Նոր կտակարան

Религия

Աշխատությունը ներկայացնում է քրիստոնեական եկեղեցական ճառախոսության նմուշ՝ նվիրված Հիսուս Քրիստոսի Այլակերպության աստվածաշնչյան իրադարձությանը։ Քրիստոնեական ավանդության համաձայն՝ Այլակերպությունը կապված է Քրիստոսի աստվածային փառքի հայտնության և նրա աշակերտների հոգևոր զորացման հետ։ Այս տոնի աստվածաբանական մեկնաբանության մեջ կարևոր տեղ ունեն Քրիստոսի աստվածային և մարդկային բնությունների ըմբռնումը, նրա փառքի բացահայտումը, ինչպես նաև այդ իրադարձության նշանակությունը հավատացյալի հոգևոր կյանքի համար։ Եկեղեցական ճառի ժանրը միավորում է Սուրբ Գրքի մեկնաբանությունը, դավանաբանական բացատրությունը և ունկնդրին ուղղված հոգևոր խրատը՝ աստվածաշնչյան պատմությունը ներկայացնելով որպես հավատքի խորացման և քրիստոնեական արժեքների ըմբռնման աղբյուր։ Երկը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական մատենագրության, քրիստոնեական տոնախոսության և աստվածաբանական ճառերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև Այլակերպության տոնի մեկնաբանական ավանդույթները, հայերեն կրոնական խոսքի զարգացումը և եկեղեցական քարոզչության գրավոր ժառանգությունն ուսումնասիրողներին։ Հրատարակությունը վկայում է հայերեն հոգևոր գրականության մեջ աստվածաշնչյան կարևոր իրադարձությունների մեկնաբանման և հավատացյալներին դրանց իմաստը փոխանցելու ավանդույթի շարունակականության մասին։

География

Այս աշխատությունը հայկական միջնադարյան աշխարհագրական մտքի կարևոր աղբյուրներից է, որը ներկայացնում է հին և վաղ միջնադարյան աշխարհի տարածքների, երկրների, ժողովուրդների, քաղաքների, գետերի, լեռների և ծովերի վերաբերյալ պատկերացումները՝ դրանք համադրելով Կլավդիոս Պտղոմեոսի աշխարհագրական համակարգի հետ։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է Մեծ Հայքի և հարակից տարածաշրջանների պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ Պտղոմեոսի տվյալները այստեղ ոչ միայն փոխանցվում կամ համառոտ ներկայացվում են, այլև լրացվում են տեղական և ավելի ուշ ժամանակաշրջանների տեղեկություններով։ Աշխատության առանցքում աշխարհը բաժանվում է խոշոր աշխարհագրական միավորների, որոնց նկարագրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում տարածքների դիրքին, սահմաններին, բնակավայրերին, բնական առանձնահատկություններին և տարբեր ժողովուրդների տեղաբաշխմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Հայաստանի, Վրաստանի, Աղվանքի, Պարսկաստանի, Միջագետքի, Ասորիքի, Կողքիսի, Փոքր Ասիայի և հարակից շրջանների վերաբերյալ հատվածները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հին աշխարհագրական անվանումների և տարածքային հարաբերությունների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն ավանդույթը, որի համաձայն հայկական վաղ միջնադարյան գիտնականները փորձում էին դասական աշխարհի աշխարհագրական գիտելիքները հարմարեցնել իրենց ժամանակի իրականությանը՝ պահպանելով հին հեղինակների տեղեկությունները, բայց միաժամանակ ներառելով նոր տվյալներ։ Այդ պատճառով այն հետաքրքիր է ոչ միայն որպես աշխարհագրական նկարագրություն, այլև որպես գիտության, քարտեզագրության և պատմական աշխարհընկալման զարգացման վկայություն։ Գիրքը կարևոր նյութ է նաև տեղանունների պատմության համար․ բազմաթիվ հին անվանումներ, բնակավայրերի դիրքեր և տարածաշրջանների փոխհարաբերություններ կարող են օգտագործվել ժամանակակից պատմական աշխարհագրության և հնագիտության ուսումնասիրություններում։ Ներկայացված ֆրանսերեն հրատարակությունը հիմնված է հայերեն բնագրի վրա և թարգմանվել է Պ. Արսեն Սուքրյի կողմից․ բնօրինակ հրատարակությունը լույս է տեսել Վենետիկում 1881 թվականին, իսկ ժամանակակից վերահրատարակություններից մեկը կատարվել է Bibliothèque nationale de France-ի թվայնացված ժառանգության հիման վրա։ H Hachette BNF +1 Աշխատության գիտական արժեքը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ այն գտնվում է դասական հունա-հռոմեական աշխարհագրության և հայկական վաղ միջնադարյան աշխարհագրական գիտելիքի հատման կետում։ Պտղոմեոսի համակարգի օգտագործումը ցույց է տալիս, թե ինչպես էին հին աշխարհագրական պատկերացումները փոխանցվում հայկական մտավոր միջավայր և վերամշակվում տեղական գիտական ավանդույթի