Նվեր աղջիկներին

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ՋՋԷՌ-440 տիպի միջուկային ռեակտորների նեյտրոնաֆիզիկական բնութագրերի ուսումնասիրությանը եռաչափ տիրույթում՝ նպատակ ունենալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ռեակտորի ակտիվ գոտում նեյտրոնային դաշտի տարածական բաշխման և դրա փոփոխության օրինաչափությունների մասին։ Հետազոտության հիմքում ռեակտորի ակտիվ գոտու նեյտրոնային գործընթացների մաթեմատիկական և հաշվարկային նկարագրությունն է, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել էներգիայի անջատման, նեյտրոնային հոսքի և ռեակտիվության տարածական բաշխումները։ Եռաչափ մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ ակտիվ գոտու իրական կառուցվածքը և դրա տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցությունը չեն սահմանափակվում միայն մեկ կամ երկու տարածական ուղղություններով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել ակտիվ գոտու երկրաչափական կառուցվածքը, վառելիքային հավաքների և այլ կառուցվածքային տարրերի փոխդասավորությունը, նյութերի նեյտրոնաֆիզիկական հատկությունները և դրանց ազդեցությունը ռեակտորի ընդհանուր բնութագրերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նեյտրոնների տարածման և փոխազդեցության գործընթացների մոդելավորմանը, ինչպես նաև տարբեր էներգետիկ խմբերում նեյտրոնային դաշտի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է ռեակտորի ակտիվ գոտում էներգիայի անջատման տարածական անհամասեռությունների բացահայտումը, քանի որ դրանց ճիշտ գնահատումը նշանակություն ունի ռեակտորի շահագործման ռեժիմների և անվտանգության բնութագրերի վերլուծության համար։ Քննության են առնվում նաև ռեակտիվության փոփոխությունները, նեյտրոնային բազմացման գործակիցը և այլ նեյտրոնաֆիզիկական պարամետրեր՝ տարբեր հաշվարկային պայմաններում։ Եռաչափ մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այնպիսի ազդեցություններ, որոնք կարող են չարտացոլվել պարզեցված երկչափ կամ մեկչափ մոտեցումներում, և այդպիսով բարձրացնել հաշվարկային արդյունքների համապատասխանությունը ռեակտորի իրական ֆիզիկական կառուցվածքին։ Աշխատության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի հաշվարկային մոդելի կառուցումը, դրա մաթեմատիկական նկարագրությունը և համապատասխան նեյտրոնաֆիզիկական խնդիրների թվային լուծումը։ Կարող են կիրառվել ռեակտորային ֆիզիկայի մաթեմատիկական մոդելներ և համակարգչային հաշվարկային մեթոդներ՝ ակտիվ գոտու տարբեր հատվածներում նեյտրոնային բնութագրերի ստացման և համեմատական վերլուծության համար։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա հնարավոր է գնահատել հաշվարկային մոտեցումների ճշգրտությունը, հայտնաբերել ակտիվ գոտու առավել նշանակալի տարածական առանձնահատկությունները և ուսումնասիրել տարբեր գործոնների ազդեցությունը ռեակտորի նեյտրոնային վիճակի վրա։ Աշխատությունը կարևոր է նաև ռեակտորի շահագործման և անվտանգության վերլուծության տեսանկյունից, քանի որ նեյտրոնային դաշտի և էներգիայի անջատման բաշխման ճիշտ գնահատումը միջուկային ռեակտորի ֆիզիկական վիճակի բնութագրման կարևոր բաղադրիչ է։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել միջուկային ֆիզիկոսներին, ռեակտորային ֆիզիկայի և միջուկային էներգետիկայի մասնագետներին, մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ՋՋԷՌ-440 ռեակտորի նեյտրոնաֆիզիկական վարքը դիտարկում է եռաչափ հաշվարկային միջավայրում՝ նպատակ ունենալով ավելի ճշգրիտ ուսումնասիրել ակտիվ գոտու նեյտրոնային դաշտը, էներգիայի անջատման տարածական բաշխումը և հիմնական նեյտրոնաֆիզիկական պարամետրերը՝ նպաստելով ռեակտորի ֆիզիկական բնութագրերի առավել ամբողջական վերլուծությանը։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ներկանյութի խառնուրդ պարունակող քիրալ նեմատիկ հեղուկ բյուրեղներում լազերային ճառագայթման տարածման առանձնահատկությունների փորձարարական և տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նման օպտիկական անիզոտրոպ միջավայրերի կառուցվածքի և լույսի փոխազդեցությունն է, որտեղ մոլեկուլների պարուրաձև դասավորվածությունը