победа над судьбой

Կրոն

Այս աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության տարածքում բնակվող հայության կրոնական և կրթական դրության քննարկմանը՝ անդրադառնալով ազգային հոգևոր կյանքի, եկեղեցական կազմակերպման, կրթական հաստատությունների և հայ համայնքների հասարակական զարգացման հետ կապված հարցերին։ Երկում դիտարկվում են կրոնի ու կրթության նշանակությունը հայ ժողովրդի ինքնության պահպանման, ազգային գիտակցության ամրապնդման և մշակութային ժառանգության փոխանցման գործում։ Հայ եկեղեցին պատմականորեն կարևոր դեր է ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման, հոգևոր արժեքների պահպանման, գրագիտության տարածման և կրթական նախաձեռնությունների զարգացման մեջ։ Այդ պատճառով հայության կրոնական ու կրթական վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները, այլև կրթության, լեզվի, ազգային սովորույթների և հասարակական ինքնակազմակերպման փոխկապակցվածությունը։ Ռուսական կայսրության հայ համայնքների կյանքը ձևավորվել է քաղաքական, վարչական և սոցիալական տարբեր պայմանների ազդեցությամբ, որոնք իրենց հետքն են թողել եկեղեցական կառույցների գործունեության, դպրոցների կազմակերպման և ազգային կրթության զարգացման վրա։ Կրթությունը հայ հասարակության համար եղել է գիտելիքի փոխանցման միջոցից ավելին․ այն նպաստել է մայրենի լեզվի պահպանմանը, պատմական հիշողության շարունակականությանը, ազգային գրականության տարածմանը և նոր սերունդների հասարակական ու մտավոր ձևավորմանը։ Կրոնական հաստատություններն ու դպրոցները հաճախ փոխլրացրել են միմյանց՝ միաժամանակ կատարելով հոգևոր, կրթական և համայնքային գործառույթներ։ Այս համատեքստում կրոնական և կրթական կյանքի վիճակի քննարկումը առնչվում է նաև այն հարցին, թե ինչպես կարող են ազգային հաստատությունները պահպանել իրենց ավանդույթները՝ արձագանքելով ժամանակի փոփոխվող պահանջներին։ Աշխատության թեմատիկան կարևոր է հայ հասարակական մտքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ 19-րդ դարի ընթացքում հայ մտավորականների և հասարակական գործիչների ուշադրության կենտրոնում էին ազգային կրթության բարելավումը, դպրոցական համակարգի զարգացումը, հոգևոր կյանքի կազմակերպումը և համայնքների առաջընթացը։ Նման հարցադրումները նպաստել են կրթության նպատակների, եկեղեցու հասարակական դերի և ազգային կյանքի կազմակերպման շուրջ քննարկումների ծավալմանը։ Երկը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու կրոնն ու կրթությունը որպես հայության մշակութային շարունակականությունն ապահովող փոխկապակցված ոլորտներ, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ նշանակություն են ունեցել այդ ոլորտները ազգային ինքնության պահպանման և հասարակական զարգացման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցու պատմությամբ, հայ կրթական մտքի զարգացմամբ, Ռուսական կայսրության հայ համայնքների պատմությամբ և 19-րդ դարի հայ հասարակական ու կրոնական քննարկումներով զբաղվող ընթերցողների և հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Научная работа посвящена исследованию оснований международно-правовой ответственности государств за совершение геноцида, одного из наиболее тяжких международных преступлений, затрагивающих основы существования защищаемых международным правом человеческих групп. В центре внимания находится вопрос о том, при каких условиях действия или бездействие государства могут повлечь его международно-правовую ответственность, какие нормы регулируют такую ответственность, каким образом устанавливается связь между поведением государства и совершением геноцида и какие правовые последствия возникают при установлении нарушения. Существенное значение имеет разграничение индивидуальной уголовной ответственности физических лиц и международно-правовой ответственности государства. Геноцид может совершаться конкретными людьми, которые при наличии соответствующих оснований несут индивидуальную уголовную ответственность, однако это не исключает возможности возникновения самостоятельной ответственности государства в случае нарушения его международных обязательств. Такой подход закреплён, в частности, в Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него 1948 года, которая предусматривает обязательства государств предотвращать геноцид и наказывать виновных, а также устанавливает возможность рассмотрения споров между государствами о толковании, применении или выполнении Конвенции международным судебным органом. Важнейшей частью исследования является анализ самого понятия геноцида и его юридических признаков. Для квалификации деяния как геноцида имеет принципиальное значение наличие специального намерения уничтожить полностью или частично национальную, этническую, расовую или религиозную группу как таковую. В рамках исследования