Սահմանադրությունը նորմատիվ իրավական ակտերի համակարգում

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Լևոն Բաշալյանի գրական, հրապարակախոսական և խմբագրական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի 80-ական թվականներին արևմտահայ գրականության մեջ ձևավորված իրապաշտական շարժման ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորումն է, նրա մասնակցությունը նոր գրական սկզբունքների հաստատմանը և այն գաղափարագեղարվեստական առանձնահատկությունները, որոնցով նրա արձակը կապվում է ժամանակաշրջանի արևմտահայ գրական զարգացումների հետ։ 80-ականների իրապաշտական շարժումը համախմբել էր մի շարք նշանավոր գրողների ու մտավորականների, այդ թվում՝ Արփիար Արփիարյանին, Գրիգոր Զոհրապին, Տիգրան Կամսարականին, Մելքոն Կյուրճյանին և Լևոն Բաշալյանին, իսկ «Արևելք», «Մասիս» և հետագայում «Հայրենիք» պարբերականները կարևոր հարթակ էին նոր գրական մտածողության տարածման համար։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում գրողի արձակին, նրա պատմվածքներին, նորավեպերին, պատկերներին և հրապարակախոսական ժառանգությանը՝ բացահայտելով իրական կյանքի դիտարկման, հասարակական միջավայրի պատկերման և մարդու առօրյա խնդիրների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործական մեթոդի կարևոր հատկանիշներից է դիտողականությունը և կյանքի բազմակողմանի պատկերման ձգտումը, որը բնորոշ էր արևմտահայ իրապաշտական արձակի զարգացման այդ փուլին։ Քննության են առնվում կերպարների հոգեբանական նկարագրությունը, սոցիալական միջավայրի դերը, հասարակ մարդու ճակատագիրը, քաղաքային կյանքի պատկերները, բարոյական հակասությունները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունները։ Միաժամանակ վերլուծվում է գրողի լեզուն ու ոճը, պատմողական եղանակը, մանրամասների ընտրությունը և փոքր արձակ ժանրերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև նրա գործունեությունը արևմտահայ մամուլում, քանի որ Բաշալյանը ոչ միայն ստեղծագործող էր, այլև ակտիվ խմբագիր ու հրապարակագիր, որը մասնակցում էր ժամանակի գրական կյանքի կազմակերպմանը և նոր սերնդի ձևավորմանը։ Գրողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արևմտահայ իրապաշտական արձակի ձևավորման, գրական մամուլի նշանակության և XIX դարավերջի արևմտահայ մտավոր ու մշակութային կյանքի զարգացման մասին։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հուզական ինտելեկտի և անձնային առանձնահատկությունների ազդեցությունը ուսանողների ակադեմիական առաջադիմության վրա՝ ընդգծելով ճանաչողական, հուզական և վարքային գործոնների փոխկապակցվածությունը ուսումնական գործընթացում։ Նշվում է, որ հուզական ինտելեկտը, ներառյալ սեփական և ուրիշների հույզերի ճանաչումը, կառավարումը և կառուցողական արտահայտումը, կարևոր դեր ունի ուսման ընթացքում ինքնակարգավորման, սթրեսի հաղթահարման և մոտիվացիայի պահպանման մեջ։ Բարձր հուզական ինտելեկտ ունեցող ուսանողները սովորաբար ավելի արդյունավետ են հարմարվում ուսումնական պահանջներին, կարողանում են հաղթահարել քննաշրջանային լարվածությունը և կառուցել համագործակցային հարաբերություններ դասընկերների ու դասախոսների հետ։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ անձնային առանձնահատկությունները՝ ինչպիսիք են պատասխանատվության զգացումը, համառությունը, ինքնավստահությունը, բացվածությունը փորձի նկատմամբ և նպատակասլացությունը, էական ազդեցություն ունեն ուսումնական հաջողությունների վրա։ Վերլուծվում է նաև, որ ներքին մոտիվացիան և ինքնարդյունավետության զգացումը կարող են ուժեղացնել հուզական ինտելեկտի դրական ազդեցությունը, ստեղծելով կայուն հիմք բարձր առաջադիմության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ուսանողների ակադեմիական հաջողությունը պայմանավորված է ոչ միայն ինտելեկտուալ կարողություններով, այլ նաև հուզական և անձնային գործոնների համալիր փոխազդեցությամբ, որոնք միասին ձևավորում են ուսումնական վարքի արդյունավետությունը։

Economics

