Նոր կտակարան

Կրոն

Գիրքը պարունակում է քրիստոնեական հավատքի կենտրոնական սրբազան գրությունը՝ Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, հրաշքների, չարչարանքների, խաչելության և հարության մասին ավետարանական վկայությունները։ Ավետարանական պատմությունը ներկայացնում է Քրիստոսի երկրային ծառայությունը՝ սկսած նրա ծննդյան և մանկության մասին պատմություններից մինչև առաքյալների հետ հանդիպումները, ուսուցումները և փրկագործական առաքելության ավարտը։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Աստծո արքայության, սիրո, գթասրտության, ներողամտության, խոնարհության, հավատքի և արդարության մասին պատգամները, որոնք կազմում են քրիստոնեական բարոյական ու հոգևոր ուսմունքի հիմքը։ Ավետարանների միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է Քրիստոսի առակներին, բժշկություններին և հրաշքներին, ինչպես նաև նրա հարաբերություններին աշակերտների, ժողովրդի և ժամանակի կրոնական ու հասարակական շրջանակների հետ։ Հրատարակությունն ունի կարևոր նշանակություն ոչ միայն որպես հավատքի և աղոթական կյանքի ուղեցույց, այլև որպես հայերեն աստվածաշնչյան գրավոր ավանդության պահպանման և տարածման միջոց։ Այն նպաստում է քրիստոնեական վարդապետության ընկալմանը, աստվածաշնչյան պատմությունների և բարոյական արժեքների ճանաչմանը, ինչպես նաև ընթերցողի հոգևոր ինքնակրթությանը։ Այսպիսի հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել հայ համայնքների եկեղեցական կյանքի, ընտանեկան ընթերցանության և կրոնական կրթության զարգացման գործում՝ սերունդներին փոխանցելով Ավետարանի բովանդակությունն ու քրիստոնեական արժեքային համակարգը։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆիզիկական գործոնների ազդեցության ուսումնասիրությանը երկշերտ լիպիդային թաղանթների կայունության վրա։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունն է բացահայտել, թե արտաքին ֆիզիկական ազդեցությունների փոփոխության պայմաններում ինչպես են փոխվում լիպիդային թաղանթների կառուցվածքային, ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ հատկությունները։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են կենսաբանական թաղանթների կառուցվածքը, լիպիդային երկշերտի կազմակերպման առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել դրա ամբողջականության ու կայունության վրա։ Կարող են դիտարկվել ջերմաստիճանի, ճնշման, էլեկտրական կամ էլեկտրամագնիսական ազդեցությունների, ճառագայթման և այլ ֆիզիկական գործոնների ներգործությունը՝ կախված հետազոտության կոնկրետ պայմաններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմների բացահայտմանը, որոնց միջոցով ֆիզիկական ազդեցությունները կարող են առաջացնել լիպիդային շերտի կառուցվածքային վերադասավորումներ, փոխել դրա թափանցելիությունը, առաձգականությունը, հեղուկությունը կամ մեխանիկական կայունությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել կենսաֆիզիկական և ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ թաղանթների հատկությունների փոփոխությունները քանակապես գնահատելու և տարբեր ազդեցությունների նկատմամբ դրանց դիմադրողականությունը համեմատելու համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ կենսաբանական թաղանթների գործունեության և կայունության հիմնարար մեխանիզմների ուսումնասիրման, ինչպես նաև կենսաֆիզիկայի, բժշկության, դեղաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտներում թաղանթային համակարգերի վարքագծի ավելի լավ ըմբռնման համար։

Գրականություն