շրջանակում։ Հայկական աղբյուրագիտական ավանդույթի համաձայն՝ այս աշխարհագրական աշխատության մեջ Պտղոմեոսի «Երկրագրության» հաջորդականությունը հիմք է ծառայել տարբեր երկրամասերի նկարագրության համար, մինչդեռ Հայաստանի և հարակից երկրների վերաբերյալ նյութը զգալիորեն ընդլայնվել է այլ աղբյուրների և տեղական տեղեկությունների միջոցով։ W Wikisource Այսպիսով, գիրքը կարելի է դիտարկել որպես պատմական քարտեզի և աշխարհագրական տեղեկատուի յուրօրինակ համադրություն, որը հատկապես հետաքրքիր է նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են հին Հայաստանի սահմանները, պատմական տեղանունները, հարևան ժողովուրդների տարածքները, հին ճանապարհները և միջնադարյան հայերի պատկերացումները աշխարհի կառուցվածքի մասին։ Այն առավելապես գիտահետազոտական և աղբյուրագիտական բնույթ ունի և կարող է արժեքավոր լինել պատմաբանների, աշխարհագետների, քարտեզագրության պատմությամբ զբաղվողների, հայագետների և Կովկասի ու Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է բակտերիալ թաղանթներում անաէրոբ օքսիդավերականգնման գործընթացներում մասնակցող ֆերմենտների ուսումնասիրությանը և դրանց դերին պրոտոնային ցիկլերի ձևավորման ու պահպանման գործում։ Հետազոտության կենտրոնում այն կենսաքիմիական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով բակտերիաները թթվածնի բացակայության պայմաններում ստանում և օգտագործում են էներգիա՝ տարբեր էլեկտրոնային դոնորների և ընդունիչների միջև էլեկտրոնների փոխանցման ռեակցիաների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թաղանթային ֆերմենտային համալիրներին, որոնք ապահովում են էլեկտրոնների տեղափոխումը, պրոտոնների կամ այլ իոնների տեղափոխությունը թաղանթի միջով և դրանով իսկ նպաստում էլեկտրաքիմիական գրադիենտի առաջացմանը։ Ստեղծվող պրոտոնային գրադիենտը կարևոր նշանակություն ունի բջջի էներգետիկ փոխանակության համար, քանի որ այն կարող է օգտագործվել ադենոզինեռֆոսֆատի սինթեզի և այլ էներգետիկ գործընթացների իրականացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր անաէրոբ շնչառական համակարգերի ֆերմենտների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների, դրանց ակտիվության, էլեկտրոնների փոխանցման ուղիների և թաղանթային բաղադրիչների հետ փոխազդեցության ուսումնասիրություն։ Կարևորվում է նաև այն մեխանիզմների բացահայտումը, որոնց միջոցով բակտերիաները հարմարվում են թթվածնազուրկ միջավայրին և արդյունավետորեն օգտագործում շրջակա միջավայրում առկա քիմիական միացությունների էներգետիկ ներուժը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բակտերիալ էներգետիկ փոխանակության, թաղանթային շնչառական համակարգերի և անաէրոբ կենսագործունեության հիմնարար մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Այս թեման կարևոր է ինչպես մոլեկուլային և բջջային կենսաբանության, այնպես էլ կենսաէներգետիկայի և մանրէների էկոլոգիայի տեսանկյունից, քանի որ անաէրոբ օքսիդավերականգնման գործընթացները նշանակալի դեր ունեն տարբեր էկոհամակարգերում նյութերի կենսաերկրաքիմիական շրջանառության մեջ։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շրջակա միջավայրի վրա տնտեսական գործունեության ազդեցության հետևանքով առաջացող վնասների տնտեսական գնահատման մեթոդաբանության ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնապահպանական վնասը տնտեսական արժեքով արտահայտելու խնդիրն է, որը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես բնապահպանական քաղաքականության, այնպես էլ տնտեսական որոշումների հիմնավորման համար։ ՀՀ գործող կարգավորումներով հնարավոր տնտեսական վնասի գնահատումն իրականացվում է շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների՝ մասնավորապես հողային, ջրային և մթնոլորտային ռեսուրսների նկատմամբ ազդեցությունների հաշվարկման միջոցով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել այդ գնահատման մեթոդների տեսական հիմքերը, կիրառվող ցուցանիշները, հաշվարկային գործակիցները և դրանց համապատասխանությունը ժամանակակից բնապահպանական տնտեսագիտության պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես կարելի է բնության և բնական ռեսուրսների նկատմամբ պատճառված վնասը ներկայացնել ոչ միայն ֆիզիկական չափումներով, այլև