Взаимосвязь неадекватной самооценки агрессивности младших подростков психологические пути их преодоления

Պատմություն

Սա պատմագիտական հետազոտություն է, որը նվիրված է 18-րդ դարի վերջին քառորդում հայկական պետականության վերականգնման գաղափարի և քաղաքական նախագծերի ձևավորմանը՝ Ռուսական կայսրության տարածաշրջանային քաղաքականության համատեքստում, որտեղ վերլուծվում են Russian Empire-ի ազդեցությունը Հարավային Կովկասում, ինչպես նաև հայկական քաղաքական-հասարակական շրջանների ձգտումները՝ պետականության վերականգնման կամ ինքնավարության ընդլայնման ուղղությամբ, աշխատանքը ընդգրկում է նաև այդ ժամանակաշրջանի դիվանագիտական գործընթացները, տարածաշրջանային ուժերի՝ Պարսկաստանի և Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունների բարդ համակարգը, միաժամանակ դիտարկվում են հայկական ազատագրական մտքի զարգացման փուլերը, եկեղեցու և հոգևոր վերնախավի դերակատարությունը, ինչպես նաև Ռուսաստանի հետ համագործակցության հնարավորությունները որպես արտաքին քաղաքական հենարան պետականության վերականգնման գաղափարի համար, ինչը ձևավորեց հետագա պատմական գործընթացների գաղափարական հիմքերը։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է ավտոտրակտորային շարժակազմի համակցված օժանդակ արգելակային համակարգի կառուցվածքի մշակմանը և դրա հիմնական պարամետրերի լավարկման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են գյուղատնտեսական և արդյունաբերական տրանսպորտային տեխնիկայի շահագործման առանձնահատկությունները, մասնավորապես՝ ծանրաբեռնված պայմաններում շարժակազմի անվտանգության ապահովման պահանջները։ Աշխատությունում դիտարկվում են արգելակային համակարգերի դասական և ժամանակակից լուծումները՝ ներառյալ մեխանիկական, հիդրավլիկ, օդաճնշական և համակցված համակարգերը, ինչպես նաև դրանց կիրառելիությունը տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում։

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդավարական անցման գործընթացների սոցիոլոգիական ուսումնասիրման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի վերլուծությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հասարակությունների քաղաքական ու սոցիալական վերափոխումների բացատրության համար կիրառվող հասկացություններին, հետազոտական մոտեցումներին և գնահատման չափանիշներին։ Ժողովրդավարական անցումը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ հասարակական գործընթաց, որը չի սահմանափակվում միայն քաղաքական իշխանության կամ պետական կառավարման ձևերի փոփոխությամբ, այլ ներառում է սոցիալական ինստիտուտների, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական մշակույթի, արժեքային համակարգերի և քաղաքացիների վարքագծի վերափոխումներ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեթոդաբանական խնդիրների վրա, որոնք առաջանում են տարբեր հասարակություններում ժողովրդավարացման ընթացքը նկարագրելու, համեմատելու և գնահատելու ժամանակ։ Քննության են առնվում ժողովրդավարություն, ժողովրդավարացում, քաղաքական անցում, ինստիտուցիոնալ փոփոխություն, քաղաքացիական հասարակություն, քաղաքական մասնակցություն և հասարակական վստահություն հասկացությունների սահմանման ու գործառնականացման խնդիրները։ Կարևորվում է ժողովրդավարական գործընթացների գնահատման համար տեսական հասկացությունները չափելի սոցիոլոգիական ցուցանիշների վերածելու անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպիսի չափանիշներով կարելի է գնահատել ժողովրդավարական վերափոխումների խորությունը, կայունությունը և հասարակական ազդեցությունը։ Այդ նպատակով կարող են դիտարկվել քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության մակարդակը, ընտրական վարքագիծը, պետական և հասարակական ինստիտուտների նկատմամբ վստահությունը, քաղաքական հանդուրժողականությունը, հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը, հասարակական