Սուրբ Օգոստինոս Հիպպոնացի եպիսկոպոսի ընտիր գրքերը

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ցինկի և կապարի բարձր պարունակությամբ սուլֆիդապղնձային խտանյութից արժեքավոր մետաղների համալիր կորզման արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը բազմաբաղադրիչ հանքային հումքի վերամշակման այնպիսի եղանակի ընտրությունն ու հիմնավորումն է, որը հնարավորություն կտա առավել ամբողջականորեն օգտագործել խտանյութում առկա օգտակար բաղադրիչները՝ միաժամանակ նվազեցնելով արժեքավոր մետաղների կորուստները և բարձրացնելով տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են խտանյութի նյութական և հանքաբանական կազմը, դրանում առկա հիմնական ու ուղեկցող մետաղների ձևերը, դրանց փոխազդեցությունները տեխնոլոգիական գործընթացների ընթացքում և տարանջատման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պղնձի, ցինկի, կապարի և այլ արժեքավոր բաղադրիչների կորզման հաջորդականությանը, ինչպես նաև այն պայմանների ընտրությանը, որոնց դեպքում հնարավոր է հասնել դրանց առավել բարձր վերականգնման աստիճանի։ Հետազոտության կարևոր մասը տեխնոլոգիական տարբեր գործընթացների փորձարկումն ու դրանց արդյունքների համեմատական գնահատումն է։ Կարող են ուսումնասիրվել հանքանյութի նախնական մշակման, հիդրոմետալուրգիական կամ պիրոմետալուրգիական եղանակների, տարրալուծման, նստեցման, բաժանման և մաքրման տարբեր փուլեր՝ նպատակ ունենալով մշակել տեխնոլոգիականորեն հիմնավորված գործընթացների ամբողջական հաջորդականություն։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի՝ ջերմաստիճանի, ռեագենտների քանակի, գործընթացի տևողության, միջավայրի թթվայնության և այլ պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Մշակվող տեխնոլոգիան կարող է դիտարկվել ոչ միայն մետաղների կորզման աստիճանի, այլև հումքի համալիր օգտագործման, արտադրանքի որակի, թափոնների նվազեցման և գործընթացի տնտեսական արդյունավետության տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բազմամետաղային հանքային հումքի վերամշակման, արժեքավոր մետաղների կորզման արդյունավետության բարձրացման և հանքարդյունաբերական արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մետալուրգներին, հանքանյութերի հարստացման և վերամշակման մասնագետներին, քիմիկոս-տեխնոլոգներին, հանքարդյունաբերության ոլորտի հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Գիրքը նվիրված է գրելու արվեստին՝ որպես մտքերի, գիտելիքների, զգացմունքների և գաղափարների գրավոր արտահայտման կարևոր միջոցի։ Գրավոր խոսքի մշակումը պահանջում է լեզվի կանոնների իմացություն, մտքերի տրամաբանական կազմակերպում, բառերի ճշգրիտ ընտրություն և շարադրանքի հստակ կառուցում։ Այսպիսի ուսումնական աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեն գրելու հմտությունների զարգացման, գրավոր հաղորդակցության կատարելագործման և լեզվական արտահայտչամիջոցների ճիշտ կիրառման տեսանկյունից։ Դրանք նպաստում են սովորողի՝ սեփական մտքերը հասկանալի, հաջորդական և նպատակային ներկայացնելու կարողության ձևավորմանը՝ միաժամանակ ուշադրություն հրավիրելով լեզվական ճշտության, շարադրանքի ամբողջականության և խոսքի մշակույթի վրա։ Գրելու արվեստի ուսումնասիրությունը կապված է նաև ընթերցանության, բառապաշարի հարստացման, տեքստերի վերլուծության և գրական ճաշակի զարգացման հետ։ Գրավոր արտահայտման հմտությունները կարևոր են կրթական գործունեության, գիտելիքների փոխանցման, անձնական նամակագրության և գրական ստեղծագործության մեջ։ Հայերեն նմանատիպ հրատարակությունները նպաստել են գրավոր խոսքի մշակույթի տարածմանը և լեզվական կրթության զարգացմանը՝ ընթերցողներին ծանոթացնելով գրավոր հաղորդակցության նշանակությանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն ուսումնական գրականության, լեզվի դասավանդման պատմության և գրավոր խոսքի մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև այն ընթերցողների համար, որոնք հետաքրքրված են գրելու հմտությունների ձևավորմամբ և լեզվական արտահայտման կատարելագործմամբ։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ախտածին լեպտոսպիրների համաճարակաբանական ուսումնասիրությանը Իրանի տարածքում՝ համադրելով դասական և մոլեկուլային հետազոտական մեթոդները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել լեպտոսպիրոզի հարուցիչների տարածվածության, շրջանառության և տարածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ տվյալներ, ինչպես նաև ուսումնասիրել ախտածին լեպտոսպիրների նույնականացման և տարբերակման արդյունավետ մոտեցումները։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ինչպես ավանդական մանրէաբանական և սերոլոգիական մեթոդներին, այնպես էլ ժամանակակից մոլեկուլային տեխնոլոգիաներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի բարձր ճշգրտությամբ հայտնաբերել և բնութագրել վարակածին հարուցիչները։ Մոլեկուլային մեթոդների կիրառումը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է տարբերակել լեպտոսպիրների տեսակներն ու շտամները, գնահատել դրանց գենետիկական առանձնահատկությունները և պարզել հնարավոր համաճարակաբանական կապերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր աշխարհագրական տարածքներից և հնարավոր վարակման աղբյուրներից ստացված նմուշների հետազոտություն՝ նպաստելով լեպտոսպիրների բնական շրջանառության և տարածման օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև մարդու, կենդանիների և շրջակա միջավայրի միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ լեպտոսպիրոզը բնորոշվում է որպես կենդանուց մարդ փոխանցվող վարակ, որի տարածման գործում կարող են դեր ունենալ ինչպես վարակված կենդանիները, այնպես էլ աղտոտված ջուրը և խոնավ միջավայրերը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Իրանում լեպտոսպիրոզի համաճարակաբանական իրավիճակի ավելի ամբողջական գնահատմանը, ռիսկային տարածքների և հնարավոր վարակի աղբյուրների բացահայտմանը, ինչպես նաև հիվանդության լաբորատոր ախտորոշման և համաճարակաբանական վերահսկողության կատարելագործմանը։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման, կենդանիների և մարդկանց առողջության պաշտպանության, ինչպես նաև «Մեկ առողջություն» մոտեցման շրջանակում համաճարակաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում մանրէաբանների, համաճարակաբանների, մոլեկուլային կենսաբանների, անասնաբույժների, վարակաբանների և համապատասխան ոլորտների հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը անդրադառնում է Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրումային ծրագրերի մշակման և իրականացման բարդություններին՝ դիտարկելով ինչպես պետական քաղաքականության ձևավորման տրամաբանությունը, այնպես էլ գործնական մակարդակում առաջացող կառավարչական, ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ խնդիրները։ Գրքում վերլուծվում են ներդրումային միջավայրի ձևավորման վրա ազդող հիմնական գործոնները, այդ թվում՝ օրենսդրական կարգավորումները, հարկային համակարգի առանձնահատկությունները, ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակը և միջազգային ներդրողների ներգրավման խոչընդոտները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ծրագրերի պլանավորման փուլում կատարվող սխալներին, ռեսուրսների ոչ արդյունավետ բաշխմանը և պետական ու մասնավոր հատվածների համագործակցության թույլ կողմերին, որոնք հաճախ հանգեցնում են նախագծերի ուշացման կամ ամբողջական ձախողման։ Միաժամանակ ներկայացվում են առաջարկություններ՝ ուղղված ներդրումային քաղաքականության բարելավմանը, արդյունավետ մոնիթորինգի մեխանիզմների ներդրմանը և երկարաժամկետ տնտեսական աճի ապահովմանը։ Վերլուծությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է բարձրացնել ներդրումային ծրագրերի կենսունակությունն ու արդյունավետությունը Հայաստանի տնտեսության պայմաններում։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է շուկայական տնտեսության պայմաններում էներգետիկ համակարգի զարգացման