Պատկերազարդ բնաշխարհիկ բառարան, հատոր առաջին

Իրավաբանություն

Քրեաիրավական և քրեաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է թմրամոլության և թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի իրավական, սոցիալական ու կանխարգելիչ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր երկրների օրենսդրությունների համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Քննության են առնվում թմրամիջոցների հետ կապված հանցագործությունների քրեաիրավական բնութագրերը, քրեական պատասխանատվության սահմանման սկզբունքները և համապատասխան իրավական նորմերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը նպաստող քրեաբանական գործոններին, հանցավոր վարքագծի սոցիալական նախադրյալներին և թմրամոլության տարածման կանխարգելման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են Հայաստանի Հանրապետության և արտասահմանյան պետությունների քրեական օրենսդրության մոտեցումները, պատժողական ու կանխարգելիչ միջոցների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև միջազգային իրավական համագործակցության նշանակությունը թմրամիջոցների հետ կապված հանցավորության դեմ պայքարում։ Քննարկվում են նաև քրեական քաղաքականության արդյունավետության, իրավախախտումների կանխարգելման, կախվածություն ունեցող անձանց բուժման և սոցիալական վերաինտեգրման հետ կապված հարցերը։ Իրավահամեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր իրավական համակարգերի ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները և գնահատելու համապատասխան օրենսդրական ու կազմակերպչական մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի, քրեաբանության, համեմատական իրավագիտության և հանցավորության կանխարգելման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Ունամունոյի փիլիսոփայական արձակի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա ստեղծագործություններում արտահայտված աշխարհայացքային, բարոյագիտական և գոյաբանական գաղափարների, ինչպես նաև դրանց գեղարվեստական մարմնավորման առանձնահատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են մարդու, կյանքի, մահվան, ազատության, պատասխանատվության, բարու և չարի, ճշմարտության ու մարդկային գոյության իմաստի վերաբերյալ հարցադրումները, որոնք արձակում ստանում են ոչ միայն գաղափարական, այլև գեղարվեստական արտահայտություն։ Հեղինակը դիտարկում է այն եղանակները, որոնց միջոցով փիլիսոփայական մտորումները միահյուսվում են պատմողական կառուցվածքին, կերպարների հոգեբանական զարգացմանը, երկխոսություններին և հեղինակային խոսքին՝ ստեղծելով գրական տեքստի բազմաշերտ իմաստային համակարգ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փիլիսոփայական գաղափարների և գեղարվեստական ձևի փոխհարաբերությանը, քանի որ ստեղծագործությունների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրանցում առաջադրված գաղափարներով, այլև այդ գաղափարների յուրօրինակ գեղարվեստական ներկայացմամբ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի արձակի ներքին տրամաբանությունը, կերպարների աշխարհընկալման առանձնահատկությունները և անհատի ու հասարակության հարաբերությունների վերաբերյալ նրա մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև փիլիսոփայական գրականության և գրական փիլիսոփայության փոխազդեցության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է արձակ ստեղծագործությունը դառնալ մարդկային գոյության բարդ հարցերի քննության միջոց։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, փիլիսոփաներին, մշակութաբաններին, արևելագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և գրականության ու փիլիսոփայության հարակից ուղղությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Հրատարակությունը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու՝ համակարգելով տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ հրատարակությունների մասին տեղեկատվությունը։ Նյութում ընդգրկվում են հայ գրականության, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի, մշակութային ժառանգության և արվեստագիտության տարբեր ուղղություններին վերաբերող աղբյուրներ։ Տեղեկատուն նպատակ ունի ապահովել մասնագետներին և ընթերցողներին անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներով՝ հեշտացնելով նոր հրատարակությունների որոնումը, գիտական ուսումնասիրությունների կազմակերպումը և մշակութային թեմաների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրման, գրադարանային-տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման և ազգային մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գիտելիքների տարածման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, ուսանողներին և հետազոտողներին։

