Նվեր աղջիկներին

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XI դարի հայ միջնադարյան պատմագրական արձակի գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ պատմական շարադրանքը դիտարկելով ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների մասին տեղեկություններ պահպանող աղբյուր, այլև որպես ինքնուրույն գրական կառուցվածք ունեցող ստեղծագործություն։ Հետազոտության առանցքում պատմական նյութի գեղարվեստական կազմակերպման սկզբունքներն են, հեղինակի պատմողական եղանակը, կերպարաստեղծման միջոցները, լեզվաոճական համակարգը և իրադարձությունների հեղինակային մեկնաբանության ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմագրության և գեղարվեստական գրականության փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են իրական պատմական դեպքերի նկարագրությանը միանում հուզական գնահատականները, պատկերավոր խոսքը, խորհրդանշական շերտերը և բարոյափիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Քննվում է պատմողի կերպարը, նրա վերաբերմունքը ներկայացվող իրադարձություններին և այն եղանակները, որոնց միջոցով պատմական ժամանակաշրջանի ողբերգական իրողությունները վերածվում են գրականորեն ամբողջական պատումի։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ողբերգականության և դրամատիզմի դրսևորումներին, որոնք պայմանավորում են պատմողական նյութի հուզական լարվածությունը և նպաստում պատմական իրադարձությունների մարդկային հետևանքների ընդգծմանը։ Ուսումնասիրվում են կերպարների բնութագրման սկզբունքները, անհատական ու հավաքական կերպարների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հասարակության տարբեր խմբերի ներկայացման առանձնահատկությունները։ Լեզվաոճական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են պատկերավոր արտահայտությունները, համեմատությունները, փոխաբերությունները, հակադրությունները, կրկնությունները և հռետորական կառուցվածքները՝ որպես պատմողական ազդեցությունն ուժեղացնող միջոցներ։ Առանձին ուշադրության է արժանանում աստվածաշնչյան ու քրիստոնեական պատկերային համակարգի ազդեցությունը, որի միջոցով պատմական իրադարձությունները կարող են ստանալ բարոյական և խորհրդանշական մեկնաբանություն։ Հետազոտվում են նաև ժամանակի, տարածության և պատմական հիշողության գեղարվեստական կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես է պատմիչը կառուցում իր դարաշրջանի ամբողջական պատկերը։ Կարևորվում է ստեղծագործության ժանրային բնույթի հարցը, քանի որ պատմագրական փաստագրությունը, վկայությունը, ողբերգական պատումը և գրական պատկերավորությունը հանդես են գալիս փոխկապակցված ձևով։ Գրականագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի անհատական ոճը և նրա տեղը հայ միջնադարյան արձակի զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է հայ միջնադարյան պատմագրության գեղարվեստական արժեքի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով պատմական հիշողության, հեղինակային աշխարհընկալման և գրական արտահայտչամիջոցների սերտ փոխազդեցությունը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության ոլորտում անձի վերաբերյալ գաղտնի տեղեկությունների քրեաիրավական պաշտպանության տեսական և կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բժշկական գործունեության, անձնական կյանքի անձեռնմխելիության և իրավական պատասխանատվության փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն տեղեկությունների իրավական բնույթի պարզաբանումն է, որոնք բուժօգնության դիմելու, առողջական վիճակի, ախտորոշման, հետազոտությունների, բուժման կամ բժշկական սպասարկման ընթացքում հայտնի են դառնում համապատասխան մասնագետներին և ենթակա են գաղտնիության պահպանման։ Քննվում են գաղտնի տեղեկատվության պաշտպանության իրավական հիմքերը, դրա պահպանման պարտականություն ունեցող անձանց շրջանակը, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում նման տեղեկությունների ապօրինի հավաքումը, օգտագործումը կամ հրապարակումը կարող է առաջացնել քրեական պատասխանատվություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցակազմի իրավաբանական հատկանիշների վերլուծությանը՝ իրավական պաշտպանության օբյեկտի, արարքի դրսևորման ձևերի, պատասխանատվության ենթակա սուբյեկտների և մեղքի առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Կարևորվում է քրեական պատասխանատվության և իրավական պաշտպանության այլ միջոցների՝ քաղաքացիաիրավական, վարչական ու կարգապահական պատասխանատվության սահմանազատումը, քանի որ գաղտնիության յուրաքանչյուր խախտում ինքնին պարտադիր չէ, որ ունենա քրեաիրավական բնույթ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև այն իրավաչափ բացառությունները, երբ առողջապահական տեղեկությունների փոխանցումը կարող է թույլատրվել օրենքով սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում՝ հաշվի առնելով անձի իրավունքների և հանրային նշանակություն ունեցող շահերի հավասարակշռման անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից առողջապահության թվայնացման պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում էլեկտրոնային բժշկական գրառումների, տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների փոխանցման ընթացքում գաղտնիության ապահովման իրավական խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներպետական իրավակարգավորումների և միջազգային իրավական չափանիշների փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով անձնական կյանքի, առողջապահական տվյալների և մասնագիտական գաղտնիքի պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը բժշկական գաղտնիքի պահպանումը դիտարկում է որպես հիվանդի իրավունքների, բժշկական մասնագիտության նկատմամբ վստահության և անձնական կյանքի պաշտպանության կարևոր երաշխիք՝ միաժամանակ վերլուծելով այն սահմանները, որոնց դեպքում պետության քրեաիրավական միջամտությունը կարող է կիրառվել գաղտնիության առավել լուրջ խախտումների նկատմամբ։