պայմանավորում է ճառագայթման տարածման, բևեռացման և սպեկտրային հատկությունների յուրահատուկ վարքը։ Քննվում է հեղուկբյուրեղային միջավայրի պարբերական կառուցվածքի ազդեցությունը լազերային ճառագայթման վրա՝ այն դիտարկելով որպես ինքնակազմակերպվող ֆոտոնային համակարգ, որի օպտիկական բնութագրերը կարող են փոփոխվել արտաքին և ներքին գործոնների ազդեցությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներկանյութի ներմուծման հետևանքով առաջացող փոփոխություններին, քանի որ այն կարող է ազդել միջավայրի լուսակլանման, լուսարձակման և ընդհանուր սպեկտրային արձագանքի վրա։ Փորձարարական ուսումնասիրությունները համադրվում են տեսական մոդելավորման հետ՝ նպատակ ունենալով բացատրել դիտվող օպտիկական երևույթների ֆիզիկական մեխանիզմները և պարզել հեղուկ բյուրեղի կառուցվածքային պարամետրերի ու ճառագայթման բնութագրերի փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են լույսի տարածման ուղղության, բևեռացման վիճակի, ալիքային բնութագրերի և միջավայրի անիզոտրոպության միջև կապերը։ Կարևորվում են նաև ընտրողական անդրադարձման և հաղորդման երևույթները, որոնք պայմանավորված են քիրալ նեմատիկ կառուցվածքի տարածական պարբերականությամբ։ Ներկանյութով հարստացված համակարգերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ակտիվ և պասիվ օպտիկական հատկությունների համակցման հնարավորությունները մեկ հեղուկբյուրեղային միջավայրում։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական արդյունքների համեմատությունը նպաստում է կիրառվող ֆիզիկական մոդելների ճշգրտմանը և դիտվող երևույթների առավել ամբողջական մեկնաբանմանը։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ֆոտոնիկայի, ոչ գծային օպտիկայի, հեղուկբյուրեղային տեխնոլոգիաների և կարգավորվող օպտիկական տարրերի զարգացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է կառուցվածքայինորեն կազմակերպված հեղուկբյուրեղային միջավայրերում լույսի տարածման ֆիզիկական օրինաչափությունների խորքային ըմբռնմանը և դրանց ֆունկցիոնալ օպտիկական կիրառությունների գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է լոգիստիկայի էությանը, զարգացման հիմնական ուղղություններին և կիրառման նշանակությանը ժամանակակից տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է լոգիստիկան ապահովում ապրանքների, ծառայությունների և տեղեկատվության արդյունավետ հոսքը արտադրողից մինչև վերջնական սպառող՝ նվազեցնելով ծախսերը և բարձրացնելով համակարգի արդյունավետությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է լոգիստիկ շղթայի հիմնական բաղադրիչներին՝ մատակարարում, պահեստավորում, փոխադրում, բաշխում և պաշարների կառավարում՝ բացատրելով դրանց փոխկապակցվածությունը և կառավարման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատակարարման շղթայի օպտիմալացման մեթոդներին, տրանսպորտային համակարգերի կազմակերպմանը, պահեստային լոգիստիկային և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը ոլորտում։ Գրքում քննարկվում են նաև գլոբալ լոգիստիկ համակարգերի առանձնահատկությունները, միջազգային առևտրի ազդեցությունը և ռիսկերի կառավարման խնդիրները։ Վերլուծվում է լոգիստիկայի դերը ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման, արտադրողականության աճի և հաճախորդների սպասարկման որակի բարելավման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական մոտեցումները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ձեռնարկատերերի և լոգիստիկայի ոլորտով հետաքրքրվողների համար։

Մշակույթ

