Տեքստ, փոխաբերականություն, մեկնաբանություն

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արդի հայերենի ասացական բայերի իմաստակառուցվածքային ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել խոսքային հաղորդակցության գործընթացը արտահայտող բայերի իմաստային կազմակերպվածությունը, փոխհարաբերություններն ու գործածության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն բայական միավորները, որոնք տարբեր ձևերով արտահայտում են խոսելու, հաղորդելու, տեղեկացնելու, հարցնելու, պատասխանելու, պատմելու, բացատրելու, պնդելու, հերքելու, խնդրելու և այլ հաղորդակցական գործողություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ բայերի բառային իմաստի կառուցվածքին, իմաստային բաղադրիչներին և այն հատկանիշներին, որոնց միջոցով դրանք տարբերվում կամ մերձենում են միմյանց։ Աշխատության մեջ կարող են առանձնացվել իմաստային խմբեր և ենթախմբեր՝ ըստ խոսքային գործողության բնույթի, հաղորդակցության նպատակի, խոսողի վերաբերմունքի, հասցեատիրոջ առկայության և հաղորդվող բովանդակության առանձնահատկությունների։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բայերի բազմիմաստությանը, իմաստային փոխաբերական ընդլայնումներին, հոմանիշային և հականիշային հարաբերություններին, ինչպես նաև ընդհանուր և տարբերակիչ իմաստային հատկանիշների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ասացական բայերի շարահյուսական կապակցելիության վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի լրացումներ, կառույցներ և խոսքային համատեքստեր են բնորոշ դրանց գործածությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում խոսողի վերաբերմունքը, հաղորդակցության նպատակը և խոսքային գործողության եղանակը արտահայտող իմաստային նրբերանգներին, որոնք հաճախ պայմանավորում են բայերի ընտրությունը կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակում։ Արդի հայերենի փաստական նյութի հիման վրա կատարվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ասացական բայերի համակարգային կազմակերպվածությունը և դրանց տեղը հայերենի բայական բառապաշարում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հայերենի բառային իմաստաբանության, հաղորդակցական լեզվաբանության և բայական համակարգի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատանքը կարող է ունենալ նաև գործնական նշանակություն՝ օգտակար լինելով հայերենի բառարանների կազմման, լեզվական ուսուցման, թարգմանության և բնական լեզվի մշակման խնդիրներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, բառագետներին, իմաստաբանությամբ և շարահյուսությամբ զբաղվող մասնագետներին, հայոց լեզվի ուսուցիչներին, թարգմանիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Փաստաթուղթը պատմամշակութային և աղբյուրագիտական նշանակություն ունեցող արձանագրություն է, որն արտացոլում է Անիի հնությունների վերաբերյալ Թորոս Թորամանյանի կատարած գծանկարների ու չափագրական նյութերի ուսումնասիրման նպատակով ստեղծված հանձնաժողովի նիստի ընթացքը։ Այն կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում հայկական միջնադարյան ճարտարապետական ժառանգության փաստագրման, գիտական գնահատման և պահպանման պատմության վերաբերյալ՝ միաժամանակ ներկայացնելով Թորամանյանի աշխատանքների նկատմամբ մասնագիտական շրջանակների վերաբերմունքը։ Նրա պատրաստած ճարտարապետական գծագրերը, հատակագծերը, կտրվածքները, վերակազմությունները և հուշարձանների կառուցվածքային առանձնահատկություններն արձանագրող այլ նյութերը կարևոր նշանակություն են ունեցել Անիի ճարտարապետության գիտական ուսումնասիրության համար։ Հանձնաժողովի արձանագրության միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել ներկայացված նյութերի քննարկման սկզբունքների, դրանց գիտական ու փաստագրական արժեքի գնահատման և հետագա օգտագործման վերաբերյալ արտահայտված