Սրբերի լիակատար վարքերի և վկայաբանությունների լրացում․ հատոր 11

Other Subjects

Հրատարակությունը մեթոդական և հրահանգչական բնույթի նյութ է, որը նվիրված է շրջանային գրադարանի աշխատանքի պլանավորման, կազմակերպման և կատարված գործունեության հաշվետվության կազմման սկզբունքներին։ Այն նախատեսված է գրադարանային աշխատողների համար և նպատակ ունի համակարգել գրադարանի առօրյա ու հեռանկարային գործունեության կազմակերպման գործընթացը՝ հստակեցնելով աշխատանքի հիմնական ուղղությունները, առաջադրանքները, դրանց իրականացման ժամկետները և արդյունքների գնահատման ձևերը։ Նյութում կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանի աշխատանքային պլանի կազմմանը, որի միջոցով հնարավոր է նախապես սահմանել ընթերցողների սպասարկման, գրականության համալրման և մշակման, գրքային ֆոնդերի պահպանության, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, մշակութային միջոցառումների և մեթոդական գործունեության առաջնահերթությունները։ Պլանավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վարչական փաստաթուղթ կազմելու գործընթաց, այլև որպես գրադարանի գործունեությունը նպատակային և հետևողական կազմակերպելու գործիք։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել պլանավորման տարբեր փուլերը՝ նախորդ ժամանակաշրջանի գործունեության արդյունքների վերլուծություն, առկա խնդիրների բացահայտում, նպատակների սահմանում, միջոցառումների և աշխատանքների ընտրություն, դրանց իրականացման ժամկետների ու պատասխանատուների որոշում և ակնկալվող արդյունքների ձևակերպում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հաշվետվությանը, որի միջոցով ամփոփվում են պլանավորված աշխատանքների կատարման արդյունքները, արձանագրվում ձեռքբերումներն ու թերությունները և գնահատվում գրադարանի գործունեության արդյունավետությունը։ Հաշվետվական տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս համեմատել նախատեսված և փաստացի արդյունքները, բացահայտել աշխատանքի կազմակերպման խնդիրները և հաջորդ ժամանակաշրջանի պլանավորման համար ստանալ անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Հրատարակության մեթոդական բնույթը ենթադրում է, որ գրադարանավարներին տրվում են գործնական ցուցումներ փաստաթղթերի կազմման, ցուցանիշների հաշվառման, աշխատանքի հիմնական ուղղությունների պլանավորման և գործունեության արդյունքների ամփոփման վերաբերյալ։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է շրջանային գրադարանների համար, որոնք իրականացնում են ոչ միայն գրքային ֆոնդերի պահպանման և ընթերցողների սպասարկման, այլև տվյալ համայնքի մշակութային և տեղեկատվական կյանքի կազմակերպման գործառույթներ։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել խորհրդային շրջանի գրադարանային կառավարման և մեթոդական աշխատանքի պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանի գործունեության կազմակերպման սկզբունքները, աշխատանքի գնահատման չափանիշները և հաշվետվողականության մշակույթը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, գրադարանային կառավարման մասնագետներին, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին, պատմաբաններին և գրադարանագիտության ոլորտում սովորող ուսանողներին։

Other Subjects

