Взаимосвязь неадекватной самооценки агрессивности младших подростков психологические пути их преодоления

Политология

Էթնոքաղաքական կոնֆլիկտները հասարակական և քաղաքական հակամարտությունների տեսակ են, որոնք ծագում են տարբեր էթնիկ խմբերի միջև պետական իշխանության, տարածքային վերահսկողության, ռեսուրսների բաշխման կամ մշակութային ինքնության պահպանման շուրջ առաջացող հակասությունների հետևանքով։ Դրանք բնորոշ են բազմազգ հասարակություններին, որտեղ էթնիկ տարբերությունները համընկնում են քաղաքական շահերի և իշխանության պայքարի հետ՝ վերածվելով խորքային հակամարտությունների։ Այս կոնֆլիկտների առաջացման հիմնական պատճառների թվում են պատմական անարդարությունները, սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունները, քաղաքական խտրականությունը, ինչպես նաև պետական ինստիտուտների անկարողությունը՝ ապահովելու հավասար մասնակցություն բոլոր խմբերի համար։ Հաճախ էթնոքաղաքական լարվածությունը սրվում է նաև ազգային ինքնության հարցերի շուրջ հակադիր ընկալումներով, որտեղ լեզուն, կրոնը և պատմական հիշողությունը դառնում են քաղաքական մոբիլիզացիայի գործիք։ Այս գործընթացներում կարևոր դեր են խաղում նաև քաղաքական էլիտաները, որոնք երբեմն օգտագործում են էթնիկ տարբերությունները սեփական իշխանությունը ամրապնդելու կամ հասարակությանը վերահսկելու համար։ Էթնոքաղաքական կոնֆլիկտները կարող են ունենալ տարբեր մակարդակներ՝ սկսած քաղաքական վեճերից և քաղաքացիական անհնազանդությունից մինչև զինված բախումներ և քաղաքացիական պատերազմներ, որոնք սպառնում են պետության կայունությանը։ Դրանց վրա զգալի ազդեցություն են ունենում նաև արտաքին դերակատարները, որոնք աջակցելով տարբեր կողմերի՝ հաճախ խորացնում են հակամարտությունը և բարդացնում դրա լուծումը։ Կոնֆլիկտների կարգավորման համար կիրառվում են բանակցություններ, միջնորդություն, միջազգային կազմակերպությունների ներգրավում և երբեմն նաև ինքնավարության կամ դաշնային կառավարման մոդելներ, սակայն դրանց լուծումը սովորաբար երկարաժամկետ և բարդ գործընթաց է, քանի որ խնդիրը կապված է ոչ միայն քաղաքական, այլև խորքային սոցիալական և հոգեբանական գործոնների հետ։

Другие предметы

Այս մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է բրիգադային աբոնեմենտի կազմակերպման, իրականացման և արդյունավետության բարձրացման հարցերին՝ ներկայացնելով գրադարանային սպասարկման այս ձևի կիրառման հիմնական սկզբունքներն ու գործնական մոտեցումները։ Աշխատությունում ներկայացվում են ընթերցողների խմբային սպասարկման առանձնահատկությունները, գրքային ֆոնդի նպատակային օգտագործման կազմակերպումը, գրադարանի և տարբեր աշխատանքային կամ կազմակերպչական խմբերի միջև համագործակցության ձևերը։ Ձեռնարկը ներառում է մեթոդական ցուցումներ բրիգադների հետ աշխատանքի պլանավորման, գրականության ընտրության, ընթերցողական պահանջների ուսումնասիրման, սպասարկման գործընթացի վերահսկման և արդյունքների գնահատման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքի տարածման, ընթերցանության խթանման և տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետ մեթոդների կիրառմանը՝ հաշվի առնելով տարբեր խմբերի հետաքրքրություններն ու պահանջները։ Նյութը նախատեսված է գրադարանավարների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, մեթոդական բաժինների մասնագետների, գրադարանագիտության ոլորտի ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են ընթերցողների սպասարկման կազմակերպմամբ ու գրադարանային աշխատանքի կատարելագործմամբ։