դրամական արտահայտությամբ՝ հաշվի առնելով ռեսուրսների տնտեսական արժեքը, վերականգնման ծախսերը, էկոհամակարգային ծառայությունների կորուստը և հասարակության վրա առաջացող անուղղակի հետևանքները։ Գործող համակարգում տնտեսական վնասի հաշվարկները հիմնականում կապվում են շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների վրա ազդեցության հետ, ինչն էլ ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել որպես մեթոդաբանական կատարելագործման անհրաժեշտություն։ Կարևոր ուղղություն է գնահատման համակարգի համալիրացումը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով բնապահպանական, տնտեսական և սոցիալական ազդեցությունները։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն նախագծերի դեպքում, որոնց ազդեցությունը տարածվում է մեկից ավելի բնական ռեսուրսների վրա կամ առաջացնում է երկարաժամկետ և կուտակային հետևանքներ։ ՀՀ-ում շրջակա միջավայրի ազդեցության գնահատման ժամանակ արդեն իսկ պահանջվում է հաշվի առնել ազդեցության տարածական և ժամանակային բնույթը, դրա հավանականությունը, տևողությունը, հաճախականությունը և այլ առկա կամ կանխատեսվող ազդեցությունների հետ հնարավոր գումարային ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է առաջարկել տնտեսական գնահատման մեջ ավելի լայնորեն կիրառել կանխատեսման, ռիսկերի գնահատման, ծախս-օգուտ վերլուծության և էկոհամակարգային ծառայությունների տնտեսական գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր է նաև տարբերակել ուղղակի և անուղղակի վնասները, քանի որ շրջակա միջավայրի վատթարացումը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն բնական ռեսուրսի վրա, այլև բնակչության առողջության, գյուղատնտեսական արտադրողականության, ենթակառուցվածքների և համայնքների տնտեսական գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննարկվել նաև վնասի գնահատման ժամանակակից տվյալների բազաների և թվային գործիքների կիրառումը, ինչը հնարավորություն կտա բարձրացնել հաշվարկների ճշգրտությունը, համադրելիությունը և թափանցիկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի գնահատման մեթոդաբանության համապատասխանեցումը շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման ժամանակակից գործընթացներին։ ՀՀ-ում ՇՄԱԳ-ի նոր ուղեցույցները ներառում են գնահատման փուլերը, մեթոդաբանությունը, գործիքները և մշտադիտարկման գործընթացները, իսկ նախագծային փաստաթղթերում նախատեսվում է նաև շրջակա միջավայրի հնարավոր տնտեսական և բնապահպանական վնասների գնահատում։ Աշխատությունում կարող է հիմնավորվել նաև տարբեր տնտեսական սցենարների համեմատական գնահատման անհրաժեշտությունը․ օրինակ՝ նախագծի այլընտրանքային տեխնոլոգիաների, տեղակայման տարբերակների կամ գործունեությունից հրաժարվելու տարբերակի համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ լուծումն է առավել արդյունավետ ոչ միայն տնտեսական, այլև էկոլոգիական տեսանկյունից։ ՀՀ ՇՄԱԳ մեթոդական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում է այլընտրանքների էկոլոգատնտեսական վերլուծության միջոցով առավել բարենպաստ տարբերակի ընտրության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոխհատուցման մեխանիզմների կատարելագործմանը՝ գնահատելով, թե որքանով են սահմանված վճարները և փոխհատուցումները իրականում արտացոլում բնապահպանական վնասի ամբողջական տնտեսական արժեքը։ Կարևոր է, որ փոխհատուցումը չսահմանափակվի միայն ֆինանսական վճարմամբ, այլ անհրաժեշտության դեպքում ներառի ռեկուլտիվացիա, վերականգնողական միջոցառումներ, աղտոտման կանխարգելում և էկոհամակարգերի վերականգնում։ ՀՀ գործող մեթոդաբանության մեջ, օրինակ, հողային վնասների դեպքում նախատեսվում է նաև ռեկուլտիվացիայի միջոցով հատուցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է կայանալ այնպիսի կատարելագործված մեթոդաբանության առաջարկման մեջ, որը թույլ կտա ավելի ճշգրիտ գնահատել բնապահպանական վնասը, համադրել տարբեր ոլորտների ազդեցությունները, ապահովել տնտեսական և բնապահպանական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և ստացված արդյունքները կիրառել պետական քաղաքականության ու ներդրումային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, բնապահպաններին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, էկոլոգիական