Րաֆֆի-Գեղեցիկ Վարթիկը

Մշակույթ

Սա Կիլիկյան Հայաստանի միջնադարյան գրքարվեստի բացառիկ և բարձրարժեք հուշարձաններից է, որը պահպանվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ 7651 համարի ներքո։ Ձեռագիրը ստեղծվել է XIII դարի վերջին քառորդում և առանձնանում է իր չափազանց հարուստ ու բազմազան պատկերազարդմամբ։ Այն հատկապես հայտնի է նրանով, որ նրա նկարազարդմանը մասնակցել են մի քանի վարպետներ, իսկ հետագա փուլում՝ 1320 թվականին, Սարգիս Պիծակը շարունակել և ավարտին է հասցրել ձեռագրի պատկերազարդումը։ Հիշատակարանի տեղեկություններից հայտնի է, որ Սեբաստիայի Ստեփանոս եպիսկոպոսը Կիլիկիայի Օշին արքայի հրամանով պալատական մատենադարանից ընտրել է այս ձեռագիրը և այն հանձնել Սարգիս Պիծակին՝ կիսատ մնացած պատկերազարդումն ավարտելու նպատակով։ Ձեռագրում արդեն իսկ առկա էին ավարտված, ուրվագծված և դեռևս չպատկերազարդված տեսարաններ, որոնց մի մասը Պիծակը լրացրել է գույներով, իսկ բաց թողնված հատվածները՝ նոր մանրանկարներով։ Ձեռագրի ամենանշանակալի առանձնահատկություններից մեկը մանրանկարների բացառիկ առատությունն է․ գրեթե բոլոր էջերը պատկերազարդված են, իսկ ընդհանուր առմամբ պահպանվել է ավելի քան 250 մանրանկար։ Դրանք ներկայացված են ոչ միայն ամբողջական էջերի, այլև տեքստի ներսում, լուսանցքներում, ֆրիզաձև շարքերով և միմյանց հետ սյուժետային կապ ունեցող պատկերային խմբերով։ Նման կառուցվածքը ձեռագիրը դարձնում է հատկապես արժեքավոր հայ միջնադարյան պատկերագրության և ձեռագրային ձևավորման ուսումնասիրության համար։ Մանրանկարների խորքերում օգտագործված են ոսկեգույն, կարմիր, կապույտ և կանաչ երանգներ, որոնք ստեղծում են հարուստ և արտահայտիչ գունային միջավայր։ Հետազոտություններում նշվում է, որ XIII դարի կիլիկյան ձեռագրերում բնագրային մանրանկարները լայն տարածում էին ստացել, իսկ այս ձեռագրում դրանց կիրառությունը հասել է առանձնահատուկ կատարելության։ Պատկերազարդման համակարգի վրա նկատելի են տարբեր գեղարվեստական աղբյուրների ազդեցություններ։ Մանրանկարների մի մասը կապված է XI–XII դարերի բյուզանդական հարուստ պատկերազարդ ձեռագրերի ավանդույթի հետ, մասնավորապես՝ Ֆլորենցիայի Լաուրենցիանա գրադարանում պահպանվող ձեռագրի հետ, որից ուղղակիորեն ընդօրինակվել են մի շարք տեսարաններ։ Մյուս կարևոր աղբյուրը Հեթում Բ թագավորի Ճաշոցի պատկերագրական ավանդույթն է, որի ազդեցությունը դրսևորվում է ինչպես ֆրիզաձև, այնպես էլ ոսկե ֆոնով և ճարտարապետական տարրերով շրջանակված պատկերներում։ Ձեռագրի առանձնահատկությունն այն է, որ տարբեր նկարիչների ձեռագիրը նկատելի է պատկերների կատարման եղանակներում, գունային լուծումներում, կերպարների կառուցվածքում և կոմպոզիցիոն մոտեցումներում։ Սարգիս Պիծակի միջամտությունն առավել ակնհայտ է ավետարանիչների, առակների և այլաբանական պատկերների մի մասում։ Նրա արվեստին բնորոշ վառ գույները, նուրբ դիմագծերով մարդկային կերպարները և արտահայտիչ հայացքները կարևոր դեր են խաղում ձեռագրի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարի ձևավորման գործում։ Ստեղծագործության նշանակությունը հատկապես մեծ է Կիլիկյան մանրանկարչության պատմության տեսանկյունից, քանի որ այն ներկայացնում է այդ դպրոցի պատկերագրական, տեխնիկական և գեղագիտական ավանդույթների բարդ փոխազդեցությունը։ Ձեռագիրը հետագայում ևս ունեցել է ազդեցություն․ Կիլիկյան մանրանկարչության օրինակները, այդ թվում այս ձեռագիրը, օգտագործվել են Ղրիմի հայկական մանրանկարչության դպրոցի վարպետների կողմից որպես նախօրինակ։ Հետազոտություններում նշվում է, որ Նիկողայոս Մելանավորը ամբողջությամբ կրկնօրինակել է այս