Իրավաբանություն

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է իրավաբանական պատասխանատվության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սահմանադրական և օրենսդրական փոփոխությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում իրավաբանական պատասխանատվության հասկացությունը, էությունը, նպատակները, հիմնական սկզբունքները և դրա տեղը իրավական կարգավորման համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական պատասխանատվության սահմանադրական հիմքերին, իրավունքի գերակայության, օրինականության, համաչափության, իրավական որոշակիության և անձի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության սկզբունքներին։ Վերլուծվում են քրեական, վարչական, քաղաքացիաիրավական և կարգապահական պատասխանատվության առանձնահատկությունները, դրանց փոխհարաբերությունները և իրավական պատասխանատվության տարբեր տեսակների կիրառման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Քննարկվում են նաև սահմանադրական և օրենսդրական բարեփոխումների ազդեցությունը պատասխանատվության հիմքերի, պայմանների, սահմանների և կիրառման ընթացակարգերի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են իրավախախտման և իրավաբանական պատասխանատվության փոխկապակցվածությունը, մեղքի ու պատճառական կապի նշանակությունը, պատասխանատվության անհատականացման և արդարության ապահովման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում իրավաբանական պատասխանատվության ինստիտուտի կատարելագործման, իրավական նորմերի կիրառման միասնականության, դատական պրակտիկայի զարգացման և իրավական երաշխիքների ամրապնդման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, օրենսդրական բարեփոխումների և իրավակիրառ պրակտիկայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Մատենագիտական բնույթի գիտական հրատարակությունը նվիրված է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների պատմության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1587–1920 թվականներին արտասահմանյան գրականությունից հայերեն թարգմանված և հրատարակված ստեղծագործությունների մատենագիտական ժառանգությունը։ Այն ներկայացնում է հայ թարգմանական գրականության զարգացման կարևոր ժամանակաշրջաններից մեկը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու օտարալեզու գրականության ներթափանցումը հայկական մշակութային միջավայր, տարբեր ժողովուրդների գրական ավանդույթների փոխազդեցությունը և հայ ընթերցողական հասարակության ծանոթությունը համաշխարհային գրական արժեքներին։ Մատենագիտական ուղեցույցի երրորդ պրակը կենտրոնանում է արտասահմանյան գրականության հայերեն թարգմանությունների համակարգման և ներկայացման վրա՝ ընդգծելով թարգմանական գործունեության նշանակությունը հայ գրականության, գրահրատարակչության և մշակութային կապերի զարգացման գործում։ Հրատարակության ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ թարգմանական գրականության ձևավորման և զարգացման երկարատև ընթացքին՝ վաղ տպագիր գրականության շրջանից մինչև 20-րդ դարի առաջին տասնամյակները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն առնչվում է տարբեր լեզուներից կատարված գեղարվեստական թարգմանություններին, արտասահմանյան հեղինակների ստեղծագործությունների հայերեն հրատարակություններին, թարգմանիչների գործունեությանը և գրական երկերի տարածման պատմությանը։ Մատենագիտական ուղեցույցը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանական գրականության վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրման, դասակարգման և գիտական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, առանձին ստեղծագործությունների և թարգմանական ժողովածուների բացահայտմանը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն թարգմանությունների աշխարհագրական և մշակութային ընդգրկումը, քանի որ հայ գրահրատարակչական կենտրոնները պատմականորեն գործել են տարբեր երկրներում և կարևոր դեր կատարել եվրոպական ու համաշխարհային գրականության տարածման գործում։ Թարգմանական գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ գրական միջավայրում օտար հեղինակների ընդունելության առանձնահատկությունները, գրական ճաշակի ձևավորման գործընթացները և համաշխարհային գեղարվեստական ուղղությունների ազդեցությունը հայ գրական մտածողության զարգացման վրա։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև թարգմանությունների լեզվական առանձնահատկությունները, գրաբարի և աշխարհաբարի կիրառման պատմական պայմանները, արևելահայերեն և արևմտահայերեն թարգմանական ավանդույթների զարգացումը, ինչպես նաև գրական լեզվի հարստացման գործում թարգմանիչների ունեցած ներդրումը։ Հրատարակության թեմատիկան առնչվում է գրական ժանրերի տարածման, արձակի, պոեզիայի, դրամատուրգիայի և գեղարվեստական այլ տեսակների թարգմանության պատմությանը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու, թե ինչպես են տարբեր ժողովուրդների գրական ստեղծագործությունները հասանելի դարձել հայ ընթերցողին։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը կարևոր հիմք է ստեղծում գրական փոխառնչությունների, մշակութային ազդեցությունների և թարգմանական ավանդույթների համեմատական հետազոտությունների համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն նպաստում է հայ գրքի պատմության, հրատարակչական գործունեության, թարգմանական շարժման և միջազգային գրական կապերի վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանմանն ու ուսումնասիրությանը։ Մատենագիտական ուղեցույցը կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր հայ գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանաբանության և գրադարանագիտության բնագավառներում իրականացվող հետազոտությունների համար։ Այն օգտակար է նաև առանձին հեղինակների հայերեն թարգմանությունների պատմությունը, տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված թարգմանությունների մատենագիտական տվյալները և հայ ընթերցողական միջավայրում արտասահմանյան գրականության տարածման օրինաչափությունները ուսումնասիրելու նպատակով։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, բանասերների, թարգմանաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, մշակույթի պատմաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն ունի պատմամշակութային, գիտատեղեկատվական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով հայ թարգմանական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրությանը, համաշխարհային գրականության հետ հայկական մշակույթի բազմադարյա կապերի բացահայտմանը և հայերեն թարգմանական գրականության զարգացման պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի բարձրագույն կրթության համակարգերում տեղի ունեցած կառուցվածքային, բովանդակային և կառավարչական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգերի արդիականացման և նոր սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխանեցման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության կազմակերպման սկզբունքների վերափոխումն է, կրթական ծրագրերի կատարելագործումը, բուհերի կառավարման մեխանիզմների զարգացումը և կրթության որակի ապահովման համակարգերի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բարձրագույն կրթության ազգային ավանդույթների և միջազգային կրթական գործընթացների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթական չափորոշիչների, աստիճանային համակարգերի, ուսումնական ծրագրերի և որակավորումների համադրելիության ապահովման ընթացքում։ Քննվում են բուհերի ինքնավարության, ակադեմիական ազատության, կառավարման արդյունավետության և պատասխանատվության փոխկապակցված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթության որակի գնահատման և ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով ներքին ու արտաքին գնահատման, կրթական ծրագրերի վերանայման և ուսուցման արդյունքների չափելիության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացմանը, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը, ուսանողակենտրոն կրթության սկզբունքներին և գիտահետազոտական գործունեության ու ուսումնական գործընթացի փոխկապակցմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկու համակարգերի միջև կրթական և գիտական համագործակցության հնարավորությունները, մասնագիտական փորձի փոխանակումը, կրթական ծրագրերի համադրումը և ընդհանուր գիտակրթական տարածքի ձևավորմանն առնչվող խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսավորման, նյութատեխնիկական ապահովման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և կրթական ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերին, որոնք էական նշանակություն ունեն բարձրագույն կրթության կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև աշխատաշուկայի պահանջների և մասնագետների պատրաստման համակարգի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով կրթական ծրագրերի համապատասխանությունը մասնագիտական գործունեության փոփոխվող պայմաններին։ Բարձրագույն կրթության փոխակերպումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական, ակադեմիական և սոցիալական բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության կառավարման, բարձրագույն դպրոցի մանկավարժության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով բարձրագույն կրթության համակարգային բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։