տեսակետների մասին։ Փաստաթուղթը կարող է պարունակել տեղեկություններ նիստի մասնակիցների, քննարկված աշխատանքների, ներկայացված դիտարկումների, ընդունված որոշումների և առաջարկությունների վերաբերյալ՝ հնարավորություն տալով վերականգնելու տվյալ գիտական նախաձեռնության կազմակերպական միջավայրը։ Առանձնահատուկ արժեք ունի այն հանգամանքը, որ նման նյութերը ցույց են տալիս, թե ինչ մեթոդներով էին XX դարի սկզբի մասնագետները մոտենում հայկական ճարտարապետական հուշարձանների չափագրմանը, նկարագրմանը և գիտական վավերագրմանը։ Արձանագրությունը կարևոր է նաև Թորամանյանի գիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս նրա աշխատանքները դիտարկել ոչ միայն որպես անհատական հետազոտության արդյունք, այլև ժամանակի գիտական հաստատությունների և մասնագիտական քննարկումների համատեքստում։ Անիի բազմաթիվ կառույցների հետագա վնասման կամ փոփոխության պայմաններում վաղ շրջանի ճարտարապետական փաստագրությունը ձեռք է բերել լրացուցիչ աղբյուրագիտական արժեք՝ պահպանելով տեղեկություններ հուշարձանների նախկին վիճակի և կառուցվածքային առանձնահատկությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է հայկական ճարտարապետության պատմության, Անիի հնագիտական ուսումնասիրությունների, հուշարձանների պահպանության պատմության և Թորոս Թորամանյանի գիտական գործունեության ուսումնասիրման համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ազգային դպրոցի տարրական դասարաններում ռուսաց լեզվի ուսուցման ընթացքում կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական գործունեության ակտիվացման մանկավարժական և մեթոդական ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն ուսուցողական պայմանների, մեթոդների և առաջադրանքների վրա, որոնք նպաստում են սովորողների հետաքրքրության, ուշադրության, հիշողության, մտածողության, խոսքային ակտիվության և ինքնուրույն ուսումնական գործունեության զարգացմանը։ Ռուսաց լեզվի դասավանդումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքների և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթաց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր միջոց։ Հատուկ նշանակություն է տրվում այն հանգամանքին, որ ազգային դպրոցում ռուսերենը սովորողի համար կարող է չլինել մայրենի լեզու, ինչի պատճառով ուսուցման կազմակերպումը պահանջում է հաշվի առնել մայրենի և ուսումնասիրվող լեզուների փոխազդեցությունը, սովորողների լեզվական փորձը և տարիքային հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում կրտսեր դպրոցական տարիքի ճանաչողական զարգացման հիմնական բնութագրերը։ Այս փուլում կարևոր դեր ունեն ուսումնական հետաքրքրության ձևավորումը, ուշադրության կայունացումը, հիշողության նպատակային օգտագործումը, համեմատելու, դասակարգելու, ընդհանրացնելու և պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու կարողությունների զարգացումը։ Լեզվի դասը կարող է ստեղծել համապատասխան պայմաններ այդ գործընթացների ակտիվացման համար, եթե սովորողը ոչ միայն վերարտադրում է պատրաստի կանոններ, այլև ինքնուրույն դիտարկում է լեզվական նյութը, համեմատում օրինակները, նկատում օրինաչափությունները և փորձում ձևակերպել եզրակացություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման մոտիվացիային։ Կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական ակտիվությունը մեծապես կախված է դասի բովանդակության մատչելիությունից, հետաքրքրությունից և սովորողի անմիջական մասնակցության հնարավորությունից։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են խաղային առաջադրանքների, խնդրահարույց իրավիճակների, հարցուպատասխանի, ստեղծագործական վարժությունների և համագործակցային աշխատանքի կիրառման հնարավորությունները։ Դիդակտիկ խաղը դիտարկվում է որպես տարրական դասարաններում արդյունավետ միջոց, որը կարող է միավորել ուսումնական և խաղային