Ռափայել Պատկանյանի Նոր Նախիջևանյան պատմվածքները

Մշակույթ

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ ցանկ է, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ լույս տեսած նոր գրականությունը։ Այն կազմվել է մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանների աշխատակիցներին և այլ հետաքրքրված ընթերցողներին համապատասխան ոլորտների նոր հրատարակությունների մասին տեղեկություններ տրամադրելու նպատակով։ Ցանկում ընդգրկվում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութային-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Ներկայացվում են ինչպես հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն հրատարակված աշխատություններ, այնպես էլ Հայաստանի մշակույթին ու արվեստին վերաբերող՝ հանրապետությունից դուրս լույս տեսած համապատասխան հրապարակումներ։ Մատենագիտական նկարագրությունները դասակարգվում են թեմատիկ սկզբունքով, իսկ առանձին բաժիններում նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու ընտրությունը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության համալրմանը, ուսումնասիրելու հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղությունները և բացահայտելու մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Այն միաժամանակ տեղեկատվական և փաստագրական արժեք ունի՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ հրատարակված նյութերի մատենագիտական պատկերը։ Տեղեկատուն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության պատմագիտական ուսումնասիրության կարևոր և բազմաշերտ խնդիրներից մեկին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին կայսերական Գերմանիայի դիրքորոշման, դերակատարության և պատասխանատվության հարցի ներկայացմանը հայ պատմագրության մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ոչ միայն 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում հայերի զանգվածային տեղահանության և բնաջնջման փաստն է, այլև այն հարցը, թե ինչպես են հայ պատմաբանները տարբեր ժամանակաշրջաններում գնահատել Օսմանյան կայսրության դաշնակից Գերմանիայի տեղեկացվածությունը, քաղաքական դիրքորոշումը, հնարավոր աջակցությունը և հանցագործությունների կանխման ուղղությամբ չձեռնարկված քայլերը։ Հայ պատմագրության մեջ Գերմանիայի մեղսակցության խնդիրը սովորաբար դիտարկվում է մի քանի փոխկապակցված մակարդակներում՝ դիվանագիտական և քաղաքական հարաբերություններ, գերմանա-թուրքական ռազմական համագործակցություն, գերմանացի զինվորականների ու դիվանագետների տեղեկացվածություն, հայերի տեղահանությունների և կոտորածների վերաբերյալ պաշտոնական հաղորդագրություններ, ինչպես նաև Գերմանիայի իշխանությունների կողմից այդ տեղեկությունների նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունք։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է պատմագիտական տարբեր մոտեցումների համադրումը, քանի որ հարցի շուրջ գոյություն են ունեցել ինչպես Գերմանիայի պատասխանատվությունն ընդգծող, այնպես էլ դրա չափն ու բնույթը տարբեր կերպ մեկնաբանող տեսակետներ։ Արխիվային փաստաթղթերի հրապարակումը էապես ընդլայնել է այս թեմայի ուսումնասիրության հնարավորությունները․ մասնավորապես, Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարության արխիվներից հավաքված բազմաթիվ դիվանագիտական հեռագրերն ու զեկույցները վկայում են, որ գերմանական պետական կառույցները տեղեկացված էին հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների և զանգվածային ոչնչացման մասին։ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտը նշում է, որ Վոլֆգանգ Գուստի հետազոտությունները կարևոր դեր են ունեցել այդ փաստաթղթերի հրապարակման և Գերմանիայի մեղսակցության վերաբերյալ պատմագիտական քննարկումների զարգացման գործում։ Հայ պատմագիտական աշխատություններում մեղսակցության հասկացությունը կարող է ներառել ինչպես հանցագործությունների հանդեպ հանդուրժողականությունը, այնպես էլ դաշնակցային հարաբերությունների պահպանման նպատակով դրանց նկատմամբ քաղաքական աջակցությունը կամ կանխարգելման հնարավորությունից հրաժարվելը։ Երևանի պետական համալսարանի հրապարակումներում ևս ընդգծվում է, որ Գերմանիայի մեղսակցության հարցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև դրա միջազգային քաղաքական համատեքստի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության արժեքը հատկապես մեծ է պատմագրության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոխվել Գերմանիայի դերակատարության վերաբերյալ գիտական գնահատականը՝ սկզբնական վկայություններից և խորհրդային շրջանի ուսումնասիրություններից մինչև անկախ Հայաստանի ժամանակակից պատմագիտությունը և նոր արխիվային նյութերի ներգրավումը։ Այս համատեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև գերմանացի հետազոտողների աշխատանքները, որոնք ուսումնասիրել են Գերմանիայի քաղաքական և ռազմական կառույցների տեղեկացվածության աստիճանը։ Հետազոտությունների մի մասը ցույց է տալիս, որ գերմանական կողմը մանրամասն տեղեկություններ էր ստանում հայերի տեղահանության և բնաջնջման ընթացքի վերաբերյալ, ինչը Գերմանիայի քաղաքական պատասխանատվության հարցը