Право

Աշխատությունը նվիրված է ազգային իրավական համակարգի էության, կառուցվածքի, ձևավորման և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը գլոբալացման պայմաններում՝ պատմատեսական և իրավական վերլուծության համադրմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ազգային իրավական համակարգի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա հիմնական տարրերը, իրավական նորմերի, ինստիտուտների, սկզբունքների և իրավակիրառ պրակտիկայի փոխկապակցվածությունը։ Քննարկվում են իրավական համակարգի զարգացման վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, ինչպես նաև գլոբալացման պայմաններում միջազգային իրավունքի, միջազգային կազմակերպությունների, անդրազգային գործընթացների և տարբեր իրավական համակարգերի փոխազդեցության աճող նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային իրավական ինքնության պահպանման և միջազգային իրավական չափանիշներին համապատասխանեցման միջև հավասարակշռության խնդրին։ Վերլուծվում են իրավական համակարգերի մերձեցման, իրավական նորմերի ներդաշնակեցման և փոխառության գործընթացները, դրանց դրական հնարավորությունները և այն ռիսկերը, որոնք կարող են առաջանալ ազգային իրավական առանձնահատկությունների անտեսման դեպքում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև իրավական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը, օրենսդրության արդիականացումը, իրավական ինստիտուտների արդյունավետության բարձրացումը, մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործումը և իրավական պետության սկզբունքների ամրապնդումը։ Պատմական զարգացման տեսանկյունից իրավական համակարգի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրա շարունակականության և վերափոխման օրինաչափությունները, իսկ տեսական-իրավական մոտեցումը՝ գնահատելու ժամանակակից գլոբալ գործընթացների ազդեցությունը ազգային իրավակարգի վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ազգային իրավական համակարգի զարգացման հեռանկարների, գլոբալացման պայմաններում առաջացող իրավական մարտահրավերների և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների բացահայտման համար և կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, իրավունքի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ռուսալեզու մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությանը՝ ուսումնասիրելով մամուլի լեզվի կառուցվածքային, բառապաշարային, ոճական և հաղորդակցական դրսևորումները։ Գրքում քննարկվում են ռուսերենով հրատարակվող պարբերականների լեզվական միջոցները, լրագրողական խոսքի ձևավորման սկզբունքները, հասարակական-քաղաքական, մշակութային և տեղեկատվական թեմաների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է բառապաշարի ընտրությունը, օտարաբանությունների կիրառությունը, արտահայտչական միջոցները, վերնագրերի կառուցման ձևերը և լեզվական ազդեցության մեխանիզմները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի բազմալեզու տեղեկատվական միջավայրը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են նաև ռուսերենի գործածության առանձնահատկությունները հայկական մամուլի շրջանակում, լեզվի և մշակույթի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև լրագրողական տեքստերի դերը հանրային հաղորդակցության գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, լրագրողների, հաղորդակցության մասնագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ԶԼՄ-ների լեզվով, ռուսաց լեզվի կիրառությամբ Հայաստանում և ժամանակակից լրագրողական հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ։