Գոթական արվեստը միջնադարյան եվրոպական մշակույթի ամենանշանակալի և ազդեցիկ ուղղություններից մեկն է, որը ձևավորվել է XII դարի կեսերին Ֆրանսիայում և աստիճանաբար տարածվել Եվրոպայի տարբեր երկրներում՝ դառնալով ճարտարապետության, քանդակագործության, գեղանկարչության և կիրառական արվեստի կարևորագույն ոճերից մեկը։ Այն առաջացել է ռոմանական արվեստի հիմքի վրա, սակայն իր գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններով զգալիորեն տարբերվել է նախորդ ուղղությունից։ Գոթական արվեստի հիմնական նպատակը մարդու հոգևոր աշխարհի բարձրացումն ու աստվածայինի հանդեպ ակնածանքի արտահայտումն էր, ինչն առավել հստակ արտացոլվել է տաճարների ճարտարապետության մեջ։ Այս ոճին բնորոշ էին բարձր և սրածայր կամարները, բարդ վիտրաժները, նրբագեղ քանդակազարդումները, թռչող հենակամարները և ուղղահայաց կառուցվածքները, որոնք ստեղծում էին թեթևության ու երկինք ձգտելու տպավորություն։ Գոթական տաճարները ոչ միայն կրոնական կառույցներ էին, այլև միջնադարյան քաղաքի մշակութային և հասարակական կենտրոնները, որտեղ տեղի էին ունենում կարևոր արարողություններ, հավաքներ և կրթական գործընթացներ։ Գոթական արվեստում մեծ դեր ուներ լույսը, քանի որ այն համարվում էր աստվածային ներկայության խորհրդանիշ, և այդ պատճառով եկեղեցիների պատուհանները զարդարվում էին բազմագույն վիտրաժներով, որոնք ներսում ստեղծում էին խորհրդավոր ու հոգևոր մթնոլորտ։ Քանդակագործությունը նույնպես զարգացել էր բարձր մակարդակով․ տաճարների ճակատամասերում և սյուների վրա պատկերվում էին սրբեր, մարգարեներ, թագավորներ և աստվածաշնչյան տեսարաններ, որոնք ոչ միայն գեղարվեստական նշանակություն ունեին, այլև ծառայում էին որպես կրոնական կրթության միջոց անգրագետ հասարակության համար։ Գեղանկարչության մեջ տարածված էին մանրանկարները, եկեղեցական պատկերները և ձեռագիր գրքերի զարդարումները, որոնցում կիրառվում էին վառ գույներ և մանրակրկիտ ձևավորումներ։ Գոթական արվեստը կարևոր դեր ունեցավ եվրոպական մշակույթի զարգացման մեջ, քանի որ այն արտահայտում էր միջնադարյան մարդու աշխարհայացքը, կրոնական հավատը և գեղեցկության ընկալումը։ Այս ուղղությունը հետագայում ազդեց Վերածննդի արվեստի ձևավորման վրա և մինչև այսօր շարունակում է համարվել համաշխարհային մշակութային ժառանգության կարևոր մաս։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկությունների զարգացման վրա հարկային քաղաքականության ազդեցության ուսումնասիրությանը և այդ քաղաքականության կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում հարկային քաղաքականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման գործիք, այլև որպես ձեռնարկատիրական ակտիվության, ներդրումների, զբաղվածության, արտադրողականության և մրցունակության խթանման կարևոր տնտեսական լծակ։ ՀՀ-ում ՓՄՁ ոլորտը դիտարկվում է որպես տնտեսության կարևորագույն բաղադրիչ, իսկ պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների շարքում ներառվում են ձեռնարկատիրական միջավայրի բարելավումը, արտադրողականության և մրցունակության բարձրացումը, ֆինանսավորման հասանելիության ընդլայնումը, նորարարության ու թվայնացման խթանումը և արտահանմանն ուղղված բիզնեսների զարգացումը։ M Ministry of Economy Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել ՓՄՁ-ների նկատմամբ կիրառվող հարկման տարբեր համակարգերը, հարկային դրույքաչափերը, արտոնությունները, հարկային բեռի կառուցվածքը և դրանց ազդեցությունը ձեռնարկությունների ֆինանսական արդյունքների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հարկային վարչարարությանը՝ հաշվետվությունների ներկայացման, հաշվառման, հարկային պարտավորությունների կատարման, ստուգումների և հարկային մարմինների հետ փոխհարաբերությունների պարզեցման խնդիրներին։ ՀՀ հարկային օրենսդրությունը նախատեսում է հարկային արտոնությունների տարբեր ձևեր՝ ներառյալ հարկից ազատումը, հարկման բազայի կամ դրույքաչափի նվազեցումը և վճարման ժամկետի հետաձգումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել դրանց նպատակահարմարությունն ու տնտեսական ազդեցությունը։ N new.arlis.am Հետազոտության կարևոր ուղղություն է հարկային արտոնությունների և պետական աջակցության արդյունավետության գնահատումը՝ պարզելու համար, թե դրանք իրականում որքանով են նպաստում փոքր ձեռնարկությունների կայացմանը, ներդրումների ավելացմանը, աշխատատեղերի