գործունեությունը՝ պահպանելով երեխայի հետաքրքրությունը և միաժամանակ զարգացնելով լեզվական կարողությունները։ Կարևորվում է սովորողի ակտիվ մասնակցությունը բառապաշարի, քերականության, ընթերցանության և բանավոր խոսքի յուրացման գործընթացում։ Բառային աշխատանքը կարող է կազմակերպվել համեմատությունների, թեմատիկ խմբավորումների, նկարների, իրավիճակային առաջադրանքների և բառերի իմաստային կապերի բացահայտման միջոցով։ Նման աշխատանքը նպաստում է ոչ միայն բառապաշարի հարստացմանը, այլև տրամաբանական մտածողության, հիշողության և լեզվական երևույթների նկատմամբ ուշադրության զարգացմանը։ Քերականական նյութի ուսուցման ընթացքում կարևորվում է այնպիսի մոտեցումը, երբ սովորողը օրինակների ուսումնասիրության միջոցով աստիճանաբար բացահայտում է լեզվական օրինաչափությունը և սովորում կիրառել այն նոր իրավիճակներում։ Առանձին տեղ է հատկացվում ընթերցանությանը՝ որպես ճանաչողական գործունեության ակտիվացման միջոցի։ Տեքստի հետ աշխատանքը կարող է ներառել բովանդակության կանխատեսում, հիմնական մտքի առանձնացում, հարցերի ձևակերպում, գործողությունների հաջորդականության որոշում, հերոսների վարքագծի քննարկում և տեղեկատվության համեմատություն։ Այսպիսի առաջադրանքները նպաստում են գիտակցված ընթերցանության զարգացմանը և սովորեցնում երեխային տեքստը դիտարկել որպես տեղեկատվության և մտավոր աշխատանքի աղբյուր։ Կարևորվում է նաև բանավոր խոսքի զարգացումը։ Երկխոսությունների, պատմությունների, նկարների նկարագրության, դերային իրավիճակների և կարճ հաղորդումների միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում գործնականորեն կիրառել ձեռք բերած լեզվական գիտելիքները։ Խոսքային գործունեության ակտիվացումը հատկապես կարևոր է ոչ մայրենի լեզվի ուսուցման պայմաններում, քանի որ լեզվի յուրացումը պահանջում է սովորողի պարբերական ներգրավվածություն իրական կամ ուսումնական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Քննության է առնվում մայրենի լեզվի ազդեցությունը ռուսերենի յուրացման վրա։ Երկու լեզուների կառուցվածքային ընդհանրություններն ու տարբերությունները կարող են ինչպես հեշտացնել, այնպես էլ որոշ դեպքերում դժվարացնել նոր լեզվական նյութի ընկալումը։ Այդ պատճառով համեմատական մոտեցումը կարող է օգտագործվել սովորողների արդեն ունեցած լեզվական գիտելիքների վրա հենվելու և բնորոշ սխալների կանխարգելման նպատակով։ Միաժամանակ կարևորվում է, որ համեմատությունը ծառայի ուսումնասիրվող լեզվի ավելի լավ ըմբռնմանը և չծանրաբեռնի տարրական դասարանի սովորողին բարդ տեսական բացատրություններով։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսուցչի դերին։ Ուսուցիչը դիտարկվում է որպես ճանաչողական գործունեության կազմակերպող, որը ստեղծում է խնդիրներ և ուսումնական իրավիճակներ, ուղղորդում է սովորողների որոնողական աշխատանքը, խրախուսում հարցերի առաջադրումը և ապահովում հետադարձ կապ։ Այս մոտեցման դեպքում ուսուցչի խնդիրը պատրաստի տեղեկատվության փոխանցմամբ չի սահմանափակվում․ նա օգնում է սովորողներին աստիճանաբար ձեռք բերել ինքնուրույն մտածելու, տեղեկությունը մշակելու և լեզվական խնդիրներ լուծելու կարողություններ։ Քննության են առնվում անհատական և տարբերակված ուսուցման հնարավորությունները։ Նույն դասարանում սովորողները կարող են ունենալ ռուսերենի իմացության, բառապաշարի, ընթերցանության արագության և ճանաչողական զարգացման տարբեր մակարդակներ։ Հետևաբար առաջադրանքների բարդության և աջակցության աստիճանի տարբերակումը հնարավորություն է տալիս պահպանել յուրաքանչյուր երեխայի ակտիվ մասնակցությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում զույգերով և խմբերով աշխատանքին, որի ընթացքում երեխաները սովորում են համագործակցել, լսել միմյանց, ձևակերպել սեփական միտքը և համատեղ լուծել ուսումնական խնդիրները։ Կարևոր տեղ է տրվում տեսողական և դիդակտիկ նյութերի օգտագործմանը։ Նկարները, քարտերը, աղյուսակները, սխեմաները և այլ ուսումնական միջոցները կարող են հեշտացնել նոր բառերի և լեզվական կառուցվածքների ընկալումը՝ հատկապես ոչ մայրենի լեզվի ուսումնասիրման սկզբնական փուլերում։ Դրանց նպատակային կիրառումը նպաստում է տեսողական հիշողության ակտիվացմանը և վերացական լեզվական նյութը երեխայի համար ավելի հասկանալի դարձնելուն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ճանաչողական ակտիվության մակարդակի գնահատումը։ Այն կարող է արտահայտվել սովորողի հետաքրքրվածությամբ, հարցեր տալու պատրաստակամությամբ, առաջադրանքների կատարման ինքնուրույնությամբ, նոր լուծումներ որոնելու ցանկությամբ և ձեռք բերած գիտելիքները տարբեր իրավիճակներում կիրառելու կարողությամբ։ Նման ցուցանիշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող մեթոդների արդյունավետությունը և անհրաժեշտության դեպքում կատարելագործել դասավանդման կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում է նաև փորձարարական մանկավարժական աշխատանքի կազմակերպման հնարավորությունը՝ համեմատելով ավանդական և ճանաչողական ակտիվությունը խթանող մեթոդներով ուսուցման արդյունքները։ Սովորողների լեզվական գիտելիքների, ուսումնական հետաքրքրության, ինքնուրույնության և առաջադրանքների կատարման որակի համադրումը կարող է ցույց տալ կիրառված մեթոդական համակարգի արդյունավետությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ մայրենի ռուսաց լեզվի ուսուցման և կրտսեր դպրոցականների ճանաչողական զարգացման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ տարրական դասարաններում դասերի արդյունավետությունը բարձրացնող մեթոդների, վարժությունների և ուսումնական իրավիճակների համակարգման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի, տարրական կրթության, մանկավարժական հոգեբանության և երկլեզու կրթության ոլորտների հետազոտողների, ուսուցիչների, մեթոդիստների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Մշակույթ

Երաժշտագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1960–1980-ական թվականների հայ կոմպոզիտորական արվեստում դաշնամուրային շարքերի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի դաշնամուրային երաժշտության ոճական միտումները, ստեղծագործությունների կառուցվածքային սկզբունքները և երաժշտական արտահայտչամիջոցների կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շարքի ժանրային բնույթին, առանձին մասերի փոխկապակցվածությանը, երաժշտական կերպարների զարգացման տրամաբանությանը և ամբողջական ստեղծագործական մտահղացման ձևավորմանը։ Վերլուծվում են մեղեդային, ռիթմական, հարմոնիկ և փաստուրային միջոցները, ինչպես նաև ազգային երաժշտական ավանդույթների և ժամանակակից կոմպոզիտորական մտածողության փոխազդեցությունը։ Քննարկվում են դաշնամուրի կատարողական հնարավորությունների օգտագործման եղանակները և դրանց նշանակությունը ստեղծագործությունների գեղարվեստական բովանդակության բացահայտման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու նշված ժամանակաշրջանի հայկական դաշնամուրային երաժշտության զարգացման հիմնական միտումների և ժանրային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, դաշնակահարների, երաժշտական կրթության ոլորտի մասնագետների և հայ երաժշտության պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան արվեստում Աստվածամոր պատկերների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրությամբ «Աստվածամայրը մանկան հետ» հորինվածքի պատկերագրական առանձնահատկություններին, զարգացման փուլերին և գեղարվեստական դրսևորումներին։ Հետազոտության կենտրոնում Աստվածամոր և Մանկան կերպարների փոխհարաբերությունն է, դրանց դիրքը, ժեստերը, հագուստը, դեմքի արտահայտությունները, խորհրդանշական մանրամասները և հորինվածքի ընդհանուր կառուցվածքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել Աստվածամոր