հիմնական խնդիրների, սահմանափակումների և հնարավոր լուծումների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության առանցքում էներգետիկ ոլորտի և տնտեսության ընդհանուր զարգացման փոխկապակցվածությունն է․ էներգիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտադրության և սպառման համար անհրաժեշտ ռեսուրս, այլև որպես տնտեսական աճի, արդյունաբերության մրցունակության, ներդրումային ակտիվության և երկրի տնտեսական անվտանգության կարևոր նախապայման։ Շուկայական տնտեսության անցումը էապես փոխում է էներգետիկ համակարգի կառավարման տրամաբանությունը։ Եթե կենտրոնացված տնտեսության պայմաններում ոլորտի զարգացման հիմնական որոշումները կայացվում էին վարչական պլանավորման միջոցով, ապա շուկայական միջավայրում մեծ նշանակություն են ստանում պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցությունը, գնային մեխանիզմները, մրցակցությունը, մասնավոր ներդրումները, ֆինանսական կայունությունը և սպառողների շահերի պաշտպանությունը։ Այս պայմաններում էներգետիկ համակարգի արդյունավետ զարգացումը պահանջում է պետական կարգավորման և շուկայական մեխանիզմների հավասարակշռված համադրում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է էներգետիկ անվտանգության խնդիրը։ Էներգակիրների ներմուծումից կախվածությունը, մատակարարումների հնարավոր խափանումները, արտաքին շուկաների գների տատանումները և աշխարհաքաղաքական գործոնները կարող են անմիջական ազդեցություն ունենալ ազգային տնտեսության վրա։ Հայաստանի դեպքում էներգետիկ անվտանգության հարցը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկրի էներգետիկ համակարգը զգալիորեն կապված է ներմուծվող վառելիքի հետ։ Հետևաբար էներգետիկ համակարգի զարգացման ռազմավարության կարևոր բաղադրիչներ են մատակարարման աղբյուրների դիվերսիֆիկացումը, տեղական էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը և տարածաշրջանային էներգետիկ համագործակցության ընդլայնումը։ Ուսումնասիրության մյուս առանցքային խնդիրն էներգետիկ ոլորտում ներդրումային գործընթացների ակտիվացումն է։ Էլեկտրակայանների, էլեկտրահաղորդման ցանցերի, ենթակայանների, գազամատակարարման համակարգերի և այլ ենթակառուցվածքների զարգացումը պահանջում է մեծածավալ և երկարաժամկետ ներդրումներ։ Միաժամանակ էներգետիկ նախագծերը հաճախ ունեն երկար վերադարձի ժամկետներ և ենթակա են տեխնոլոգիական, ֆինանսական, շուկայական ու կարգավորող ռիսկերի։ Այդ պատճառով ներդրումների ներգրավման համար անհրաժեշտ են կանխատեսելի կարգավորող միջավայր, հստակ սակագնային քաղաքականություն և ներդրողների իրավունքների արդյունավետ պաշտպանություն։ Էներգետիկ համակարգի տնտեսական արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ է սակագների ձևավորման խնդիրը։ Էլեկտրաէներգիայի և այլ էներգակիրների գները պետք է միաժամանակ հնարավորություն տան էներգետիկ ընկերություններին ապահովելու իրենց գործունեության ֆինանսական կայունությունը և հաշվի առնեն բնակչության ու տնտեսության տարբեր հատվածների վճարունակությունը։ Սակագնային քաղաքականության սխալ կառուցվածքը կարող է հանգեցնել կամ ոլորտի ֆինանսական խնդիրների խորացմանը, կամ սպառողների համար անհամաչափ բարձր ծախսերի առաջացմանը։ Հայաստանի էներգետիկ համակարգի զարգացման վերաբերյալ պետական քննարկումներում ևս շեշտվել են շուկայի կառուցվածքի և սակագների մեթոդաբանության կատարելագործման, կորուստների կրճատման և համակարգի ֆինանսական առողջացման խնդիրները։ Էներգետիկ ոլորտի զարգացման կարևոր ուղղություն է էներգաարդյունավետության բարձրացումը։ Նույն քանակությամբ արտադրանք կամ ծառայություն ավելի քիչ էներգիայի օգտագործմամբ ստանալու հնարավորությունը նվազեցնում է ինչպես տնտեսության ծախսերը, այնպես էլ էներգետիկ ռեսուրսների նկատմամբ ճնշումը։ Էներգախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է հատկապես կարևոր լինել արդյունաբերության, շինարարության, տրանսպորտի և բնակելի հատվածի համար։ Հայաստանի էներգետիկ քաղաքականության վերաբերյալ նախկին