Գիրքը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակությունների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվություն՝ կազմված ընթացիկ տեղեկատուի ձևաչափով։ Աշխատության մեջ համակարգված կերպով ներկայացվում են գրականության, արվեստագիտության, մշակութային կյանքի և հարակից բնագավառների վերաբերյալ աղբյուրների նկարագրություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևել տվյալ ոլորտներում լույս տեսնող նոր աշխատություններին։ Հրատարակությունը նախատեսված է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ նպաստելով անհրաժեշտ գրականության որոնմանը, գիտական և մշակութային ուսումնասիրությունների կազմակերպմանը, ինչպես նաև նոր հրատարակությունների տարածմանը։ Այն կարևոր նշանակություն ունի գրադարանների, տեղեկատվական կենտրոնների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և արվեստի ու մշակույթի հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես օգտակար մատենագիտական աղբյուր։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և ջրային համակարգերի կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի ջրային ռեսուրսների այն հատվածն է, որը կապված է հարևան պետությունների հետ ընդհանուր գետային ավազաններով, ջրահոսքերի փոխկապակցվածությամբ և ջրային ռեսուրսների օգտագործման ու պահպանության փոխադարձ ազդեցություններով։ Աշխատանքը ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է ոչ միայն որպես ազգային բնօգտագործման խնդիր, այլև որպես տարածաշրջանային համագործակցության, բնապահպանական անվտանգության, տնտեսական զարգացման և միջազգային իրավունքի հետ սերտորեն կապված գործընթաց։ Ուսումնասիրության սկզբնական կարևոր ուղղությունը Հայաստանի ջրային ռեսուրսների ընդհանուր բնութագրումն է։ Ներկայացվում են երկրի գետային ցանցի, ջրային ավազանների, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հիմնական առանձնահատկությունները, դրանց ձևավորման բնական պայմանները և տարածքային բաշխվածությունը։ Ջրային ռեսուրսների քանակական և որակական վիճակի վրա ազդում են կլիմայական պայմանները, տեղումների փոփոխությունները, գետային հոսքի սեզոնայնությունը, հողօգտագործումը, բնակչության և տնտեսության պահանջարկը, ինչպես նաև ջրօգտագործման տարբեր ոլորտների գործունեությունը։ Այս գործոնների համադրությունը կարևոր է անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գետային ավազանի՝ որպես ջրային ռեսուրսների կառավարման հիմնական միավորի, նշանակությանը։ Գետերը չեն սահմանափակվում վարչական կամ պետական սահմաններով, և վերին ու ստորին հոսանքներում իրականացվող ջրօգտագործման գործողությունները կարող են ազդեցություն ունենալ միմյանց վրա։ Ջրառը, ջրամբարների շահագործումը, հիդրոտեխնիկական կառույցների կառուցումը, գյուղատնտեսական ոռոգումը, արդյունաբերական և կենցաղային ջրօգտագործումը կարող են փոփոխել ջրի քանակական և որակական բնութագրերը։ Հետևաբար անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը պահանջում է համակարգված և ավազանային մոտեցում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ջրային ռեսուրսների կառավարման իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են Հայաստանի օրենսդրության, պետական կառավարման մարմինների, ջրային ոլորտի կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմների առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ կարևորվում է միջազգային իրավական սկզբունքների դերը, քանի որ անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարումը ենթադրում է տարբեր պետությունների շահերի համադրում, ջրային ռեսուրսների արդարացի և ողջամիտ օգտագործում, վնասակար ազդեցությունների կանխարգելում և տեղեկատվության փոխանակում։ Աշխատանքում անդրսահմանային ջրերը դիտարկվում են նաև որպես տարածաշրջանային համագործակցության կարևոր ոլորտ։ Հարևան պետությունների հետ ջրային հարցերի շուրջ համագործակցությունը կարող է ներառել ջրային հոսքերի վերաբերյալ տվյալների փոխանակում, հիդրոլոգիական դիտարկումների համակարգում, ջրի որակի համատեղ վերահսկողություն, ջրօգտագործման պլանավորում և արտակարգ իրավիճակների դեպքում փոխադարձ տեղեկացում։ Նման մեխանիզմների արդյունավետությունը մեծապես կախված է միջպետական երկխոսության շարունակականությունից, տեղեկատվության հասանելիությունից և համապատասխան կառույցների միջև գործնական համագործակցությունից։ Հետազոտության առանցքային հիմնախնդիրներից է ջրային ռեսուրսների քանակական կառավարման հարցը։ Ջրի պահանջարկի աճը, գյուղատնտեսության ոռոգման կարիքները, բնակչության և արդյունաբերության ջրամատակարարումը, ինչպես նաև կլիմայական փոփոխությունների հետևանքով ջրային հոսքերի հնարավոր փոփոխությունները կարող են