ստեղծմանը և բիզնեսի ընդլայնմանը։ ՀՀ հարկային քաղաքականության ծրագրային փաստաթղթերում նույնպես ընդգծվել է հարկային արտոնությունների արդյունավետության գնահատման և դրանց հետագա կիրառության նպատակահարմարության վերանայման անհրաժեշտությունը։ E e-gov.am Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հարկային բեռի և ստվերային տնտեսության փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով այնպիսի պայմանների ձևավորման անհրաժեշտությունը, որոնց դեպքում հարկային պարտավորությունների կատարումը կլինի պարզ, կանխատեսելի և տնտեսապես ընդունելի։ ՓՄՁ-ների համար հարկային միջավայրի բարելավման պատմական փորձը Հայաստանում ներառում է նաև պարզեցված հարկման ռեժիմների, հաշվետվությունների կրճատման և վարչարարության թեթևացման միջոցառումներ։ G Government of Armenia Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել հարկային քաղաքականության կատարելագործման այնպիսի ուղղություններ, ինչպիսիք են ՓՄՁ-ների չափերին և տնտեսական գործունեության բնույթին համապատասխան տարբերակված հարկային մոտեցումների կիրառումը, վարչարարական ծախսերի նվազեցումը, հարկային արտոնությունների հասցեականության բարձրացումը, թվային հարկային ծառայությունների զարգացումը և հարկային քաղաքականության կայունության ու կանխատեսելիության ապահովումը։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել տնտեսագետների, հարկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայոց գորգագործական մշակույթի պատմազգագրական ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով գորգագործությունը որպես հայկական ժողովրդական մշակույթի կարևորագույն և բազմաշերտ դրսևորում։ Հետազոտության շրջանակում գորգը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կենցաղային օգտագործման առարկա կամ գեղարվեստական ստեղծագործություն, այլև որպես պատմական հիշողություն, սոցիալական հարաբերություններ, աշխարհընկալում, հավատալիքներ և գեղագիտական պատկերացումներ արտահայտող մշակութային արժեք։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ հայկական գորգագործության ձևավորման և զարգացման պատմությանը, տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա տարածման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հայկական բնակավայրերում և պատմազգագրական շրջաններում ձևավորված գորգագործական ավանդույթների տարբերություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գորգերի պատրաստման տեխնոլոգիային՝ թելի և ներկանյութերի ընտրությանը, հենքի ու միջնաթելի պատրաստմանը, գործելու եղանակներին, հանգույցների տեսակներին և գորգի վերջնական հարդարմանը։ Այս տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական ավանդույթների առանձնահատկությունները և հասկանալու, թե ինչպես են բնական պայմանները, հասանելի հումքը և արհեստագործական փորձը ազդել գորգերի ձևավորման վրա։ Աշխատության կարևոր բաժիններից կարող է լինել գորգերի զարդանախշերի և պատկերային համակարգի քննությունը։ Հայկական գորգերին բնորոշ երկրաչափական, բուսական, կենդանական և խորհրդանշական մոտիվները կարող են դիտարկվել որպես ավանդական պատկերացումների արտահայտություն։ Առանձին նախշերի և հորինվածքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ դրանց հնարավոր խորհրդանշական իմաստներին, ինչպես նաև պարզել, թե ինչպես են դրանք փոխանցվել սերնդեսերունդ և փոփոխվել տարբեր տարածաշրջաններում։ Գույների ընտրությունը ևս կարևոր բաղադրիչ է․ բնական ներկանյութերի օգտագործումը, գունային համադրությունները և դրանց կայունությունը կապված են ինչպես տեխնոլոգիական գիտելիքների, այնպես էլ տեղական գեղագիտական նախասիրությունների հետ։ Պատմազգագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գորգագործությունը կապել գյուղական և քաղաքային համայնքների առօրյա