա արդյունավետ կարգավորման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և սեփականության իրավունքի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Համեմատական գրականագիտության հիմունքներ աշխատությունը գրականագիտության տեսական և մեթոդաբանական կարևոր ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է համեմատական գրականագիտության հիմնական սկզբունքներն ու ուսումնասիրության մոտեցումները, այն բացատրում է, թե ինչպես են տարբեր ժողովուրդների գրականությունները փոխազդում միմյանց հետ՝ թեմաների, ժանրերի, սյուժետային կառուցվածքների և գեղարվեստական ձևերի մակարդակում, գիրքը անդրադառնում է ազդեցությունների, փոխառությունների և միջգրական կապերի ուսումնասիրության մեթոդներին, ինչպես նաև համաշխարհային գրական գործընթացի ընդհանուր օրինաչափություններին, միաժամանակ ընդգծելով ազգային գրականությունների ինքնության և համաշխարհային համատեքստում դրանց տեղադրման խնդիրները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր գրականության տեսության, համաշխարհային գրականության և մշակութային ուսումնասիրությունների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության նախալեռնային գոտու բնակլիմայական պայմաններում կարտոֆիլի առողջ և բարձրորակ տնկանյութի ստացման տարբեր եղանակների ուսումնասիրությանը, դրանց արդյունավետության համեմատական գնահատմանը և արտադրության համար առավել նպատակահարմար մոտեցումների հիմնավորմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տնկանյութի առողջության, սորտային մաքրության, վերարտադրողական հատկությունների և հետագա բերքատվության պահպանման խնդիրների վրա։ Կարտոֆիլաբուծության արդյունավետության կարևոր նախապայմաններից է որակյալ սերմնային նյութի օգտագործումը, քանի որ բազմացման ընթացքում տարբեր հիվանդությունների կուտակումը կարող է աստիճանաբար նվազեցնել բույսերի կենսունակությունը, բերքատվությունը և ստացվող պալարների ապրանքային որակը։ Այդ պատճառով առողջ տնկանյութի արտադրությունը դիտարկվում է որպես սերմնաբուծության համակարգի առանցքային ուղղություն։ Քննության են առնվում կարտոֆիլի բազմացման և առողջացման տարբեր մեթոդները, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները և նախալեռնային պայմաններում կիրառման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական առողջ բուսանյութի ընտրությանը, բազմացման տարբեր փուլերում դրա վիճակի վերահսկմանը և հիվանդություններով վարակված բույսերի ժամանակին առանձնացմանը։ Ուսումնասիրվում է բուսական նյութի առողջացման ժամանակակից մեթոդների կիրառման հնարավորությունը՝ ներառյալ հյուսվածքային կուլտուրայի, մերիստեմային բազմացման և վերահսկվող պայմաններում սկզբնական բուսանյութի ստացման մոտեցումները։ Նման եղանակները հնարավորություն են տալիս ձևավորել առողջ ելանյութ, որն այնուհետև կարող է բազմացվել սերմնաբուծական հաջորդ փուլերում։ Դիտարկվում է նաև միկրոպալարների և փոքր չափերի սերմնային պալարների ստացման ու հետագա օգտագործման արդյունավետությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում դաշտային պայմաններում առողջ տնկանյութի բազմացման կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով տնկման ժամկետները, տարածական մեկուսացումը, բույսերի խտությունը, հողի մշակությունը, սնուցման և ոռոգման ռեժիմները։ Նախալեռնային գոտու բնական պայմանները գնահատվում են ջերմաստիճանի, տեղումների, հողային առանձնահատկությունների, բարձրության և վեգետացիոն շրջանի տևողության տեսանկյունից։ Այս գործոնների համադրությունը կարող է էականորեն ազդել ինչպես բույսերի աճի և պալարագոյացման, այնպես էլ հիվանդությունների տարածման և սերմնային նյութի որակի պահպանման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր