Սոցիալական դաստիարակության ժամանակակից հիմնախնդիրը

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կապիչ չպարունակող (բեսցեմենտային) բետոնների տեխնոլոգիական մշակման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնված բնական և արհեստական լցանյութերի վրա, մասնավորապես՝ հրաբխային ալյումոսիլիկատային հումքից ստացված հատիկավոր փրփրապակու կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են նման կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքագոյացման առանձնահատկությունները, ամրության ձևավորման մեխանիզմները, ջերմա- և ձայնամեկուսիչ հատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը լցանյութի ֆրակցիոն կազմից և տեխնոլոգիական մշակման պայմաններից։ Աշխատությունում դիտարկվում են հրաբխային ծագման հումքի վերամշակման հնարավորությունները, դրա էկոլոգիական և տնտեսական արդյունավետությունը շինարարական նյութերի արտադրության մեջ, ինչպես նաև էներգախնայող և կայուն շինարարության սկզբունքների համատեքստում կիրառման հեռանկարները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր սերնդի թեթև բետոնների կառուցվածքային կայունությանը, ծակոտկենության կարգավորմանը և երկարաժամկետ շահագործման ընթացքում դրանց վարքագծին։

Պատմություն

Հայոց գորգագործությունը հայկական մշակույթի ամենահին և հարուստ ճյուղերից մեկն է, որն ունի հազարավոր տարիների պատմություն և կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդի կենցաղում ու արվեստում։ Հայկական գորգերը հայտնի են իրենց բարձր որակով, յուրահատուկ զարդանախշերով և գունային բազմազանությամբ, որոնք արտացոլում են հայ ժողովրդի մտածողությունը, հավատալիքները և ազգային ավանդույթները։ Գորգագործությունը Հայաստանում զարգացել է դեռևս հին ժամանակներից, ինչի մասին վկայում են հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված գործվածքների մնացորդները և պատմական աղբյուրները։ Հայկական լեռնաշխարհում գորգագործությունը զարգացել է բնական պայմանների և անասնապահության շնորհիվ, քանի որ բուրդը եղել է հիմնական հումքը գորգերի պատրաստման համար։ Գորգերը ոչ միայն կենցաղային օգտագործման առարկաներ էին, այլև արվեստի արժեքավոր նմուշներ, որոնք հաճախ փոխանցվում էին սերնդեսերունդ։ Հայկական գորգերի վրա պատկերված նախշերը ունեցել են խորհրդանշական նշանակություն։ Դրանցում հաճախ արտացոլվել են արևի, կյանքի ծառի, կենդանիների, բույսերի և երկրաչափական պատկերների մոտիվներ, որոնք կապված էին ժողովրդի հավատալիքների ու բնության հետ։ Տարբեր շրջաններում ձևավորվել են գորգագործության ինքնատիպ դպրոցներ և ոճեր։ Առանձնապես հայտնի էին Արցախի, Վասպուրականի, Սյունիքի և Կարինի գորգերը, որոնք տարբերվում էին իրենց նախշերով և գունային լուծումներով։ Հայ վարպետները հիմնականում օգտագործել են բնական ներկեր, որոնք ստացվել են բույսերից, միջատներից և հանքային նյութերից, ինչի շնորհիվ գույները երկար ժամանակ պահպանել են իրենց պայծառությունն ու որակը։ Միջնադարում հայկական գորգերը մեծ պահանջարկ են ունեցել արևելյան և եվրոպական շուկաներում, իսկ շատ ճանապարհորդներ ու պատմիչներ իրենց աշխատություններում բարձր են գնահատել հայ վարպետների աշխատանքը։ Գորգագործությունը կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական ընտանիքների կյանքում, քանի որ այն համարվել է կանանց հիմնական զբաղմունքներից մեկը և հաճախ եղել է հարսանեկան օժիտի կարևոր մաս։ Ժամանակակից շրջանում հայոց գորգագործությունը շարունակում է մնալ ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Հին հայկական գորգերը պահվում են աշխարհի տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում՝ որպես հայկական արվեստի արժեքավոր ժառանգություն։ Այսօր ևս բազմաթիվ վարպետներ շարունակում են պահպանել ու զարգացնել գորգագործության ավանդույթները՝ փոխանցելով դրանք նոր սերունդներին։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է պոլիքլորացված բիֆենիլների տարածման, տեղափոխման և կուտակման գործընթացների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության ջրային էկոհամակարգերում։ Գրքում ներկայացվում են այս կայուն օրգանական աղտոտիչների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, շրջակա միջավայրում դրանց վարքագծի առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են ջրային միջավայրերում դրանց միգրացիայի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է պոլիքլորացված բիֆենիլների ներթափանցման հիմնական աղբյուրները, դրանց բաշխվածությունը ջրում, հատակային նստվածքներում և կենդանի օրգանիզմներում, ինչպես նաև կենսակուտակման և կենսախոշորացման գործընթացները սննդային շղթաներում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի տարբեր ջրային ավազանների էկոլոգիական վիճակը, աղտոտման մակարդակները և հնարավոր ռիսկերը բնական էկոհամակարգերի ու մարդու առողջության համար։ Ներկայացվում են շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի մեթոդները, նմուշառման և լաբորատոր վերլուծությունների արդյունքները, ինչպես նաև տվյալների գիտական մեկնաբանությունները։ Գիրքը կարևորում է վտանգավոր օրգանական աղտոտիչների վերահսկման, բնապահպանական անվտանգության ապահովման և ջրային ռեսուրսների պահպանության խնդիրները՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ աղտոտման գնահատման և կանխարգելման համար։ Աշխատությունը նախատեսված է բնապահպանների, էկոլոգների, քիմիկոսների, ջրային ռեսուրսների մասնագետների, գիտաշխատողների և շրջակա միջավայրի պահպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է սովորողների ռազմահայրենասիրական դաստիարակության կատարելագործման ուղիների և միջոցների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ազգային ինքնագիտակցության, քաղաքացիական պատասխանատվության և հայրենասիրական արժեքների ձևավորման կարևորությունը հանրակրթական համակարգում։ Վերլուծվում են ռազմահայրենասիրական դաստիարակության բովանդակային բաղադրիչները, դրանց ինտեգրումը ուսումնական գործընթացում, արտադասարանական և արտադպրոցական միջոցառումների դերը աշակերտների արժեքային համակարգի ձևավորման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտերակտիվ մեթոդների, նախագծային ուսուցման, պատմամշակութային նյութերի և հայրենագիտական ծրագրերի կիրառմանը՝ որպես դաստիարակչական գործընթացի արդյունավետ գործիքներ։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է դպրոց-համայնք համագործակցության, զինվորական-հայրենասիրական կազմակերպությունների և հասարակական նախաձեռնությունների ազդեցությունը ռազմահայրենասիրական դաստիարակության համակարգի զարգացման վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է մեթոդական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել սովորողների արժեքային կողմնորոշման ձևավորմանը և ազգային ինքնության ամրապնդմանը։