երկխոսությունը և քաղաքացիների ազդեցությունը որոշումների ընդունման գործընթացների վրա։ Ժողովրդավարացումը ներկայացվում է ոչ թե որպես միագիծ և բոլոր հասարակությունների համար նույնական ընթացք, այլ որպես պատմական, մշակութային, տնտեսական և քաղաքական պայմաններից կախված գործընթաց։ Այս մոտեցումը կարևորում է տարբեր երկրների զարգացման փորձի մեխանիկական համեմատությունից խուսափելու և յուրաքանչյուր հասարակության առանձնահատկությունները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում կառուցվածքային և գործակալակենտրոն մոտեցումների փոխհարաբերությունները։ Մի դեպքում ժողովրդավարական փոփոխությունները բացատրվում են հասարակության տնտեսական կառուցվածքով, սոցիալական շերտավորմամբ, կրթության մակարդակով, ինստիտուցիոնալ համակարգով և պատմական զարգացման առանձնահատկություններով, իսկ մյուս դեպքում առաջնային նշանակություն է տրվում քաղաքական ու հասարակական դերակատարների ընտրություններին, ռազմավարություններին և փոխհարաբերություններին։ Մեթոդաբանական կարևոր խնդիր է այս երկու մակարդակների համադրումը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ընդհանուր կառուցվածքային պայմանները սահմանափակում կամ ընդլայնում մարդկանց և կազմակերպությունների գործողությունների հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական մշակույթի և արժեքային փոփոխությունների ուսումնասիրմանը։ Ժողովրդավարական ինստիտուտների արդյունավետ գործունեությունը կապվում է ոչ միայն դրանց իրավական ամրագրման, այլև հասարակության անդամների վերաբերմունքների, քաղաքական նորմերի ընդունման, փոխադարձ վստահության, հանդուրժողականության և քաղաքացիական պատասխանատվության զարգացման հետ։ Այդ պատճառով սոցիոլոգիական հետազոտության կարևոր ուղղություն է հասարակական կարծիքի ուսումնասիրությունը՝ հարցումների, հարցազրույցների և այլ մեթոդների միջոցով։ Դիտարկվում են քանակական և որակական հետազոտական մեթոդների հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Զանգվածային հարցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտել հասարակական դիրքորոշումների տարածվածությունը և դրանց փոփոխության միտումները, մինչդեռ խորքային հարցազրույցները, ֆոկուս խմբերը, դեպքերի ուսումնասիրությունը և որակական այլ մեթոդները կարող են ավելի մանրամասն բացահայտել մարդկանց պատկերացումների, քաղաքական փորձի և վարքագծի հիմքում ընկած պատճառները։ Կարևորվում է տարբեր մեթոդների համակցված կիրառումը, քանի որ ժողովրդավարական անցման նման բարդ գործընթացը միայն մեկ տեսակի տվյալներով ամբողջականորեն ուսումնասիրելը դժվար է։ Քննության է առնվում նաև համեմատական սոցիոլոգիական վերլուծության խնդիրը։ Տարբեր երկրների և ժամանակաշրջանների ժողովրդավարացման փորձի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ընդհանուր օրինաչափություններ և առանձնահատկություններ, սակայն պահանջում է համադրելի ցուցանիշների և հստակ ընտրված չափանիշների կիրառում։ Հակառակ դեպքում տարբեր պատմական ու մշակութային միջավայրերում ձևավորված երևույթները կարող են սխալ կերպով նույնացվել։ Առանձին նշանակություն է տրվում ժամանակային գործոնին, քանի որ ժողովրդավարական փոփոխությունների արդյունքները հաճախ հնարավոր չէ գնահատել միայն կարճաժամկետ դիտարկումների միջոցով։ Երկարաժամկետ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս հետևել հասարակական արժեքների, քաղաքական մասնակցության, վստահության և ինստիտուցիոնալ վարքագծի փոփոխություններին և տարբերակել ժամանակավոր տատանումները կայուն միտումներից։ Քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդավարացման սոցիոլոգիական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են հասարակական կազմակերպությունների, մասնագիտական միավորումների, նախաձեռնությունների, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և քաղաքացիների ոչ ֆորմալ համագործակցության դերը հանրային շահերի արտահայտման ու հասարակական վերահսկողության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ քննության է առնվում պետության և հասարակության փոխհարաբերությունը՝ ուշադրություն դարձնելով իշխանության նկատմամբ վստահության, քաղաքական մասնակցության և հանրային որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիների ներգրավվածության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև սոցիալական անհավասարության ազդեցությունը ժողովրդավարական մասնակցության վրա։ Տնտեսական հնարավորությունների, կրթության, սոցիալական կարգավիճակի և տեղեկատվական ռեսուրսների անհավասար բաշխումը կարող է տարբեր հասարակական խմբերի համար ստեղծել քաղաքական մասնակցության անհավասար հնարավորություններ։ Հետևաբար ժողովրդավարական անցման սոցիոլոգիական գնահատումը պահանջում է ուսումնասիրել ոչ միայն պաշտոնական քաղաքական ինստիտուտները, այլև այն սոցիալական պայմանները, որոնց շրջանակում քաղաքացիներն իրականացնում են իրենց իրավունքները և մասնակցում հասարակական կյանքին։ Մեթոդաբանական առումով կարևոր է նաև հետազոտողի դիրքի և գնահատողական մոտեցումների խնդիրը։ Ժողովրդավարության վերաբերյալ նախապես ընդունված պատկերացումները կարող են ազդել հետազոտական չափանիշների ընտրության և արդյունքների մեկնաբանության վրա, ուստի կարևորվում են հասկացությունների հստակ սահմանումը, տվյալների ստուգելիությունը և տարբեր տեսական մոտեցումների համադրումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով դիտարկել ժողովրդավարացման ուսումնասիրության հիմնական սոցիոլոգիական գործիքները, բացահայտել դրանց ճանաչողական հնարավորություններն ու սահմանափակումները և ձևավորել հասարակական անցումների բազմագործոն վերլուծության մեթոդաբանական հիմք։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգիայի, քաղաքական սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության, ժողովրդավարացման տեսության և հասարակական վերափոխումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Իրանի ազգային ինովացիոն համակարգի զարգացման և բարելավման ռազմավարական հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում ազգային ինովացիոն համակարգի կառուցվածքը, դրա հիմնական մասնակիցների փոխհարաբերությունները և գիտելիքի, գիտության, տեխնոլոգիաների ու տնտեսության միջև կապերի արդյունավետության բարձրացման խնդիրներն են։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պետական կառավարման մարմինների, գիտահետազոտական կազմակերպությունների, համալսարանների, մասնավոր հատվածի և տեխնոլոգիական ձեռնարկությունների դերերը նորարարական գործընթացներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական ներուժի տնտեսական արժեքավորման, հետազոտությունների արդյունքների առևտրայնացման, տեխնոլոգիական ձեռներեցության զարգացման և նորարարական արտադրանքի ստեղծման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են նաև ինովացիոն համակարգի զարգացմանը նպաստող և խոչընդոտող գործոնները՝ ֆինանսավորման աղբյուրները, մարդկային կապիտալի որակը, գիտահետազոտական ենթակառուցվածքները, տեխնոլոգիական կարողությունները, բիզնեսի ներգրավվածությունը և միջազգային համագործակցության հնարավորությունները։ Իրանի առանձնահատկությունների դիտարկումը թույլ է տալիս գնահատել, թե ինչպես կարող են տնտեսական, ինստիտուցիոնալ և արտաքին միջավայրի գործոնները ազդել երկրի նորարարական զարգացման ռազմավարության վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պետական ինովացիոն քաղաքականության կատարելագործումը՝ նորարարական գործունեության խթանման, ներդրումների ակտիվացման, գիտության և արտադրության կապերի ամրապնդման և բարձր տեխնոլոգիական ոլորտների զարգացման միջոցով։ Քննարկվում են նաև տեխնոլոգիական ինքնաբավության, գիտելիքահենք տնտեսության ձևավորման, նորարարական ձեռնարկությունների աջակցության և միջազգային գիտատեխնոլոգիական համագործակցության