Философия

երհայեցումներիցս մեկի ժամանակ հանդիպեցի նախամարդուն՝ ճիշտ այն պահին, երբ գտնվում էր կենդանական վիճակից մարդկայինին անցնելու կամրջին, բայց ինձ համակած, երբևէ չտեսնված ամոթը թույլ չտվեց զրուցելու չափ մոտ գնալ նրան, իսկ երբ նա ինձ նայեց մարդու կողմից երբևէ տրված բոլոր հարցերը մարմնավորող հայացքով՝ անմեղություն ճառագող ժպիտով, ես, մտաբերելով մարդկային իմացության բոլոր հետևանքները, ուժերի առավելագույն լարումով միայն կարողացա գոռալ․ «Չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, …», ու սթափվեցի սեփական աղաղակումից՝ շուրթերիս զգալով ծորացող, նրան չասված բառեր, որոնք զգուշացմանս շարունակությունն էին. « …` ինքդ քեզանի՜ց, ինքդ քեզանի՜ց …»։ Հետո ես նրան հանդիպեցի ևս մեկ (վերջին) անգամ՝ արդեն իր նախաձեռնությամբ, երբ ինքս էի կանգնած մարդուց Բարձրագույն Ես-ին անցնելու կամրջին, որտեղ նա, մահին նախորդող ու մահն ազդարարող վերջին շնչի հանգստությամբ, շշնջաց զգուշացմանս պատասխանը. «Գիտե՜մ, գիտե՜մ, ․․․», ու հեռացավ՝ շուրթերիս թողնելով անմեղություն ճառագող իր ժպիտը. որ ինքնարարումն այլընտրանք չունի …

Политология

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական փաստարկման ուսումնասիրությանը՝ որպես քաղաքական հաղորդակցության, հանրային համոզման և քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքական խոսքում փաստարկների կառուցման, ներկայացման և ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության վրա ազդող տրամաբանական, հռետորական, հոգեբանական և սոցիալական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական գործիչների, կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ քաղաքական դերակատարների կողմից կիրառվող հիմնավորման ռազմավարություններին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել փաստարկի կառուցվածքը, թեզի և հիմնավորումների փոխհարաբերությունը, ապացույցների օգտագործումը, հակափաստարկների ներկայացումը և տարբեր տեսակի տրամաբանական ու հռետորական հնարքների կիրառումը քաղաքական բանավեճերում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քաղաքական խոսքի առանձնահատկություններին, որտեղ փաստարկման արդյունավետությունը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն տրամաբանական հիմնավորվածությամբ, այլև խոսողի հեղինակությամբ, լսարանի արժեքային համակարգով, հույզերով և տվյալ քաղաքական իրավիճակի առանձնահատկություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական բանավեճերի, նախընտրական քարոզարշավների, խորհրդարանական ելույթների, լրատվամիջոցների և հանրային քննարկումների ընթացքում կիրառվող փաստարկման ձևերին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական փաստարկման և մանիպուլյատիվ հաղորդակցության սահմանների բացահայտումը, ինչպես նաև այն մեխանիզմների վերլուծությունը, որոնց միջոցով փաստարկները կարող են ազդել հանրային կարծիքի և քաղաքական վարքագծի վրա։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քարոզչական տեխնիկաները, հռետորական ազդեցությունը, քաղաքական շրջանակավորումը և տեղեկատվության ընտրովի ներկայացումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել քաղաքական հաղորդակցության մեխանիզմների, հանրային կարծիքի ձևավորման և քաղաքական բանավեճերի կառուցվածքի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ քաղաքական խոսքի վերլուծության, ընտրական հաղորդակցության, հանրային բանավեճերի և քննադատական մտածողության զարգացման ոլորտներում։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, լրագրողներին, սոցիալական հոգեբաններին, քաղաքական խորհրդատուներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Другие предметы