ձեռագիրը՝ ստեղծելով դրա կարևոր վերարտադրությունը։ Այսպիսով, ձեռագիրը ոչ միայն XIII–XIV դարերի հայ գրքարվեստի բացառիկ նմուշ է, այլև կարևոր վկայություն Կիլիկյան Հայաստանի մշակութային միջավայրի, բյուզանդական և հայկական պատկերագրական ավանդույթների փոխազդեցության, ինչպես նաև միջնադարյան հայ մանրանկարիչների բարձր մասնագիտական վարպետության մասին։ Այն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում արվեստաբանների, ձեռագրագետների, միջնադարյան մշակույթի պատմաբանների և հայկական մանրանկարչության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Քաղաքագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է քաղաքական երկխոսության հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը արդի հասարակական-քաղաքական փոխակերպումների պայմաններում՝ դիտարկելով երկխոսությունը որպես քաղաքական գործընթացների, հասարակության տարբեր խմբերի փոխգործակցության և հակասությունների կարգավորման կարևոր մեխանիզմ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել քաղաքական երկխոսության էությունը, դրա ձևավորման և զարգացման պայմանները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք ժամանակակից հասարակությունների արագ փոփոխությունների պայմաններում նպաստում կամ խոչընդոտում են արդյունավետ քաղաքական հաղորդակցությանը։ Աշխատության շրջանակում քաղաքական երկխոսությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես իշխանության և ընդդիմության կամ տարբեր քաղաքական ուժերի միջև հաղորդակցության ձև, այլև որպես հասարակության, պետական ինստիտուտների, քաղաքացիական հասարակության, փորձագիտական շրջանակների և տարբեր սոցիալական խմբերի միջև փոխըմբռնման հասնելու գործընթաց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հասարակական-քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը քաղաքական հաղորդակցության բնույթի վրա։ Տեխնոլոգիական զարգացումը, տեղեկատվական միջավայրի արագ փոփոխությունը, սոցիալական ցանցերի տարածումը, հասարակական մասնակցության նոր ձևերը և քաղաքական գործընթացների թվայնացումը փոխում են ինչպես քաղաքական դերակատարների հաղորդակցության եղանակները, այնպես էլ հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմները։ Այս պայմաններում երկխոսությունը կարող է նպաստել հասարակական վստահության ամրապնդմանը, տարբեր շահերի համադրմանը և քաղաքական հակասությունների խաղաղ կարգավորմանը, սակայն միաժամանակ կարող է բախվել բևեռացման, ապատեղեկատվության, փոխադարձ անվստահության և քաղաքական մանիպուլյացիաների խնդիրներին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական երկխոսության և ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Արդյունավետ երկխոսությունը ենթադրում է ոչ միայն տարբեր տեսակետների արտահայտման հնարավորություն, այլև դրանց լսելու, քննարկելու և քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացում հաշվի առնելու պատրաստակամություն։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում են քաղաքական մասնակցության, ներկայացուցչականության, հանրային քննարկումների, փոխզիջումների և կոնսենսուսի ձևավորման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև քաղաքական երկխոսության տարբեր մակարդակները՝ պետական ինստիտուտների ներսում իրականացվող քննարկումներից մինչև հասարակական և միջազգային հարթակներում տեղի ունեցող բանակցություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճգնաժամային իրավիճակներում երկխոսության դերը, երբ հասարակական լարվածության, քաղաքական հակասությունների կամ ինստիտուցիոնալ անվստահության