Գիրքը նվիրված է հարկային քաղաքականության և մակրոտնտեսական իրավիճակի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է հարկային քաղաքականության դերը երկրի տնտեսական գործընթացների կարգավորման, պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման, տնտեսական աճի խթանման և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործում։ Հեղինակը դիտարկում է հարկային համակարգի հիմնական բաղադրիչները, հարկային բեռի ձևավորման առանձնահատկությունները, հարկատեսակների ազդեցությունը տնտեսության տարբեր ոլորտների և տնտեսական գործունեության մասնակիցների վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային փոփոխությունների և այնպիսի մակրոտնտեսական ցուցանիշների փոխազդեցությանը, ինչպիսիք են տնտեսական աճը, գնաճը, զբաղվածությունը, ներդրումները, սպառումը, պետական եկամուտներն ու ծախսերը և ընդհանուր տնտեսական ակտիվությունը։ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հարկային քաղաքականության կիրառման առանձնահատկությունները, առկա խնդիրները և այն հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել հարկային համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում հարկային քաղաքականության խթանող և սահմանափակող ազդեցություններին՝ ցույց տալով, թե հարկային դրույքաչափերի, արտոնությունների, հարկային վարչարարության և այլ գործիքների փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ տնտեսության զարգացման դինամիկայի վրա։ Ուսումնասիրությունը նաև արժեքավոր է հարկային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման և տնտեսական քաղաքականության այլ ուղղությունների հետ դրա փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական և հարկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման համակարգի ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների, ինչպես նաև տնտեսագիտության և պետական ֆինանսների ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ինստիտուցիոնալ ճգնաժամի բնույթի, առաջացման նախադրյալների և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Մոդեռնության քաղաքական նախագծի պատմական ձևավորման և հիմնական միտումների համատեքստում։ Քննարկվում են ժամանակակից քաղաքական ինստիտուտների կայացման գաղափարական, սոցիալական և պատմական հիմքերը, քաղաքական իշխանության կազմակերպման սկզբունքները, պետության և հասարակության փոխհարաբերությունների փոփոխությունները, ինչպես նաև արդիականացման գործընթացների ազդեցությունը քաղաքական համակարգերի զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Մոդեռնության քաղաքական նախագծի հիմնարար արժեքներին և գաղափարներին՝ բանականությանը, առաջընթացին, ազատությանը, իրավական պետությանը, ժողովրդավարությանը և քաղաքական ինստիտուտների ռացիոնալ կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում են ազգային պետության, ներկայացուցչական ժողովրդավարության, քաղաքացիական հասարակության և քաղաքական մասնակցության ինստիտուտների ձևավորման ու փոխակերպման գործընթացները։ Դիտարկվում են քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ հասարակական վստահության նվազման, ներկայացուցչական կառույցների լեգիտիմության, կառավարման արդյունավետության և քաղաքական համակարգերի հարմարվողականության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են գլոբալացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման, սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունների, մշակութային փոփոխությունների և քաղաքական հաղորդակցության նոր ձևերի ազդեցությունները ավանդական ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում Մոդեռնության և հետմոդեռնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեսական քննարկումներին, քաղաքական արդիականացման տարբեր մոտեցումներին և ժամանակակից հասարակություններում ինստիտուցիոնալ վերափոխումների հնարավոր ուղղություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել քաղաքական փիլիսոփայության, ինստիտուցիոնալիզմի, սոցիոլոգիայի և քաղաքական տեսության տարբեր հայեցակարգեր՝ բացահայտելու քաղաքական ինստիտուտների ճգնաժամային դրսևորումների խորքային պատճառներն ու պատմական օրինաչափությունները։ Առանձնացվում են քաղաքական իշխանության լեգիտիմության վերաիմաստավորման, պետության կառավարման նոր մեխանիզմների ձևավորման և հասարակական պահանջմունքներին համապատասխան ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների իրականացման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից քաղաքական համակարգերի զարգացման