могут рассматриваться различные формы деяний, способных образовать состав геноцида: убийство членов защищаемой группы, причинение тяжкого физического или психического вреда, создание условий жизни, рассчитанных на физическое уничтожение группы, меры по предотвращению рождений и насильственная передача детей из одной группы в другую. Особое внимание уделяется вопросу об атрибуции поведения государству. Для возникновения международно-правовой ответственности необходимо установить, что соответствующее поведение может быть юридически отнесено к государству в соответствии с нормами международного права. Это может касаться действий государственных органов, должностных лиц и иных субъектов, чьё поведение при определённых обстоятельствах рассматривается как поведение государства. Отдельное направление исследования связано с ответственностью за бездействие. Международно-правовая обязанность государства не ограничивается непосредственным запретом участвовать в геноциде: при наличии соответствующих обстоятельств государство может нести ответственность за невыполнение обязанности по предотвращению геноцида. В этом контексте особое значение имеет вопрос о том, какие обстоятельства свидетельствуют о том, что государство знало или должно было знать о наличии серьёзного риска совершения геноцида и обладало возможностью предпринять разумные меры для его предотвращения. Важное место занимает анализ судебной практики Международного суда ООН, которая сформировала существенную часть современной доктрины ответственности государств в связи с Конвенцией о геноциде. Практика суда позволяет исследовать вопросы доказывания специального намерения, разграничения непосредственного участия и нарушения обязанности предотвращения, а также критерии, применяемые при установлении международно-правовой ответственности. Особую роль в этом отношении играет дело о применении Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него, рассматривавшее ответственность государства и содержание обязанности предотвращения. Работа также может рассматривать вопрос о соотношении различных форм нарушения международных обязательств. Государство может нести ответственность не только за непосредственное совершение запрещённых действий, но и за подстрекательство, пособничество или иные формы участия, если соответствующие действия подпадают под применимые нормы международного права. При этом юридическая квалификация каждого конкретного поведения требует установления фактических обстоятельств и применимых международно-правовых норм. Значительная часть исследования может быть посвящена правовым последствиям установленной ответственности. Согласно общим принципам права международной ответственности государств, последствия международно-противоправного деяния могут включать прекращение продолжающегося нарушения, предоставление гарантий неповторения в соответствующих случаях и полное возмещение причинённого вреда. Специфика ситуации с геноцидом обусловлена особой тяжестью нарушаемых обязательств и их значением для международного сообщества в целом. Отдельно рассматривается вопрос о характере обязательств по предотвращению и наказанию геноцида. Они имеют особое значение в системе международной защиты прав человека и направлены на недопущение уничтожения защищаемых групп. Поэтому исследование ответственности государств за невыполнение таких обязательств имеет не только теоретическое, но и существенное практическое значение. В работе могут быть также проанализированы проблемы доказывания и применения международно-правовых норм. Дела о геноциде отличаются высокой сложностью из-за необходимости установить масштаб и характер действий, фактическую связь между государственными структурами и конкретными деяниями, а в соответствующих случаях — наличие специального намерения. Это требует комплексной оценки документов, официальных заявлений, свидетельских показаний, характера совершённых действий и других доказательств. В целом исследование направлено на раскрытие механизма международно-правовой ответственности государств в ситуациях, связанных с геноцидом, и на определение критериев, позволяющих разграничить различные формы нарушения соответствующих международных обязательств. Его значение заключается в систематизации норм международного права и судебной практики, а также в выявлении проблем, возникающих при привлечении государств к ответственности за совершение геноцида, участие в нём либо невыполнение обязанности по его предотвращению и наказанию виновных.