դարձնում է պատմագիտական քննարկման առանցքային թեմա։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը հետագայում դուրս է եկել զուտ ակադեմիական շրջանակներից և դարձել քաղաքական ու հասարակական քննարկումների առարկա։ 2016 թվականին Գերմանիայի Բունդեսթագի բանաձևում արձանագրվեց Գերմանական կայսրության դաշնակցային կապը Օսմանյան կայսրության հետ և այդ իրադարձությունների նկատմամբ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը։ Այսպիսով, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, քաղաքագետներին, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանության պատմագրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ խնդիրը ներկայացնում է ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների նկարագրություն, այլ որպես պատմական պատասխանատվության, դաշնակցային քաղաքականության, արխիվային աղբյուրների մեկնաբանության և պատմագրական գնահատականների ձևավորման համալիր ուսումնասիրության թեմա։

Այլ առարկաներ

Ներկայացնում է մսի վերամշակման, պահպանման և մսամթերքների արտադրության ժամանակակից տեխնոլոգիական սկզբունքները։ Գիրքը նպատակ ունի ընթերցողին տալ ամբողջական գիտելիքներ՝ սկսած մսի բնութագրությունից և կառուցվածքից, մինչև մսամթերքների արտադրության գործընթացների, պահպանման պայմանների և որակի վերահսկման մեթոդների։ Այն օգտակար է սննդի տեխնոլոգիայի, գյուղատնտեսության, սննդային արդյունաբերության և մասնագիտական ուսումնական հաստատությունների ուսանողների, ինչպես նաև սննդի արտադրության ոլորտում աշխատողների համար։ Գիրքը ներառում է ինչպես տեսական հիմքերը, այնպես էլ կիրառական առաջարկներ՝ արտադրական պրակտիկայում ճիշտ և անվտանգ արդյունք ստանալու համար։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1903 թ. հունիսի 12-ին ցարական իշխանությունների ընդունած այն օրենքի ուսումնասիրությանը, որով Հայ Առաքելական Եկեղեցուն պատկանող գույքն ու եկամտաբեր կալվածքները ենթակա էին պետական տնօրինման, ինչպես նաև այդ քաղաքականության դեմ 1903-1905 թթ. հայ ժողովրդի ծավալած համաժողովրդական հակացարական պայքարի վերլուծությանը։ Օրենքը նախատեսում էր հայկական եկեղեցական հողերի, անշարժ գույքի և եկամտաբեր ունեցվածքի փոխանցում պետական կառույցների տնօրինությանը, ինչն ընկալվեց ոչ միայն որպես տնտեսական միջոցառում, այլև որպես Հայոց Եկեղեցու ազգային, կրթական և հասարակական դերակատարությունը սահմանափակելու փորձ։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է այդ որոշման քաղաքական նախադրյալները, ցարական իշխանությունների ազգային և վարչական քաղաքականությունը Արևելյան Հայաստանում ու Այսրկովկասում, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը հայ հասարակության տարբեր շերտերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենքի ընդունմանը հաջորդած զանգվածային ընդվզումներին, բողոքի ակցիաներին, հանրահավաքներին, դիմադրության կազմակերպմանը և հոգևորականության ու հասարակական-քաղաքական ուժերի մասնակցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայոց Եկեղեցու և ժողովրդի փոխգործակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ եկեղեցական ունեցվածքի պաշտպանության հարցը վերածվեց ազգային իրավունքների և ինքնության պահպանման ավելի լայն խնդրի։ Այդ պայքարին ակտիվորեն մասնակցում էին հասարակության տարբեր խմբեր, իսկ Մայր Աթոռի և Մկրտիչ Ա Խրիմյան կաթողիկոսի դիրքորոշումը կարևոր դեր ունեցավ դիմադրության համախմբման գործում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է 1903-1905 թթ. հակացարական շարժումները Ռուսական կայսրությունում ծավալվող հեղափոխական գործընթացների համատեքստում։ Այդ ժամանակաշրջանի իրադարձությունները հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչպես ազգային, կրոնական, սոցիալական և քաղաքական պահանջները կարող էին միավորվել ընդհանուր հակակայսերական շարժման շրջանակում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև տարբեր բնակավայրերում դիմադրության առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև հասարակական համախմբման, ինքնակազմակերպման և քաղաքական պայքարի մեխանիզմների բացահայտումը։ Հատուկ նշանակություն ունի պայքարի արդյունքների գնահատումը․ զանգվածային ընդվզումների և քաղաքական իրավիճակի փոփոխության պայմաններում ցարական իշխանությունները 1905 թ. օգոստոսի 1-ին չեղյալ հայտարարեցին օրենքը, ինչն արձանագրվել է նաև ժամանակակից պատմագիտական և փաստագրական աղբյուրներում։ Այս հանգամանքը աշխատության թեման կապում է ոչ միայն եկեղեցական ունեցվածքի պաշտպանության, այլև հայ ազգային հասարակական-քաղաքական շարժումների պատմության հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, ազգային-ազատագրական շարժումների հետազոտողներին, Ռուսական կայսրության և Կովկասի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև պատմության ֆակուլտետների ուսանողներին և 20-րդ դարասկզբի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է 1903-1905 թթ. հայ ժողովրդի հակացարական պայքարի համակողմանի ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով դրա քաղաքական նախադրյալները, հիմնական դրսևորումները, հասարակական