փորձաքննության մասնագետներին և կայուն զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական նպատակը շրջակա միջավայրի վնասի տնտեսական գնահատումը դարձնել ավելի ամբողջական, գիտականորեն հիմնավորված և գործնական կիրառելի՝ ՀՀ տնտեսական զարգացման և բնապահպանական պաշտպանության խնդիրները միասնական գնահատման համակարգում համադրելու միջոցով։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է գրունտային պատվարների և բնական ու արհեստական լանջերի անվտանգության գնահատման մեթոդների մշակմանը՝ հաշվի առնելով սեյսմիկ ազդեցությունները։ Ուսումնասիրվում են այդ կառույցների և գրունտային զանգվածների կայունության վրա ազդող հիմնական գործոնները, դրանց մեխանիկական հատկությունները, երկրաբանական պայմանները և երկրաշարժերի ժամանակ առաջացող դինամիկ բեռնվածքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեյսմիկ տատանումների հետևանքով գրունտում առաջացող լարումների և դեֆորմացիաների գնահատմանը, լանջերի կայունության փոփոխությանը և հնարավոր սահքային գործընթացների ձևավորման պայմաններին։ Քննարկվում են գրունտային պատվարների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հիմքի և պատվարային մարմնի փոխազդեցությունը, ջրահագեցվածության ազդեցությունը և տարբեր ուժգնության սեյսմիկ բեռնվածքների դեպքում կառույցի վարքագիծը։ Վերլուծվում են հաշվարկային և մոդելավորման մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել կայունության պաշարը, բացահայտել առավել վտանգավոր հատվածները և կանխատեսել հնարավոր վնասումների զարգացման ընթացքը։ Անդրադարձ է կատարվում անվտանգության չափանիշների սահմանմանը, դիտարկումների և տեխնիկական վերահսկողության տվյալների օգտագործմանը, ինչպես նաև ռիսկերի նվազեցման համար համապատասխան ինժեներական միջոցառումների ընտրությանը։ Կարևորվում է երկրաբանական, հիդրոերկրաբանական և սեյսմոլոգիական տվյալների համալիր կիրառումը՝ առավել հիմնավորված գնահատականներ ստանալու նպատակով։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառվել ինչպես գործող կառույցների տեխնիկական վիճակի գնահատման, այնպես էլ նոր պատվարների և լանջային համակարգերի նախագծման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկների, երկրատեխնիկների, շինարարական ճարտարագետների, սեյսմակայուն շինարարության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական ենթակառուցվածքային ճյուղերում պետական կառավարման համակարգի կատարելագործման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ էներգետիկայի ոլորտի օրինակով։ Քննարկվում են արտադրական ենթակառուցվածքների տնտեսական նշանակությունը, դրանց դերը ազգային տնտեսության կայուն զարգացման գործում, ինչպես նաև պետական կարգավորման և կառավարման անհրաժեշտությունը ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգետիկ համակարգի կազմակերպական կառուցվածքին, պետական կառավարման մարմինների գործառույթներին, ոլորտային քաղաքականության մշակման սկզբունքներին և կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշներին։ Ուսումնասիրվում են էներգետիկայի ոլորտում պետական և մասնավոր հատվածների փոխհարաբերությունները, ներդրումային քաղաքականության իրականացման առանձնահատկությունները, սակագնային կարգավորման մեխանիզմները և ենթակառուցվածքների արդիականացման ֆինանսատնտեսական հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում էներգետիկ անվտանգության ապահովմանը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, կառավարման համակարգում առկա կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ խնդիրներին, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին։ Կարևորվում են պետական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը, ռազմավարական պլանավորման զարգացումը, վերահսկողության և հաշվետվողականության բարձրացումը, էներգետիկ համակարգի հուսալիության ամրապնդումը և ոլորտի երկարաժամկետ զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ստեղծումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, էներգետիկայի ոլորտի հետազոտողների, ենթակառուցվածքային քաղաքականության մշակողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։