պայմաններում հաղորդակցության արդյունավետ մեխանիզմների առկայությունը կարող է էապես ազդել կայունության պահպանման և հակամարտությունների խորացման կանխարգելման վրա։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ քաղաքական երկխոսության երևույթը դիտարկվում է ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների ավելի լայն համատեքստում՝ կապելով այն իշխանության, քաղաքական մշակույթի, հանրային մասնակցության, հաղորդակցության և ժողովրդավարական կառավարման հիմնախնդիրների հետ։ Գործնական առումով ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքական գործընթացների մասնակիցների, պետական կառավարման մարմինների, հասարակական կազմակերպությունների, վերլուծաբանների և քաղաքական հաղորդակցության ոլորտում աշխատող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը քաղաքական երկխոսությունը ներկայացնում է որպես ժամանակակից հասարակության մեջ փոխըմբռնման, քաղաքական մասնակցության, հակասությունների կարգավորման և կայուն հասարակական հարաբերությունների ձևավորման կարևոր գործիք՝ ուսումնասիրելով դրա հնարավորություններն ու սահմանափակումները արագ փոփոխվող հասարակական-քաղաքական միջավայրում։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասների մտածողության զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը աշխարհագրության ուսուցման գործընթացում համատեղ խմբային գործունեության կիրառման պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է համագործակցային ուսուցման մանկավարժահոգեբանական հիմքերը, դեռահասների ճանաչողական զարգացման օրինաչափությունները և խմբային աշխատանքի ազդեցությունը տրամաբանական, վերլուծական ու ստեղծագործական մտածողության ձևավորման վրա։ Քննարկվում են աշխարհագրության դասավանդման ժամանակ կիրառվող ժամանակակից մեթոդներն ու տեխնոլոգիաները, որոնք խթանում են սովորողների ակտիվ մասնակցությունը, հաղորդակցական հմտությունների զարգացումը, ինքնուրույն մտածողությունը և խնդիրների համատեղ լուծման կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խմբային աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքներին, ուսուցչի դերին համագործակցային ուսումնական միջավայրի ձևավորման գործում, ինչպես նաև ուսումնառության արդյունավետության գնահատման չափանիշներին։ Հետազոտությունը ներկայացնում է տեսական հիմնավորումներ և գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված աշխարհագրության դասերի արդյունավետության բարձրացմանը, սովորողների ճանաչողական ակտիվության խթանմանը և կրթական գործընթացում համագործակցության մշակույթի զարգացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է մանկավարժների, աշխարհագրության ուսուցիչների, կրթության կազմակերպիչների, հոգեբանների, հետազոտողների, ուսանողների և կրթության արդիական մեթոդներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է երիտասարդ գիտաշխատողների գիտական հոդվածների և հետազոտությունների ժողովածու՝ նվիրված Լենին-Ստալինյան կոմսոմոլի XX-ամյակին, ընդգծելով խորհրդային երիտասարդության գաղափարական, սոցիալական և արտադրական գործունեության դերը այդ պատմական ժամանակաշրջանում։ Հեղինակը (կամ կազմողները) հավաքագրում են տարբեր ոլորտների ուսումնասիրություններ, որոնք անդրադառնում են կոմսոմոլի կազմակերպչական կառուցվածքին, նրա դերին երիտասարդ կադրերի պատրաստման, կրթության և արդյունաբերական ու գյուղատնտեսական զարգացման գործընթացներում։ Աշխատությունում դիտարկվում են նաև երիտասարդ գիտաշխատողների ներդրումները գիտության և տեխնիկայի տարբեր ճյուղերում՝ ֆիզիկա, քիմիա, ինժեներական