Ժողովածուն նվիրված է հայ ժողովրդական վիպերգերի և պատմական երգային բանահյուսության բնագրերի հավաքմանը, պահպանմանը և գիտական ուսումնասիրության համար ներկայացմանը։ Այն կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ բանավոր մշակույթի այն ժառանգության պահպանման գործում, որի միջոցով սերունդներին են փոխանցվել ժողովրդի պատմական հիշողությունը, հերոսական անցյալի մասին պատկերացումները, հասարակական կյանքի իրադարձությունները և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման հետ կապված գաղափարները։ Ժողովրդական վիպերգերն ու պատմական երգերը միավորում են պատմողական և քնարական տարրերը՝ պատմական իրադարձությունները, հերոսների կերպարները, պայքարի ու դիմադրության դրվագները և ժողովրդի ապրումները ներկայացնելով գեղարվեստական ու հուզական ձևով։ Դրանց բնագրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանավոր ավանդույթի լեզվական, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հետևելու, թե ինչպես են պատմական իրողությունները վերամշակվել ժողովրդական ստեղծագործության մեջ և պահպանվել տարբեր սերունդների հիշողության մեջ։ Բնագրային նյութը հատկապես կարևոր է բանասիրական հետազոտությունների համար, քանի որ թույլ է տալիս ուսումնասիրել բառապաշարը, ժողովրդական դարձվածքները, պատկերավորման միջոցները, կրկնությունները, ռիթմիկ կազմակերպումը և պատմողական ձևերը՝ առանց ստեղծագործությունների սկզբնական արտահայտչական առանձնահատկությունները երկրորդական դարձնելու։ Միաժամանակ այս նյութերը հնարավորություն են տալիս դիտարկելու բանավոր ստեղծագործության տարբերակային բնույթը, ավանդույթի փոխանցման եղանակները և տեղական միջավայրի ազդեցությունը երգերի բովանդակության ու ձևի վրա։ Պատմական երգային բանահյուսությունը կարևոր է նաև որպես մշակութային հիշողության աղբյուր․ այն արտացոլում է ժողովրդի վերաբերմունքը պատմական իրադարձություններին, հերոսականության ու արդարության մասին պատկերացումներին, հայրենիքի պաշտպանության գաղափարին և համայնքի ճակատագրին։ Նման բնագրերի համակարգված ներկայացումը նպաստում է հայ բանահյուսական ժառանգության գիտական շրջանառությանը, տարբեր ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությանը և դրանց գեղարվեստական արժեքի բացահայտմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել բանագետներին, բանասերներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, երաժշտագետներին, ազգագրագետներին և հայ ժողովրդական ստեղծագործության բնագրային ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև արժեքավոր ընթերցանության նյութ է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ ժողովրդի պատմական հիշողությամբ, ժողովրդական երգարվեստով և ազգային մշակույթի բանավոր ավանդույթներով։

Պատմություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ տարածքում իրականացված դաշտային հնագիտական աշխատանքների արդյունքներին նվիրված գիտական զեկուցումների թեզիսները։ Այն ամփոփում է տարբեր հնագիտական ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղություններն ու արդյունքները՝ ընդգրկելով Հայաստանի պատմական անցյալի տարբեր ժամանակաշրջաններին վերաբերող նյութեր։ Դաշտային հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն հնավայրերի հայտնաբերման, հնագիտական շերտերի ուսումնասիրման, պեղումների ընթացքում հայտնաբերված առարկաների փաստագրման և պատմական միջավայրի վերակազմության համար։ Դրանց միջոցով հետազոտողները տեղեկություններ են ստանում հին բնակավայրերի կառուցվածքի, բնակչության կենցաղի, տնտեսական գործունեության, արհեստների, թաղման սովորույթների և մշակութային կապերի մասին։ Զեկուցումների թեզիսների ձևաչափը հնարավորություն է տալիս համառոտ ներկայացնելու կատարված աշխատանքների հիմնական դիտարկումները, հետազոտական խնդիրներն ու գիտական եզրակացությունները՝ միաժամանակ պատկերացում կազմելով տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի հնագիտական ուսումնասիրությունների ընթացքի մասին։ Ժողովածուն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է հնագիտական հետազոտությունների