ընդգրկումը և պատմական նշանակությունը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենում ժխտման կարգի տիպաբանական առանձնահատկությունների խորքային ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ժխտական կառույցների ձևավորման օրինաչափությունները, դրանց շարահյուսական կազմակերպումը, իմաստային դրսևորումները և գործառական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում գերմաներենի ժխտման համակարգը դիտարկվում է որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ խոսքում ժխտվում են գործողությունը, հատկանիշը, առարկայի գոյությունը կամ որևէ այլ հաղորդվող տեղեկություն։ Քննության են առնվում ժխտական մասնիկների և այլ համապատասխան լեզվական միջոցների գործածությունը, դրանց դիրքը նախադասության կառուցվածքում, տարբեր շարահյուսական միավորների հետ ունեցած հարաբերությունները և ժխտման արտահայտման առանձնահատկությունները տարբեր տեսակի նախադասություններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ժխտական բաղադրիչների դիրքավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ գերմաներենում նախադասության կառուցվածքը, բայական ձևերը և շարահյուսական կապերը կարող են պայմանավորել ժխտման արտահայտման տարբեր եղանակներ և իմաստային շեշտադրումներ։ Տիպաբանական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են գերմաներենի ժխտման համակարգի ընդհանուր լեզվաբանական օրինաչափություններն ու առանձնահատուկ գծերը՝ այն համադրելով այլ լեզուներում առկա ժխտական կառույցների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ժխտման ձևական-քերականական և իմաստագործաբանական կողմերը, ինչպես նաև հասկանալ, թե ինչպես կարող է ժխտումը փոխազդել նախադասության իմաստի, տեղեկատվական կառուցվածքի և հաղորդակցական նպատակի հետ։ Աշխատության տեսական դրույթներն ու լեզվական նյութի վերլուծությունը կարող են նպաստել գերմաներենի քերականական համակարգի ավելի ամբողջական նկարագրությանը և դրա համեմատական ուսումնասիրությանը։ Նյութը կարող է կիրառական արժեք ունենալ նաև գերմաներենի ուսուցման և թարգմանության ոլորտներում՝ օգնելով ավելի հստակ ներկայացնել ժխտական կառույցների կազմության և գործածության կանոնները։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, գերմանագետների, թարգմանիչների, օտար լեզուների դասավանդողների, հետազոտողների, ասպիրանտների և լեզվաբանական ուղղությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գիտելիքահենք տնտեսության ձևավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա զարգացման հիմնական նախադրյալները, խոչընդոտներն ու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում գիտելիքը դիտարկվում է որպես տնտեսական աճի, արտադրողականության բարձրացման, նորարարության և ազգային մրցունակության կարևորագույն ռեսուրս։ Ուսումնասիրվում են կրթության, գիտության, հետազոտությունների, տեխնոլոգիական զարգացման և բիզնեսի միջև փոխկապակցվածության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մարդկային կապիտալի որակի ազդեցությունը տնտեսության զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների պատրաստմանն ու պահպանմանը, կրթական համակարգի և աշխատաշուկայի պահանջների համապատասխանությանը, գիտահետազոտական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և գիտելիքի առևտրայնացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նորարարական ձեռնարկությունների, տեխնոլոգիական ընկերությունների, ստարտափների և գիտատեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների զարգացման խնդիրներին՝ որպես գիտելիքահենք տնտեսության հիմնական բաղադրիչների։ Կարևորվում է պետության, մասնավոր հատվածի, գիտակրթական հաստատությունների և ֆինանսական կառույցների համագործակցության դերը նորարարական էկոհամակարգի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է գիտահետազոտական և նորարարական գործունեության ֆինանսավորման խնդիրը, ներառյալ պետական աջակցության, մասնավոր ներդրումների և այլ ֆինանսական աղբյուրների արդյունավետ համադրումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում թվայնացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տարածմանը և թվային ենթակառուցվածքների զարգացմանը, որոնք կարող են արագացնել գիտելիքի ստեղծման, տարածման և կիրառման գործընթացները։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, փոքր ներքին շուկան, մասնագետների արտահոսքը, հետազոտական ներուժի սահմանափակ ֆինանսավորումը և գիտություն-բիզնես կապերի ոչ լիարժեք զարգացումը՝ որպես ոլորտի հիմնական մարտահրավերներ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են առաջարկվել կրթության և գիտության զարգացման, նորարարության խթանման, տեխնոլոգիական ձեռներեցության ֆինանսավորման, մարդկային կապիտալի պահպանման և միջազգային գիտատեխնոլոգիական համագործակցության ընդլայնման ուղղություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսական զարգացման երկարաժամկետ ռազմավարության կատարելագործմանը և այնպիսի միջավայրի ձևավորմանը, որտեղ գիտելիքը, նորարարությունը և բարձր տեխնոլոգիաները կդառնան տնտեսական աճի ու երկրի մրցունակության հիմնական շարժիչ ուժերից։