եղանակներով ստացված տնկանյութի կենսաբանական և տնտեսական ցուցանիշները՝ ծլունակությունը, բույսերի աճի ինտենսիվությունը, մեկ բույսից ձևավորված պալարների քանակը, դրանց չափային կառուցվածքը, ընդհանուր բերքատվությունը և սերմնային խմբին համապատասխանող պալարների ելքը։ Համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե կիրառվող մեթոդներից որոնք են առավել արդյունավետ տվյալ բնական և արտադրական պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վիրուսային, սնկային, բակտերիալ և այլ հիվանդությունների ազդեցությանը, քանի որ առողջ սերմնանյութի արտադրության հիմնական խնդիրներից մեկը վարակների տարածման սահմանափակումն է։ Կարևորվում է տնկարկների պարբերական դիտարկումը, հիվանդության ախտանշաններ ունեցող բույսերի հեռացումը և համապատասխան բուսասանիտարական միջոցառումների իրականացումը։ Ուսումնասիրվում է նաև առողջ տնկանյութի պահպանման խնդիրը, քանի որ բերքահավաքից հետո ոչ ճիշտ պահպանման պայմանները կարող են նվազեցնել սերմնային պալարների որակը և հետագա արտադրական արդյունավետությունը։ Դիտարկվում են պահեստավորման ջերմաստիճանի, խոնավության, օդափոխության և պալարների ֆիզիոլոգիական վիճակի նշանակությունը։ Կարևորվում է բերքահավաքի և պահեստավորման ընթացքում մեխանիկական վնասվածքների նվազեցումը, քանի որ վնասված պալարներն առավել խոցելի կարող են լինել պահպանման ընթացքում առաջացող հիվանդությունների նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր եղանակների տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Առողջացման և արագ բազմացման տեխնոլոգիաները կարող են պահանջել մասնագիտացված սարքավորումներ, լաբորատոր պայմաններ և լրացուցիչ աշխատանքային ծախսեր, ուստի անհրաժեշտ է դրանց արդյունքը համադրել ստացվող տնկանյութի քանակի, որակի և հետագա բերքատվության հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ընտրել ոչ միայն կենսաբանական տեսանկյունից արդյունավետ, այլև արտադրական պայմաններում տնտեսապես հիմնավորված տեխնոլոգիաներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում առողջ սկզբնական նյութի արագ բազմացմանը և սերմնաբուծության հաջորդական համակարգի ձևավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է սահմանափակ քանակությամբ առողջ բուսանյութից ստանալ արտադրության համար անհրաժեշտ ծավալի որակյալ տնկանյութ։ Կարևորվում է նաև սորտային առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ տարբեր սորտեր կարող են տարբեր կերպ արձագանքել բազմացման եղանակներին, նախալեռնային պայմաններին, ջերմաստիճանային ռեժիմին և մշակության տեխնոլոգիական միջոցառումներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բնական պայմանների և կիրառվող ագրոտեխնիկական միջոցների փոխազդեցությունը տնկանյութի որակի ձևավորման գործընթացում։ Ստացված արդյունքների հիման վրա հնարավոր է մշակել նախալեռնային գոտուն համապատասխան առողջ սերմնային կարտոֆիլի արտադրության տեխնոլոգիական առաջարկություններ, կատարելագործել բազմացման համակարգը և բարձրացնել տեղական սերմնաբուծության արդյունավետությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է առողջ տնկանյութի հասանելիության մեծացման, կարտոֆիլի բերքատվության և որակի բարձրացման, հիվանդությունների տարածման նվազեցման և արտադրողների կախվածությունը արտաքին սերմնային նյութից սահմանափակելու հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կարտոֆիլաբուծության, բուսաբուծության, սերմնաբուծության, բույսերի պաշտպանության և գյուղատնտեսական կենսատեխնոլոգիայի ոլորտների մասնագետների, ագրոնոմների, հետազոտողների, գյուղատնտեսական արտադրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է աորտոկորոնար շունտավորում տարած հիվանդների