կերպարի ձևավորման աստվածաբանական և գեղարվեստական հիմքերը, վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև զարգացած և ուշ միջնադար դրա պատկերագրական փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջանների հայ արվեստի հուշարձաններում թեմայի տեղայնացման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նույն թեման կարող է ներկայացվել տարբեր պատկերագրական տիպերով՝ նստած կամ կանգնած Աստվածամայր, Մանկան գրկում կամ կողքին, տարբեր դիրքերով և փոխհարաբերություններով, ինչը թույլ է տալիս հետևել պատկերագրական կանոնների և գեղարվեստական մտածողության փոփոխությանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հայկական ձեռագիր մատյանների մանրանկարները, որմնանկարները, եկեղեցական քանդակագործության նմուշները, սրբապատկերները և կիրառական արվեստի առանձին ստեղծագործություններ։ Առանձին կարևորություն ունի մանրանկարչության նյութը, քանի որ ձեռագրերում Աստվածամոր կերպարը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես կրոնական թեմայի պատկերում, այլև որպես բարդ խորհրդանշական համակարգի բաղադրիչ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր դարաշրջանների և գեղարվեստական դպրոցների ստեղծագործություններ՝ բացահայտելու համար հորինվածքի կառուցվածքային, ոճական և պատկերագրական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուշադրություն կարող է դարձվել նաև Աստվածամոր կերպարի հետ կապված խորհրդանիշներին՝ գույնին, թագին, լուսապսակին, աստղերին, Մանկան դիրքին, գրքին կամ այլ առարկաներին, որոնք կարող են արտահայտել աստվածաբանական որոշակի գաղափարներ։ «Աստվածամայրը մանկան հետ» հորինվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մայրության, աստվածային և մարդկային բնությունների միասնության, Քրիստոսի մարմնավորման և փրկագործության գաղափարների գեղարվեստական արտահայտությունը։ Միաժամանակ Աստվածամոր կերպարը հայ միջնադարյան արվեստում կարող է դիտարկվել նաև ազգային գեղարվեստական ավանդույթի տեսանկյունից, քանի որ ընդհանուր քրիստոնեական պատկերագրական սկզբունքները հայկական արվեստում հաճախ ստացել են տեղական ոճական և մշակութային առանձնահատկություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պատկերագրական աղբյուրների և գեղարվեստական փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը։ Կարող են քննվել բյուզանդական, արևելաքրիստոնեական և հարևան մշակութային ավանդույթների հետ առնչությունները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են ընդհանուր պատկերագրական տիպերը ներթափանցել հայկական արվեստ և ինչպես են վերափոխվել տեղական ստեղծագործական միջավայրում։ Միաժամանակ կարող են առանձնացվել այն հատկանիշները, որոնք բնորոշ են հենց հայկական պատկերագրական ավանդույթին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին հուշարձանների ժամանակագրական և ոճական համեմատություն՝ հնարավորություն տալով հետևելու հորինվածքի աստիճանական փոփոխություններին։ Կարևոր է ոչ միայն արտաքին ձևերի նկարագրությունը, այլև դրանց իմաստային բովանդակության բացահայտումը, քանի որ միջնադարյան արվեստում պատկերագրական յուրաքանչյուր մանրամասն հաճախ ունի աստվածաբանական կամ խորհրդանշական նշանակություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է պատկերագրական, ոճաբանական, պատմամշակութային և աստվածաբանական մոտեցումները՝ Աստվածամոր կերպարի համակողմանի ուսումնասիրության նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հայ միջնադարյան կերպարվեստի զարգացման օրինաչափությունների, քրիստոնեական պատկերագրության տեղական առանձնահատկությունների և հայկական մշակութային ժառանգության ավելի խոր ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, միջնադարյան արվեստի և մանրանկարչության մասնագետներին, հոգևոր մշակույթի հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։