Այլ առարկաներ

Գրքում մանրամասն ներկայացվում են դաբաղանյութերի տեսակները, դրանց քիմիական կազմը և հատկությունները։ Հեղինակները բացատրում են, թե ինչպես են տարբեր դաբաղանյութեր ազդում կաշվի կառուցվածքի, ամրության, ճկունության և դիմացկունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դաբաղման տեխնոլոգիական գործընթացներին՝ քրոմային, բուսական և սինթետիկ դաբաղում, ինչպես նաև դրանց կիրառման պայմաններին և արդյունքների տարբերություններին։ Քննարկվում են նաև գործընթացների օպտիմալացման և արտադրության արդյունավետության բարձրացման հարցերը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ պետական քաղաքականության, ազգային հակասությունների և քաղաքական բռնությունների զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ հատկապես XIX դարի վերջից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն քաղաքական, հասարակական և գաղափարական գործընթացների վրա, որոնք աստիճանաբար խորացրին հայ բնակչության անապահով վիճակը և ստեղծեցին զանգվածային հալածանքների համար նպաստավոր պայմաններ։ Քննության են առնվում կայսրության ներքին ճգնաժամերը, ազգային փոքրամասնությունների կարգավիճակը, բարեփոխումների շուրջ միջազգային և ներքին քննարկումները, Հայկական հարցի ձևավորումն ու դրա տեղը եվրոպական տերությունների և Օսմանյան իշխանությունների հարաբերություններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում XIX դարի վերջի հակահայկական բռնություններին, երիտթուրքական շարժման իշխանության գալուն, ազգայնական գաղափարախոսության ուժեղացմանը և կայսրության ժողովրդագրական ու քաղաքական կառուցվածքը վերափոխելու ձգտումներին։ Դիտարկվում է նաև Բալկանյան պատերազմների և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ազդեցությունը պետական քաղաքականության արմատականացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է 1915 թվականից սկսված հայ բնակչության տեղահանությունների և զանգվածային ոչնչացման քաղաքականության նախադրյալների վերլուծությունը՝ դրանք ներկայացնելով ոչ թե որպես մեկուսացված իրադարձություններ, այլ որպես նախորդ տասնամյակների ընթացքում զարգացած քաղաքական և գաղափարական գործընթացների հետևանք։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնական և տեղական իշխանությունների դերերը, վարչական որոշումների իրականացման մեխանիզմները, պատերազմի պայմանների օգտագործումը և հայ բնակչության նկատմամբ կիրառված քաղաքականության համակարգային բնույթը։ Միաժամանակ անդրադարձ է կատարվում միջազգային դիվանագիտական արձագանքներին, օտարերկրյա դիվանագետների, միսիոներների և այլ ժամանակակիցների վկայություններին, ինչպես նաև հետագայում ձևավորված պատմագիտական մեկնաբանություններին։ Կարևորվում է սկզբնաղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր երկրների պաշտոնական փաստաթղթերը, հուշագրությունները և հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս նույն գործընթացները դիտարկել տարբեր տեսանկյուններից։ Աշխատությունը նպաստում է Հայոց ցեղասպանության պատմական նախադրյալների, Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի ազգային քաղաքականության և զանգվածային բռնության ձևավորման մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայոց ցեղասպանության, Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, միջազգային հարաբերությունների և ցեղասպանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։