գիտություններ և հասարակական գիտություններ, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը սոցիալիստական շինարարության ծրագրերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմսոմոլի գաղափարական դաստիարակչական գործառույթին՝ երիտասարդության քաղաքական ակտիվացման և խորհրդային արժեքային համակարգի ձևավորման համատեքստում։ Ժողովածուն ընդգծում է երիտասարդ գիտական կադրերի դերը երկրի գիտատեխնիկական առաջընթացի և արտադրողականության բարձրացման գործում՝ որպես խորհրդային հասարակության զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Մաթեմատիկա

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Էվկլիդյան տարածքներում փոքր կոразмерությամբ նորմալ հարթ Ռիչի-կիսասիմետրիկ ենթաբազմությունների երկրաչափական նկարագրությանը՝ ընդգծելով դիֆերենցիալ երկրաչափության և ենթաբազմությունների տեսության խորքային կապերը։ Նյութում վերլուծվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում ենթաբազմությունը բավարարում է Ռիչի-կիսասիմետրիկության սահմանումը, և ինչպես են այդ պայմանները արտահայտվում երկրորդ հիմնային ձևի, կորության տենսորների և ներքին ու արտաքին կորությունների փոխազդեցության միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր կոразмерության դեպքերին, որտեղ հնարավոր է ստանալ կառուցվածքային ավելի խիստ դասակարգումներ և երկրաչափական բնութագրումներ՝ հիմնված սիմետրիայի և կորության սահմանափակումների վրա։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ենթաբազմությունների տեղային և գլոբալ հատկությունների միջև կապը՝ օգտագործելով դասական դիֆերենցիալ երկրաչափության մեթոդներ և համեմատական կորության վերլուծություն։ Միաժամանակ դիտարկվում են հնարավոր դասակարգման թեորեմները և դրանց նշանակությունը բարձրաչափ Էվկլիդյան տարածքներում երկրաչափական կառուցվածքների ըմբռնման համար։

Տնտեսագիտություն

UNIDO (Միավորված Ազգերի Արդյունաբերական Զարգացման Կազմակերպություն) 2017 թվականի վերաբերյալ այս նյութը կառուցված է որպես վերլուծական աշխատանք, որը ներկայացնում է կազմակերպության դերը համաշխարհային տնտեսական զարգացման համակարգում, դրա գործունեության ուղղությունները և համագործակցությունը Հայաստանի Հանրապետության հետ։ Ներածության մասում տրվում է ընդհանուր պատկերացում UNIDO-ի մասին՝ որպես միջազգային կառույց, որի հիմնական առաքելությունն է զարգացող երկրների արդյունաբերականացման խթանումը, կայուն տնտեսական աճի ապահովումը և տեխնոլոգիական առաջընթացի աջակցությունը։ Առաջին գլխում մանրամասն ներկայացվում են UNIDO-ի նպատակները և խնդիրները, որոնք ներառում են արդյունաբերական զարգացման խթանումը, փոքր և միջին ձեռնարկությունների աջակցությունը, էկոլոգիապես մաքուր արտադրության ներդրումը և զարգացող երկրների մրցունակության բարձրացումը։ Երկրորդ գլխում վերլուծվում է կազմակերպության գործունեությունը 2016 թվականին՝ ընդգծելով իրականացված ծրագրերը, տեխնիկական աջակցության նախաձեռնությունները, ներդրումային նախագծերը և միջազգային համագործակցության հիմնական ուղղությունները։ Երրորդ գլխում ներկայացվում է UNIDO-ի և Հայաստանի Հանրապետության համագործակցությունը՝ ընդգրկելով արդյունաբերության արդիականացման, էներգաարդյունավետության բարձրացման, փոքր բիզնեսի զարգացման և միջազգային ծրագրերին ինտեգրման ոլորտները։ Եզրակացության մեջ ամփոփվում են կազմակերպության գործունեության հիմնական արդյունքները և դրա նշանակությունը գլոբալ ու ազգային մակարդակներում, իսկ օգտագործված գրականության ցանկը ներկայացնում է ուսումնասիրության համար կիրառված աղբյուրները։