պատմությամբ, Հայաստանի հնագույն և միջնադարյան անցյալով, հուշարձանների ուսումնասիրությամբ ու նյութական մշակույթի պահպանությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արմեն Մարտիրոսյանի պոեզիայի ամբողջական գեղարվեստական համակարգի բացահայտմանը՝ անդրադառնալով նրա բանաստեղծական մտածողության առանձնահատկություններին, թեմատիկ ու գաղափարական աշխարհին, լեզվաոճական ինքնատիպությանը և 1960-ականների սերնդի հայ բանաստեղծության համատեքստում նրա ունեցած առանձնահատուկ տեղին։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ հեղինակի պոեզիան պետք է դիտարկել որպես փոխկապակցված ամբողջություն, որտեղ առանձին բանաստեղծություններն ու ժողովածուները միավորվում են ընդհանուր գեղագիտական սկզբունքներով և կրկնվող գաղափարական մոտիվներով։ Նինել Սարգսյանի 2018 թվականի հոդվածի ամփոփման համաձայն՝ հետազոտության նպատակն է Արմեն Մարտիրոսյանի քնարերգությունը ներկայացնել որպես ամբողջական համակարգ և բացահայտել այն բանաստեղծական մոդելի առանձնահատկությունները, որոնցով նա տարբերվում է 1960-ականների մյուս հեղինակներից։ Արմեն Մարտիրոսյանի պոեզիայի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը քաղաքային և մտավորական միջավայրի արտացոլումն է։ Ուսումնասիրության մեջ «ուրբանիզմն ու ինտելեկտուալականությունը» դիտարկվում են որպես նրա բանաստեղծական մտածողության հիմնասյուներ, սակայն դրանք միաձուլվում են քնարական և ռոմանտիկ աշխարհընկալման հետ։ Նրա քնարական հերոսը քաղաքաբնակ, մտածող և կրթված մարդ է, որը միաժամանակ զգայուն է սիրո, գեղեցկության և հոգևոր արժեքների նկատմամբ։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս նրա պոեզիան դիտարկել ոչ միայն որպես ժամանակի հասարակական ու քաղաքային իրականության արտացոլում, այլև որպես անհատի ներաշխարհի ուսումնասիրություն։ Մարդու զգացմունքները, ներքին ապրումները, սերը, երազանքը, հոգևոր որոնումները և կյանքի իմաստի նկատմամբ վերաբերմունքը կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա քնարերգության մեջ։ Նրա բանաստեղծական աշխարհում առօրյա իրականությունն ու երևակայական-խորհրդանշական պատկերները հաճախ փոխկապակցվում են՝ ստեղծելով բազմաշերտ գեղարվեստական միջավայր։ Այդ պատճառով բանաստեղծական խոսքը կարող է միաժամանակ լինել ինտելեկտուալ և զգացական, քաղաքային և ռոմանտիկ, կոնկրետ ու խորհրդանշական։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բնության և մարդու հարաբերությունը։ Բնապատկերները հեղինակի մոտ հաճախ չեն սահմանափակվում արտաքին աշխարհի նկարագրությամբ․ դրանք վերածվում են մարդու հոգեվիճակի, հիշողության, սիրո կամ ներքին որոնումների արտահայտման միջոցի։ Բնության տարրերը կարող են ստանալ խորհրդանշական նշանակություն և մասնակցել բանաստեղծական տրամադրության ձևավորմանը՝ ընդլայնելով ստեղծագործության իմաստային դաշտը։ Այս մոտեցումը բնորոշ է այն պոեզիային, որտեղ արտաքին աշխարհն ու ներաշխարհը մշտապես փոխադարձաբար արտացոլվում են։ Մյուս կարևոր թեման ազգային ինքնությունն ու հայոց լեզուն են։ Ուսումնասիրության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի՝ որպես ազգային ինքնության հիմնական վկայականի ընկալմանը։ Բանաստեղծական խոսքում հայոց լեզուն ներկայացվում է ոչ միայն որպես հաղորդակցության միջոց, այլև որպես պատմական հիշողության, ազգային գոյության և մշակութային շարունակականության հիմք։ Այս տեսանկյունից լեզվի պահպանության գաղափարը կապվում է հայ ժողովրդի պատմության, Մեսրոպ Մաշտոցի ժառանգության և ազգային ինքնագիտակցության հետ։ Աշխատության մեջ էական նշանակություն ունի նաև Արմեն Մարտիրոսյանի տեղը 1960-ականների հայ գրական սերնդի մեջ։ Հեղինակի պոեզիան ձևավորվում է այն ժամանակաշրջանում, երբ հայ գրականության մեջ ակտիվանում էին անհատի ներաշխարհի, քաղաքային կյանքի, ժամանակակից մտածողության և նոր գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների նկատմամբ հետաքրքրությունները։ Սակայն ուսումնասիրությունը շեշտադրում է, որ նրա բանաստեղծական մոդելը չի նույնանում սերնդակիցների ստեղծագործական սկզբունքների հետ․ այն առանձնանում է իր ինտելեկտուալությամբ, քաղաքային մտածողությամբ և միաժամանակ ընդգծված քնարականությամբ։ Արմեն Մարտիրոսյանի բանաստեղծական ժառանգությունը ներառում է տարբեր տարիներին հրատարակված ժողովածուներ, որոնցից առանձնացվում են «Բանաստեղծություններ» (1973), «Թռչուններ» (1978) և «Մեր սիրո երկիրը» (1982) գրքերը։ Այդ ժողովածուներում առանցքային տեղ են զբաղեցնում մարդու ներաշխարհը, ապրումները և ձգտումները։ «Թռչուններ» ժողովածուն 1978 թվականին արժանացել է ՀԼԿԵՄ կենտրոնական կոմիտեի մրցանակի, ինչը ևս վկայում է բանաստեղծի ստեղծագործության ժամանակի գրական-մշակութային միջավայրում ունեցած արձագանքի մասին։ Հետազոտության ամբողջական տարբերակը հետագայում հրատարակվել է առանձին գրքով՝ 2020 թվականին, 124 էջ ծավալով, Նինել Սարգսյանի հեղինակությամբ։ Մատենագիտական տվյալները ցույց են տալիս, որ այն հրատարակվել է հեղինակային հրատարակությամբ և ստացել է ISBN 9789939033334։ Ուսումնասիրության թեման 2021 թվականին նաև ներկայացվել է որպես Նինել Սարգսյանի բանասիրական գիտությունների թեկնածուի ատենախոսություն՝ «Նորագույն շրջանի հայ գրականություն» մասնագիտությամբ։ Բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտեի արխիվը հաստատում է, որ աշխատանքը պաշտպանվել է 2021 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Արմեն Մարտիրոսյանի պոեզիան որպես ինքնուրույն և ամբողջական գեղարվեստական երևույթ ընկալելու համար։ Այն բացահայտում է նրա բանաստեղծական մտածողության հիմնական հենասյուները՝ քաղաքային միջավայրը, ինտելեկտուալ աշխարհընկալումը, քնարականությունն ու ռոմանտիզմը, սերը, մարդու ներաշխարհը, ազգային ինքնությունը, լեզուն և պատմական հիշողությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, 1960-ականների գրական սերնդով, ժամանակակից հայ քնարերգությամբ և բանաստեղծական լեզվի ու գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող գրականագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 19-րդ դարի հայերեն օրացույցների գործնական և մշակութային նշանակությունը՝ ծառայելով որպես տարվա ժամանակային կառուցվածքը կազմակերպելու և կարևոր ամսաթվերը պահպանելու միջոց։ Օրացույցի հիմնական գործառույթն էր ընթերցողին հնարավորություն տալ հետևելու ամիսների ու օրերի հաջորդականությանը, շաբաթվա օրերի դասավորությանը և տարվա ընթացքին։ Այդպիսի հրատարակությունները հատկապես կարևոր էին այն ժամանակաշրջանում, երբ առօրյա կյանքի բազմաթիվ իրադարձություններ՝ եկեղեցական արարողությունները, տոնակատարությունները, պահքի շրջանները և համայնքային հավաքները, կազմակերպվում էին ավանդական տոնացույցի համաձայն։ Նման բնույթի օրացույցներում սովորաբար նշվում էին քրիստոնեական տոները, սրբերի հիշատակության օրերը և ծիսական նշանակություն ունեցող ամսաթվերը, ինչպես նաև կարող էին ընդգրկվել ժամանակի հաշվարկմանն ու տարվա առանձնահատկություններին վերաբերող լրացուցիչ տեղեկություններ։ Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական միջավայրում լույս տեսած այս աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես համայնքի հոգևոր և հասարակական կարիքներին ծառայող տեղեկատվական հրատարակություն։ Այն արտացոլում է տպագիր գրքի կարևոր դերը ժամանակի գիտելիքների տարածման, եկեղեցական ավանդույթների պահպանման և առօրյա կյանքի կազմակերպման գործում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ օրացուցային մշակույթի, 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի հայկական տպագրության և համայնքային կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։