ռազմավարական քննարկումներում նույնպես առանձնացվել են էներգաարդյունավետության և էներգախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման խնդիրները։ Վերականգնվող էներգետիկայի զարգացումը ևս ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է։ Արևային, հիդրոէներգետիկ, քամու և այլ վերականգնվող աղբյուրների օգտագործման ընդլայնումը կարող է նպաստել ներմուծվող վառելիքից կախվածության նվազեցմանը և էներգետիկ համակարգի դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ վերականգնվող աղբյուրների, հատկապես արևային և քամու էներգիայի, անկայուն արտադրությունը առաջ է բերում համակարգի ճկունության, պահեստավորման և ցանցային կառավարման նոր պահանջներ։ Հայաստանի ներկայիս քաղաքական շրջանակում նախատեսվում է մինչև 2030 թվականը վերականգնվող աղբյուրներից ստացվող էլեկտրաէներգիայի մոտ 50 տոկոս մասնաբաժին, իսկ մինչև 2040 թվականը՝ մոտ 60 տոկոս, ինչը մեծացնում է նաև ցանցերի, պահեստավորման և կարգավորող համակարգերի զարգացման անհրաժեշտությունը։ Էներգետիկ համակարգի տեխնիկական վիճակը ևս դիտարկվում է որպես զարգացման սահմանափակող գործոն։ Հնացած էլեկտրահաղորդման գծերը, ենթակայանները և արտադրական հզորությունները կարող են մեծացնել կորուստները, նվազեցնել մատակարարման հուսալիությունը և սահմանափակել նոր արտադրական հզորությունների միացումը ցանցին։ Այդ պատճառով էներգետիկ համակարգի զարգացման ծրագրերը պետք է ներառեն ոչ միայն նոր հզորությունների կառուցում, այլև գործող ենթակառուցվածքների վերակառուցում և արդիականացում։ Հայաստանի երկարաժամկետ զարգացման ծրագրերում այդ խնդիրների շարքում ընդգծվել են էլեկտրահաղորդման գծերի և ենթակայանների վերակառուցումը, տարածաշրջանային ինտեգրման ենթակառուցվածքները և էլեկտրամատակարարման հուսալիության բարձրացումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել էներգետիկ շուկայի կառուցվածքի հարցը։ Մրցակցային միջավայրի ձևավորումը կարող է նպաստել ծառայությունների որակի բարձրացմանը, արդյունավետության աճին և ներդրումների խթանմանը, սակայն էներգետիկ ոլորտի որոշ հատվածներ ունեն բնական մենաշնորհի առանձնահատկություններ։ Էլեկտրական ցանցերը, օրինակ, չեն կարող արդյունավետ կազմակերպվել բազմաթիվ զուգահեռ ենթակառուցվածքների միջոցով, ուստի դրանց գործունեությունը պահանջում է հատուկ կարգավորում։ Այս հանգամանքը շեշտադրում է անկախ և արդյունավետ կարգավորող մարմնի, թափանցիկ սակագնային մեխանիզմների և շուկայի մասնակիցների հստակ կանոնների անհրաժեշտությունը։ Մեկ այլ կարևոր ուղղություն է տարածաշրջանային էներգետիկ համագործակցությունը։ Էլեկտրաէներգիայի փոխանակման հնարավորությունների ընդլայնումը, հարևան երկրների հետ հաղորդման ենթակառուցվածքների զարգացումը և տարածաշրջանային շուկաներին ինտեգրվելը կարող են բարձրացնել համակարգի ճկունությունը և ստեղծել արտահանման կամ փոխադարձ մատակարարման լրացուցիչ հնարավորություններ։ Հայաստանի երկարաժամկետ էներգետիկ ծրագրերում նույնպես առանձնացվել է տարածաշրջանային ինտեգրման և հարևան երկրների հետ էլեկտրաէներգիայի առևտրի ընդլայնման ուղղությունը։ Շուկայական տնտեսության պայմաններում կարևոր է նաև էներգետիկ ընկերությունների ֆինանսական կայունությունը։ Էներգետիկ համակարգի բնականոն աշխատանքը պահանջում է, որ ընկերությունները կարողանան ծածկել գործառնական ծախսերը, սպասարկել պարտավորությունները, իրականացնել անհրաժեշտ վերանորոգումներ և ներդրումներ։ Ֆինանսական անկայունությունը կարող է հանգեցնել ենթակառուցվածքների վերականգնման հետաձգման, ծառայությունների որակի նվազման և համակարգային ռիսկերի կուտակման։ Այդ պատճառով ոլորտի ֆինանսական առողջացումը պետք է դիտարկվի որպես տեխնիկական զարգացմանը զուգահեռ իրականացվող գործընթաց։ Թեմայի ժամանակակից մեկնաբանության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ցածր ածխածնային զարգացման անցումը։ Էներգետիկ համակարգի ապագան աստիճանաբար կապվում է ոչ միայն էներգիայի արտադրության ծավալների, այլև դրա բնապահպանական