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է պեռլիտի հիմքով կալցիումի և մագնեզիումի բարձր պարունակությամբ ապակեբյուրեղային նյութերի ստացման գիտական ու տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են բնական պեռլիտի քիմիական և հանքաբանական առանձնահատկությունները, դրա օգտագործման հնարավորությունները որպես ապակեկերամիկական նյութերի արտադրության հումքային բաղադրիչ, ինչպես նաև սկզբնական խառնուրդի բաղադրության ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապակու հալման, սառեցման և հետագա վերահսկվող բյուրեղացման գործընթացներին, որոնց միջոցով ձևավորվում է անհրաժեշտ ֆազային կազմով և կառուցվածքով նյութ։ Վերլուծվում են կալցիում և մագնեզիում պարունակող բաղադրիչների հարաբերակցությունը, ջերմամշակման ջերմաստիճանային ռեժիմները, բյուրեղացման պայմանները և դրանց ազդեցությունը առաջացող բյուրեղային ֆազերի բնույթի ու քանակի վրա։ Քննարկվում են ստացված նյութերի ֆիզիկամեխանիկական, ջերմային և կառուցվածքային հատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը արտադրության տեխնոլոգիական պարամետրերից։ Կարևորվում է ապակային և բյուրեղային ֆազերի օպտիմալ հարաբերակցության ապահովումը՝ բարձր ամրությամբ, ջերմակայունությամբ և շահագործման համար անհրաժեշտ այլ հատկություններով նյութեր ստանալու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բնական հանքային հումքի արդյունավետ օգտագործման, արտադրական գործընթացների օպտիմալացման և համապատասխան բաղադրությունների ընտրության խնդիրներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել պեռլիտի կիրառման նոր ուղղությունների զարգացմանը և տարբեր տեխնիկական ու շինարարական նպատակներով օգտագործվող ապակեբյուրեղային նյութերի արտադրության տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նյութագետների, քիմիկոս-տեխնոլոգների, սիլիկատային նյութերի մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքավարության հիմնական կանոնների, բարեկիրթ վարքագծի սկզբունքների և երեխաների բարոյական ու հասարակական դաստիարակության կարևորագույն հարցերին։ Այն դաստիարակչական և ուսուցողական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ներկայացնել հասարակության մեջ ընդունված վարվելակերպի կանոնները, մարդկային փոխհարաբերությունների բարոյական հիմքերը և մանկական տարիքում դրական սովորությունների ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի անձնավորության զարգացմանը, ընտանիքի և հասարակության մեջ նրա վարքագծի ձևավորմանը, ինչպես նաև հարգանքի, ազնվության, համեստության, կարգապահության, պատասխանատվության և փոխօգնության արժեքների դաստիարակմանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են քաղաքավարի խոսքի և հաղորդակցության առանձնահատկությունները, մեծերի նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքը, հասակակիցների հետ բարեկամական հարաբերությունների հաստատումը և առօրյա կյանքում բարեկիրթ վարքագծի պահպանման կարևորությունը։ Կարևորվում են ընտանեկան դաստիարակության սկզբունքները, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերությունները, մանկավարժական խրատների նշանակությունը և բարոյական արժեքների փոխանցման ավանդական եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում երեխայի վարքագծի վրա շրջապատող միջավայրի ազդեցությանը, լավ և վատ սովորությունների տարբերակմանը, ինչպես նաև հասարակական կյանքի տարբեր իրավիճակներում պատշաճ պահվածքի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում խոսքի մշակույթին, զրուցակցին լսելու կարողությանը, շնորհակալություն հայտնելու, ներողություն խնդրելու, օգնություն առաջարկելու և ուրիշների նկատմամբ ուշադրություն ու հոգատարություն ցուցաբերելու սովորություններին։ Քննարկվում են նաև անձնական մաքրության, կոկիկության, ժամանակի ճիշտ օգտագործման, պարտականությունների կատարման և առօրյա կարգապահության հետ կապված դաստիարակչական հարցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ երեխաների կրթության և բարոյական զարգացման փոխկապակցվածությանը՝ ընդգծելով, որ գիտելիքների ձեռքբերումը պետք է զուգորդվի մարդկային արժանիքների, հասարակական պատասխանատվության և բարեկիրթ վարքագծի ձևավորմամբ։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում մանկական տարիքում սովորությունների կայունացման առանձնահատկությունները, օրինակելի վարքագծի դերը և դաստիարակության ընթացքում խրատական խոսքի, բացատրության ու գործնական օրինակների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է ուսուցչի, ծնողի և ընտանիքի մյուս անդամների ազդեցությունը երեխայի աշխարհայացքի, բարոյական պատկերացումների և հասարակական հարաբերությունների զարգացման վրա։ Հրատարակության բովանդակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ մանկավարժական մտքի և