Diplomacy-ը համարվում է միջազգային հարաբերությունների և պետական դիվանագիտության դասական աշխատություններից մեկը, որտեղ հեղինակը՝ նախկին ԱՄՆ պետքարտուղար Հենրի Քիսինջերը, ներկայացնում է ուժային քաղաքականության պատմական զարգացումը և մեծ պետությունների միջև հարաբերությունների տրամաբանությունը՝ սկսած Վեստֆալյան համակարգից մինչև 20-րդ դարի վերջի աշխարհաքաղաքական իրադարձություններ։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր դարաշրջաններում պետությունները կառուցել իրենց արտաքին քաղաքականությունը՝ հավասարակշռելով ուժը, անվտանգությունը և ազգային շահերը, ինչպես նաև ինչպես է ձևավորվել «ռեալպոլիտիկ» մոտեցումը, որի հիմքում դրված է ոչ թե գաղափարախոսությունը, այլ ուժային հաշվարկը և գործնական արդյունքը։ Քիսինջերը անդրադառնում է Եվրոպայի դասական դիվանագիտությանը, օրինակ՝ Մետեռնիխի և Բիսմարկի համակարգերին, և ցույց է տալիս, թե ինչպես են այդ մոդելները ազդել ժամանակակից միջազգային կարգի վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Սառը պատերազմի շրջանին, ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականությանը, Չինաստանի հետ հարաբերությունների բացմանը և Խորհրդային Միության հետ ռազմավարական մրցակցությանը՝ ընդգծելով, թե ինչպես են առաջնորդները ձևավորում պատմությունը՝ միաժամանակ սահմանափակված լինելով ուժերի իրական հարաբերակցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ոչ միայն պատմական վերլուծություն է, այլ նաև քաղաքական մտածողության ձեռնարկ, որը փորձում է բացատրել, թե ինչպես է կայունություն պահպանվում միջազգային համակարգում՝ հաճախ հակասությունների և բարդ փոխզիջումների միջոցով։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տնտեսական աճի և մարդկային զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով գնահատելով տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը բնակչության կյանքի որակի, բարեկեցության և սոցիալական առաջընթացի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տնտեսական աճը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց ազդեցությունը կրթության, առողջապահության, զբաղվածության, եկամուտների մակարդակի և այլ սոցիալական բաղադրիչների վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են մարդկային զարգացման տեսական մոտեցումները, միջազգային գնահատման չափանիշները, ինչպես նաև Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները տարբեր ժամանակահատվածներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է տնտեսական աճի ոչ միայն քանակական, այլև որակական ազդեցությունները՝ բացահայտելով այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են տնտեսական ձեռքբերումների վերածմանը մարդկային զարգացման իրական բարելավումների։ Հետազոտության ընթացքում կիրառվում են վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ, համեմատական ուսումնասիրություններ և սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների գնահատումներ՝ ներկայացնելով զարգացման քաղաքականության հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական քաղաքականության, սոցիալական կառավարման և կայուն զարգացման խնդիրների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն նախատեսված է տնտեսագետների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, բուհերի դասախոսների և ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են տնտեսական աճի և մարդկային բարեկեցության փոխազդեցության հարցերով։