ազդեցության նվազեցման հետ։ Հայաստանի համար այդ անցումը ենթադրում է վերականգնվող էներգիայի ընդլայնում, էներգաարդյունավետության բարձրացում, ցանցերի արդիականացում և ներդրումային ու ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներ։ Համաշխարհային բանկի գնահատմամբ՝ Հայաստանի դիմակայուն և ցածր ածխածնային զարգացման համար 2025-2060 թվականներին անհրաժեշտ ներդրումների ծավալը կարող է կազմել մոտ 8 միլիարդ դոլար, որի կարևոր ուղղություններից է էներգետիկան։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը էներգետիկ համակարգի զարգացումը դիտարկում է որպես բազմագործոն տնտեսական խնդիր, որտեղ փոխկապակցված են էներգետիկ անվտանգությունը, շուկայի կառուցվածքը, գնային և սակագնային քաղաքականությունը, ներդրումները, էներգաարդյունավետությունը, վերականգնվող էներգետիկան, տեխնիկական ենթակառուցվածքները, տարածաշրջանային համագործակցությունը և բնապահպանական նպատակները։ Դրա հիմնական նշանակությունն այն է, որ էներգետիկ համակարգի արդյունավետությունը դիտարկվում է ոչ թե մեկ առանձին ցուցանիշով, այլ ազգային տնտեսության կայուն զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, էներգետիկայի ոլորտի մասնագետներին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետներին, ներդրողներին, էներգետիկ ընկերությունների ղեկավարներին, ինչպես նաև էներգետիկ տնտեսագիտությամբ զբաղվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Գրականություն

Հայաստանի ազգային գրադարանի 1998 թվականի աշխատանքային ծրագիրը ձևավորվել է հետխորհրդային շրջանում՝ երբ գրադարանը արդեն գործում էր որպես անկախ Հայաստանի Հանրապետության ազգային գրադարան և վերակազմավորվում էր նոր քաղաքական, տնտեսական և տեղեկատվական պայմաններին համապատասխան։ Այդ տարվա ծրագրի հիմնական նպատակն էր ապահովել գրադարանի կայուն գործունեությունը որպես ազգային մատենագիտական կենտրոն և միաժամանակ սկսել անցում ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերի կողմը։ Ծրագրում առանձնահատուկ տեղ էր զբաղեցնում գրքային ֆոնդերի համալրումը՝ ներառյալ պարտադիր օրինակների ընդունումը, հայերեն և օտարալեզու նոր հրատարակությունների ձեռքբերումը, ինչպես նաև գիտական և կրթական գրականության ընտրողական համալրումը՝ հաշվի առնելով գիտական հաստատությունների և համալսարանների պահանջները։ Կարևոր ուղղություն էր նաև ազգային մատենագիտության շարունակական զարգացումը՝ տարեկան մատենագիտական ցուցակների պատրաստումը, հրատարակչական վիճակագրության վարումը և գրադարանային տեղեկատվության համակարգման բարելավումը։ 1998 թվականի ծրագրում մեծ ուշադրություն էր դարձվում գրադարանային սպասարկման որակի բարձրացմանը՝ ընթերցասրահների աշխատանքի կազմակերպման կատարելագործում, օգտվողների սպասարկման արագացում, տեղեկատու ծառայությունների ընդլայնում և գիտական խորհրդատվության զարգացում։ Այդ շրջանում արդեն առանձնահատուկ նշանակություն էր ստանում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը՝ կատալոգների մեքենայացում, էլեկտրոնային տվյալների բազաների ստեղծման նախնական փուլեր և միջազգային գրադարանային ստանդարտների կիրառման փորձեր, որոնք պետք է նպաստեին գրադարանի ինտեգրմանը համաշխարհային տեղեկատվական համակարգերին։ Ծրագրում ներառված էին նաև գիտամշակութային միջոցառումներ՝ գրքային ցուցահանդեսներ, հիշատակի երեկոներ, գիտաժողովներ և համագործակցություն այլ գրադարանների ու մշակութային հաստատությունների հետ, ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ արտերկրում։ Բացի այդ, կարևորվում էր գրքային ժառանգության պահպանությունը՝ հազվագյուտ և հին գրքերի վերականգնում, պահոցային պայմանների բարելավում և երկարաժամկետ պահպանման միջոցառումների իրականացում։ Ընդհանուր առմամբ, 1998 թվականի աշխատանքային ծրագիրը արտացոլում էր գրադարանի անցումը ավանդական վարչական-գրքային համակարգից դեպի տեղեկատվական, թվայնացման և միջազգային համագործակցության վրա հիմնված ժամանակակից ազգային գրադարանային մոդել։