տրամաբանության, ինստիտուցիոնալ ճգնաժամերի և արդիականացման գործընթացների փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական փիլիսոփայության մասնագետների, սոցիոլոգների, պատմաբանների, պետական կառավարման հետազոտողների և հասարակագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսների կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը, առկա հիմնախնդիրների բացահայտմանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների մշակմանը։ Դիտարկվում են երկրի մակերևութային և ստորերկրյա ջրային պաշարների օգտագործման առանձնահատկությունները, ջրային ռեսուրսների տարածքային բաշխվածությունը, ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի կառավարման խնդիրները, ինչպես նաև ջրօգտագործման տնտեսական և բնապահպանական հետևանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների սահմանափակության, կլիմայական փոփոխությունների, ջրի կորուստների, աղտոտման և ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ջրային տնտեսության կառավարման կազմակերպական, իրավական և տնտեսական մեխանիզմները, պետական կարգավորման գործիքները, ջրօգտագործման վճարների համակարգը և ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարման սկզբունքներին, ջրավազանային կառավարման մոտեցումներին, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրմանը և ջրի հաշվառման ու վերահսկողության համակարգերի զարգացմանը։ Կարևորվում են ջրային պաշարների պահպանությունը, գյուղատնտեսության և արդյունաբերության ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացումը, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և բնակչության համար անվտանգ ու կայուն ջրամատակարարման ապահովումը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայաստանի ջրային քաղաքականության կատարելագործմանը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և երկարաժամկետ ջրային անվտանգության ապահովման ռազմավարությունների մշակմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, ջրային տնտեսության մասնագետների, տնտեսագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է ռուս նշանավոր բանաստեղծ Միխայիլ Լերմոնտովի պոեմների հայերեն թարգմանությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանց գեղարվեստական, լեզվաոճական և թարգմանագիտական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Քննարկվում են ռուսական ռոմանտիզմի գրական ավանդույթները, բանաստեղծի ստեղծագործական աշխարհայացքը, պոեմների թեմատիկ ու գաղափարական բովանդակությունը և դրանց ընկալումը հայ գրական միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագրերի և հայերեն թարգմանությունների համեմատական վերլուծությանը, բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքի, պատկերային համակարգի, չափի, ռիթմի և հանգավորման առանձնահատկությունների փոխանցման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են թարգմանիչների կիրառած լեզվական և գեղարվեստական միջոցները, բառային համարժեքների ընտրությունը, փոխաբերությունների ու խորհրդանիշների վերարտադրությունը, ինչպես նաև բնագրի իմաստային և հուզական երանգների պահպանման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Լերմոնտովի պոեմներին բնորոշ ազատության, անհատի և հասարակության հակադրության, սիրո, միայնության, բարոյական ընտրության և մարդկային ճակատագրի թեմաների արտացոլմանը հայերեն թարգմանություններում։ Կարևորվում են թարգմանական տարբերակների համեմատությունը, թարգմանիչների անհատական ոճի ազդեցությունը, գեղարվեստական ճշգրտության և ստեղծագործական ազատության փոխհարաբերությունները։ Դիտարկվում են նաև ռուս-հայկական գրական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները, ռուս դասական գրականության ազդեցությունը հայ բանաստեղծության վրա և թարգմանական գրականության դերը միջմշակութային հաղորդակցության գործընթացում։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի գեղարվեստական թարգմանության տեսության, համեմատական գրականագիտության և հայերեն բանաստեղծական թարգմանության պատմության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, թարգմանագետների, ռուսագետների, հայագետների, բանասերների, գրական քննադատների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։