դաստիարակչական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ քաղաքավարության և մանկական կրթության վերաբերյալ աշխատությունները կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայալեզու ուսուցողական գրականության զարգացման մեջ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր ժամանակաշրջաններում տարածված բարոյական պատկերացումները, ընտանեկան արժեքները, կրթության նպատակները և հասարակության կողմից երեխաների վարքագծին ներկայացվող պահանջները։ Աշխատության լեզվական առանձնահատկությունները և վերնագրի պատմական ուղղագրական ձևը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև հայ գրավոր մշակույթի, հատկապես արևմտահայերենի և հին տպագիր գրականության ուսումնասիրության համար։ Նման հրատարակությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես էին դաստիարակչական գաղափարները ներկայացվում ընթերցողներին, ինչպիսի բարոյական սկզբունքներ էին կարևորվում մանկական կրթության ընթացքում և ինչպես էր քաղաքավարությունը կապվում անձնական ու հասարակական զարգացման հետ։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես պատմական աղբյուր, որն արտացոլում է իր ժամանակաշրջանին բնորոշ վարքականոնները, հասարակական հարաբերությունների պատկերացումները և մանկավարժական մոտեցումները։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է ինչպես նրա դաստիարակչական ուղղվածությամբ, այնպես էլ հայ կրթական և բարոյախրատական գրականության զարգացման պատմության մեջ նմանատիպ աշխատությունների ունեցած նշանակությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության պատմաբանների, գրականագետների, մշակութաբանների, հայագետների, ծնողների, դաստիարակների, ուսանողների և հայ մանկավարժական մտքի, քաղաքավարության կանոնների ու մանկական դաստիարակության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Ստեղծագործությունը հետազոտական բնույթի աշխատանք է, որը վերլուծում է Հայաստանի Հանրապետության դպրոցներում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների (ՏՀՏ) կիրառության մակարդակը, արդյունավետությունը և զարգացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կրթական գործընթացում թվային գործիքների ներմուծման ձևերը՝ ներառյալ էլեկտրոնային դասագրքերի օգտագործումը, ուսուցման կառավարման հարթակները, ինտերակտիվ ուսուցման մեթոդները և ուսուցիչների թվային հմտությունների մակարդակը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է այն խնդիրներին, որոնք խոչընդոտում են ՏՀՏ-ի լիարժեք կիրառմանը դպրոցներում՝ ինչպես տեխնիկական ենթակառուցվածքների սահմանափակումները, այնպես էլ ուսուցիչների վերապատրաստման և մեթոդական աջակցության պակասը։ Միաժամանակ ներկայացվում են հնարավոր լուծումներ և զարգացման ուղղություններ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել կրթության որակը և ապահովել ավելի արդյունավետ, ժամանակակից ուսումնական միջավայր։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը հայ տպագրության վերաբերյալ մատենագիտական նյութերի համակարգված ցանկ է, որը նպատակ ունի մեկտեղելու և ներկայացնելու հայերեն և հայ տպագրական ժառանգությանը վերաբերող գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր հրատարակությունների մասին տեղեկությունները։ Այն հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ գրքի ստեղծման, տարածման և հրատարակության պատմությանը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված տպագրական կենտրոնների և հրատարակչական գործունեության զարգացման ընթացքին։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով հրատարակությունը կարող է տեղեկություններ տրամադրել առանձին հրատարակությունների վերնագրերի, հրատարակության ժամանակի, վայրի և այլ նկարագրական տվյալների վերաբերյալ՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու նույնականացումը։ Աշխատանքը արժեքավոր է հայ գրքի և տպագրության պատմության ուսումնասիրության, հնատիպ ու նոր շրջանի հրատարակությունների համակարգման, մատենագիտական հետազոտությունների և գրադարանային հավաքածուների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես օժանդակ աղբյուր հայ մշակութային ժառանգության, գրավոր մշակույթի տարածման և հայկական հրատարակչական ավանդույթների զարգացման վերաբերյալ գիտական ուսումնասիրությունների համար։ Հրատարակության կառուցվածքային և տեղեկատու բնույթը այն դարձնում է օգտակար գործիք ինչպես մասնագիտական հետազոտությունների, այնպես էլ որոշակի թեմայով գրականության որոնման և մատենագիտական ցանկերի կազմման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել մատենագետներին, գրադարանագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, մշակութաբաններին, գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և հայ տպագրական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։