կյանքի հետ։ Գորգերի արտադրությունը հաճախ իրականացվել է ընտանիքի և համայնքի շրջանակներում՝ փոխանցվելով հիմնականում ավանդական ուսուցման միջոցով։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև գորգագործության մեջ կանանց դերը, աշխատանքի կազմակերպման ձևերը, հմտությունների փոխանցման մեխանիզմները և գորգագործության նշանակությունը ընտանիքի տնտեսական կյանքում։ Գորգագործական մշակույթը կարող էր ունենալ նաև ծիսական և սոցիալական նշանակություն․ գորգերը օգտագործվել են բնակարանի ձևավորման, օժիտի, նվիրատվության, հարսանեկան արարողությունների և այլ կարևոր իրադարձությունների ժամանակ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են առանձնացվել նաև գորգերի տարբեր գործառույթները՝ կենցաղային, դեկորատիվ, ծիսական, խորհրդանշական և տնտեսական։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ հայկական գորգերի տեղական դպրոցներին և տարածաշրջանային առանձնահատկություններին՝ ուսումնասիրելով դրանց ձևավորման վրա աշխարհագրական, պատմական և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը։ Գորգերի զարդանախշերի, տեխնիկական առանձնահատկությունների և հորինվածքային լուծումների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել առանձին ավանդույթներ և հետևել դրանց փոխազդեցություններին։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ հարևան ժողովուրդների մշակույթների հետ շփումներին՝ առանց հայկական գորգագործության ինքնատիպ առանձնահատկությունները անտեսելու։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նաև գորգագործական ժառանգության պահպանության խնդրով։ Ավանդական տեխնոլոգիաների, նախշերի և արհեստագործական գիտելիքների փոխանցումը կարևոր է ոչ նյութական մշակութային ժառանգության շարունակականության համար։ Հին գորգերի ուսումնասիրությունը, փաստագրումը, հավաքագրումը և գիտական դասակարգումը կարող են նպաստել դրանց պատմական ու մշակութային արժեքի պահպանմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրողներին, թանգարանային մասնագետներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հայոց գորգագործությունը ներկայացնում է որպես նյութական և ոչ նյութական մշակույթի ամբողջական համակարգ, որտեղ միավորվում են արհեստագործական գիտելիքը, գեղարվեստական մտածողությունը, տարածաշրջանային ավանդույթները, սոցիալական հարաբերությունները և խորհրդանշական պատկերացումները՝ բացահայտելով գորգի կարևոր տեղը հայ ժողովրդի պատմամշակութային ժառանգության մեջ։

Religion

Հայ հոգևոր երաժշտության և եկեղեցական երգարվեստի կարևորագույն ժողովածուներից է, որը նվիրված է Հայ առաքելական եկեղեցու շարականային հարուստ ժառանգությանը և դրա երաժշտական կատարման ավանդույթին։ Շարականը հայ եկեղեցական պաշտամունքի անբաժանելի բաղադրիչներից է, որի միջոցով արտահայտվում են քրիստոնեական հավատի հիմնադրույթները, աստվածաբանական գաղափարները, սրբերի հիշատակության խորհուրդը և եկեղեցական տոների հոգևոր բովանդակությունը։ Այս ժողովածուն պատկանում է այն երաժշտածիսական գրքերի շարքին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ոչ միայն հոգևոր երգերի պահպանման, այլև դրանց ճիշտ կատարման, ձայնեղանակային կազմակերպման և եկեղեցական երաժշտական ավանդույթի շարունակականության ապահովման համար։ Բովանդակային առումով նման ժողովածուների հիմքը կազմում են հայ շարականային երգարվեստի տարբեր տեսակների հոգևոր երգերը, որոնք կապված են եկեղեցական տարվա տոների, պահոց շրջանների, սրբերի հիշատակությունների և պաշտամունքային արարողությունների հետ։ Դրանցում միահյուսվում են աստվածաշնչյան թեմաները, քրիստոնեական վարդապետության գաղափարները, փրկագործական իրադարձությունների մեկնաբանությունները և սրբերի հոգևոր կյանքի գովերգումը։ Շարականների միջոցով արտահայտվում են Աստծո փառաբանությունը, Քրիստոսի