մեծացնել ջրային ռեսուրսների նկատմամբ ճնշումը։ Այս պայմաններում անհրաժեշտ է գնահատել առկա պաշարները, դրանց վերականգնման և օգտագործման հարաբերակցությունը և տարբեր ոլորտների միջև ջրի բաշխման արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջրի որակի պահպանության խնդրին։ Գետային և այլ ջրային համակարգերի աղտոտումը կարող է ունենալ ոչ միայն տեղային, այլև անդրսահմանային հետևանքներ։ Կեղտաջրերի արտահոսքը, գյուղատնտեսական քիմիական նյութերի ներթափանցումը, արդյունաբերական գործունեությունը և հանքարդյունաբերության հետ կապված հնարավոր ազդեցությունները կարող են փոխել ջրային էկոհամակարգերի վիճակը։ Հետևաբար ջրի որակի համատեղ դիտարկումը և աղտոտման աղբյուրների նկատմամբ վերահսկողությունը կարևոր նախապայմաններ են անդրսահմանային ջրային համակարգերի կայուն կառավարման համար։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլիմայի փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Ջերմաստիճանի բարձրացումը, տեղումների տարածաժամանակային փոփոխությունները, երաշտների հաճախականության հնարավոր աճը և ձնային պաշարների փոփոխությունը կարող են ազդել գետային հոսքի ձևավորման և ջրային ռեսուրսների հասանելիության վրա։ Հայաստանի նման լեռնային երկրի համար հատկապես կարևոր է գնահատել ջրային հոսքերի սեզոնային փոփոխությունները և կլիմայական ռիսկերի ազդեցությունը տարբեր ավազանների վրա։ Այս համատեքստում ջրային կառավարման համակարգը պետք է ունենա երկարաժամկետ կանխատեսման և հարմարվողականության մեխանիզմներ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը ջրամբարների և հիդրոտեխնիկական կառույցների դերն է։ Ջրամբարները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ոռոգման, էներգետիկայի, ջրամատակարարման և սեզոնային հոսքերի կարգավորման համար, սակայն դրանց շահագործումը կարող է նաև փոփոխել բնական հոսքի ռեժիմը և ազդել ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Անդրսահմանային ավազաններում նման կառույցների շահագործումը պահանջում է հատկապես զգույշ պլանավորում և փոխադարձ տեղեկացվածություն, որպեսզի տարբեր ջրօգտագործողների շահերը հնարավորինս հավասարակշռվեն։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային էկոհամակարգերի պահպանության խնդրին։ Ջրային ռեսուրսների կառավարումը չի կարող սահմանափակվել միայն մարդկանց և տնտեսության համար անհրաժեշտ ջրի քանակի ապահովմամբ։ Անհրաժեշտ է պահպանել գետերի էկոլոգիական գործառույթները, կենսաբազմազանությունը, ջրային և ափամերձ էկոհամակարգերը։ Այդ նպատակով կարևոր է հաշվի առնել էկոլոգիական հոսքերի պահպանությունը, ջրային միջավայրի որակը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը բնական համակարգերի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման տնտեսական բաղադրիչը։ Ջուրը միաժամանակ բնական ռեսուրս և տնտեսական արժեք ունեցող բարիք է, որի արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է համապատասխան տնտեսական մեխանիզմներ։ Ջրօգտագործման վճարները, ներդրումները ջրային ենթակառուցվածքներում, կորուստների նվազեցումը, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը և տնտեսական խթանների կիրառումը կարող են նպաստել ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Հատկապես կարևոր է ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացումը, քանի որ գյուղատնտեսությունը ջրի խոշոր սպառողներից է։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ջրային ռեսուրսների մոնիթորինգի և տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը։ Հուսալի կառավարման համար անհրաժեշտ են գետերի հոսքի, ջրի մակարդակի, որակի, ջերմաստիճանի և այլ ցուցանիշների շարունակական դիտարկումներ։ Ժամանակակից տեղեկատվական և աշխարհագրական համակարգերի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ համատեղելու տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները, կառուցելու ջրային հաշվեկշիռներ, գնահատելու ռիսկերը և բարելավելու որոշումների ընդունման գործընթացը։ Անդրսահմանային համագործակցության դեպքում հատկապես կարևոր է տվյալների համադրելիությունը և փոխանակման արդյունավետ մեխանիզմների առկայությունը։ Հետազոտության կարևոր մասն է արտակարգ իրավիճակների կառավարումը։ Ջրհեղեղները, երաշտները, հիդրոտեխնիկական կառույցների հնարավոր վթարները կամ ջրի որակի հանկարծակի վատթարացումը կարող են արագ ազդեցություն ունենալ ինչպես բնակչության, այնպես էլ տնտեսության և էկոհամակարգերի վրա։ Այդ պատճառով անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման մեջ անհրաժեշտ են վաղ նախազգուշացման, արագ տեղեկատվության փոխանակման և համատեղ արձագանքման մեխանիզմներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև Հայաստանի և հարևան երկրների միջև ջրային համագործակցության զարգացման հնարավորությունները։ Համատեղ կառավարման արդյունավետ մոդելը կարող է հիմնված լինել տվյալների փոխանակման, համատեղ մոնիթորինգի, գիտական համագործակցության, ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պլանավորման և բնապահպանական չափանիշների պահպանման վրա։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել ինչպես ջրային ռեսուրսների կայուն օգտագործմանը, այնպես էլ տարածաշրջանային վստահության և համագործակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և համակարգերի կառավարման հիմնական խնդիրները, գնահատելու դրանց բնապահպանական, տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ կողմերը և ներկայացնելու կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևորում է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարումը, միջպետական համագործակցության զարգացումը, ջրի քանակի և որակի համատեղ վերահսկողությունը, կլիմայական փոփոխություններին հարմարվողականությունը, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և ժամանակակից մոնիթորինգային ու տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, ջրաբաններին, բնապահպաններին, աշխարհագրագետներին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին, տնտեսագետներին, գիտաշխատողներին, բնօգտագործման ոլորտի մասնագետներին և ջրային անվտանգության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է միկրոպոլյար օրթոտրոպ թիթեղների և հեծանների թերմոէլաստիկության կիրառական մաթեմատիկական մոդելների մշակմանը և ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում գտնվում է այն խնդիրը, թե ինչպես են ջերմաստիճանային փոփոխությունները, նյութի առաձգական հատկությունները և նրա ներքին միկրոկառուցվածքը փոխազդում բարակ և երկարավուն կառուցվածքային տարրերի մեխանիկական վարքի վրա։ Դասական առաձգականության տեսությունը հաճախ նյութը դիտարկում է որպես շարունակական միջավայր, սակայն միկրոկառուցվածք ունեցող նյութերի դեպքում այդ մոտեցումը կարող է ամբողջությամբ չարտացոլել նյութի իրական վարքը։ Միկրոպոլյար մեխանիկայի շրջանակում նյութի յուրաքանչյուր նյութական կետին, բացի տեղափոխություններից, թույլատրվում են նաև անկախ պտտական ազատության աստիճաններ, ինչի շնորհիվ հնարավոր է հաշվի առնել միկրոկառուցվածքի ազդեցությունը դեֆորմացիաների և լարումների վրա։ Օրթոտրոպ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանց մեխանիկական հատկությունները տարբեր ուղղություններով տարբեր են։ Այդպիսի հատկություններ կարող են բնորոշ լինել կոմպոզիտային նյութերին, շերտավոր կառուցվածքներին, որոշակի ուղղորդված մանրաթելային նյութերին և այլ անիզոտրոպ համակարգերին։ Երբ նման նյութը ենթարկվում է ջերմաստիճանի փոփոխության, առաջանում են ջերմային ընդարձակման կամ կծկման երևույթներ, որոնք կարող են հանգեցնել ներքին լարումների, դեֆորմացիաների, ծռման և կառուցվածքի ընդհանուր հավասարակշռության փոփոխության։ Աշխատության կարևոր նպատակներից է այդ երևույթների մաթեմատիկական նկարագրությունը։ Դրա համար կարող են կառուցվել դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգեր, որոնք կապում են տեղափոխությունները, պտտական դաշտերը, լարումները, դեֆորմացիաները և ջերմաստիճանային դաշտը։ Միկրոպոլյար մոտեցման դեպքում մոդելներում ընդգրկվում են ոչ միայն դասական մեխանիկական մեծությունները, այլև միկրոպտույտներին և դրանց հետ կապված լարվածություններին վերաբերող պարամետրեր։ Սա թույլ է տալիս ավելի մանրամասն