մոտ ձախ ներքին կրծքային զարկերակի ցողունում արյան հոսքի համեմատական գնահատմանը՝ երկու ներքին կրծքային զարկերակների կիրառմամբ ձևավորված մեկ կամ մի քանի γ-գրաֆտերի տարբերակների դեպքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել տարբեր շունտավորման կառուցվածքների հեմոդինամիկական առանձնահատկությունները և գնահատել դրանց ազդեցությունը արյան հոսքի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ներքին կրծքային զարկերակների անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման հնարավորությունները կորոնար ռեվասկուլյարիզացիայի ժամանակ, ինչպես նաև բազմակի շունտավորման տեխնիկական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձախ ներքին կրծքային զարկերակի ցողունով անցնող արյան հոսքի ցուցանիշների համեմատությանը՝ տարբեր գրաֆտային կոնֆիգուրացիաների պայմաններում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել հոսքի ծավալային և արագության ցուցանիշները, անոթային դիմադրությունը, շունտերի ֆունկցիոնալ վիճակը և տարբեր կառուցվածքային լուծումների հեմոդինամիկական արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են ազդել շունտերի անցանելիության և երկարաժամկետ աշխատանքի վրա, այդ թվում՝ անոթային անատոմիան, գրաֆտերի կառուցվածքը, կորոնար զարկերակների վիճակը և վիրահատական տեխնիկայի առանձնահատկությունները։ Տարբեր մոտեցումների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե որ կոնֆիգուրացիաներն են ապահովում ավելի բարենպաստ արյան հոսք և կարող են առավել արդյունավետ լինել բազմաանոթ կորոնար հիվանդության վիրաբուժական բուժման ժամանակ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ աորտոկորոնար շունտավորման տեխնիկայի կատարելագործման, գրաֆտերի ընտրության և վիրահատական ռազմավարության օպտիմալացման համար։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև կորոնար ռեվասկուլյարիզացիայից հետո շունտերի հեմոդինամիկական աշխատանքի ավելի լավ ըմբռնմանը և հետվիրահատական արդյունքների բարելավմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել սրտային և անոթային վիրաբույժներին, սրտաբաններին, ինտերվենցիոն սրտաբանության մասնագետներին, հեմոդինամիկայի հետազոտողներին, բժշկական գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Փիլիսոփայություն

Ն. Ռուսինյանի աշխատությունը նախատեսված է փիլիսոփայական գիտելիքների ուսուցման և հիմնարար գաղափարների համակարգված ներկայացման համար։ Այն նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնել փիլիսոփայության առարկային, մտածողության հիմնական խնդիրներին և այն հարցադրումներին, որոնց միջոցով մարդը փորձում է հասկանալ աշխարհը, բնությունը, հասարակությունը և սեփական գոյությունը։ Փիլիսոփայական կրթության կարևոր բաղադրիչներն են տրամաբանությունը՝ որպես ճիշտ դատողության և փաստարկման միջոց, իմացաբանությունը՝ որպես գիտելիքի բնույթի ու ճանաչողության սահմանների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև բարոյագիտությունը՝ որպես մարդկային վարքի, արժեքների և պատասխանատվության քննություն։ Դասագրքային շարադրանքը նպաստում է վերացական գաղափարների ըմբռնմանը, քննադատական մտածողության զարգացմանը և տարբեր տեսակետների համադրմանը։ 19-րդ դարի հայ կրթական ու հասարակական միջավայրում փիլիսոփայության դասավանդումը կարևոր նշանակություն ուներ նոր գիտելիքների յուրացման, մտավոր ինքնուրույնության ձևավորման և հասարակական մտքի զարգացման համար։ Ն. Ռուսինյանը, լինելով արևմտահայ մտավորական և հասարակական գործիչ, կապված էր կրթական ու բարենորոգչական շարժումների հետ։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ փիլիսոփայական և կրթական մտքի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։