Литература

Այս թեման վերաբերում է հայ դասական քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին՝ Վահան Տերյանին, ով համարվում է XX դարի սկզբի հայ պոեզիայի նոր ուղղության հիմնադիրներից մեկը։ Վահան Տերյանը ծնվել է 1885 թվականին Գանձա գյուղում (ներկայիս Վրաստանի տարածքում) հոգևորականի ընտանիքում և ստացել է սկզբնական կրթություն Թիֆլիսում, այնուհետև շարունակել ուսումը Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում և Մոսկվայի համալսարանում։ Նրա կրթական և մշակութային միջավայրը մեծապես նպաստել է եվրոպական և ռուսական սիմվոլիզմի ազդեցության ձևավորմանը նրա ստեղծագործության վրա։ Տերյանի պոեզիան առանձնանում է խոր քնարականությամբ, նուրբ զգացմունքայնությամբ և երաժշտական լեզվով, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո, կարոտի, մենության և հոգևոր գեղեցկության թեմաները։ Նա համարվում է հայ սիմվոլիզմի գլխավոր ներկայացուցիչը և նոր քնարական դպրոցի ստեղծողը, որը հայ գրականությանը հաղորդեց նոր գեղարվեստական մտածողություն և արտահայտչաձևեր։ Տերյանի հայտնի ժողովածուներից են «Մթնշաղի անուրջներ»-ը, որտեղ արտացոլվում են մարդու ներաշխարհի բարդ վիճակները և հոգևոր որոնումները։ Նրա ստեղծագործությունները նաև արտահայտում են ազգային ցավը և հայրենիքի հանդեպ խորը կապվածությունը՝ հատկապես պատմական ծանր ժամանակաշրջանում։ Բացի գրական գործունեությունից, Տերյանը զբաղվել է նաև հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ՝ կապված լինելով հեղափոխական գաղափարների հետ։ Նա մահացել է 1920 թվականին, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մնացել է որպես հայ քնարերգության բարձրագույն արժեքներից մեկը՝ մեծ ազդեցություն թողնելով հետագա սերունդների գրական զարգացման վրա։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է առաձգականության տեսության շրջանակում անիզոտրոպ շերտերի և թիթեղների մեխանիկական վարքի մաթեմատիկական ուսումնասիրմանը, երբ նյութի առաձգական հատկությունները տարածության մեջ հաստատուն չեն և նկարագրվում են փոփոխական գործակիցներով։ Հետազոտության առանցքում համապատասխան սահմանային խնդիրների ձևակերպումը, դրանց մաթեմատիկական կառուցվածքի վերլուծությունը և լուծման արդյունավետ եղանակների մշակումը կամ կիրառումն են։ Անիզոտրոպությունը դիտարկվում է որպես նյութի մեխանիկական հատկությունների կախվածություն ուղղությունից, ինչի հետևանքով լարվածությունների և դեֆորմացիաների բաշխման նկարագրությունը զգալիորեն բարդանում է համասեռ ու իզոտրոպ մարմինների դասական խնդիրների համեմատությամբ։ Փոփոխական առաձգական գործակիցների ներմուծումը հնարավորություն է տալիս մոդելավորելու անհամասեռ նյութեր և այնպիսի կառուցվածքներ, որոնց ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերը փոփոխվում են ըստ տարածական կոորդինատների։ Քննվում են հավասարակշռության հավասարումները, դեֆորմացիաների և լարումների միջև կապերը, ինչպես նաև տարբեր տեսակի եզրային պայմանների ազդեցությունը լուծումների կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շերտերի և թիթեղների երկրաչափական առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց չափային հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս կիրառելու համապատասխան մաթեմատիկական մոդելներ և պարզեցումներ՝ պահպանելով ուսումնասիրվող մեխանիկական երևույթների հիմնական օրինաչափությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել մարմնի եզրերին տրված տեղաշարժերով, լարումներով կամ դրանց համակցություններով խնդիրներ, ինչպես նաև արտաքին բեռնվածքների ազդեցությամբ առաջացող լարվածադեֆորմացիոն վիճակներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լուծումների գոյության, միակության, ճշգրտության և սահմանային պայմաններին համապատասխանության ուսումնասիրությունը։ Մաթեմատիկական մոտեցումները կարող են ներառել դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության, ասիմպտոտիկ մեթոդների, ինտեգրալ ձևակերպումների կամ թվային հաշվարկների տարրեր՝ կախված խնդրի կառուցվածքից։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են կոմպոզիտային, շերտավոր և ֆունկցիոնալ հատկություններով նյութերից պատրաստված տարրերի մեխանիկական վիճակի գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, անիզոտրոպ միջավայրերի մեխանիկայի և սահմանային խնդիրների տեսության մոտեցումները՝ նպաստելով փոփոխական մեխանիկական հատկություններով բարակ կառուցվածքների հաշվարկային մոդելների զարգացմանը։