ընդլայնման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ինովացիոն համակարգի արդյունավետության բարձրացման ռազմավարական առաջնահերթությունները և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ կառավարչական ու տնտեսական գործիքները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, նորարարությունների և տեխնոլոգիական քաղաքականության մասնագետներին, կառավարման ոլորտի հետազոտողներին, քաղաքագետներին, գիտության և կրթության կառավարման մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը հայ տպագրության պատմությանն ու մատենագիտական ժառանգությանը վերաբերող արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է հայերեն և հայ տպագրական մշակույթի շրջանակում ստեղծված հրատարակությունների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ։ Այն կազմված է որպես մատենագիտական ցանկ և նպատակ ունի մեկտեղել, դասակարգել ու հեշտ հասանելի դարձնել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևել հայ տպագրության զարգացման ընթացքին, հրատարակչական գործունեության ընդլայնմանը, տպարանների ձևավորմանն ու գործունեությանը, ինչպես նաև տարբեր վայրերում հայերեն գրքի տարածման աշխարհագրությանը։ Մատենագիտական նկարագրություններում կարող են ընդգրկվել հրատարակությունների հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակման վայրի, տպարանի, տարեթվի, ծավալի և այլ նույնականացնող տվյալներ, որոնք կարևոր են գրքի որոնման, նույնականացման և հետագա գիտական ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը հատկապես կարևոր է հայ գրքի պատմության, մատենագիտության, գրադարանագիտության և մշակույթի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ համակարգված մատենագիտական տեղեկությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն առանձին գրքեր, այլև հայ տպագրական գործընթացի ընդհանուր զարգացումները։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ գործիք գիտական հետազոտությունների, գրադարանային հավաքածուների համալրման և նկարագրման, մատենագիտական աշխատանքների, գրացուցակների կազմման, ինչպես նաև հայ գրքի պատմության վերաբերյալ ուսումնասիրությունների պատրաստման ընթացքում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, գրականագետների, մատենագետների, գրադարանավարների, գրքագետների, հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն միաժամանակ ունի տեղեկատու և գիտական նշանակություն՝ նպաստելով հայ տպագիր ժառանգության համակարգված ուսումնասիրմանը, պահպանմանը և հետազոտական շրջանառության մեջ ներգրավմանը։

Քաղաքագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական էլիտայի ձևավորման և զարգացման միտումների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են քաղաքական էլիտաների տեսական մոտեցումները, դրանց ձևավորման սոցիալ-քաղաքական հիմքերը և վերարտադրության մեխանիզմները ժողովրդավարական անցման պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է Հայաստանի քաղաքական համակարգի զարգացման առանձնահատկությունները, կուսակցական համակարգի դերը, պետական կառավարման ինստիտուտների ազդեցությունը և հասարակական շարժունակության գործոնները, որոնք պայմանավորում են էլիտաների ձևավորումը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև սերնդափոխության գործընթացները, քաղաքական սոցիալականացման ձևերը, կրթական և մասնագիտական ուղիների ազդեցությունը քաղաքական դիրքերում հայտնվելու վրա, ինչպես նաև արտաքին քաղաքական և տարածաշրջանային գործոնների ազդեցությունը էլիտար խմբերի կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական մրցակցության, իշխանության վերարտադրության և ինստիտուցիոնալ կայունության փոխկապակցվածությանը։ Գիրքը նախատեսված է քաղաքագետների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և կիրառական վերլուծություն ՀՀ քաղաքական էլիտայի ձևավորման գործընթացների վերաբերյալ։