մարդեղության, չարչարանքների և Հարության խորհուրդները, Աստվածամոր մեծարումը, սրբերի բարեխոսական նշանակությունը, ինչպես նաև հավատքի, ապաշխարության, սիրո և հոգևոր կատարելագործման գաղափարները։ «Ձայնքաղ» բնորոշումը մատնանշում է եկեղեցական երգերի ձայնեղանակային և երաժշտական կազմակերպման կարևորությունը։ Հայ հոգևոր երաժշտության համակարգում ձայնեղանակները ձևավորում են երգեցողության ավանդական կառուցվածքը՝ պայմանավորելով մեղեդու ընթացքը, արտահայտչականությունը և ծիսական կիրառությունը։ Այսպիսի գրքերը կարևոր գործնական նշանակություն են ունեցել հոգևորականների, դպիրների և եկեղեցական երգեցողությամբ զբաղվող անձանց համար՝ նպաստելով երգերի երաժշտական ավանդության պահպանմանը և միասնական կատարման սկզբունքների ամրապնդմանը։ Գրական և երաժշտագիտական տեսանկյունից ժողովածուն արժեքավոր նյութ է հայ միջնադարյան շարականագրության, հոգևոր պոեզիայի, երաժշտական մտածողության և հայերեն եկեղեցական տեքստերի ուսումնասիրության համար։ Շարականների լեզուն առանձնանում է հանդիսավորությամբ, պատկերավորությամբ, աստվածաշնչյան խորհրդանշանների առատությամբ և հոգևոր ապրումների արտահայտման բարձր գեղարվեստականությամբ։ Դրանց բանաստեղծական կառուցվածքը սերտորեն կապված է երաժշտական ձևի հետ, ինչի շնորհիվ խոսքն ու մեղեդին կազմում են միասնական գեղարվեստական և ծիսական ամբողջություն։ Հայ շարականային արվեստը դարերի ընթացքում դարձել է ազգային հոգևոր մշակույթի ինքնատիպ դրսևորում՝ պահպանելով ինչպես վաղ քրիստոնեական ավանդության, այնպես էլ հայ բանաստեղծական ու երաժշտական ստեղծագործական մտքի առանձնահատկությունները։ Պատմամշակութային առումով այս հրատարակությունը նշանակալի տեղ ունի հայ տպագրության և եկեղեցական երաժշտության պատմության մեջ։ Կոստանդնուպոլիսը XIX դարում հայ գրահրատարակչության կարևորագույն կենտրոններից էր, որտեղ գործունեություն էին ծավալում հայ տպագրիչներ, կրթական գործիչներ և մտավորականներ։ Պողոս Արապյան Ապուչեխցու տպարանում իրականացված հրատարակությունը վկայում է հայ եկեղեցական երաժշտության գրավոր ավանդույթը պահպանելու, համակարգելու և տարածելու ուղղությամբ իրականացվող աշխատանքի մասին։ Այն նաև արտացոլում է հայկական սփյուռքի խոշոր մշակութային կենտրոններում ազգային հոգևոր ժառանգության նկատմամբ ցուցաբերված շարունակական հետաքրքրությունը։ Գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուր է հայ երաժշտագիտության, շարականագիտության, հայ եկեղեցու ծիսագիտության, գրաբարի, միջնադարյան հայ պոեզիայի և հայ տպագրության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն առանձնահատուկ արժեք ունի նաև եկեղեցական երաժիշտների, խմբավարների, երաժշտագետների, աստվածաբանների և հոգևոր երգեցողության ավանդույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն ընձեռելով ծանոթանալու հայ շարականային արվեստի կառուցվածքին, բովանդակությանը և կատարողական ժառանգությանը։

Linguistics

Գիրքը ընդգրկում է՝ լեզվական հաղորդակցության հիմնական հասկացությունները և մոդելները, խոսողի և լսողի դերերը հաղորդակցման գործընթացում, հաղորդակցության լեզվական և արտալեզվական բաղադրիչները, տեղեկատվության փոխանցման մեխանիզմները և արդյունավետության պայմանները, հաղորդակցական իրավիճակների տեսակները և դրանց լեզվական առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և հաղորդակցագիտության ուսանողների համար, լրագրության և հանրային կապերի մասնագետների համար, դասախոսների և հետազոտողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են խոսքի ազդեցության և հաղորդակցման գործընթացների ուսումնասիրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է լեզվական հաղորդակցության գիտական հիմքերի ամբողջական պատկերացում՝ ընդգծելով լեզվի դերը որպես սոցիալական փոխազդեցության հիմնական միջոց։