նկարագրել այն կառուցվածքների վարքը, որոնց համար նյութի միկրոմասշտաբային առանձնահատկությունները կարող են նշանակություն ունենալ։ Թիթեղների համար մաթեմատիկական մոդելները կարող են հիմնված լինել բարակ կառուցվածքների տեսության համապատասխան մոտեցումների վրա։ Ուսումնասիրվում են թիթեղի հարթության մեջ և հաստության ուղղությամբ առաջացող ջերմային ու մեխանիկական ազդեցությունները, ինչպես նաև սահմանային պայմանների ազդեցությունը։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է ստանալ այնպիսի հավասարումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս որոշել թիթեղի դեֆորմացված վիճակը, ջերմային ընդարձակումը, լարվածությունների բաշխումը և միկրոպտույտների բնութագրերը տարբեր արտաքին պայմաններում։ Հեծանների դեպքում խնդիրը կարող է պարզեցվել՝ հաշվի առնելով կառուցվածքի երկարությունը, լայնությունն ու հաստությունը և դրանց հարաբերակցությունները։ Այդպիսի մոդելները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ջերմային ազդեցության տակ գտնվող հեծանի ծռումը, տեղաշարժերը, ներքին լարումները և կայունության առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի նյութի օրթոտրոպ բնույթի պահպանումը մաթեմատիկական նկարագրության մեջ, քանի որ տարբեր ուղղություններով նյութի առաձգական և ջերմային հատկությունների տարբերությունը կարող է էապես փոխել կառուցվածքի վարքը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել սահմանային խնդիրների լուծման վերլուծական կամ թվային մեթոդների մշակումը։ Կախված խնդրի բարդությունից՝ կարող են կիրառվել փոփոխականների տարանջատման, շարքերի, ինտեգրալային փոխակերպումների, թվային մոտարկումների կամ այլ մաթեմատիկական մեթոդներ։ Ստացված լուծումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հիմնական պարամետրերի ազդեցությունը կառուցվածքի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի վրա և կատարել տարբեր մոդելների համեմատություն։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ թերմոմեխանիկական ազդեցությունները կարևոր են բազմաթիվ ինժեներական կառուցվածքների նախագծման և շահագործման ժամանակ։ Ջերմաստիճանի փոփոխության պայմաններում աշխատող բարակ թիթեղները և հեծանները կարող են կիրառվել մեքենաշինության, ավիացիոն և տիեզերական տեխնիկայի, շինարարական կոնստրուկցիաների, էներգետիկայի և այլ ոլորտներում։ Այդպիսի համակարգերի հաշվարկային մոդելները հնարավորություն են տալիս կանխատեսել դեֆորմացիաները և լարումները, գնահատել կառուցվածքի հուսալիությունը և ընտրել աշխատանքի համար համապատասխան նյութական ու երկրաչափական պարամետրեր։ Միկրոպոլյար տեսության օգտագործումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ կառուցվածքի փոքր չափերը կամ նյութի ներքին կառուցվածքը սկսում են էապես ազդել նրա մեխանիկական հատկությունների վրա։ Այս մոտեցումը կարող է կիրառելի լինել նաև ժամանակակից միկրոկառուցվածքային և կոմպոզիտային նյութերի մոդելավորման խնդիրներում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է թերմոէլաստիկության, միկրոպոլյար մեխանիկայի և օրթոտրոպ նյութերի տեսության համադրման մեջ։ Մոդելները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել դասական տեսության և միկրոկառուցվածքը հաշվի առնող մոտեցումների տարբերությունները, գնահատել լրացուցիչ միկրոպոլյար պարամետրերի ազդեցությունը և պարզել, թե ինչ պայմաններում են այդ ազդեցությունները դառնում էական։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել կիրառական մաթեմատիկոսներին, մեխանիկներին, նյութագետներին, ինժեներներին, կառուցվածքային մեխանիկայի մասնագետներին և մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ստեղծել և վերլուծել միկրոպոլյար օրթոտրոպ թիթեղների և հեծանների թերմոէլաստիկ վարքը նկարագրող մաթեմատիկական մոդելներ՝ հաշվի առնելով նյութի անիզոտրոպությունը, ջերմաստիճանային ազդեցությունները և միկրոկառուցվածքային առանձնահատկությունները, և այդպիսով ապահովել բարդ ինժեներական կառուցվածքների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի ավելի ճշգրիտ տեսական ու հաշվարկային գնահատման հնարավորություն։